Angepinnt Kur'ani në gjuhën Shqipe

    Diese Seite verwendet Cookies. Durch die Nutzung unserer Seite erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Weitere Informationen

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • 4:62. E qysh do te jete (gjendja e tyre) kur t’i godase ata ndonje e keqe, e shkaktuar nga vete duart e tyre, e pastaj vine te ti (per t’u arsyetuar) dhe betohen ne All-llahun: “Ne nuk patem tjeter qellim, vetem afrim e pajtim” (e jo refuzimin e gjykimit Tend).
      4:63. Ata jane per te cilet e di All-llahu cka mbajne ne zemrat e tyre. Po, ti hiqu tyre, terhiqu verejtjen (per hipokrizi) dhe thuaju fjale qe lene pershtypje ne veten e tyre.
      4:64. Ne nuk derguam asnje te derguar vetem qe me urdherin e All-llahut t’i behet respekt (nga njerezit) atij. E sikur te vinin ata te ti, pasi qe ta kene demtuar veten e tyre (nuk kane pranuar gjykimin tend), e te kerkonin ata vete ndjese te All-llahu, e edhe i derguari te kerkoje ndjese per ta, ata do te kuptonin se All-llahu pranon pendimin dhe eshte meshirues.
      4:65. Per Zotin tend jo, ata nuk jane besimtare (te asaj qe te zbriti ty as te asaj para teje) derisa te mos zgjedhin ty per te gjykuar ne ate konflikt mes tyre, e pastaj (pas gjykimit tend) te mos ndiejne pakenaqesi nga gjykimi yt dhe (derisa) te mos binden sinqerisht.
      4:66. Sikur t’i kishim obliguar ata: mbytni vetvetn tuaj, apo: dilni prej atdheut tuaj, ate (obligim) nuk do ta zbatonin, me perjashtim te nje pakice prej tyre. Po sikur te zbatonin ate qe keshilloheshin do te ishte me mire per ta dhe do t’i perforconte me shume.
      4:67. Dhe atehere do t’u jepnim atyre nga ana Jone shperblim te madh.
      4:68. Dhe do t’i udhezonim ne rruge te drejte.
      4:69. E kush do qe i bindet All-llahut dhe te derguarit, te tillet do te jene se bashku me ata qe All-llahu i shperbleu: (me) pejgamberet, besniket e dalluar, deshmoret dhe me te miret. Sa shoke te mire jane ata!
      4:70. Ky shperblim i madh eshte prej All-llahut. Mjafton qe All-llahu di me se miri.
      4:71. O ju qe besuat, rrini te pergatitur (te armatosur) dhe dilni (per ne lufte) grup pas grupi apo te gjithe se bashku.
      4:72. Ka disa prej jush qe zvaritet (nuk del ne lufte). E nese ju godet juve ndonje e papritur thote: “Zoti me favorizoi qe nuk isha i pranishem bashke me ta” (ne lufte).
      4:73. Po nese ju takon juve ndonje e mire nga All-llahu, ai (munafiku) me siguri do te thoshte: si mos te kishte ekzistuar mes jush dhe mes tij ndonje njoftesi, per fat, te kisha qene se bashku me ta e te kisha arritur nje fitim te madh.
      4:74. Le te luftojne ne rrugen e Allaut, ata qe e japin jeten e kesaj bote per boten tjeter. Kush lufton ne rrugen e All-llahut e mbytet (bie deshmor) ose triumfon, Ne do t’i japim atij shperblim te madh.
      4:75. C’keni qe nuk luftoni per Zotin dhe per (t’i shpetuar) te paaftit: nga burrat, nga grate e nga femijet, te cilet luten: “Zoti yne! nxirrna nga ky fshat (Meka), banoret e te cilit jane mizore. Jepna nga ana Jote shpetim e ndihme!”
      4:76. Ata qe besuan luftojne ne rruge te All-llahut, e ata qe nuk besuan luftojne ne rruge te djallezuar. Luftoni pra miqte e djallit, s’ka dyshim se intriga e djallit eshte e dobet.
      4:77. A nuk i vure re ata te cileve iu pate thene: “Ndalni duart tuaja prej luftes, e faleni namazin dhe jepeni zeqatin!” E kur iu be atyre obligim lufta, qe nje grup prej tyre u frikesoheshin njerezve sic eshte frika ndaj All-llahut, e edhe me forte. Thoshin: “Zoti yne, pse na e bere obligim luften? Sikur te na e kishe shtyre deri ne nje afat te afert!” Thuaju: “Perjetimi i kesaj bote eshte pak, e per ate qe eshte i devotshem, bota tjeter eshte shume me e dobishme. Nuk do t’ju behet pa drejte as sa fija.
      4:78. Kudo qe te jeni vdekja do t’ju kape, po edhe ne qofshi ne pallate te fortifikuara. E nese i qellon ata (munafiket) ndonje e mire, thone: “Kjo eshte nga All-llahu”. E nese i godet ndonje e keqe thone: “Kjo eshte nga ti (Muhammed)”. Thuaju: “Te gjitha jane nga All-llahu!” C’eshte me kete popull qe nuk kupton gati asnje send?
      4:79. Cfaredo e mire qe te vjen eshte nga All-llahu, e cka te ndodhe nga ndonje e keqe eshte nga vete ti. Ne te derguam ty Pejgamber per mbare boten. Mjafton qe All-llahu eshte deshmues per kete.
      4:80. Kush i bindet Pejgamberit, ai i eshte bindur All-llahut, e kush e refuzon, Ne nuk te derguam ty roje kunder tyre.
      4:81. Dhe thone: “(jemi) Te bindur”. E kur largohen prej teje, nje grup prej tyre (naten) planifikon dicka tjeter nga ajo qe u thua ti. All-llahu shenon ate qe e ndryshojne. Mos u ve veshin atyre e mbeshtetu All-llahut, se mjafton mbrojtja e All-llahut.
      4:82. A nuk e perfillin ata (me vemendje) Kur’anin? Sikur te ishte prej dikujt tjeter, pervec prej All-llahut, do te gjenin ne te shume kunderthenie.
      4:83. Madje kur u vjen atyre (munafikeve) ndonje lajm qetesues (kur fitojne myslimanet) ose shqetesues (kur deshtojne), ata e perhapin ate, e sikur t’ia linin ate (perhapjen lajmit) Pejgamberit dhe pergjegjesve te tyre, ata do dinin te nxjerrin perfundime (se si do te duhej shpallur). Por sikur te mos ishte dhuntia e All-llahut ndaj jush dhe meshira e Tij, atehere ju, pos nje pakice, do te ndiqnit rrugen e djallit.
      4:84. Lufto ne rrugen e All-llahut! Nuk obligohet kush pos teje. Ngacmoi besimtaret (per lufte), All-llahu do te zmbrapse fuqine e te pabeseve. All-llahu eshte me fuqiforti, me ndeshkuesi.
      4:85. Kush ofron ndihme te mire, do te kete pjese nga ajo, dhe kush ofron ndihme te keqe do te ngarkohet me te. All-llahu eshte i plotfuqishem ndaj cdo sendi.
      4:86. Kush pershendeteni me ndonje pershendetje, ju ktheni pershehdetje edhe me te mire, ose kthejeni ashtu. All-llahu llogarit per cdo send.
      4:87. Per All-llahun, qe s’ka tjeter pos Tij, patjeter Ai do t’ju tuboje ne diten e gjykimit per te cilen gje nuk ka dyshim. E kush mund te jete me i vertete se All-llahu ne thenie?
      4:88. E cka eshte me ju qe ne ceshtjen e munafikeve jeni dy grupe; derisa per ate qe ben, All-llahu i permbysi ata? A mos doni ta vini ne rruge te drejte ate qe All-llahu e ka humbur? Per ate qe All-llahu e ka humbur, nuk do te gjeni rruge!
      4:89. Ata deshirojne qe edhe ju te mos besoni sikurse nuk besuan vete dhe beheni te njejte. Mos zini miq prej tyre deisa ata te shpengulen (si ju) per hire te All-llahut, e nese refuzojne, atahere kudo qe t’i gjeni, kapni dhe mbytni dhe prej tyre mos zini as mik as ndihmes.
      4:90. Perpos atyre qe srtehohen te nje popull, me te cilin keni marrveshje, dhe perpos atyre qe vijne te ju, e u vjen rende te luftojne kunder jush ose kunder popullit te vet. Sikur All-llahu te donte do t’ju jepte atyre fuqi e pushtet mbi ju dhe do t’ju luftonin. Ne qofte se ata terhiqen prej jush, nuk ju luftojne dhe ju ofrojne paqe, atehere All-llahu nuk ju lejon rruge (lufte) kunder tyre.
      4:91. Ju do te hasni ne te tjere, qe duan te sigurohen te ju (duke u paraqitur si besimtare) dhe te sigurohen te populli i vet (si jobesimtare). E, sahere qe thirren, (kunder jush) i pergjigjen thirrejes. Ne qofte se nuk largohen prej jush, nuk ju ofrojne paqe dhe nuk heqin dore nga lufta kunder jush, atehere kapeni dhe mbytni kudo qe t’i takoni. Kunder tyre u kemi dhene fakte te qarta.
      4:92. Asnje besimtari nuk i eshte i lejuar te mbyse besmitarin tjeter, perpos gabimisht. E kush e mbyte gabimisht nje besimtare, ai eshte i obliguar ta liroje nje rob besimtare dhe shpagimin (e gjakut) t’ia dorezoje familjes se tij, perpos ne qofte se ia falin (familja gjakun). Ne qofte se ai (i mbyturi gabimisht) eshte besimtare, por i takon popullit qe eshte armik i juaji, atehere eshte obligim vetem lirimi i nje robi besimtar. Ne qoftese se ai (i mbyturi) eshte nga ai popull qe keni marrveshjen me te, atehere eshte obligim shpagmi i (gjakut) qe i dorezohet familjes se tij dhe lirimi i nje robi besimtar. E kush nuk ka mundesi (te liroje nje rob), le te agjeroj dy muaj rresht, si pendim (i pranuar) ndaj All-llahut. All-llahu eshte me idijshmi, ligjdhenesi me i drejte.
      4:93. Kush e mbyte nje besimtare me qellim, denimi i tij eshte xhehennemi, ne te cilin do te jete pergjithmone. All-llahu eshte i hidheruar ndaj tij, e ka mallkuar dhe i ka pergaditur denim te madh.
    • 4:94. O ju qe besuat, kur marshoni ne rrugen e All-llahut (per ne lufte), te jeni te matur (te mos nguteni), e mos i thoni atij qe ju shpreh selamin (besimin): “Nuk je besimtare!”, duke kerkuar me te mjet (mall) te jetes se kesaj bote, pse te All-llahu jane begatite e medha. Ashtu (jo besimtare) ishit edhe ju me pare, e All-llahu ju dhuroi (besimin), pra sqaroni mire! All-llahu e di ne hollesi cka veproni.
      4:95. Nuk jane te barabarte prej besimtareve ata qe ndejten (nuk luftuan) dhe ata qe me pasurine dhe me jeten e tyre luftuan ne rrugen e All-llahut, me perjashtim te atyre qe ishin te penguar pa vullnetin e vet. Ata qe luftuan me pasurine dhe me jeten e tyre, All-llahu i gradoi ne nje shkalle me larte mbi ata qe ndejten (me arsye). Por te gjitheve All-llahu u premtoi shperblim, ndersa mbi ata qe ndejten (pa arsye) All-llahu gradoi luftetaret me nje shperblim te madh.
      4:96. Vende te larta me falje gabimesh e meshire nga Ai. All-llahu eshte qe fale shume dhe meshiron.
      4:97. Engjejt qe ua moren shpirtin e atyre qe ishin mizore te vetvetes ju thane: “Ne cka ishit ju? - Ata thane: “Ne ishim te paafte ne ate toke!” (engjejt) ju thane: “A nuk ishte e gjere toka e All-llahut e te migronit ne te?” (e te praktikonit lirisht fene e Zotit). Vendi i tyre eshte xhehennemi dhe sa vend i keq eshte ai!
      4:98. Pervec atyre qe ishin te paafte nga burrat, grat e femijet qe nuk kishin mundesi te gjenin, as menyre, as rruge (per shperngulje).
      4:99. Atyre do t’iu fale All-llahu. All-llahu eshte qe shlyen e fale shume (gabime).
      4:100. Kush shperngulet per hire (te fese se) All-llahut, ai gjen mundesi te madhe dhe begati ne toke. E kush del prej shtepise si migrues te All-llahu dhe i derguari i Tij, dhe e ze vdekja (ne rruge), te All-llahu eshte shperblimi i tij. All-llahu eshte meshirues, mbulon te metat.
      4:101. Kur te jeni ne udhetim e siper, nuk eshte mekat per ju te shkurtoni namazin, nese frigoheni se jobesimtaret do te ju sjellin ndonje te keqe. Jobesimtaret jane armiq tuaj te hapet.
      4:102. Kur te jesh ti (Muhammed) bashke me ta dhe ju fale namazin, nje grup prej tyre, duke i bartur armet, le te vije e le te falet me ty (grupi tjeter ne roje), e kur te bien ne sexhde (te kryejne nje reqate), keta le te qendrojne mbrapa jush (ne roje) e le te vije grupi tjeter, qe nuk eshte falur, e te falet me ty dhe le t’i bartin armet dhe te jene ne gjendje gadishmerie. Ata qe nuk besojne, e deshirojne moskujdesin tuaj ndaj armeve e mjeteve qe t’iu versulen njehere me te gjitha fuqite. Nese jeni te lodhur nga ndonje shi ose jeni te semure, nuk eshte mekat te mos i bartni armet, por mbani gadishmerine tuaj. All-llahu ka pergadite denim nencmues per jobesimaret.
      4:103. Kur te kryeni namazin (e frikes) permendeni All-llahun, kur jeni ne kembe, ulur, te mbeshtetur. E kur te qetesoheni (nga lufta), atehere faleni namazin ne menyre te rregullt, pse namazi eshte obligim (per kohe) i caktuar per besimtaret.
      4:104. Mos u tregoni te dobet ne ndjekjen e armikut, pse nese ndieni dhembje edhe ata ndjejne dhembje sikurse ju, e ju shpresoni nga All-llahu cka ata nuk shpresojne. All-llahu eshte i dijshem, ligjdhenes i matur.
      4:105. Ne te zbritem ty (Muhammed) librin (Kur’anin) me plot te verteta, qe te gjykosh mes njerezve me ate qe te mesoi All-llahu. Mos u ngaterro per tradhetaret (mos u dil ne ndihme).
      4:106. Kerkoj falje (per kete) All-llahut. All-llahu fale, meshiron.
      4:107. Mos polemizo per ata qe tradhtojne vetveten. All-llahu nuk e do ate qe eshte genjeshtar e mekatar.
      4:108. Ata fshihen (turperohen) prej njerezve, e nuk turperohen prej All-llahut, e Ai eshte me ta edhe kur planifikojne fshehtas thenie me te cilat nuk eshte i kenaqur Ai. All-llahut nuk mund t’i shpetojne veprimet e atyre.
      4:109. Ja, ju jeni ata qe i mbrojtet (genjeshtaret) ne jeten e kesaj bote, kush do te polemizoje me All-llahun per ta diten e gjykimit, apo kush do ti marre ne mbrojtje?
      4:110. Kush ben ndonje te keqe ose e ngarkon veten, pastaj kerkon falje te All-llahu, ai e gjen All-llahun fales dhe meshirues.
      4:111. Kush ben ndonje mekat, ai ka ngarkuar vetveten. All-llahu i di hollesite, eshte gjykates i drejte.
      4:112. Kush ben ndonje gabim ose mekat, e pastaj ate ia hudh nje te pafajshmit, ai ngarkohet me nje shpifje e me nje mekat te hapet.
      4:113. E sikur te mos ishte dhuntia e All-llahut dhe meshira e Tij ndaj teje, nje grup prej tyre do te humbte ty, por ata nuk humbin tjeter, pos vetes se tyre. Ty nuk mund te demtojne asgje. All-llahu te shpalli ty, librin dhe sheriatin, te mesoi cka nuk dije. Dhuntia e All-llahut ndaj teje eshte shume e madhe.
      4:114. Ne shume biseda te tyre te fshehta nuk ka kurrfare dobie, pervec (bisedes) kush keshillon per lemoshe, per ndonje te mire ose pajtim mes njerezve. E kush i ben keto duke pasur per qellim vetem kenaqesine e All-llahut, Ne do ti japim me vone (ne boten tjeter) shperblim te madh.
      4:115. Kush i kundervihet te derguarit, pasi qe i eshte bere e qate e verteta dhe ndjek rruge tjeter nga ajo e besimtareve, Ne e leme ne ate qe e ka zgjedhur (ne Dunja) e e fusim ne xhehennem. Perfundim i keq eshte ai.
      4:116. Eshte e vertete se All-llahu nuk fale (mekatin) t’i behet Atij shok, e pos ketij (mekati), te tjerat i fale atij qe deshiron. Ai qe i pershkruan shok All-llahut, ai ka humbur dhe bere nje largim te madh (prej te vertetes).
      4:117. Ata nuk lusin tjeter pos Tij vetem (emra idhujsh) femra dhe nuk lusin tjeter pos djallit plot sherr.
      4:118. Ate e mallkoi All-llahu. Ai ka thene: “Une do te perfitoj nje pjese te caktuar te roberve te Tu”.
      4:119. Do t’i shmange (nga e verteta), do t’i beje te shpresojne ne gjera te kota; do t’i urdheroj dhe ata do te shqyejne veshet e bagetive; do ti urdheroj dhe ata do te shemtojne krijesat e All-llahut. E kush e ben mik djallin, e jo All-llahun, ai ka deshtuar sheshazi.
      4:120. Ai u premton atyre dhe i ben te shpresojne, por djalli nuk premton tjeter vetem se mashtrim.
      4:121. Te tillet (qe ndjekin djallin) kane vendin ne xhehennem dhe prej tij nuk kane te ikur (shpetim).
      4:122. E ata qe besuan dhe bene vepra te mira, Ne do t’i vendosim ne xhennete, ku rrjedhin lumenj e ku do jene pergjithmone. Premtimi i sakte i All-llahut. E kush mund te jete me i sakte ne fjale se All-llahu?
      4:123. Nuk eshte (shpetim) sipas shpresave tuaja as sipas shpresave te ithtareve te librit. Kushdo qe ben keq, do te ndeshkohet me te dhe, pos All-llahut, nuk ka per t’i gjetur vetes as mbrojtes as ndihmes.
      4:124. Kush ben ndonje nga punet e mira, qofte mashkull ose femer duke qene besimtare, te tillet hyjne ne xhennet dhe nuk u behet fare padrejtesie.
      4:125. Kush ka fe me te mire se ai qe sinqerisht i eshte bindur All-llahut dhe, duke qene bamires, e ndjek fene e drejte te Ibrahimit? All-llahu e zgjodhi Ibrahimin te dashurin me te ngushte.
      4:126. Vetem te All-llahut jane c’ka ne qiej dhe c’ka ne toke. All-llahu ka perfshire cdo send.
      4:127. Kerkojne prej teje (Muhammed) pergjigje - fetva per (ceshtjen) grate. Thuaju: “All-llahu ju sqaron per to dhe kjo qe po ju lexohet nga libri (Kur’ani) perkitazi me grate jetime, me te cilat lakmoni te martoheni me to, e nuk u jepni ate qe eshte caktuar (niqah ose miras), (ju sqaron) lidhur me te paaftit (femijet jetime) dhe qe te mbani drejtesi ndaj jetimeve!” Dhe, cfaredo te mire qe punoni, All-llahu di shume per te.
      4:128. Nese ndonje grua i frikesohet largimit ose ftohjes se burrit te vet ndaj asaj, atehere nuk gabojne po qe se bejne mes vete ndonje mbarim (pajtim). Pajtimi eshte me i dobishmi. Megjithe kete, koprracia eshte e pranishme nder njerez. Por, nese silleni mire dhe ruheni, s’ka dyshim se All-llahu hollesisht eshte i njohur me gjithe cka veproni.
      4:129. Ju kurrsesi nuk do te mund ta mbani drejtesine mes grave edhe nese perpiqeni, pra mos anoni plotesisht nga ndonjera e te lini tjetren si te varur. E nese permiresoheni dhe ruheni se (padrejtesise), All-llahu ju fale dhe ju meshiron.
      4:130. Por nese ndahen prej njeri tjetrit, All-llahu begaton me miresine e Tij secilin prej tyre. All-llahu eshte bujar i madh, i plotdijshem.
      4:131. Vetem e All-llahut eshte c’ka ne qiej e c’ka ne toke. Ne ju patem sugjeruar atyre qe iu pat dhene libri para jush, e edhe juve qe te keni frike nga All-llahu. Po ne mos besofshit, (dine) e All-llahut eshte c’ka ne qiej dhe c’ka ka ne toke. All-llahu eshte i panevoje e i falenderuar.
    • 4:132. Te All-llahut jane gjithe c’ka ne qiej e c’ka ne toke. Mjafton qe All-llahu eshte i perkujdesshem.
      4:133. Nese Ai deshiron, ju zhduk juve or njerez, e sjell te tjere. Per kete eshte i plotfuqishem.
      4:134. Kush (me punen e vet) deshiron shperblimin e kesaj bote, (ai gabon), shperblmi i kesaj dhe i asaj botes tjeter eshte te All-llahu, e All-llahu degjon, sheh.
      4:135. O ju qe besuat, vazhdimisht te jeni deshmues te drejte per hire te All-llahut edhe nese eshte kunder (interesit) vetvetes suaj, kunder prinderve ose kunder te afermve, le te jete ai (per te cilin deshmohet) pasanik ose varfnjak, pse All-llahu di me mire per ta. Mos ndiqni pra emocionin e t’i shmangeni drejtesise. Nese shtremberoni ose terhiqeni, All-llahu hollesisht di c’ka punoni.
      4:136. O ju qe besuat, besoni vazhdimisht All-llahut, te derguarit te Tij, librit qe gradualisht ia shpalli te derguarit te Tij dhe librit qe e pat zbritur me pare. Kush nuk i beson All-llahut, engjejve te Tij, librave te Tij, te deguarve te Tij dhe botes tjeter, ai ka humbur teper larg.
      4:137. Vertet, ata qe besuan e pastaj tradhetuan, perseri besuan e pastaj tradhtuan dhe e shtuan mosbesimin, All-llahu nuk u fale atyre as nuk i udhezon ne rruge te drejte.
      4:138. Ti (Muhammed) lajmeroj munafiket se me te vertete ata kane nje denim te dhembshem.
      4:139. Jane ata qe, perkunder besimtareve, i miqesojne jobesimtaret. Valle, a mos kerkojne fuqi te ta? S’ka dyshim, e tere fuqia i takon All-llahut.
      4:140. Juve u eshte shpallur ne librin (Kur’anin) qe, kur te degjoni se po mohohet Kur’ani i All-llahut dhe po behet tallje me te, mos rrini me ata derisa te mos hyjne ne bisede tjeter. Perndyshe, ju do te jeni si ata. All-llahu do t’i tuboje tradhetaret dhe jobesimteret qe te gjithe ne xhehennem.
      4:141. Ata jane qe presin se c’po ju ngjane juve. Nese me ndihmen e All-llahut ngadhenjeni, ata thone: “A nuk ishim me ju?” E nese jobesimtareve u takon ndonje fitim, ata thone: “A nuk mbizoteruam ne mbi ju (por nuk deshtem te mposhtim) dhe penguam prej jush besimtaret!” All-llahu do te gjykoje mes jush diten e gjykimit. All-llahu kurrsesi nuk iu mendeson jobesimtareve mbizoterim te plote mbi besimtaret.
      4:142. Munafiket perpiqen te mashtrojne All-llahun (duke u paraqitur rrejshem si besimtare), por All-llahu mbizoteron dinakerite e tyre. Ata edhe kur falen, falen me pertaci dhe vetem sa per t’u dukur te njerezit dhe fare pak e permendin All-llahun.
      4:143. Ata jane te luhatshem ndermjet atij dhe atij (besimit dhe mosbesimit) e nuk jane as me ata (me besimtaret) as me ata (me jobesimtaret). Po ate qe e mposht All-llahu, ti nuk mund te gjesh shpetim per te.
      4:144. O ju qe besuat, mos i zini miq jobesimtaret e t’i lini manash besimtaret! A doni t’i sillni All-llahut argument te qarte kunder vetes!
      4:145. S’ka dyshim, munafiket do te jene ne shtresen me te ulet (ne fund) te zjarrit dhe per ta nuk do te gjesh mbrojtes,
      4:146. Perveq atyre qe u penduan, u permiresuan, iu permbajten All-llahut (mesimeve te Tij) dhe praktikojne sinqerisht fene e tyre per All-llahun. Te tillet do te jene bashke me besimtaret, e All-llahu ka per t’iu dhene besimtareve shprblim te madh.
      4:147. Cfare ka All-llahu me denimin tuaj? E falenderuat dhe i besuat? (e para nuk i pakeson sundimin e as e dyta nuk i shton) All-llahu eshte mirenjohes i dijshem.
      4:148. All-llahu nuk do publikimin e shprehjeve te keqia pervec (publikimit) te atij qe i eshte bere padrejt. All-llahu eshte degjues, i dijshem.
      4:149. Nese publikoni ndonje te mire ose e fshihni ate, ose i falni ndonje te keqe (dikujt), All-llahu i plotfuqishem fale shume.
      4:150. S’ka dyshim se ata qe nuk besojne All-llahun dhe te derguarin e Tij, dehirojne te bejne dallim mes All-llahut dhe te derguarve te Tij e thone: “Ne i besojme disa e nuk i besojme disa te tjere” e mes ketij duam te marrin nje rruge.
      4:151. Te tillet lane jobesimtaret e vertete; e Ne kemi pergatitur denim te forte e nencmues per jobesimtaret.
      4:152. E ata qe besuan All-llahun dhe te derguarin e Tij dhe nuk bene kurrfare dallimi ne asnje prej tyre, te tilleve do t’u jepet shperblim i merituar. All-llahu fale shume dhe eshte meshirues.
      4:153. Ithtaret e librit (jehudite) kerkojne prej teje t’u sjellesh nje liber (komplet) nga qielli. Po ata paten kerkuar prej Musait edhe me teper e i paten thene: “Deftona Zotin sheshas” (ta shohim me sy) e per shkak te mizorise se tyre i kapi rrufeja. Mandej edhe pasi qe iu paten shfaqur atyre mrekulli te qarta, ata adhuruan vicin. Ne u patem falur ate, e Musait i dhame argumente te forta.
      4:154. Ne ngritem mbi ta (bregun) Tur’in pse ishin zotuar (ta pranojne Tevratin), u patem thene: “Hyni ne dere (te bejtul mukaddesit) te perulur, dhe u patem thene: “Mos e thyeni te shtunen” (mos gjuani peshk). Ashtu Ne patem marre prej tyre bese te forte.
      4:155. Dhe per shkak te thyerjes se beses se dhene, te mohimit te ajeteve (shpalljes) te All-llahut, te mbytjes se pejgambereve pa kurrfare te drejte dhe thenies se tyre: “Zemrat tona jane te mbuluara” (me perde). Jo, por per shkak te mohimit te tyre All-llahu ua vulosi ato (zemrat), e nuk besojne prej tyre vetem pakkush.
      4:156. Edhe per shkak te mosbesimit dhe te thenies se tyre shpifese kunder Merjemes;
      4:157. Madje per shkak te thenies se tyre: “Ne e kemi mbytur Mesihun, Isain, birin e Merjemes, te derguarin e All-llahut”. Po ata as nuk e mbyten as nuk e gozhduan (nuk e kryqezuan ne gozhda), por atyre u perngjau. Ata qe nuk u pajtuan rreth (mbytjes se) tij, jane ne dileme per te (per mbytje) e nuk kane per te kurrfare dije te sakte, pervec qe iluzojne. E ata me siguri nuk e mbyten ate.
      4:158. Perkundrazi, All-llahu e ngriti ate prane Vetes. All-llahu eshte i poltfuqishem, i dijshem.
      4:159. Nuk ka asnje nga ithtaret e librit vetem se ka per t’i besuar atij (Isait) para vdekjes se vet, e ne diten e gjykimit ai deshmon kunder tyre.
    • 4:160. Dhe per shkak te mizorise se atyre, qe ishin jahudi, dhe per shkak se penguan shume nga rruga e All-llahut, Ne ua ndaluam (ua beme haram) disa (lloje ushqimesh) te mira qe u ishin te lejuara.
      4:161. Edhe per shkak te marrjes se kamates edhe pse e kishin te ndaluar ate dhe ngrenies se pasurise se njerezve ne menyre te padrejte. Ne kemi pergatitur denim te mundimshem per ata qe nuk besuan prej tyre.
      4:162. Por ata, prej tyre qe kane thesar te diturise, dhe besimtaret, besojne ate qe tu shpall ty dhe ate qe u shpall para teje, besojne edhe ata qe e falin namazin dhe japin zeqatim dhe besimtaret ne All-llahun e ne jeten e ardhshme. Te tilleve do t’u japim shperblim te madh.
      4:163. Ne te frymezuam ty me shpallje sikurse e patem frymezuar Nuhun dhe pejgamberet pas tij; e patem frymezuar Ibrahimin, Ismajlin, Is’hakun, Jakubin dhe pasardhesit e tij, Isain, Ejubin, Junusin, Harunin, Sulejmanin, e Davudit i patem dhene Zeburin.
      4:164. Dhe (derguam) te derguar me pare qe te rrefyem per ta, dhe te derguar te tjere per te cilet nuk te rrefyem, e Musait i foli All-llahu me fjale.
      4:165. Te derguar qe ishin lajmgezues e kercenues, ashtu qe pas dergimit te derguarve njerezit te mos kene fakt (arsyetim) para All-llahut. All-llahu eshte i pavarur ne sundimin e vet dhe di si te veproje.
      4:166. (Jehudite i thane se nuk te besojme ne shpallje Muhammedit) Por All-llahu deshmon per ate qe t’u zbrit ty, ate ta zbriti sipas dijes se Vet, edhe engjejte deshmojne, po mjaft eshte All-llahu deshmues.
      4:167. Ata qe nuk besuan dhe penguan nga rruga e All-llahut, ata kane humbur shume larg.
      4:168. Aa qe nuk besuan dhe bene zullum, All-llahu as nuk ka per t’i falur as nuk ka per t’i drejtuar ne rruge.
      4:169. Perpos rruges se xhehennemit, ne te cilin do te jene perjete te persosur. E per All-llahun kjo eshte lehte.
      4:170. O ju njerez, juve u erdhi i derguari me te verteten (fene e drejte) nga Zoti juaj, pra t’i besoni se eshte me e dobishme per ju. Po nese vazhdoni ta refuzoni, ta dini se c’ka ne qiej e toke eshte vetem e All-llahut. All-llahu di (gjendjen e robeve), eshte me i urti.
      4:171. O ithtaret e librit, mos teproni ne fene tuaj dhe mos thuani tjeter gje per All-llahun, pervec asaj qe eshte e vertete. Mesihu, Isa, bir i Merjemes, ishte vetem i derguar i All-llahut. Ishte fjale e Tij (behu) qe ia drejtoi Merjemes dhe ishte fryme (shpirt) nga Ai. Besojeni pra All-llahun dhe te derguarin e Tij e mos thoni: “Tre” (trini). Pushoni (se theni), se eshte me mire per ju. All-llahu eshte vetem nje All-llah; larg qofte asaj qe Ai te kete femije. C’ka ne qiej dhe c’ka ne toke eshte vetem e Tij. Mjafton qe All-llahu eshte planifikues i pavarur.
      4:172. Mesihu nuk terhiqet prej asaj se eshte rob i All-llahut, nuk terhiqet as engjejt me te zgjedhur. Kush terhiqet prej adhurimit ndaj Tij dhe ben mendjemadhesi, Ai do t’i ringjalle dhe do t’i tuboje te gjithe prane Tij.
      4:173. E persa u perket atyre qe besuan dhe vepruan mire, atyre do tu permbushet shperblimi i merituar, por edhe do t’iu shtohet prej dhuntise se Tij. Persa i perket atyre qe u terhoqen dhe mbajten veten kryelarte, ata do t’i ndeshkoje me nje ndeshkim fort te dhembshem dhe pos All-llahut nuk do t’i gjejne vetes as mbrojtes as ndihmes.
      4:174. O ju njerez, juve ju erdhi nga Zoti juaj argument dhe Ne ju zbritem drite te qarte.
      4:175. Ata qe i besuan All-llahut dhe iu permbajten Atij (librit te Tij), Ai do t’i fuse ne meshiren (xhennetin) e Tij dhe do t’i gradoje e do t’i udhezoje per ne rruge te drejte.
      4:176. Kerkojne pergjigjen tende. Thuaju: “All-llahu ju pergjigjet ne ceshtjen e “kelale-s” (ai qe nuk ka prinder as femije qe e trashigojne). Nese vdes nje njeri qe nuk ka femije, por ka moter, atehere asaj (motres) i takon gjysma e pasurise se lene. Ai (vellau) trashegon tere ate (qe le motra) nese ajo nuk ka femije. Ne qofte se ato jane dy (motra qe trashegojne), atyre dyjave u takojne dy te tretat qe le ai. Ne qofte se jane vellezer dhe te perzier burra dhe gra, atehere mashkullit i takon hise dy fish me shume se sa femres. All-llahu ju sqaron, ashtu qe te mos humbni. All-llahu di per cdo send.
    • 5.Kapitulli - El-Maideh

      5.El-Maideh

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!


      5:1. O ju qe besuat! Zbatoni premtimet (obligimet). U jane (lejuar t’i hani) kafshet shtepiake, me perjashtim te atyre qe po ju lexohen (ne kete kaptine si te ndaluara) dhe pervec gjuetise, qe nuk eshte e lejuar derisa jeni ne ihram. Vertet, All-llahu vendos ate qe deshiron.
      5:2. O ju qe besuat! Mos i shkelni simbolet e All-llahut, as muajin e shenjte (mos lejoni luften), as kurbanin (mos e pengoni), as ate me qafore (te caktuar per kurban), as (mos pengoni) ata qe duke kerkuar begati nga Zoti i tyre dhe kenaqesine e Tij, kane mesyer (per vizite) shtepine e shenjte (Qaben). E kur te hiqni ihramin, atehere gjahtoni. Urrejtja ndaj nje populli, qe iu pat penguar nga xhamia e shenjte, te mos ju shtyje te silleni ne menyre te padrejte kunder tyre. Ndihmohuni mes vete me te mira dhe ne te mbara, e mosni ne mekate e armiqesi. Kini dro denimit te All-llahut, se me te vertete All-llahu eshte ndeshkues i forte.
      5:3. Juve u jane ndaluar (t’i hani): ngordhesirat, gjaku, mishi i derrit, ajo qe theret jo ne emrin e All-llahut, e furmja, e mbytura, e rrezuarja, e shpuarja (nga briri i tjetres), ajo qe e ka ngrene egersira, pervec asaj qe arrini ta therrni (para se te ngordhe), ajo qe eshte therrur per idhuj dhe (u eshte e ndaluar) ta kerkoni me short fatin. Kjo eshte mekat ndaj All-llahut. Tashme, ata qe mohuan, humben shpresen per fene tuaj (se do te nderroni), andaj mos u frikesonju atyre, por Mua te me frikesoheni. Sot persosa per ju fene tuaj, plotesova ndaj jush dhuntine Time, zgjodha per ju islamin fe. E kush detyrohet nga uria (te haje nga te ndaluarat), duke mos anuar dhe duke mos patur qellim mekatin, All-llahu fale shume dhe eshte meshirues.
      5:4. Te pyesin ty (Muhammed), cka u eshte lejuar atyre? Thuaju: “U jane lejuar te gjitha ushqimet e mira dhe ai (gjahu) i gjahtareve (shtazeve) te dresuara qe i mesoni ashtu si ju ka mesuar juve All-llahu. Hani pra, ate qe gjahtuan per juve dhe me pare permendeni emrin e All-llahut. Kini dro nga All-llahu pse All-llahu shpejt merr masa.
      5:5. Sot u lejuan per ju ushqimet e mira, edhe ushqimet (te therrurat) e ithtareve te librit jane te lejuara (hallall) per ju, edhe ushqimet (te therrurat) tuaja jane te lejuara per ta (u jane lejuar). Grate e ndershme besimtare dhe (gra) te ndershme nga ata te cileve u eshte dhene libri para jush, kur atyre u jepni pjesen e caktuar te kurores, por duke pasur per qellim martesen, e jo imoralitetin dhe jo si dashnore ilegale. E kush mohon (tradhton) besimin, ai ka asgjesuar vepren e vet dhe ai ne boten tjeter eshte prej te shkaterruarve.
      5:6. O ju qe besuat! Kur doni te ngriheni per te falur namazin, lani fytyrat tuaja dhe duart tuaja deri ne berryla; ferkoni kokat tuaja, e kembet lani deri ne dy zogjte. Nese jeni xhunube, atehere pastrohuni (lahuni)! Ne qofte se jeni te semure, ose ne ndonje udhetim, ose ndonjeri prej jush vjen prej vendit te nevojes, ose keni kontaktuar me grate dhe nuk gjeni uje, atehere mesyjeni (merrni tejemum) dheun e paster dhe me te ferkoni fytyrat dhe duart tuaja. All-llahu nuk deshiron (me obligim per abdest e larje) t’ju sjelle ndonje veshtiresi, por deshiron t’ju pastroje (prej mekateve), t’ua plotesoje te miren e Tij ndaj jush e qe t’i falenderoheni.
      5:7. Perkujtojeni dhuntine e All-llahut qe ua dha (fene islame) dhe zotimin e Tij, te cilin e pat marre prej jush kur thate: “Degjuam e respektuam”. Kini frike All-llahun, pse All-llahu i di shume mire te fshehtat ne gjoksa (ne zemra).
      5:8. O ju qe besuat! Behuni plotesisht te vendosur per hir te All-llahut, duke deshmuar te drejten, dhe te mos u shtyje urrejtja ndaj nje populli e t’i shmangeni drejtesise; behuni te drejte, sepse ajo eshte me afer devotshmerise. Kini dro All-llahun se All-llahu di hollesisht per ate qe veproni.
      5:9. Atyre qe besuan dhe bene vepra te mira, All-llahu u premtoi falje per mekate dhe shperblim te madh.
      5:10. E ata qe mohuan dhe pergenjeshtruan argumentet Tona, ata jane banues te xhehennemit.
      5:11. O ju qe besuat! Perkujtojeni te miren e All-llahut ndaj jush kur, nje popull tentoi te zgjase duart e veta (per mbytje) kunder jush, kurse Ai i zbrapsi duart e tyre prej jush. Respektojeni All-llahun (duke zbatuar urdhrat e Tij) dhe vetem All-llahut le t’i mbeshteten besimtaret.
      5:12. Ne te vertete All-llahu pat marre zotimin e beni israileve. Dhe prej tyre derguam (caktuam) dymbedhjete prijes. All-llahu tha: “Une jame (mbrojtes) me ju!” Ne qofte se falni namazin, e jepni zeqatin, u besoni te derguarve te Mi dhe u ndihmoni atyre, huazoni per hir te All-llahut hua te mire, Ai patjeter do t’ua shlyeje mekatet tuaja dhe do t’ju shtie ne xhennete nen te cilet rrjedhin lumenj. E kush kundershton pas ketij (zotimi) prej jush, ai e ka humbur rrugen e drejte.
      5:13. Per shkak se ata e thyen zotimin e tyre, Ne i mallkuam ata, dhe zemrat e tyre i beme te forta (te shtangura). Ata i ndryshojne fjalet (ne Tevrat) nga domethenia e tyre dhe braktisen nje pjese me te cilen ishin urdheruar. Ti vazhdimisht do te verejsh tradhtine e nje pjese te tyre, perpos nje pakice nga ata. Pra falju dhe hiqju tyre. All-llahu i do ata qe bejne mire.
      5:14. Ne e morem zotimin edhe te atyre qe thane: “Ne jemi nesara” e edhe ata e harruan nje pjese te asaj me te cilen ishin udhezuar, andaj Ne kemi ndersyer armiqesine e urrejtjen ndermjet tyre deri ne diten e kijametit. E me vone All-llahu do t’i njoftoje ata me ate qe bene.
      5:15. O ithtare te librit, juve ju erdhi i derguari Jone qe ju sqaron shume nga ajo qe fshihnit prej librit, e per shume nuk ju jep sqarime. Juve ju erdhi nga All-llahu drite dhe liber i qarte.
      5:16. All-llahu e ve me ate (me Kur’anin) ne rruget e shpetimit ate qe ndjek kenaqesine e tij dhe me ndihmen e Tij i nxjerr ata prej erresirave ne drite dhe i udhezon ne nje rruge qe eshte e drejte.
      5:17. E mohuan (e bene kufer) te verteten ata qe thane se: “Zot eshte ai, Mesihu bir i Merjemes.” Thuaju: “ Nese deshiron All-llahu ta shkaterroje Mesihun, birin e Merjemes, nenen e tij dhe gjithe c’ka ne toke, kush mund ta pengoje ate?” Vetem Atij i takon pushteti i qiejve, i tokes dhe c’ka ne mes tyre. Ai krijon cdo gje qe deshiron. All-llahu eshte i gjithfuqishem per cdo gje.
      5:18. Jehudite dhe te krishteret thane: “Ne jemi bijte e All-llahut dhe te dashurit e Tij”. Thuaju: “E pse pra Ai ju denon me mekatet tuaja?” Jo, ju jeni njerez qe Ai ju krijoi. Ai i fale atij qe do dhe e denon ate qe do. Sundimi i qiejve, i tokes dhe i gjithe c’ka ne mes tyre eshte vetem i All-llahut dhe vetem te Ai eshte e ardhmja.
      5:19. O ithtare te librit, ju erdhi i derguari i Jone, ju sqaron (ceshtjet e fese) pas nderprerjes se te derguarve, ne menyre qe te mos thoni: “Neve nuk na erdhi as i derguar qe te na pergezoje, e as qe te na terheqe verejtjen”. Pra ja, ju erdhi pergezuesi dhe kercenuesi. All-llahu eshte fuqiplote per cdo send.
      5:20. Perkujto (O i derguar) kur Musai i tha popullit te vet: “O popull im, perkujtojeni dhuraten e All-llahut ndaj jush, kur ne mesin tuaj dergoi pejgambere, ju mundesoi te jeni sundues dhe ju dha cka nuk i dha askujt nga popujt.
      5:21. O popull imi, hyni ne token e shenjte, te cilen All-llahu ua premtoi, dhe mos u ktheni mbrapa, pse atehere khteheni te deshperuar.
      5:22. Ata (populli i Musait) thane: “O Musa, aty eshte nje popull i fuqishem (dhunues), prandaj ne nuk do te hyjme aty kurre derisa ata te mos dalin nga ajo (te na e lirojne pa lufte), nese dalin ata nga ajo, ne do te hyjme”.
      5:23. Dy burra, prej atyre (prijesve) qe All-llahu i kishte pajisur me bindje dhe kishin friken e Tij, thane: “Hynju atyre nga dera, e kur t’u hyni nga ajo, atehere ju jeni ngadhenjyes. Dhe vetem All-llahut mbeshtetjuni, nese jeni besimtare te sinqerte”.
      5:24. Ata thane: “O Musa, ne kurre nuk hyjme ne te derisa ata jane aty, shko pra ti dhe Zoti yt e luftoni, ne po rrime ketu!”
      5:25. (Musai) Tha: “Zoti im! Une nuk kam ne dore pos vetes sime dhe as vellai im (Haruni nuk ka ne dore pos vetvetes, ose: pos vetes sime dhe vellain tim), ndana, pra, neve prej popullit te felliqte.
      5:26. (All-llahu) Tha: “Ajo (toke) eshte e ndaluar (haram) per ta katerdhjete vjet. Do te sillen neper toke (te hutuar). Ti mos u keqeso per popullin e shfrenuar.
    • 5:27. Lexoju (Muhammed) atyre (jehudive e te tjereve) ngjarjen e vertete te dy djemve te Ademit, kur te dy flijuan kurbane, nga te cilet njerit iu pranua. Ai (qe nuk iu pranua) tha: “Une do te te mbys ty” (Kabili i tha Habilit). E ai (qe iu pranua) tha: “All-llahu pranon vetem prej te sinqerteve”,
      5:28. Dhe, nese ti e zgjate te une doren tende per te me mbytur, une nuk e zgjas te ti doren time per te te mbytur; une i frikesohem All-llahut, Zotit te boterave!”
      5:29. Une (nuk dua te te mbys, por) dua qe ta bartesh mekatin tim dhe mekatin tend, e te behesh nga banoret e zjarrit, e ai eshte denim i zullumqareve.
      5:30. Atehere epshi i tij e bindi ate per mbytjen e te vellait dhe e mbyti ate. Ai mbeti prej me te deshperuarve (hidheroi prinderit, mbeti pa vella, u perbuz prej Zotit dhe u fut ne xhehennem).
      5:31. All-llahu dergoi nje sorre, e cila groponte ne dhe, per t’i treguar atij se si ta mbuloje trupin e vellait. E ai i tha: “I mjeri une, a nuk qesh i afte te behem si kjo sorre, e ta mbuloja trupin e vellait tim?” Ashtu mbeti i penduar.
      5:32. Per kete (shkak te atij krimi) Ne u shpallem (ligj) beni israileve se kush mbyt nje njeri (pa te drejte), pa pase mbytur ai ndonje tjeter dhe pa pase bere ai ndonje shkaterrim ne toke, atehere (krimi i tij) eshte si t’i kishte mbytur gjithe njerezit. E kush e ngjall (behet shkak qe te jete ai gjalle) eshte si t’i kishte ngjallur (shpetuar) te gjithe njerezit. Atyre (beni israileve) u erdhen te derguarit Tane me argumente, mandej edhe pas ketij (vendimi) shume prej tyre e teprojne (kalojne kufijte ne mbytje) ne kete toke.
      5:33. Denimi i atyre qe luftojne (kundershtojne) All-llahun dhe te derguarin e Tij dhe bejne shkaterrime ne toke, nuk eshte tjeter vetem se te mbyten ose te gozhdohen, ose (te gjymtohen), t’u priten duart dhe kembet e tyre te aneve te kunderta, ose te debohen nga vendi. Kjo (mase ndeshkuese) eshte poshterim per ta ne Dunja, dhe ne boten tjeter ata do te kene denim te madh.
      5:34. Pervec atyre qe jane penduar para se t’i kapni. E, dijeni pra se All-llahu ben falje te madhe, eshte meshirues.
      5:35. O ju qe besuat! Kini frike All-llahun dhe kerkoni afrim te Ai, luftoni ne rrugen e Tij qe te gjeni shpetim.
      5:36. Atyre qe mohuan, edhe sikur te ishte e tyre e gjithe ajo qe eshte ne toke, e edhe njehere aq per te dhene shpagim (zhdemtim) nga denimi i dites se kijametit, nuk u pranohet. Ata kane denim te dhembshem.
      5:37. Ata perpiqen te dalin nga zjarri, por s’kane te dale nga ai, ata kane denim te perhershem.
      5:38. Vjedhesit dhe vjedheses prejuani duart, si shpagim i vepres qe bene, (kjo mase eshte) denim nga All-llahu. All-llahu eshte i fuqishem, ligjdhenes i urte.
      5:39. E kush pendohet pas punes se keqe (vjedhjes) dhe permiresohet, s’ka dyshim, All-llahu ia pranon pendimin, All-llahu eshte qe fale shume, eshte meshirues.
      5:40. A nuk di se All-llahu eshte Ai qe sundimi i qiejve dhe i tokes eshte vetem i Tij, andaj Ai denon ate qe do dhe e fale ate qe do. All-llahu eshte i plotfuqishem per cdo gje.
      5:41. O ti i derguar! Te mos brengos vrapimi ne mosbesim i atyre qe me gojet e tyre thane: “Ne kemi besuar”, e zemrat e tyre nuk kane besuar (munafiket), e as i atyre qe jane jehudi, te cilet shume i pergjigjen genjeshtres dhe shume degjojne (fjalen) nje populli qe nuk vjen te ti, ata jane qe i menjanojne fjalet pas venies se tyre ne vendin e vet (nga ana e All-llahut) e thone: “Nese u jepet kjo, pranoni, e nese nuk u jepet, atehere refuzoni. Po ate qe All-llahu do ta humbe, ti nuk mund te besh asgje per te (nuk mund ta shpetosh). Jane ata te cileve All-llahu nuk deshi t’iu pastroje zemrat (prej kufrit). Jane ata qe ne kete jete kane poshterim, kurse ne jeten tjeter kane denim te madh.
      5:42. Jane ata qe i pergjigjen te pavertetes dhe hane shume haramin (ryshfetin). Ne qofte se vijne te ti (per ndonje gjykim), gjyko mes tyre ose hiqju tyre. Nese prapsesh prej tyre (nuk gjykon), ata nuk mund te sjellin ty kurrfare demi. Po nese gjykon mes tyre, gjyko drejte; All-llahu i do te drejtit.
      5:43. E si kerkojne ata gjykimin tend, kur ata kane Tevratin, e ne te cilin eshte vendimi i All-llahut, e pastaj ata refuzojne me vone ate (vendimin tend)? Ata nuk jane besimtare.
      5:44. Ne e zbritem Tevratin, ne te cilin eshte udhezimi i drejte dhe drita. Sipas tij gjykuan ndaj atyre qe ishin jehudi, pejgamberet qe ishin te bindur, gjykuan edhe dijetaret e devotshem e paria fetare, ngase ishin te obliguar ta ruanin librin e All-llahut dhe ishin mbrojtes te tij. Prandaj, mos u frikesoni nga njerezit, vetem Mua te me frikesoheni dhe mos i nderroni argumentet e Mia per pak send. E kush nuk gjykon me ate qe e zbriti All-llahu, ata jane mohues.
      5:45. Ne u caktuam atyre ne te (ne Tevrat) kundermasat ndeshkuese: njeriu (mbytet) per njeriun, syri per syrin, hunda per hunden, veshi per veshin, dhembi per dhembin, por edhe plaget kane kundermase. E kush e fale ate (hakmarrjen), ajo eshte shpagim (nga mekatet) per te. E kush nuk vendos sipas asaj qe zbriti All-llahu, ata jane mizore (te padrejte).
      5:46. Ne vazhduam gjurmet e tyre (te pejgambereve) me Isain, birin e Merjemes, vertetues i Tevratit qe kishin me prane. Atij i dhame Inxhilin, qe eshte udhezim i drejte dhe drite, qe eshte vertetues i Tevratit qe kishin prane, qe ishte udhezues e keshillues per te devotshmit.
      5:47. (E zbritem) Qe ithtaret e Inxhilit te gjykojne sipas asaj qe All-llahu e zbriti ne te. E kush nuk gjykon sipas asaj qe All-llahu e zbriti, te tillet jane mekatare te dale jashte rruges se Zotit.
      5:48. Ne edhe ty (Muhammed) ta zbritem librin (Kur’anin) e vertete qe eshte vertetues i librave te meparshem dhe garantues i tyre. Gjyko pra mes tyre me ate qe All-llahu e zbriti, e mos pelqe epshet e tyre e te largohesh nga e verteta qe te erdhi. Per secilin prej jush, Ne caktuam ligj e program (te posacem ne ceshtje te veprimit). Sikur te donte All-llahu, do t’ju bente nje popull (ne fe e sheriat), por deshi t’ju sprovoje ne ate qe ua dha juve, andaj ju (besimtare) perpiquni per pune te mira. Kthimi i te gjithe juve eshte te All-llahu, e Ai do t’ju njoftoje me ate qe kundershtoheshit
      5:49. (Ta zbritem) Qe edhe ti te gjykosh me ate qe te zbriti All-llahu, e mos ndiq deshirat e tyre dhe ruaju rrezikut te tyre qe te mos te shmangin nga nje pjese e asaj qe ta zbriti All-llahu. Nese ata refuzojne (gjykimin tend), ti dije se All-llahu ka per qellim t’i ndeshkoje per disa mekate te tyre. Ne te vertete, nje shumice e njerezve jane jashte rruges.
      5:50. A thua mos po kerkojne gjykimin e kohes se injorances, po per nje popull qe bindshem beson, a ka gjykim me i mire se ai i All-llahut?
      5:51. O ju qe besuat! Mos zini miq as jehudite, e as te krishteret. Ata jane miq te njeri-tjetrit. E kush prej jush i miqeson ata, ai eshte prej tyre. Vertet All-llahu nuk ve ne rruge te drejte popullin zullumqar.
      5:52. E ata qe ne zemrat e tyre kane semundje, i sheh se ngarendin te ta (per miqesi) duke thene: “Po frikesohemi se mos po na sillet ndonje e keqe”. Po All-llahu do te sjelle fitoren, ose dic tjeter nga ana e Tij, e atehere do te pendohen per ate qe e mbanin fshehte ne shpirtin e tyre.
      5:53. Ata qe besuan ju thone: “A keta ishin qe u betuan ne Zotin me betimin me te forte te tyre se ishin me ju? I shkaterruan veprat e veta dhe aguan te deshperuar”.
      5:54. O ju qe besuat! Kush largohet prej jush nga feja e vet (i ben dem vetes) s’ka dyshim se All-llahu do ta sjelle nje popull qe Ai e do ate (popull) dhe ata e duan Ate (Zotin), (nje popull) qe eshte modest e i bute ndaj besimtareve, por i ashper dhe i forte ndaj mohuesve, qe lufton ne rrugen e All-llahut dhe qe nuk i frikesohet kercenimit te asnje kercenuesi. Kjo (cilesi e atij populli) eshte dhurate e All-llahut qe i jep atij qe do. All-llahu eshte dhurues i madh, i dijshem.
      5:55. Mik (i afert) juaji eshte vetem All-llahu, eshte i derguari i Tij dhe ata qe besuan e qe falin namazin dhe japin zeqatin duke bere rukue (duke qene respektues).
      5:56. E kush ka per mik All-llahun, te derguarin e Tij dhe ata qe besuan, s’ka dyshim se ana (pala-krahu) e All-llahut eshte ngadhenjyese.
      5:57. O ju qe besuat! Mos i merrni per miq ata te cileve u eshte dhene libri para jush edhe as jobesimtaret qe me fene tuaj tallen dhe luajne. Kini dro All-llahun po qe se jeni besimtare.
      5:58. Edhe thirrjen (ezanin) tuaj per namaz ata e marrin per tallje e loje. Me kete vertetojne se jane popull qe nuk kupton.
      5:59. Thuaj: “O ithtare te librit, a na shihni per te mete vetem pse besuam All-llahun; besuam ate qe na zbriti neve dhe ate qe zbriti me pare! S’ka dyshim, shumica jush jane te shfrenuar.
      5:60. Thuaj: “A t’ju lajmeroj per nje te keqe (te zeze) me te demshme (nga ajo e mete qe na e shihni) si denim nga All-llahu? (Ajo eshte) Mallkimi i atij qe e mallkoi All-llahu dhe hidherimi ndaj tij, qe disa prej tyre i shnderroi ne majmune e ne derra, e i beri adhurues te djallit. Te tillet jane ne pozite me te keqe dhe me te humburit prej rruges se drejte.
      5:61. E kur vijne te ju, thone: “Kemi besuar”, ndersa ata me (kufer) mosbesim kane hyre dhe me te kane dale. Po All-llahu di me se miri se cka fshihnin ata.
      5:62. Dhe, shume prej tyre i sheh se nguten ne mekat, ne mizori e ne ngrenie te haramit. Sa e shemtuar eshte ajo qe bene ata.
      5:63. E pse paria fetare (e krishtere dhe jehude) te mos i ndalin nga ato thenie te tyre te rreme dhe nga ngrenia e haramit (ryshfetit)! Sa pune e keqe eshte ajo e tyre (e parise fetare).
      5:64. Jehudite thane: “Dora e All-llahut eshte e shtrenguar!” Qofshin te shtangura duart e tyre dhe qofshin te mallkuar, pse thane ate. Jo, duart e Tij jane te shlira. Ai furnizon ashtu si te doje. Kjo qe t’u zbrit ty do t’u shtoje disave nga ata (nga paria fetare) shume largimin dhe mohimin. Ne ndermjet tyre hodhem armiqesi dhe urrejtje qe do t’u vazhdoje deri ne diten e kijametit. Sa here qe ndezen zjarr per lufte, All-llahu e shuajti ate, e ata perpiqen per shkaterrime ne toke. All-llahu nuk i do ngaterrestaret.
    • 5:65. Sikur ithtaret e librit te besonin dhe te ruheshin (haramit), Ne do t’ua shlyenim mekatet e tyre dhe do t’i fusnim ne xhennete me perjetime te begatshme.
      5:66. Dhe, sikur ta zbatonin Tevratin, Inxhilin dhe Kur’anin, qe u zbriten nga Zoti i tyre, ata do te kishin furnizim me bollek nga qielli dhe toka. Eshte nje grup i drejte (i matur) prej tyre, por eshte e keqe ajo qe punojne shumica prej tyre.
      5:67. O ti i derguar! Komunikoje ate qe t’u zbrit prej Zotit tend, e nese nuk ben (kumtimin ne teresi), atehere nuk e ke kryer detyren (revalaten-risalen). All-llahu te garanton mbrojtjen prej njerezve (prej armiqve). All-llahu nuk ve ne rruge te drejte popullin qe mohon.
      5:68. Thuaj: “O ithtare te librit, ju nuk jeni asgje (ne fe) derisa te mos zbatoni Tevratin, Inxhilin dhe ate qe ju zbriti nga Zoti i juaj. E kjo qe t’u zbrit ty nga Zoti yt do te shtoje te shumica prej tyre rezistence e mohim. Po ti mos u keqeso per popullin qe nuk beson.
      5:69. S’ka dyshim se kush e beson All-llahun (sinqerisht), e beson diten e gjykimit dhe ben vepra te mira, qofte prej atyre qe besuan, prej jehudive, prej sabiineve (te krishtere qe i adhurojne yjet), prej te krishtereve, per ta nuk do te kete frike as pikellim (me kusht qe ta kene pranuar te derguarin e fundit- Muhammedin).
      5:70. Ne patem marre bese prej beni israileve, atyre u derguam pejgambere, por sa here qe u erdhi atyre ndonje pejgamber qe (me mesime) nuk u pelqeu epsheve te tyre, ata disa prej tyre i pergenjeshtruan, kurse disa te tjere i mbyten.
      5:71. Ata menduan se nuk do te kene telashe (qe i mbyten pejgamberet), mirepo ashtu u verbuan (nga rruga e drejte) dhe u shurdhuan (nga e verteta). Pastaj (pasi i zuri belaja) All-llahu u pranoi pendimin. Mirepo, me vone shume prej tyre mbeten te verber e te shurdher. All-llahu di per ate qe punuan.
      5:72. Bene kufer (mohuan te verteten) ata qe thane: “All-llah eshte ai, Mesihu, biri i Merjemes”. E vete Mesihu, (Isai), tha: “O beni israile, adhurojeni All-llahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj, sepse ai qe i pershkruan Zotit shok, All-llahu ia ka ndaluar (ia ka bere haram) atij xhennetin dhe vendi i tij eshte zjarri. Per mizoret nuk ka ndihmes.
      5:73. Gjithashtu bene kufer (mosbesim) ata qe thane: “All-llahu eshte i treti i treve”. S’ka ne gjithesi tjeter pos nje All-llahu, e nese nuk pushojne nga ajo qe thane (tre zotera), do t’i kape denim i dhembshem ata qe nuk besuan prej tyre.
      5:74. E pse te mos pendohen dhe te kerkojne te All-llahu falje, kur All-llahu dihet se fale shume, eshte meshirues?
      5:75. Mesihu, biri i Merjemes, nuk eshte tjeter vetem se i derguar; para tij pati shume te derguar. Nena e tij ishte e drejte (e ndershme). Qe te dy ata ishin qe ushqeheshin (si njerezit tjere). Ja si u sqarohen atyre argumentet dhe shih pastaj se si ia kthejne shpinen te vertetes!
      5:76. Thuaju: A adhuroni pos All-llahut ate qe nuk mund t’ju sjelle as dem e as dobi? All-llahu eshte qe degjon (c’thoni) qe di (c’veproni).
      5:77. Thuaju: “O ithtare te librit, mos e teproni ne fene tuaj jashte te vertetes dhe mos shkoni pas epsheve te nje populli te meparshem qe ka humbur, qe ka shkaktuar humbjen e shume te tjereve dhe qe u largua ne teresi prej rruges se drejte”.
      5:78. Ata qe mohuan te verteten nga beni israilet, u mallkuan prej gjuhes se Davudit dhe Isait, te birit te Merjemes. Keshtu u veprua sepse kundershtuan dhe e tepruan.
      5:79. Ata ishin qe nuk ndalonin njeri-tjetrin nga e keqja qe punonin. E ajo qe benin ishte e shemtuar.
      5:80. I sheh shume prej tyre qe i miqesojne ata qe mohuan. E keqe eshte ajo qe i pergatiten vetes se tyre, ngase All-llahu eshte i hidheruar kunder tyre dhe ata perjete jane ne azab (ne vuajtje te denimit).
      5:81. Sikur te ishin ata qe vertet e besojne All-llahun, pejgamberin dhe ate qe i zbriti atij, nuk do t’i zinin per miq ata (idhujtaret), por shumica prej tyre jane fasika (mekatare).
      5:82. Gjithqysh ti do te veresh se jehudite dhe ata qe i pershkruan Zotit shok (idhujtaret) jane njerezit me armiqesi te forte kunder besimtareve (kunder muslimaneve). Ndersa do te veresh se me te afermit si miq per besimtaret jane ata qe thane: “Ne jemi nesara-krishtere”. Kete ngase prej tyre (te krishtereve) ka dijetare (ulema) dhe te devotshem, dhe se ata nuk jane kryenece.
      5:83. Kur e degjojne ate qe i eshte zbritur te derguarit (Kur’anin), prej syve te tyre rrjedhin lote, ngase e kane kuptuar te verteten dhe thone: “Zoti yne, ne kemi besuar, pra na regjistro nder ata qe deshmojne (nder umetin e Muhammedit).
      5:84. (dhe thone) Perse te mos besojme All-llahun dhe ate te vertete qe na erdhi, duke qene se ne shpresojme qe Zoti yne do te na coje (ne xhennet) se bashku me njerezit e mire.
      5:85. Per ata qe thane, All-llahu i shperbleu me xhennete, nen te cilet rrjedhin lumenj, ku do te jene pergjithmone. Ky eshte shperblimi per njerezit bamires.
      5:86. Nderkaq, ata qe mohuan dhe pergenjeshtruan argumentet Tona, jane banues te zjarrit.
      5:87. O ju qe besuat! Mos i ndaloni (mos i beni haram) te mirat qe per ju i lejoi All-llahu (i beri hallall) dhe mos teproni, se All-llahu nuk i do ata qe e teprojne (i kalojne kufijte e dispozitave te Zotit).
      5:88. Hani nga ajo qe All-llahu ju furnizoi si hallall te mire dhe, duke qene se ju All-llahut i besoni, ruajuni denimit te Tij!
      5:89. All-llahu nuk ju merr ne pergjegjesi per betimet e juaja te paqellimta (per betim), por ju merr per ato qe jeni zotuar qellimisht. E shpagimi i tij (i betimit te bere) eshte duke i ushqyer dhjete te varfer me ushqim mesatar qe ushqeni familjen tuaj, ose duke i veshur ata (te dhjete), ose duke liruar nje rob. E kush nuk ka mundesi t’i beje keto, le te agjeroje tri dite. Ky eshte shpagim per betimet tuaja kur i theni ato. Ruani betimet tuaja. Keshtu All-llahu ju sqaron dispozitat e veta, ashtu qe te jeni mirenjohes.
      5:90. O ju qe besuat, s’ka dyshim se vera, bixhozi, idhujt dhe hedhja e shigjetes (per fall) jane vepra te ndyta nga shejtani. Pra, largohuni prej tyre qe te jeni te shpetuar.
      5:91. Shejtani nuk deshiron tjeter, pervec se nepermjet veres dhe bixhozit te hedhe armiqesi mes jush, t’ju pengoje nga te permendurit Zotin dhe t’ju largoje nga namazi. Pra, a po i jepni fund (alkoolit e bixhozit)?
      5:92. Bindjuni All-llahut dhe bindjuni te derguarit e kini kujdes (mos kundershtoni). E nese refuzoni, atehere pra, dijeni se obligim i te derguarit Tone eshte vetem komunikimi i qarte.
      5:93. Ata qe besuan dhe bene pune te mira, nuk kane mekat per ate qe u ushqyen (me heret) derisa ata ruhen (prej haramit), besojne dhe bejne vepra te mira, mandej ruhen (nga ajo qe ka qene e lejuar e eshte e ndaluar) dhe besojne e pastaj ruhen (nga cdo mekat) dhe bejne mire. All-llahu i do ata qe bejne mire.
      5:94. O ju qe besuat, All-llahu do t’ju sprovoje me dicka nga gjahu qe e arrijne duart ose shigjetat tuaja, per t’u dalluar te All-llahu ai qe i frikesohet Atij ne heshtje (ne baze besimi). E kush i shkel (dispozitat) pas ketij (sqarimi), ai ka denim te dhembshem.
      5:95. O ju qe besuat, mos e mbytni gjahun duke qene ju ne ihram. E kush e mbyt ate me qellim, atehere denimi eshte therrorizimi i nje kafshe shtepiake te ngjashme me ate (te egren) qe e ka mbytur. Per kete ceshtje vendosin dy njerez te drejte nga mesi juaj, duke e bere ate kurban per Qabe, ose (denimi eshte) duke ushqyer te varfer, ose sa ai (ushqimi), agjerim, kete per ta shijuar te keqen e punes se tij. All-llahu ka falur te kaluaren. E kush ben perseri, (gabimin) All-llahu edenon ashper. All-llahu mbizoteron (ceshtjet), hakmerret (me denim).
    • 5:96. Gjahu dhe ushqimi ne det u eshte lejuar, si perjetim per ju dhe per udhetaret, kurse gjahu tokesor u eshte ndaluar sa te jeni ne ihram. Kini dro All-llahun, te i cili do te tuboheni!
      5:97. All-llahu e beri Qaben, shtepine e shenjte, vend jetesimi (ceshtje te fese e te jetes) per njerez, dhe muajin e shenjte, edhe kurbanin edhe (ato kafshe te shenuara per kurban) ate me qafore. Kete (percaktim nga Zoti) qe ta dini se All-llahu e di c’ka ka ne qiej dhe c’ka ka ne toke dhe se All-llahu ka perfshire me urtesine e dijen e vet cdo send (percaktimi i Zotit per keto eshte me qellim te caktuar, e per te miren e njerezve).
      5:98. Dijeni se All-llahu eshte ndeshkues i rrepte, dhe dijeni se All-llahu eshte dhurues, eshte meshirues.
      5:99. I derguari nuk ka tjeter obligim vetem te kumtoje (shpalljen); All-llahu di c’publikoni dhe c’mbani fshehte.
      5:100. Thuaj: “Nuk eshte e njejte e keqja dhe e mira, po edhe nese te mahnit ty shumimi i se keqes, pra kini frike All-llahun (e mos pranoni te keqen) o ju te zotet e mendjes, ashtu qe te shpetoni.
      5:101. O ju qe besuat, mos pyetni per sende qe nese u thuhet ajo (pyetja) haptazi, ju vjen keq juve, e nese pyetni per to gjate kohes kur zbritej Kur’ani, do t’ju dale ne shesh (dhe do ta ngarkoni veten pa nevoje). All-llahu u fali ate (pyetjet qe i bete me heret); All-llahu fale shume, eshte i bute.
      5:102. Nje popull qe ishte para jush pat bere aso pyetjesh, e pastaj (nuk i zbatoi) u be mohues i tyre.
      5:103. All-llahu nuk emeroi (per te shenjte) Behiren, as Saiben, as Vesilen dhe as Hamen, por ata qe nuk besuan trillojne rrene per All-llahun, (duke thene se All-llahu i percaktoi) dhe shumica e tyre nuk e kuptojne (se jane duke shpifur),
      5:104. E kur u thuhet atyre: “Ejani te ajo qe e zbriti All-llahu dhe te (cka thote) i derguari, ata thone: “Na mjafton ajo qe i gjetem prinderit tane”, (a mjafton) edhe nese prinderit e tyre ishin qe nuk dinin asgje dhe nuk ishin ne rruge te drejte.
      5:105. O ju qe besuat, ruajeni veten tuaj! Ai qe ka humbur, nuk ju demton juve kur jeni ne rruge te drejte. Kthimi i te gjithe juve eshte te All-llahu dhe Ai ju njofton per ate qe vepruat.
      5:106. O ju qe besuat, deshmimi me rastin e atij qe le testament (vasijjet) kur i eshte afruar ndonjerit prej jush vdekja, behet me dy deshmitare te drejte nga mesi juaj, ose dy te tjere pos jush, nese jeni ne udhetim (ne rruge e s’keni te aferm) dhe ju gjen telashja e vdekjes. E nese dyshoni (ne deshmine e tyre) i ndalni ata te dy pas namazit (te iqindise) dhe ata betohen ne All-llahun: “Ne nuk e japim betimin ne All-llahun per asgje edhe sikur te jete (ai per te cilin betohemi) i aferm dhe nuk e fshehim deshmine e (porositur prej) All-llahut, pse atehere ne do te jemi mekatare!”
      5:107. E nese dihet se ata te dy kane merituar mekat (kane genjyer), atehere ne vend te tyre merren dy te tjere prej atyre qe kane me merite (merite trashegimi) dhe ata te dy betohen ne All-llahun: “Deshmimi yne eshte me i drejte nga deshmimi i atyre (dy te pareve), dhe ne nuk e tejkaluam (drejtesine), pse atehere do te ishim nga mizoret!”
      5:108. Ky (rregull) eshte me afer qe te bejne deshmimin (deshmitaret e testamentit) ashtu si eshte drejt, dhe qe te frikesohen (deshmitaret trashegimtare) se po thyhet betimi i tyre me nje betim tjeter. Kini frike All-llahun dhe bindjuni, se All-llahu nuk ve ne rruge te drejte popullin shkaterrues.
      5:109. (Perkujtojeni o njerez) Diten kur All-llahu i tubon te derguarit e u thote: “Cfare pergjigje (popujt) u dhane juve?” Ata (pejgamberet) thone: “Ne nuk dime, vertet Ti je qe i di te gjitha te fshehtat!”
      5:110. All-llahu (ate dite) i thote: “O Isa, bir i Merjemes, perkujtoi te mirat e Mia ndaj teje dhe ndaj nenes sate, kur te fuqizova me shpirtin e shenjte (Xhibrilin), e ti u fole njerezve (kur ishe) ne djep dhe (kur ishe) i pjekur (si burre), kur ta mesova ty librin e urtesine Tevratin e Inxhilin, kur me lejen Time formove nga balta si forme shpeze e i fryve asaj dhe me urdhrin Tim u be shpeze, kur e sherove te verberin dhe te semurin nga semundja e lekures me deshiren Time, kur me urdhrin Tim i nxore (te gjalle) te vdekurit, kur i zbrapa beni israilet prej teje (qe deshen te te mbysin) atehere kur erdhe me argumente, e disa prej tyre qe nuk besuan thane: “Kjo (mrekullia e Isait) nuk eshte tjeter vetem se magji e qarte!”
      5:111. Dhe kur i frymezova Havarijjunet (i urdherova): “Te me besoni Mua dhe te derguarin Tim!” E ata thane: “Ne besuam, e ti deshmo se ne jemi muslimane”.
      5:112. Dhe (perkujto) kur Havarijjunet thane: “O Isa, bir i Merjemes, Zoti yt a mund te na zbrese nje tryeze nga qielli?” (Isai) tha: “Kini frike All-llahun nese jeni besimtare!”
      5:113. (Ata) Thane: “Ne deshirojme te hame nga ajo dhe te na binden (edhe me shume) zemrat tona dhe te vertetojme bindshem se na e the te verteten e te behemi deshmues te saj!”
      5:114. Isai, bir i Merjemes, tha: “O All-llah, Zoti yne, zbritna nga qielli nje tryeze, te na jete feste (gezim) per ne dhe per ata (qe vijne) pas nesh, te jete argument prej Teje, dhe dhurona se Ti je furnizuesi me i mire!”
      5:115. All-llahu tha: “Une ate ua zbres, e kush prej jush mohon pastaj, Une ate e denoj me nje denim qe nuk e denoj asnje nga njerezit”.
      5:116. Dhe kur All-llahu tha: “O Isa, bir i Merjemes, a ti njerezve u the: “Me besoni mua dhe nenen time dy zota pos All-llahut!?” (Isai) Tha: “Larg asaj te mete je Ti (o Zoti im). Nuk me takon mua ta them ate qe s’eshte e vertete. Ta kisha thene une ate, ti do ta dije. Ti e di c’ka ka ne mua, e une nuk di cka ka ne Ty. Ti je me i dijshmi i te fshehtave!”
      5:117. Une nuk u kam thene tjeter atyre, pos asaj qe Ti me urdherove; ta adhuroni All-llahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj,dhe sa isha nder ta, kam qene percjelles i tyre, e pasi qe me more mua, Ti ishe roje (dhe deshmues) i tyre. Ti je deshmitar per cdo send!”
      5:118. Nese i denon ata, ne te vertete ata jane rober Tu, e nese u fale atyre, Ti je i gjithefuqishmi, i urti.
      5:119. All-llahu tha: “Kjo eshte dita qe te drejteve u ben dobi drejtesia e tyre. Ata kane xhennete ne te cilet rrjedhin lumenj, jane per jete te pasosur ne to. All-llahu eshte i kenaqur me ta dhe ata jane te kenaqur ndaj Tij. Ky eshte shpetim i madh.
      5:120. Vetem i All-llahut eshte sundimi ndaj qiejve e tokes dhe cka ka ne to. Ai eshte i plotfuqishem per cdo send.
    • 6.Kapitulli - El-En`am

      6.El-En`am

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!


      6:1. Falenderim i qofte vetem All-llahut qe krijoi qiejt dhe token, qe formuloi erresirat e driten, e megjithekete (qe Ai meriton lavderim) ata qe mohuan, i barazojne (idhuj) me Zotin e tyre.
      6:2. Ai eshte qe ju krijoi nga balta, e mandej ju caktoi nje afat (per vdekje) dhe nje afat eshte i caktuar prane dijes se Tij, dhe pas (gjithe kesaj te vertete) ju dyshoni.
      6:3. Ai eshte All-llahu (qe adhurohet e madherohet prej cka ka) ne toke; Ai i di fshehtesite dhe publikimet tuaja dhe Ai e di ate qe beni.
      6:4. Nuk ka argument qe u vjen atyre nga argumentet e Zotit te tyre, e qe ata nuk i shmangen.
      6:5. Ata pergenjeshtruan te verteten kur u erdhi, e me vone do ta kuptojne lajmin e asaj me te cilen talleshin.
      6:6. A e verejten ata sa gjenerata para tyre i shkaterruam e qe Ne u patem mundesuar atyre (komoditet) ne toke cfare juve nuk ju mundesuam; u patem leshuar nga qielli shi me bollek dhe u patem bere qe te rrjedhin lumenj nder ta, e per shkak te mekateve te tyre i shkaterruam dhe pas tyre sollem (breza) te tjere.
      6:7. Edhe sikur te zbritnim ty nje liber te shkruar ne leter, e ta preknin ate me duart e tyre, ata qe mohuan do te thoshin: “Kjo nuk eshte tjeter pervec nje magji e qarte”.
      6:8. E pastaj thane: “Pse te mos i zbret atij (Muhammedit) nje engjell (te na thote per Muhammedin se eshte i derguar)”. E sikur te zbritnim Ne nje engjell, ceshtja do te merrte fund duke mos u dhene atyre afat.
      6:9. Sikur ta benim Ne ate (te derguarin) engjell, ate do ta benim (ne forme) njeriu e do t’ua perzienim (ngaterronim) atyre ate qe i perzien ata vetes se tyre.
      6:10. Edhe te derguarit e tjere para teje jane perqeshur, e ata qe u tallen pesuan (denim) per shkak se talleshin.
      6:11. Thuaj: “Ecni neper toke e mandej shikoni se si qe perfundimi i genjeshtareve.
      6:12. Thuaj: “E kujt eshte e tere kjo ne qiej e toke?” Thuaj: “Vetem e All-llahut”. Ai ia percaktoi meshiren Vetes. Ai do t’ju tuboje ne diten e gjykimit, per te cilen gje nuk ka dyshim. Ata qe i shkaktuan humbje vetvetes, ata nuk besojne.
      6:13. Vetem e Tij eshte gjithcka qe pushon e leviz naten e diten. Ai gjithcka degjon dhe gjithcka di.
      6:14. Thuaj: “A pos All-llahut, krijues i qiejve dhe i tokes, qe ushqen te tjeret, ndersa vete nuk ushqehet, te pranoj Zot tjeter?” Thuaj: “Une jam i urdheruar te jem i pari qe bindem dhe (urdherohem): te mos behem kurrsesi nga idhujtaret.
      6:15. Thuaj: “Vertet, une i frikesohem denimit te dites se madhe, nese nuk i perulem Zotit tim”.
      6:16. Kush menjanohet ate dite nga ai (denimi), ate Ai e ka meshiruar dhe ai eshte shpetim i qarte.
      6:17. Nese All-llahu te godet me ndonje te keqe, s’ka kush qe ta largoje ate pos Tij, e nese te dhuron ndonje te mire, duhet ditur se Ai eshte i gjithefuqishem per cdo send.
      6:18. Ai eshte mbizoterues ndaj roberve te Tij. Ai hollesisht di punet e Tij dhe te roberve te Vet.
      6:19. Thuaj: “Cili send ka deshmine me te madhe?” Thuaj: “All-llahu eshte deshmues mes meje e jush, e mua me eshte shpallur ky Kur’an qe me te t’ju terheq verejtjen juve dhe atij qe i komunikohet (dhe te gjithe atyre qe vijne pas jush deri ne diten e kijametit). Ju po deshmoni se pos All-llahut ka edhe zota te tjere, a?” Thuaj: “Une nuk deshmoj!” Ai eshte vetem nje Zot dhe une jam i paster nga ajo qe ju i shoqeroni!”
      6:20. Atyre qe Ne u kemi dhene librin, e njohin ate (Muhammedin) sikurse i njohin bijte e tyre. Jane ata qe asgjesuan vetveten, andaj nuk besojne.
      6:21. Kush eshte me mizor se ai qe ndaj All-llahut shpif genjeshtra apo ka pergenjeshtruar faktet e Tij? S’ka dyshim, shpifesit dhe genjeshtaret nuk kane shpetim.
      6:22. Perkujto diten kur Ne i tubojme te gjithe dhe u themi atyre qe i shoqeruan: “Ku jane ata te shoqeruarit tuaj qe i trillonit?”
      6:23. Atehere (pas atij sprovimi) pergjigje tjeter s’u mbetet pervec te thone: “Per All-llahun, o Zoti yne, ne nuk ishim idhujtare!”
      6:24. Shih se si bejne genjeshtra kunder vetes dhe si u shkoi huq ajo qe trillonin!
      6:25. Ka prej tyre qe ty te degjone (kur lexon Kur’anin). Po Ne kemi krijuar mbulese mbi zemrat e tyre qe te mos e kuptojne ate dhe ne veshet e tyre sajuam shurdhim, dhe edhe sikur t’i shohin te gjitha faktet, ata nuk besojne, derisa kur vijne te ti e te polemizojne, ata qe mohuan thone: “Nuk eshte tjeter ky (Kur’ani) vetem se mit i hershem.
      6:26. Ata ndalojne (te tjeret) nga ai dhe vete largohen prej atij (Kur’anit), e me ate nuk shkaterrojne tjeter vetem vetveten, dhe nuk e hetojne.
      6:27. E sikur t’i shihje ata kur jane ndalur prane zjarrit e thone: “Ah sikur te ktheheshim (ne Dunja), te mos genjejme faktet e Zotit tone e te behemi nga besimtaret!”
      6:28. Jo, (s’eshte ashtu) po atyre u doli ne shesh ajo qe e mbanin fshehte me pare, prandaj edhe sikur te ktheheshin ata, do ta perseritnin ate qe e kishin te ndaluar, e s’ka dyshim, ata jane genjeshtare.
      6:29. Ata thane: “Nuk ka tjeter, vetem kjo jeta jone ne kete bote, dhe ne nuk do te rigjallemi”.
      6:30. Dhe, sikur t’i kishte pare ata kur te ndalohen para Zotit te tyre e u thuhet atyre: “A nuk eshte kjo (ringjalja) e vertete?” Ata thone: “ Po, per Zotin tone!” Thote: “Shijoni pra denimin per ate qe mohonit!”
      6:31. Ata qe pergenjeshtruan se do te takohen me All-llahun (ne diten e gjykimit) kane humbur perderisa t’u vije momenti (kijameti) befas e te thone: “Te mjeret ne per ate qe leshuam” (nga punet e mira ne Dunja), e duke i bartur gabimet e veta ne shpine, dhe, e shemtuar eshte ajo qe bartin.
      6:32. Jeta e kesaj bote nuk eshte gje tjeter vetem se nje perjetim e mashtrim. S’ka dyshim se bota tjeter eshte me e dobishmja per ata qe ruhen. A nuk logjikoni?
      6:33. Ne dime se ty te brengos ajo qe thone, e ata nuk te genjejne ty, por ata mizore mohojne argumentet e All-llahut.
      6:34. Jane pergenjeshtruar te derguar para teje, duruan ate genjeshter dhe u torturuan perderisa u erdhi ndihma Jone, prandaj s’ka kush qe ndryshon fjalet (premtimet) e All-llahut. E ti je i njohur me disa nga ngjarjet e te derguarve (edhe ti do te ndihmohesh sikurse ata).
      6:35. Por, nese refuzimi i tyre te eshte bere brenge e madhe, ti kerkoje, nese ke mundesi, ndonje vrime ne toke ose shkalle ne qiell e t’u sjellesh atyre ndonje argument (po ti s’mund ta besh kete). Te kishte dashur All-llahu i kishte tubuar ne rruge te drejte; po ti mos u ben nga te padijshmit (dhe mos u brengos).
      6:36. Vetem ata qe kane degjim te shendoshe i pergjigjen (fteses). Te vdekurit (ata qe nuk degjojne dhe nuk besojne) All-llahu i ringjall, e pastaj te Ai kthehen (u jep ate qe e meritojne).
      6:37. Dhe thane: “Perse te mos i zbret atij (Muhammedit) nje mrekulli nga Zoti i tij?” Thuaj: “S’ka dyshim se All-llahu ka fuqi t’ia zbrese nje mrekulli, por shumica e tyre nuk e dine (se cka do t’i gjente me pas).
      6:38. Nuk ka asnje gjallese ne toke dhe as shpende qe fluturojne me dy krahe e qe nuk jane te ndara ne grupe (te ndryshme), sikurse edhe ju (Zoti i krijoi, i pajisi si juve). Asgje nuk kemi lene pas dore nga evidenca. Me ne fund te Zoti i tyre do te tubohen.
      6:39. E ata qe i bene te rreme faktet Tona jane shurdhememece te mbetur ne erresira. All-llahu e humb ke te doje dhe e ve ne rruge te drejte ate qe do.
      6:40. Thuaju: “ Nese u vjen denimi nga All-llahu ose u vjen kijameti, me tregoni,nese jeni te sinqerte, a do te thirrni ke pos All-llahut (per ndihme)?”
      6:41. Jo, vetem Atij (All-llahut) do t’i luteshi, e nese do Ai, ju heq ate per cka i luteni, e do t’i harronit ata (zota) qe ia shoqeronit.
      6:42. Ne kemi derguar (pejgambere) edhe te popujt para teje (e derisa nuk degjuan), i denuam me skamje e mjerim, ashtu qe te perulen.
      6:43. E pse te mos peruleshin kur ju erdhi atyre denimi jone? Por zemrat e tyre ishin ngurosor, po edhe djalli ua hieshoi ate qe benin.
    • 6:44. Meqe lane pas dore ate me cka u keshilluan (t’i drejtohen Zotit), Ne ua hapem dyert e cdo gjeje (begatie) derisa kur u gezuan per ate qe ju kishte dhene, i kapem befas, e ata mbeten te zhgenjyer.
      6:45. Ndaj u zhduk mbeturina e fundit e popullit mizor, pra Falenderim i qofte Zotit te boteve!
      6:46. Thuaj: “Nese All-llahu ua merr te degjuarit, te pamurit dhe ua mbyll zemrat, pos All-llahut cili zot tjeter do t’ua sjelle ate?”. Shih se si ua sqarojme faktet e megjithekete ata nuk ua vene veshin!
      6:47. Thuaj: “Me tregoni nese denimi nga All-llahut ju vjen befas ose me parashenja, a shkaterrohet kush tjeter pos popullit mizor?”
      6:48. Ne te derguarit nuk i dergojme ndryshe vetem si pergezues dhe qortues. E kush besoi dhe u permiresua, ata nuk kane as frike as brenge.
      6:49. Ata qe i pergenjeshtruan faktet tona, ata i kap denimi ngase nuk respektuan normat.
      6:50. Thuaj: “Une nuk u them juve se i kam ne kompetence depot e All-llahut (e t’ju sjell mrekulli), as nuk pretendoj se i di fshehtesite (e t’ju tregoj se kur do t’ju vije denimi), as nuk u them se une jam engjell. Une ndjek vetem ate qe me shpallet mua. Thuaj: “A jane baras i verbeti dhe ai qe sheh?” A nuk mendoni?
      6:51. Ti terhiqju verejtjen me kete (Kur’an) atyre qe i frikesohen tubimit para Zotit te tyre, ne menyre qe te ruhen, sepse pos Tij nuk do te kete as mbrojtes as ndermjetes.
      6:52. Dhe mos i perze ata qe adhurojne Zotin e tyre pa pra mengjes e mbremje, duke qene te sinqerte ndaj Tij. Ti nuk pergjigjesh asgje nga llogaria e tyre e as ata nuk kane kurrfare pergjegjesie nga llogaria jote, e po i debove ata do te behesh nga te padrejtit.
      6:53. Keshtu Ne i sprovojme disa me disa te tjere (pasanikun me varfanjakun, ate me autoritet dhe ate pa te) ashtu qe te thone: “A keta jane mes nesh qe All-llahu i dhuroi?” A nuk eshte All-llahu me i dijshmi per ata qe jane mirenjohes?!
      6:54. E kur te vijne ty ata qe i besojne ajetet tona, thuaju: “Selamun alejkum, Zoti juaj ia ngjeshi vetes meshiren. Kush ben prej jush ndonje te keqe pa dije, e mandej pas asaj (te keqe) pendohet dhe permiresohet, s’ka dyshim se All-llahu eshte qe fale shume dhe eshte Meshirues.
      6:55. Ja, keshtu Ne i sqarojme argumentet, ne menyre qe te dale ne shesh rruga e krimineleve.
      6:56. Thuaj: “Une jam i ndaluar te adhuroj ata qe i adhuroni ju, pos All-llahut! Thuaj: “Une nuk i ndjek deshirat tuaja, pse atehere do te isha i humbur e jo prej te udhezuarve (ne rruge te drejte).
      6:57. Thuaj: “Une i permbahem te vertetes (qe me erdhi) nga Zoti im. Ju e genjyet ate, e per ate qe nguteni ju (denimin), nuk e bej une, vendimi i takon vetem All-llahut; Ai e rrefen te verteten dhe Ai eshte me i miri i gjykatesve.
      6:58. Thuaj: “Sikur te ishte ajo per te cilen nguteni ju te une, ceshtja mes meje dhe jush do te ishte e perfunduar. All-llahu me se miri di per mizoret.
      6:59. Celesat e fshehtesive jane vetem te Ai, ate (fshehtesine) nuk e di kush pos Tij. Ai e di cka ka ne toke dhe ne det, Ai e di per cdo gjeth qe bie dhe s’ka kokerr ne thellesi te tokes, s’ka te njome dhe s’ka te thate qe nuk eshte (shenuar) ne librin e qarte (Levhi - Mahfudh).
      6:60. Ai eshte qe ju ve ne gjume naten dhe e di cka vepruat diten, pastaj ju ngjall-zgjon ne te (diten) deri ne afatin e caktuar (vdekje). Pastaj do te ktheheni e do t’ju njoftoje me ate qe keni pas vepruar.
      6:61. Vetem Ai eshte mbizoterues ndaj roberve te vet. Ndaj juve dergon roje (cakton engjej) derisa kur t’i vije ndonjerit prej jush vdekja, atij ia marrin shpirtin te derguarit tane (te tjere) dhe ata nuk bejne kurrfare leshimi.
      6:62. Pastaj i kthehen All-llahut, Sunduesit te vertete te tyre. Vetem i tij eshte sundimi (gjykimi) dhe Ai eshte me i shpejti i llogaritesve.
      6:63. Thuaj: “Kush ju shpeton prej erresirave (trishtuese) te tokes e te detit e (nga trishtimi) ju e lutni ate haptas e fshehtas (duke thene), nese Ai na shpeton prej kesaj, ne do te jemi (besimtare) mirenjohes?”
      6:64. Thuaj: “All-llahu ju shpeton nga ajo dhe nga cdo brengosje. Megjithekete ju Atij i pershkruani shok.
      6:65. Thuaj: “Ai ka fuqi (t’ju shpetoje, por edhe) t’ju sjelle denim prej se larti ose prej se poshti nen kembet tuaja apo t’ju ndaje ne grupe e ta luftoni njeri-tjetrin. Shih se si i sqarojme faktet ne menyre qe te kuptojne”.
      6:66. E populli yt e konsideroi ate (Kur’anin) te rreme, porse ai (Kur’ani) eshte i vertete. Thuaj: “Une nuk jam roje e juaj”.
      6:67. Cdo lajm e ka afatin e realizimit, e me vone, ju do te kuptoni.
      6:68. Kur sheh ata se jane thelluar (me tallje) ne ceshtjet Tona, largohu prej tyre derisa te kalojne ne bisede tjeter. Nese djalli te ben te harrosh (e rri me ta), pasi te bie nder mend, mos rri me popullin mizor.
      6:69. Per ata qe ruhen (per besimtaret) s’ka kurrfare pergjegjesie (qe tallen), por duhet t’ju perkujtojme ne menyre qe te ruhen edhe ata (qe tallen).
      6:70. Hiqu atyre qe e marrin fene (ne vend qe ta respektojne) per loje e defrim dhe i ka mashtruar jeta e kesaj bote. Ti perkujto me te (Kur’anin) qe te mos bie njeriu viktime e asaj qe ka vepruar, e qe s’ka mbrojtes as ndermjetesues per te pos All-llahut. Madje ai (njeri) edhe nese jep, cdo lloj shpagimi nuk i pranohet. Te tillet jane ata qe rane viktime e asaj qe punuan. Ata, per shkak se mohuan, per pije kane uje te vluar e denim te idhet.
      6:71. Thuaj: “A pos All-llahut te adhurojme cka nuk na sjell as dobi as dem dhe te kthehemi mbrapa (ne kufr) pasi qe All-llahu na vuri ne rruge te drejte? Dhe atehere te behemi sikur ai, te cilin djallezit e kane rrembyer (e kane hedhur) ne toke (ne nje humnere), e lene te hutuar qe, edhe pse ai ka shoke qe e therrasin ne rruge te drejte (i thone): “Eja te ne” (ai nuk pergjigjet). Thuaj: “I vetmi udhezim eshte ai udhezimi i All-llahut, dhe se jemi urdheruar qe t’i dorezohemi Zotit te boteve.
      6:72. (Na eshte thene) Dhe faleni namazin dhe kini frike prej Tij, se Ai eshte te i cili do te tubohemi.
      6:73. E Ai eshte qe krijoi qiejt dhe token me qellim te caktuar, e (ruajuni denimit) diten kur thote: “Behu”! Ajo behet. Fjala e Tij eshte e njemendte dhe Atij i takon sundimi diten kur i fryhet “Surit” (kjo eshte hera e dyte). Ai e di te fshehten dhe konkreten, eshte me i urti qe di per cdo gje ne hollesi.
      6:74. Perkujtoju (o i derguar) kur Ibrahimi i tha babait te vet Azerit: “A statuja (idhuj) adhuron per zota? Une po te shoh ty dhe popullin tend ne nje humbje te sigurt.
      6:75. E keshtu Ibrahimit ia mundesuam t’i shohe madhesite e qiejve e te tokes per t’u bere edhe me i bindur.
      6:76. E kur ate e mbuloi nata, ai e pa nje yll e tha: “Ky eshte Zoti im!” E kur u zhduk ai (perendoi) tha:” Une nuk i dua ata qe humben”.
      6:77. Kur e pa henen te posalindur tha: “Ky eshte Zoti im! e kur perendoi ajo, tha: “Nese Zoti im nuk me udhezon, une do te jem prej njerezve te humbur!”
      6:78. Kur e pa diellin te lindur, tha: “Ky eshte Zoti im, ky eshte i madh!” e kur ai perendoi, tha: “O populli im, une jam i paster nga ajo qe ju i shoqeroni!”
      6:79. Une me veten time i drejtohem Atij qe krijoi qiejt e token, larg besimeve te tjera; une nuk jam prej atyre qe i pershkruajne shok!
      6:80. Po ate e (me Ibrahimin) polemizoi populli i tij e ai tha: “A polemizoni me mua, rreth All-llahut e Ai me udhezoi?” Une nuk u frikohem atyre qe ju ia beni shok, vetem nese Zoti im do ndonje send (te me godas, ai me godet). Me dijen e Tij Zoti im ka perfshire cdo send, a nuk e merrni me mend?”
      6:81. E si t’ju frikohem atyre qe ju ia shoqeruat, e ju nuk frikoheni per ate qe i shoqeruat All-llahut pa pasur kurrfare argumenti. E cili grup, pra, eshte me i drejte te jete i sigurt, nese jeni qe kuptoni?
      6:82. Ata qe besuan dhe besimin e tyre nuk e ngaterruan me besim te kote, atyre u takon te jene te sigurt dhe ata jane ne rruge te drejte.
      6:83. Keto jane argumentet tona qe ia dhame Ibrahimit kunder popullit te tij. Ne ngrejme ne shkalle te larte ate qe duam. Zoti yt cdo send e ve ne vendin e vet, asgje nuk mund t’i fshehet.
      6:84. Ne atij (Ibrahimit) i falem Is’hakun dhe Jakubin dhe secilin prej tyre e udhezuam. Me pare edhe Nuhun e patem udhezuar. E nga pasardhesit e tij (te Ibrahimit) udhezuam Davudin, Sulejmanin, Ejjubin, Jusufin, Musain dhe Harunin. Keshtu i shperblejme bamiresit.
    • 6:85. (shperblyem) Edhe Zekerijane, Jahjane, Isain, Ilijasin te gjithe prej te mireve te persosur.
      6:86. (shperblyem) Edhe Ismailin, Eljesane, Junusin dhe Lutin. Te gjithe keta i vecuam mbi njerezit tjere.
      6:87. Edhe disa nga prinderit, nga pasardhesit dhe nga vellezerit e tyre i zgjodhem (per pejgambere) dhe i udhezuam ne rruge te vertete.
      6:88. Ky eshte udhezim i All-llahut, udhezon me te ke te doje nga robet e Tij. E sikur t’i pershkruajne shok Zotit (edhe ndonje nga keta) kishte per t’iu shkuar huq ajo qe kane vepuar.
      6:89. Ata ishin qe u patem dhene librin, urtesine e pejgamberllekun; e nese keta (idhujtaret mekas) e refuzojne kete (pejgamberllekun tend), Ne e kemi siguruar kete me nje popull qe nuk e refuzon.
      6:90. Ata (te derguarit e permedur) ishin qe All-llahu i vuri ne rruge te drejte, andaj ti merri shembull ne udhezim. Thuaj: “Une nuk kerkoj per kete (komunikimin e Kur’anit) shperblim prej jush. Ky nuk eshte tjeter, pervec nje keshille per mbare njerezit.
      6:91. Ata (mohuesit) nuk e njohen All-llahun sa duhet njohur Ate kur thane; “All-llahu nuk i shpalli gje asnje njeriu!” Thuaj: “Kush e zbriti librin, me te cilin erdhi Musai e qe ishte drite e udherrefyes per njerez, e te cilin ju e beni te shperndare ne letra, qe disa i prezentoni, kurse shumicen e fshehni. Dhe u mesuat cka nuk e dinit ju as prinderit tuaj? Thuaj: (e zbriti) All-llahu”. Mandej leri ata qe luajne ne ate kotesine e tyre.
      6:92. Edhe ky (Kur’an) eshte liber qe e zbritem; eshte i bekuar, vertetues i te meparshmes, e qe t’i terheqesh verejtjen nenes se fshatrave (te banoreve mekas) dhe atyre perreth saj (mbare botes). Ata qe e besojne Ahiretin, besojne ne te (Kur’anin), ata edhe e falin namazin rregullisht.
      6:93. E kush eshte me gabimtar i madh se sa ai qe trillon rrene ndaj Zotit, ose thote: “Mua po me shpallet e nuk i eshte shpallur asgje, ose se sa ai qe thote: “Do te thur dicka te ngjashme me ate qe e ka zbritur All-llahu”. E, sikur t’i shihje mizoret kur jane ne agoni te vdekjes, e engjejt kane shtrire duart e veta (me ndeshkim) e (u thone): “Shpetojeni pra vetveten (nese mundeni)”. “Tash perjetoni denimin e turpshem per shkak se e thoshit te paverteten per All-llahun, dhe ndaj argumenteve te Tij ishit kryenec”.
      6:94. Ne te vertete ju na erdhet nje nga nje (te vetmuar), ashtu si ju krijuam se pari; keni lene prapa shpines ate qe u patem dhene, e nuk po shohim se i keni me vete ndermjetesit tuaj, te cilet i mendonit se per ju jane ndihmetare (i shoqeronit All-llahut). S’ka dyshim, eshte keputur lidhja mes jush, dhe mbaroi ajo cka mendonit (ndermjetesues apo zotera tjere).
      6:95. S’ka dyshim, All-llahu eshte zberthyes i fares (i kokrres se saj) dhe i berthames (se pemes). Ai nxjerr te gjallin nga i vdekuri dhe Ai eshte nxjerres i te vdekurit nga i gjalli. Ky eshte All-llahu, e si atehere shmangeni (nga besimi)?
      6:96. Ai eshte krijues i drites se mengjesit. Naten e beri kohe pushimi, e diellin dhe henen per llogaritje te kohes. Ky (rregull) eshte caktim i te plotfuqishmit, i gjithedijshmit.
      6:97. Ai eshte qe krijoi yjet per ju qe me ta te orientoheni ne erresira kur jeni ne toke ose ne det. Vertet Ne i shpjeguam argumentet tona per nje popull qe di te mendoje.
      6:98. Ai eshte qe ju krijoi (filloi) prej nje njeriu; aty (mbi toke) jetoni (qendroni) dhe nen te do te pushoni. Ne ia sqaruam argumentet nje populli qe di te kuptoje.
      6:99. Ai eshte qe leshoi nga larte shiun e me te nxori bimen e cdo sendi dhe prej bimes gjelberim dhe prej tij (prej gjelberimit) kokrra te dendura ne kallinj. E nga hurmet, nga sythat e tyre kalaveshe te afert (per t’i vjele). Edhe kopshtie me hardhi, ullinj e shege te ngjashme (ne dukje) e te llojllojshme (ne shije). Shikoni pra frutat e tyre kur i formojne dhe kur piqen (te gjitha keto nga shiu). Edhe ne keto ka fakte per njerezit qe besojne.
      6:100. E xhinet ia bejne shoke All-llahut, e ne te vertete Ai i krijoi ata (xhinet) dhe duke mos patur kurrfare dije, ata shpifen se Ai (Zoti) ka djem e vajza. Larg (shpifjeve) eshte madheria e Tij e larte.
      6:101. Ai (All-llahu) eshte qe krijo (pa kurrfare shembulli) qiejt dhe token (e duke qene i tille), e si do te kete Ai femije kur nuk pati bashkeshorte? Cdo send e krijoi Ai, dhe eshte me i dijshmi per te gjitha sendet e krijuara.
      6:102. Ky eshte All-llahu, Zoti juaj, nuk ka te adhuruar pervec Tij, Krijues i cdo sendi, pra adhurojeni Ate; Ai eshte mbikeqyres ndaj cdo sendi.
      6:103. Te paret (e njerezve) nuk mund ta perfshine Ate, e Ai i perfshine te paret. Ai eshte shume i kujdesshem, hollesisht i njohur.
      6:104. Juve ju erdhen argumente te qarta nga Zoti i juaj e kush i sheh (kupton) ai e ka per vete, e kush verberohet, ai e ka per te zezen e vet. E une (Pejgamberi) nuk jame roje e juaj.
      6:105. E keshtu Ne i sqarojme deshmite, ashtu qe ata thone: “Ke mesuar ti” (nga librat, po fjales se tyre nuk i vihet veshi) dhe qe per t’ia bere edhe me te qarta nje populli qe di te dalloje (te verteten nga e kota).
      6:106. Ti (Muhammed) praktiko ate qe t’u shpall nga Zoti yt. S’ka Zot, pervec Tij. Largohu prej idhujtareve.
      6:107. E sikur te donte All-llahu, ata nuk do te ishin idhujtare. Ne nuk te beme percjelles te tyre e as qe je mbikeqyres i tyre.
      6:108. Ju mos ua shani ata (zota) qe u luten (idhujtaret), pos All-llahut, e (si hakmarrje) te fyejne All-llahun nga armiqesia, duke mos ditur (per madherine e Tij). Keshtu Ne ia kemi zbukuruar cdo populli veprimin e vet, mandej e ardhmja e tyre eshte te Zoti i tyre, e Ai i shperblen per ate qe vepruan.
      6:109. Ata u betuan me nje betim te forte ne All-llahun, se nese u vjen atyre ndonje mrekulli, do ta besojne. Thuaj: “Ceshtja e atyre mrekullive eshte te All-llahu”. E ku e dini ju, ndoshta kur te vijne ato nuk u besojne.
      6:110. Ne i rrotullojme zemrat dhe te paret e tyre (prej besimit) ashtu sikunder nuk e besuan ate (Kur’anin) per here te pare, dhe i leme te bredhin te hutuar ne ate mashtrimin e tyre.
      6:111. E edhe sikur t’ua zbritnim Ne atyre engjejt, t’u flitnin te vdekurit, t’u tubonim atyre cdo send (gjallese) konkretisht, ata nuk kishin per te besuar, vetem po te donte All-llahu, por shumica e tyre nuk dine (se besimi eshte dhurate nga Zoti).
      6:112. Dhe keshtu (sikurse edhe ty) cdo pejgamberi i beme armiq disa nga njerezit dhe nga xhinet e djallezuar, qe me fjale te shkelqyeshme ne menyre te fshehte nxit njeri-tjetrin ne mashtrime. E sikur te donte Zoti yt, ata nuk do benin ate (armiqesi), po ti leri ata me ato trillime.
      6:113. Dhe qe te anojne (te ato fjale mashtruese) zemrat e atyre qe nuk besojne boten e ardhshme dhe qe te kenaqen e ngarkohen me ate qe jane duke u ngarkuar (ty nuk te demtojne asgje).
      6:114. (Thuaj) A pos All-llahut te kerkoj une gjykates (mes meje dhe juve)? Kur Ai eshte qe ua zbriti librin ne menyre te shkoqitur? Atyre qe u dhame librin e dine se ai (Kur’ani) eshte i zbritur prej Zotit tend saktesisht, pra mos u be prej atyre qe dyshojne.
      6:115. Fjalet e Zotit tend jane plot te verteta (cka lajmerojne) dhe plot te drejta (cka gjykojne). S’ka kush qe te ndryshoje fjalet (vendimet) e Tij. Ai eshte qe degjon e di.
      6:116. Ne qofte se u bindesh shumices (mohuese qe jane) ne toke, ata do te largojne ty nga rruga e All-llahut. Ata nuk ndjekin tjeter vetem supozime dhe nuk jane tjeter vetem se rrenacake.
      6:117. S’ka dyshim, Zoti yt e di me se miri per ate qe eshte larguar nga rruga e Tij dhe Ai eshte me i dijshmi per te udhezuarit.
      6:118. Ju (besimtare) hani nga ajo qe (eshte therur dhe) eshte permendur emri i All-llahut, po qe se jeni te bindur ne faktet e Tij.
      6:119. C’keni ju qe te mos hani nga ajo per te cilen eshte permendur emri i All-llahut, e Ai ju sqaroi juve se cka eshte e ndaluar per ju, pervec kur jeni detyruar (atehere edhe harami eshte hallall). Nje shumice (e mohuesve), duke mos pasur kurrfare dije, por vetem nga pasionet e tyre, duan t’i largojne nga e verteta (njerezit). Po Zoti yt di me se miri per ata qe i shkelin dispozitat.
      6:120. Dhe mos beni mekate as haptas as fshehtas. Ata qe bejne mekatin do te ndeshkohen per mekatin e bere.
      6:121. Dhe mos hani nga ajo qe (para therjes se saj) nuk eshte permendur emri i All-llahut, vertet ajo (ngrenia) eshte mekat. Djallezit i nxisin miqte e vet qe t’ju polemizojne juve, e nese i degjoni ata, atehere jeni si ata (idhujtare).
      6:122. Valle, a eshte ai qe qe i vdekur kurse Ne e ngjallem dhe i dhame drite, me te cilen ecen mes njerezve, si ai qe ka mbetur ne erresire (i humbur) dhe nuk mund te shpetoje nga ajo? Ja, keshtu (si ketij ne erresire) iu duket mire mohuesve ajo qe veprojne.
      6:123. Dhe ashtu (sikurse ne Meke) ne cdo qytet kemi bere kriminelet e tij pari, ne menyre qe te bejne dredhi ne te, por nuk mashtrojne tjeterke pos veten e tyre dhe prapeseprape nuk kuptojne.
      6:124. E kur u vjen atyre ndonje argument i prere (per Muhammedin), ata thone: “Kurrsesi nuk e besojme ate (dergesen e Muhammedit) derisa te mos na jepet edhe neve ngjashem me ate qe iu pat dhene te derguarve te All-llahut”! Me se miri All-llahu e di ku ta vere dergesen (risalen) e vet. Ata qe bene krim do t’i godase poshtrimi dhe denimi i forte te All-llahu per shkak se vazhdimisht benin hile.
    • 6:125. Ate qe All-llahu deshiron ta udhezoje, ia zgjeron zemren per (te pranuar) Islamin. Ate qe deshiron ta lere te humbur, zemren e tij ia ben shume te ngusht sikur te ngjitej ne qiell. Keshtu All-llahu leshon denimin mbi ata qe nuk besojne.
      6:126. Kjo eshte rruga e Zotit tend, eshte e drejte, Ne shpjeguam argumentet per njerez qe perkujtojne.
      6:127. Ata e kane vendin e shpetimit (xhennetin) te Zoti i tyre; Ai eshte mbrojtes i tyre, per ate qe ata vepruan.
      6:128. Perkujto diten kur Ai i tubon ata te gjithe (e u thote): “O grumbull i xhinve, ju mashtruat shume njerez!” E nga njerezit qe ishin miq te tyre (te xhinve) thone: “Zoti yne ne perfituam njeri prej tjetrit, dhe e arritem afatin te cilin e caktove!” Tha: “(Zoti) Zjarri eshte vendi juaj, pergjithmone jeni ne te, pos (kohes) cka do All-llahu”. Vertet Zoti yt eshte me i urti, me i dijshmi.
      6:129. Po ashtu (sikur u dhame xhinve dhe njerezve perjetim), Ne i bejme sundues disa mizore mbi mizoret e tjere per shkak te asaj qe fituan (vepruan).
      6:130. O grumbull i xhinve dhe i njerezve! A nuk ju erdhen nga mesi juaj te derguar t’ju rrefejne argumentet e Mia dhe t’ju terheqin verejtjen per takimin tuaj ne kete dite? Ata thone: “Deshmojme kunder vetvetes”. I pat mashtruar ata jeta e kesaj bote dhe ashtu (te detyruar) deshmuan kunder vetvetes se me te vertete e refuzonin (te verteten).
      6:131. Kete (dergimin e te derguarve) ngase Zoti yt nuk eshte qe per shkak te mekatit te shkaterroje nje vend, e banoret e tij te jene te painformuar.
      6:132. Po per secilin (veprues) ka shkalle (qe do t’i arrije) sipas asaj qe vepruan. All-llahu nuk eshte i pakujdesshem ndaj asaj qe veprojne.
      6:133. Zoti yt nuk ka nevoje per asgje, Ai eshte meshirues. Nese do Ai, juve ju zhduk dhe sjell ke te doje pas jush, ashtu sikurse ju solli juve nga pasardhesit e atyre qe ishin para jush.
      6:134. Ajo qe iu kercenohet (kijameti, ringjallja, llogaria, pergjegjesia) patjeter do te vije, e ju nuk mund ta pengoni. (Nuk mund ta menjanoni caktimin e Zotit).
      6:135. Thuaj: “O populli im (kurejshit)! veproni ne ate qe jeni, e une do te vazhdoj te veproj ne ate qe jam, e me vone do ta dini se kujt do t’i takoje e ardhmja e lavdishme. Eshte e ditur se zullumqaret nuk gjejne shpetim.
      6:136. Dhe nga ajo qe krijoi Ai prej te lashtave dhe prej kafsheve shtepiake, ata (idhujtaret) ndane nje pjese per All-llahun dhe thane: “Kjo eshte per All-llahun, si mendonin ata, e kjo eshte e idhujve tane”. Ajo qe ishte per idhujt, nuk shkon te All-llahu, e ajo qe eshte per All-llahun, shkon te idhujt e tyre. Sa gjykim i shemtuar eshte ai qe gjykojne (pjesen e idhujve e plotesonin nga ajo e All-llahut, ne rast nevoje, e te All-llahut jo).
      6:137. Keshtu shumices se idhujtareve, idhujt ua hijeshuan atyre mbytjen e femijeve te vet, per t’i shkaterruar (me mashtrime) dhe per t’ua ngaterruar fene (qe e kishin pasur te Ismailit). Po sikur te donte All-llahu, ata nuk do ta benin ate, andaj hiqu tyre dhe asaj qe shpifin.
      6:138. Dhe sipas bindjes se tyre ata thoshin: “Keto kafshe dhe keto bime jane te ndaluara, nuk mund te ushqehet me to, pervec ata te cileve ne ua lejome; keto jane kafshe qe eshte e ndaluar t’u hipet; keto jane kafshe qe gjate therjes se tyre nuk permendin emrin e All-llahut, duke shpifur ndaj Tij. Ai do t’i ndeshkoje ata per shpifjet e tyre.
      6:139. Madje ata thoshin: “Cka eshte ne barqet e ketyre kafsheve eshte vetem per mashkujt tane, e ndaluar per grate tona. E nese ishte e ngordhte (fruti ne bark) ata (meshkuj e femra) ishin te barabarte ne te. Do ta ndeshkoje Ai cilesimin e tyre te rrejshem. Ai eshte i persosur ne punet e Tij, i dijshem per krijesat e Tij.
      6:140. S’ka dyshim se kane deshtuar keq ata qe mbyten femijet e tyre nga mendjelehtesia e pa kurrfare dije dhe ata qe duke i shpifur Zotit, shpallen te ndaluar ate qe Zoti u kishte dhuruar. Ata kane humbur rrugen e drejte dhe prej fillimit nuk ishin ne udhezim.
      6:141. Ai (All-llahu) eshte qe krijoi kopshte (bimet e te cilave) te ngritura lart (ne shtylla) dhe te rrafshta (te shtrira ne toke), edhe hurmet dhe dritherat me frute (shije) te ndryshme; (krijoi) ullinjte dhe sheget e ngjashme (nga forma) e jo te ngjashme (nga shija). Hani frutat e tyre kur te piqen dhe diten e korrjes (te vjeljes) se frutave jepeni ate pjese qe eshte obligim (te varferve e nevojlive) dhe (hani-jepni) mos teproni, pse Ai nuk i do shkaperderdhesit.
      6:142. Nga kafshet (shtepiake krijoi) edhe aso per ngarkim (per hipje) dhe aso, prodhimi i te cilave perdoret per shtroje (leshi i tyre ose per therrje). Hani nga ajo qe All-llahu ju dhuroi, e mos ndiqni gjurmet (rruget) e shejtanit, pse ai eshte armik juaj i hapet.
      6:143. Ai (krijoi) tete lloje (nga kafshet shtepiake): prej deleve dy (dash e dele), prej dhive dy (cjap e dhi). Thuaj: “A jane te ndaluar (haram) dy meshkuj apo dy femra apo cka mbane (pjell) mitra e dy (llojeve te tyre) femrave?” Me tregoni, pra, me fakte te ditura (e jo me trillime) nese jeni te sinqerte.
      6:144. Ai (krijoi) edhe nga devet dy (lloje) dhe nga lopet dy (lloje). Thuaj: “A dy meshkuj i ka ndaluar (haram), a dy femra, ose cka mban mitra e dy (llojeve te tyre) femrave?” A mos ishit te pranishem kur All-llahu ju porositi me kete (hallall apo haram)?” E kush eshte me mizor se ai qe trillon rrene per All-llahun dhe ashtu t’i humbe njerezit ne mungese te dijes. All-llahu nuk ve ne rruge te drejte mizoret.
      6:145. Thuaj: “Ne ate qe me eshte shpallur mua (ne Kur’an) nuk po gjej te ndaluar dicka nga ushqimi, pervec ne qofte se ai (ushqimi) eshte: cofetine, gjak i derdhur ose mish derri, ai eshte i ndyte, dhe pos asaj qe eshte therrur jo ne emer te All-llahut (por te ndonje idhulli) e qe eshte mekat. E kush detyrohet (t’i haje keto te ndaluara), por duke mos pasur per qellim shijen dhe duke mos e tepruar, Zoti yt eshte qe fale e meshiron shume.
      6:146. E (posacerisht) ndaj atyre qe jane jehudi Ne u kemi ndaluar cdo (kafshe) thundrake: nga lopet dhe delet u kemi ndaluar dhjamin e tyre, pos atij (dhjami) ne shpinen dhe ne zorret e tyre dhe pos atij te perzier me ndonje asht. Kete (mase-ndalese) e morem si ndeshkim ndaj mekatit te tyre. S’ka dyshim, Ne jemi te vertete (ne cka ju rrefejme).
      6:147. Po, ne qofte se (per kete jehudite) e pergenjeshtrojne. Thuaj: “Sa meshirues i madh eshte ky Zoti juaj, po (mos u mashtroni) denimi i Tij per njerezit kriminele nuk mund te prapesohet!”
      6:148. E ata qe i shoqeruan Zotit, do te thoshin: “Sikur te donte All-llahu nuk do t’i benim shok (nuk do te ishim idhujtare) as ne, as prinderit tane, e as nuk do te ndalonim asnje send.”Keshtu paten genjyer edhe ata qe ishin para tyre derisa (per shkak te mekatit) perjetuan denimin tone te ashper. Thuaj: “A mos keni ndonje fakt e te na e prezentoni ate neve?” Ju i mbeshteteni vetem hamendjes, ne te vertete,vetem genjeni”.
      6:149. Thuaj: “All-llahu ka argumentin me te plote dhe sikur te donte Ai do t’ju vinte ne rruge te drejte te gjitheve”.
      6:150. Thuaj: “Sillni deshmitaret, te cilet deshmojne se All-llahu ndaloi (beri haram) ato (qe i ndalonin vete). Nese duan te deshmojne rrejshem, ti mos deshmo bashke me ta dhe mos shko pas deshirave te atyre qe argumentet Tona i bene te rreme dhe pas atyre qe nuk besojne jeten e qe largohen prej Zotit te tyre (adhurojne tjeter).
    • 6:151. Thuaj: “Ejani t’ju lexoj ate qe me te vertete ju ndaloi Zoti juaj: te mos i shoqeroni Atij asnje send, te silleni mire me prinderit, te mos i mbytni femijet tuaj per shkak te varferise, sepse Ne u ushqejme juve dhe ata, te mos u afroheni mekateve te hapta apo te fshehta, mos e mbytni njeriun sepse mbytjen e tij e ndaloi All-llahu, perpos kur eshte me vend. Keto jane porosite e Tij, keshtu qe te mendoni thelle.
      6:152. Mos iu afroni pasurise se jetimit derisa ai te arrije pjekurine, (mund t’i afroheni) vetem ne menyre me te mire, zbatoni me drejtesi masen dhe peshojen. Ne nuk ngarkojme asnje njeri pertej mundesive te tij. Kur te flitni (te deshmoni), duhet te jeni te drejte edhe nese eshte ceshtja per (kunder) te afermit, dhe zotimin e dhene All-llahut plotesonie. Keto jane me cka Ai ju porosite keshtu qe te perkujtoni.
      6:153. Dhe se kjo eshte rruga (feja) Ime e drejte (qe e caktova per ju), pra permbajuni kesaj, e mos ndiqni rruge te tjera e t’ju ndajne nga rruga e Tij. Keto jane porosite e Tij per ju, ashtu qe te ruheni.
      6:154. E Musait i dhame librin plotesim (i te mirave) per ate qe tregon bindje te mire, dhe sqarues per cdo send, udherrefyes e meshire, ashtu qe te besojne se do te takohen me Zotin e tyre.
      6:155. Dhe ky eshte liber, dobiprures, Ne e zbritem, permbanju ketij, ruajuni ashtu qe te meshiroheni.
      6:156. (E zbritem Kur’anin) Qe te (mos) thoni: “Libri u zbriti vetem dy grupeve para nesh (jehudive e te krishtereve) dhe se ne ishim te panjohur me librat (me mesimet) e tyre.
      6:157. Dhe qe te (mos) thoni: “Sikur te na kishte zbritur neve libri, (sikurse u zbriti atyre dy grupeve) ne do te ishim edhe me te udhezuar se ata. Juve ju erdhi nga Zoti juaj argumenti (Kur’ani), ju erdhi udhezimi, meshira. E kush eshte me zullumqar se ai qe argumentet e Zotit i ben te rreme dhe ua kthen shpinen atyre? Ne do t’i ndeshkojme me ndeshkim me te rende ata qe ua kthyen shpinen argumenteve Tona, per shkak te prapesimit qe bene.
      6:158. A mos jane duke pritur tjeter ata (pas ketyre fakteve) vetem t’ju vijne engjejt (t’ua marrin shpirtin), te vije Zoti yt (urdhri per shkaterrim) ose te vijne disa nga shenjat e Zotit tend, (ne) diten kur vijne disa shenja te Zotit tend, asnje njeriu nuk i vlen besimi i Tij nese nuk ka besuar me pare ose nuk ka bere ne besimin e tij kurrfare te mire. Thuaj: “Pritni, edhe ne jemi duke pritur!”
      6:159. Vertet ata qe e percane fene e tyre dhe u ndane ne grupe, ti (Muhammed) nuk ke kurrfare pergjegjesie. Ceshtja e tyre eshte vetem te All-llahu, Ai do t’i njohe me ate qe punuan.
      6:160. Kush vjen me nje (pune) te mire, ai (ne diten e gjykimit) shperblehet dhjetefish, e kush vjen me (veper) te keqe, ai ndeshkohet vetem per te. Atyre nuk u behet e padrejte.
      6:161. Thuaj: “Vertet Zoti im me udhezoi ne rruge te drejte, qe eshte fé e drejte, fé e Ibrahimit, qe ishte larg besimeve te kota. Ai (Ibrahimi) nuk ishte idhujtar!
      6:162. Thuaj: “Namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime jane thjesht per All-llahun, Zotin e boteve.
      6:163. Ai nuk ka shok (nuk adhuroj tjeter). Me kete (thjeshtesi te adhurimit vetem per Zotin) jam i urdheruar dhe jam i pari i muslimaneve (i pari qe pranoj dhe bindem)!
      6:164. Thuaj: “ A te kerkoje Zot pos All-llahut, e Ai eshte Zot i cdo sendi (ekzistues) dhe demi i secilit person eshte kunder vetes. Askush nuk do ta barte barren e tjetrit. Mandej, kthimi juaj eshte te Zoti juaj; e Ai ju njofton per ate qe percaheshit.
      6:165. Ai eshte qe ju beri sundues (zevendesues) ne toke (pas shkaterrimit te atyre qe ishin me pare) dhe lartesoi ne nje shkalle me te larte disa nga ju mbi te tjeret, per t’ju sprovuar ne ate qe ju dha. All-llahu eshte ndeshkues i shpejte, eshte qe fale e Meshirues.
    • 7.Kapitulli - El-A`raf

      7.El-A`raf

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!


      7:1. Elif, Lam, Mim, Sad.
      7:2. (Ky eshte) Libri, qe te eshte zbritur ty, qe me te t’ua terheqesh verejtjen dhe t’i keshillosh besimtaret, pra te mos kete shtrengim ne gjoksin tend (per kumtimin e tij).
      7:3. Pervetesoni ate qe ju eshte zbritur nga Zoti juaj, e mos zini miq (perkrahes) pos Tij. Pak eshte ajo qe po merrni pervoje.
      7:4. Sa fshatra (banore) kemi shkaterruar (me fajin e tyre) e denimi Jone u erdhi atyre naten, a (diten) kur ishin duke pushuar (duke fjetur).
      7:5. Kur u erdhi atyre denimi Jone, s’kishin c’te kerkonin tjeter, vetem te thone: “Vertet, ne ishim zullumqare” (te pranojne gabimin).
      7:6. Ne patjeter do t’i marrim ne pergjegjesi ata, te cileve u eshte derguar (pejgamber), e do t’i marrim ne pyetje edhe te derguarit.
      7:7. Dhe duke e ditur mire Ne do t’u rrefejme atyre (per ate qe punuan), se Ne nuk ishim qe mungonim (ishim te pranishem).
      7:8. Ate dite peshimi (masa) eshte i drejte. Atij qe i rendohen peshojat, ata jane te shpetuar.
      7:9. Kujt i vijne lehte peshojat, ata e humben vetveten, ngase i refuzuan argumentet Tona me te padrejte.
      7:10. Ne ju vendosem ne toke dhe ju mundesuam jetesen (mjetet per te jetuar), e pak prej jush po falenderoni.
      7:11. Ne ju krijuam pastaj ju dhame formen, e mandej engjejve u thame: “Beni sexhde per Ademin”. Ata i bene sexhde pos Iblisit. Ai nuk qe prej atyre qe bene sexhde.
      7:12. (All-llahu) Tha: “Cka te pengoi ty te besh sexhde, kur Une te urdherova?” Ai (Iblisi) tha: “Une jam me i vlefshem se ai, me krijove mua nga zjarri, e ate e krijove nga balta!”
      7:13. (All-llahu) Tha: “Zbrit nga ai (xhenneti), nuk te takon te besh kryelartesi ne te, dil jashte, s’ka dyshim ti je i poshteruar”.
      7:14. (Iblisi) Tha: “Me afatizo gjer diten kur ringjallen (njerezit)!”
      7:15. (All-llahu) Tha: “Ti je i afatizuar!”
      7:16. (Iblisi) Tha: “Per shkak se me humbe mua, une do t’u ulem atyre (do t’u ze pusi) ne rrugen Tende te drejte,
      7:17. Mandej do t’ju sillem atyre para, prapa, nga e djathta dhe nga e majta e tyre, e shumicen e tyre nuk do ta gjesh qe te falenderohen (te besojne)!”
      7:18. (All-llahu) Tha: “Dil nga ai (xhenneti), i urrejtur, i debuar. Kush prej tyre vjen pas teje, Une kam per ta mbushur xhehennemin me te gjithe ju.
      7:19. (Ne i thame) O Adem, ti dhe bashkeshortja jote zini vend ne Xhennet, hani nga te doni, e mos iu afroni kesaj peme, pse do te beheni prej zulumqareve (te vetvetes suaj).
      7:20. Shejtani i nxiti ata te dy (i mashtroi), qe t’ua zbuloje atyre pjeset e turpshme qe u ishin te mbuluara dhe tha: “Zoti juaj nuk ua ndaloi juve dyve ate peme vetem qe te mos beheni meleqe (engjej), ose te mos beheni prej te perjetshemve.
      7:21. Dhe ju beri be atyre (duke u thene) se: Une jam keshillues per ju.
      7:22. Atehere me mashtrim i zbriti (ne nivel te palakmueshem). E kur e shijuan pemen u zbulua vendturpi i tyre dhe filluan ta mbulojne ate (duke vene gjeth mbi gjeth) nga gjethet e (pemeve te) xhennetit. Zoti i tyre i thirri (duke u thene): “A nuk ua ndalova ju dyve ate peme dhe a nuk ju thashe ju dyve se shejtani eshte armik i hapet per ju?!”
      7:23. Ata te dy thane: “Zoti yne, ne i beme te padrejte(i demtuam) vetvetes sone, ne qofte se nuk na fale dhe nuk na meshiron, ne me siguri do te jemi prej te shkaterruarve!”
      7:24. (All-llahu) Tha: “Zbritni, jeni armik i njeri-tjetrit. Ne toke ju e keni vendqendrimin (vendbanimin) dhe perjetim deri ne nje kohe.
      7:25. Tha: “Ne te (ne toke) do te jetoni (do te gjalleroni), ne te do te vdisni (do te varroseni) dhe prej saj do te nxirreni (do te ringjalleni).
      7:26. O bijte e Ademit, Ne krijuam per ju petk qe ju mbulon vendturpesine dhe petk zbukurues. Po petku i devotshmerise, ai eshte me i miri. Keto jane nga argumentet e All-llahut, ashtu qe ata te perkujtojne.
      7:27. O bijte e Ademit, te mos ju mashtroje kurrsesi shejtani sikurse i nxori prinderit tuaj nga xhenneti, zhveshi prej tyre petkun e tyre qe t’ju dale ne shesh lakuriqesia e tyre. Vertet ai dhe shoqeria e tij ju sheh, ndersa ju nuk i shihni. Ne i kemi bere shejtanet miq te atyre qe nuk besojne.
      7:28. Kur punojne ata (idhujtaret) dicka te shemtuar, thone: “Ne i gjetem qe keshtu prinderit tane, edhe All-llahu na urdheroi kete (viziten reth Qabes lakuriq). Thuaju: “All-llahu nuk urdheron te shemtuaren, a thoni per All-llahun cka nuk dini?”
      7:29. Thuaj: “All-llahu ma urdheroi mua drejtesine dhe ne teresi kthejuni Atij ne cdo namaz (lutje) dhe adhurojeni Ate duke qene te sinqerte ne lutje vetem per te. Ashtu sikur qe ju filloi (krijoi) se pari, do te ktheheni te Ai.
      7:30. Nje grup (nga ju) Ai e vuri ne rruge te drejte, e nje grup meritoi te jete i humbur, pse ata (te humburit) shejtanet i moren per miq, e megjithate mendonin se ishin ne rruge te drejte.
      7:31. O bijte e Ademit, vishuni bukur per cdo namaz (lutje), hani dhe pini e mos e teproni, pse Ai (All-llahu) nuk i do ata qe e teprojne (shkaperderdhin).
      7:32. Thuaj: “Kush i ndaloi bukurite dhe ushqimet e mira qe All-llahu i krijoi per robte e vet?” Thuaj: “Ato jane ne kete bote per ata qe besuan, e ne diten e kijametit jane te posacme per ta. Keshtu ia sqarojme argumentet nje populli qe kupton.
      7:33. Thuaj: “Zoti im i ndaloi vetem te keqijat e turpshme, le te jene te hapta ose te fshehta, ndaloi mekatin, ndaloi shtypjen e tjetrit pa te drejte, ndaloi t’i mvishni All-llahut shok pa patur per te kurrfare argumenti, dhe ndaloi te thoni per All-llahun ate qe nuk e dini se eshte e vertete.
      7:34. Cdo popull (qe pergenjeshtroi pejgamberet) ka afatin e vet, e kur t’u vije afati tyre, ai nuk mund te shtyhet per asnje moment, e as te perngutet me pare.
      7:35. O bijte e Ademit, juve ju vijne te derguar nga mesi juaj, ua perkujtojne faktet e Mia (shkoni pas tyre). E kush ruhet dhe permiresohet, per ta s’ka as frike as s’kane perse te pikellohen.
      7:36. E ata qe i konsideruan te rreme faktet tona dhe me kryelartesi u larguan prej tyre, ata jane banues te zjarrit dhe ne te jane perjete.
      7:37. Kush eshte me mizor se ai qe trillon shpifje ndaj All-llahut, apo i pergenjeshtron argumentet e Tij? Ata e arrijne pjesen e tyre qe u eshte caktuar (ne shenime) deri kur t’u vijne atyre te derguarit tane (melaiket) t’ua marrin shpirtin e u thone: “Ku jane ata qe pos Zotit i lutshit?” Ata thone: “Kane humbur prej nesh” dhe ashtu deshmojne per vete se ishin mohues (kafire).
      7:38. (All-llahu) Ju thote: “Hyni ne xhehennem me ate popull qe ishte para jush nga xhinet dhe njerezit (e qe ishin si ju). Sa here qe nje grup hyn ne te, e mallkon ate te meparshmin derisa kur te arrijne ne te te gjithe, grupi i fundit i tyre thote per grupin e pare: “Zoti yne, keta (paria) na kane humbur neve (nga rruga e drejte), pra shtoju denimin me zjarr atyre!” (All-llahu) Thote: “Per secilin (grup) eshte (denimi) i shtuar, por ju nuk po dini”.
      7:39. Te paret e tyre (paria) te mbrameve te tyre ju thote: “Ju nuk keni perparesi ndaj nesh (pse vete keni bere kufer), shijojeni pra denimin per ate qe e fituat!”
      7:40. Nuk ka dyshim se ata qe pergenjeshtruan argumentet Tona dhe nga mendjemadhesia u larguan prej tyre, atyre nuk u hapen dyert e qiellit dhe nuk do te hyjne ne xhennet deri te perbiroje deveja neper vrimen e gjilperes. Ja, keshtu i shperblejme kriminelet.
      7:41. Per ata eshte pergatitur shtrat nga zjarri dhe mbuloje (nga zjarri). E keshtu pra i shperblejme zullumqaret.
      7:42. Ata qe besuan dhe bene vepra te mira, e Ne as qe obligojme ndokend cka nuk ka mundesi (te veproje), te tillet jane banues te xhennetit dhe ne te jane pergjithmone.
    • 7:43. Nga zemrat e tyre kemi hequr (kemi zhdukur) cdo gje qe ishte krijuar nga zilia (nga urrejtja), jane ne xhennet, ku rrjedhin lumenj, e ata thone: “Falenderojme All-llahun qe na udhezoi per kete (per iman, per pune te mira, na e hoqi ziline, na futi ne xhennet), pse sikur te mos na drejtonte All-llahu, ne nuk do te dinim te udhezohemi. Vertet, te derguarit e Zotit na e thane te verteten dhe ne u besuam!” E atyre u drejtohet thirrje: “Ky eshte xhenneti, iu dha juve per ate qe vepruat”.
      7:44. Ata te xhennetit i therrasin (i pyesin) banuesit e zjarrit e u thone: “Ne e gjetem te vertete ate qe na e pat premtuar Zoti yne, e ju (banues te zjarrit) a e gjetet te vertete ate qe ua pat premtuar zoti juaj?” Ata (banuesit e zjarrit) thone: “Po”. Atehere ne mes te tyre (mes dy grupeve) therret nje ze: “Mallkimi i All-llahut qofte mbi zullumqaret!”
      7:45. Ata qe penguan nga rruga (imani) e All-llahut dhe qe kerkuan shtremberimin e saj dhe ata qe ishin mohues te botes tjeter.
      7:46. E mes atyre dyve (dy grupeve) eshte nje perde (mur), e mbi A’raf (lart mbi mur) jane burra qe e njohin secilin (te xhennetit dhe te xhehennemit) me shenjat e tyre. Ata i therrasin banuesit e xhennetit: “Paqja (shpetimi) qofte mbi ju!” Ata (te A’rafit) nuk kane hyre ne te, por shpresojne.
      7:47. E kur u shkon shikimi i tyre nga ata te xhehennemit, thone: “Zoti yne, mos na be neve me mizoret!”
      7:48. Ata te A’rafit i therrasin do burra qe i njohin me shenjat e tyre dhe u thone: “Cka ju vlejti ai grumbullimi juaj (ne pasuri e numer) dhe ajo qe benit kryelartesi?” (e tash jeni ne xhehennem).
      7:49. A keta jane ata (besimtaret), per te cilet betoheshit se nuk ka per t’i perfshire meshira e All-llahut?”. (Ne menyre ironike i perqeshin kufaret e mandej u thone besimtareve): “Vazhdoni ne xhennet, as nuk ka frike per ju, as nuk keni per t’u brengosur!”
      7:50. Banuesit e zjarrit i therrasin (dhe i lusin) ata ne xhennet (duke ju thene): “Na qitni dic nga ju apo nga ajo qe u ka furnizuar All-llahu (se mbaruam nga etja)!” Ata (ne xhennet) thone: “All-llahu i ka ndaluar qe te dyja keto per jobesimtaret!”
      7:51. Ata qe fene e tyre e moren tallje e loje dhe te cilet i mashtroi jeta e Dunjase. Sot, pra, Ne i harrojme ata sikurse e paten harruar takimin e kesaj dite te tyre dhe, sikurse i refuzonin argumentet Tona!”
      7:52. Ne u sollem atyre (mekasve) nje liber (Kur’anin) qe ua shkoqitem ne baza te diturise, e qe eshte udherrefyes e meshire per ata qe besojne.
      7:53. Ata nuk presin tjeter, por vetem ate qe do t’u vije. E ate dite kur t’u vije (denimi i premtuar) ajo qe e pritnin, ata te cilet me pare e kishin harruar thone: “Vertet, te derguarit e Zotit tone erdhen me fakte te verteta, a kemi ndonje ndermjetes qe te na shpetoje, ose te kthehemi (ne Dunja) e te veprojme tjeter nga ajo qe vepruam”. Ata shkaterruan vetveten dhe u shkoi huq trillimi qe e benin.
      7:54. Vertet, Zoti juaj, All-llahu, eshte Ai qe krijoi qiejt dhe token brenda gjashte ditesh, pastaj qendroi mbi Arshin, Ai e mbulon diten me naten, qe me te shpejte e kerkon ate (mbulimin e drites se dites), edhe dielli, edhe hena e edhe yjet i jane nenshtruar sundimit te Tij. Ja, vetem Atij i takon krijimi dhe sundimi. I madheruar eshte All-llahu, Zoti i boteve.
      7:55. Luteni Zotin tuaj te perulur e ne heshtje, pse Ai nuk i do ata qe e teprojne.
      7:56. Mos beni crregullime ne toke pas rregullimit te saj (me te ardhur te pejgambereve) dhe luteni Ate duke pasur frike (denimin) dhe duke shpresuar (meshiren). S’ka dyshim se meshira e All-llahut eshte prane atyre te mireve.
      7:57. Ai eshte qe i leshon ererat si myzhde prane meshires (shiut) se Tij. E kur ato (ererat) bartin re te medha, Ne i sjellim mbi nje toke te vdekur dhe leshojme ne te ujin (shiun), dhe me te (me ujin) nxjerrim te gjithe frutat. Keshtu i nxjerrim (i ngjallim) te vdekurit, ashtu qe ta perkujtoni (fuqine e Zotit).
      7:58. Me lejen e All-llahut toka e mire mbine bimet, e ajo qe nuk eshte kualitative, ajo nuk mbine vetem (pak) me veshtiresi. Keshtu Ne i radhisim argumentet Tona per ata qe falenderojne.
      7:59. Ne e patem derguar Nuhun te populli i vet, e ai tha: “O populli im, adhurojeni All-llahun, nuk keni zot tjeter pos Tij. Une kam frike per denimin tuaj ne nje dite te madhe!”
      7:60. Paria nga populli i tij tha: “Ne po te shohim (ne kete qe na therret) plotesisht te humbur!”
      7:61. (Nuhu) Tha: “O populli im, une nuk kam kurrfare humbje, por une jam i derguar prej Zotit te boteve!”
      7:62. “Une ua kumtoj juve shpalljet e Zotit tim, ju keshilloj dhe une di nga Zoti im cka ju nuk dini!”
      7:63. “A mos u cuditet qe shpallja ju erdhi nga Zoti juaj permes (gjuhes se) nje njeriu nga mesi juaj, per t’ua terheqe verejtjen qe te ruheni dhe ashtu te shpetoni!”
      7:64. Po ata e pergenjeshtruan ate (Nuhun), e Ne e shpetuam ate dhe ata qe ishin me te ne anije, ndersa ata qe i pergenjeshtruan faktet tona i fundosem. Vertet, ata ishin popull i verber.
      7:65. Edhe te (populli) Ad-i (derguam) vellain e tyre Hudin, e ai tha: “O populli im, adhurojeni (nje Zot) All-llahun, ju nuk keni zot pos Tij, a nuk po frikesoheni?!”
      7:66. Paria qe nuk besoi nga populli i tij tha: “Ne po te shohim mendjelehte dhe te konsiderojme vertet rrenacak!”
      7:67. Tha (Hudi): “O populli im, nuk jam mendjelehte (nuk kam te mete mendore), por une jam i derguar prej Zotit te boteve”.
      7:68. (Jam i derguar) Qe t’ua komunikoj shpalljet e Zotit tim dhe une jam keshillues besnik per ju.
      7:69. A mos ju erdhi cudi qe ju erdhi shpallja nga Zoti juaj permes nje njeriu nga mesi juaj, e per t’ua terheqe verejtjen. Perkujtoni kur Ai ju beri sundues pas popullit te Nuhut dhe ua shtoi fuqine fizike. Perkujtoni te mirat e All-llahut qe te gjeni shpetim.
      7:70. Ata thane: “A na erdhe (te na frikesosh) qe ta adhurojme vetem All-llahun e ta braktisim ate cka adhuronin prinderit tane? Nese je i vertete (cka thua) sillna ate qe na premton (kercenohesh)”.
      7:71. (Hudi) Tha: “Juve ju gjeti denimi dhe perbuzja nga Zoti juaj. A me polemizoni mua per emra (te idhujve) qe i emeruat ju dhe prinderit tuaj, e qe per te All-llahu nuk shpalli kurrfare argumenti? Pritni pra (denimin), edhe une se bashku me ju jam duke pritur”.
      7:72. Ne me meshiren Tone e shpetuam ate dhe ata qe ishin me te, dhe i shkulem nga rrenja ata qe i pergenjeshtruan argumentet Tona dhe nuk ishin besimtare.
      7:73. Edhe te (populli) Themud ua derguam vellain e tyre, Salihun, e ai u tha: “O populli im, besojeni All-llahun (Nje) nuk keni zot tjeter pos Tij. Qe, ju erdhi argumenti nga Zoti juaj. Ja, kjo deveja eshte mrekulli per ju. Lereni kete te lire te haje ne token e All-llahut dhe kurrsesi mos e merrni me te keq, e t’ju kape denimi i dhembshem”.
      7:74. “Perkujtoni kur Ai ju beri sundues pas Adit, ju vendosi ne toke e ju ne rrafshin e saj ndertoni pallate, kurse ne kodrina ngreni shtepia, perkujtoni te mirat e All-llahut e mos u beni shkaterrues ne toke”.
      7:75. Kreret kryelarte nga populli i tij u thane atyre qe ishin me te dobet e qe kishin besuar: “A e dini se me te vertete Salihu eshte i derguar nga Zoti i tij?”. Ata thane: “Vertet, ne jemi besimtare te asaj me cka eshte derguar”.
      7:76. Ata kryelartit thane: “Ne jemi mohues (jobesimtare) te asaj qe ju i besuat”.
      7:77. Ata e theren deven dhe me kryelartesi shkelen dispoziten e Zotit te tyre dhe thane: “O Salih, sillna ate me cka na u kercenove, nese je prej te derguarve”.
      7:78. Atehere ata perjetuan termetin dhe u gdhine ne shtepite e tyre kufoma te ngrira.
      7:79. Ai u zbraps prej tyre e tha: “O populli im, une ju komunikova dergesen e Zotit tim, ju keshillova sa munda, por ju nuk i perfillni keshilluesit”.
      7:80. Perkujto kur popullit te vet Luti i tha: “A punoni te shemtuaren, qe asnje nga popujt e botes nuk e beri para jush”.
      7:81. Vertet, ju te shtyre nga epshet u afroheni burrave duke i lene grate. Po ju jeni popull i shfrenuar”.
      7:82. Pergjigjja e popullit te tij nuk ishte tjeter vetem se te thone: “Deboni ata (Lutin me besimtare) nga vendbanimi juaj, ata jane njerez qe ruhen shume (i largohen te shemtuares)”.
      7:83. Ne e shpetuam ate dhe familjen e tij, pos gruas se tij qe mbeti aty (nder te shkaterruarit).
      7:84. Ne leshuam mbi ata nje lloj shiu (me gure). E shiko se si ishte fundi i krimineleve!
      7:85. E ne Medjen (derguam) vellain e tyre Shuajbin. Ai tha: “O populli im, adhurojeni All-llahun (Nje), ju nuk keni zot tjeter pos Tij. Juve ju erdhi mrekullia nga Zoti juaj. Zbatoni drejt matjen dhe peshojen, e mos u beni padrejtesi njerezve ne sendet e tyre, dhe mos beni crregullime ne toke pas permiresimit te saj. Keto jane me te dobishme per ju, nese jeni besimtare”.
      7:86. “Mos zini pusi ne cdo rruge e te kercenoheni dhe te pengoni nga rruga e All-llahut ate qe i ka besuar atij (Shuajbit), e te kerkoni shtremberimin e asaj (rruges). Perkujtoni kur ishit pakice e Ai ju shumoi dhe shikoni se si qe fundi i crregulluesve”.
    • 7:87. “E ne qofte se nje grup prej jush eshte qe i besoi asaj me te cilen une u dergova, e nje grup nuk besoi, duroni deri te gjykoje mes nesh All-llahu, e Ai eshte gjykatesi me i mire”.
      7:88. Paria qe ishte kryelarte nga populli i tij, tha: “O Shuajb, ne do te debojme ty dhe se bashku me ty edhe ata qe besuan nga fshati yne, ose patjeter te ktheheni ne fene tone”. Ai (Shuajbi) tha: “A edhe nese ne nuk e deshirojme ate (kthimin)?”.
      7:89. Ne do te kem shpifur genjeshter ndaj All-llahut, nese kthehemi ne fene tuaj (idhujtare), pasi qe All-llahu na shpetoi nga ajo. Nuk eshte per ne te kthehemi ne te vetem nese eshte deshira e All-llahut, Zotit tone. Zoti yne ka perfshire me diturine e vet cdo send, ne ju kemi mbeshtetur All-llahut. Zoti yne, vendos mes nesh dhe mes popullit tone gjykimin tend te drejte, se Ti je me i miri gjykates.
      7:90. Kreret prej popullit te tij, qe nuk besuan, i thane: “(Popullit i thane) Nese shkoni (pranoni) pas Shuajbit, (pas fese se tij), atehere ju me siguri jeni te deshperuar”.
      7:91. Ata (popullin e padegjueshem) i kapi termet i forte dhe aguan ne shtepite e tyre kufoma te gjunjezuara.
      7:92. Ata qe e pergenjeshtruan Shuajbin, sikur nuk ekzistuan fare aty, ata qe e konsideruan Shuajbin rrenacak, vertet ishin te deshtuarit.
      7:93. E ai (Shuajbi) u kthye e tha: “O populli im, vertet une ju kumtova porosite e Zotit tim, ju dhashe keshilla, e si te brengosem per nje popull qe nuk besoi”.
      7:94. Ne nuk e derguam asnje pejgamber ne ndonje vendbanim e qe nuk e ndeshkuam ate (popullin) me skamje e veshtiresi te tjera, ne menyre qe ata te perulen (te binden).
      7:95. Mandej e zevendesuam te keqen me te miren derisa u shumuan ato (te mirat) e thane: “Prinderit tane i pat goditur skamja e mjerimi”, (ky eshte rregull natyror, po ata nuk falenderuan). Atehere befas i denuam pa e verejtur ata.
      7:96. E sikur banoret e ketyre vendbanimeve te kishin besuar dhe te ishin ruajtur, Ne do t’ju hapnim begati nga qielli e toka, por ata pergenjeshtruan, andaj i denuam me shkaterrim per ate qe merituan.
      7:97. A mos u siguruan banoret e fshatrave nga denimi jone kur ata ishin fjetur (naten)?
      7:98. A mos u siguruan banoret e fshatrave nga denimi jone paradite, kur ata ishin duke luajtur?
      7:99. A mos u siguruan ata prej ndeshkimit te All-llahut? Nuk sigurohet kush prej frikes se ndeshkimit te All-llahut pos njerezve te humbur.
      7:100. A nuk e kane te qarte ata qe e trasheguan token pas banoreve te saj (qe u shkaterruan) se, nese deshirojme Ne i godasim (i denojme) per mekatet e tyre, ua mbyllim zemrat e tyre, dhe ata nuk degjojne (keshillat).
      7:101. Keto jane fshatra per te cilat po te tregojme disa nga lajmet e tyre. Atyre u paten ardhur te derguarit e tyre me argumente (me mrekulli), por ata nuk i besuan asaj te cilen me pare e kishin genjyer. Ja, keshtu vulos All-llahu zemrat e atyre qe nuk besojne.
      7:102. Ne te shumica e tyre nuk gjetem zbatimin e premtimit, e gjetem shumicen e tyre jashte bindjes (respektit).
      7:103. Mandej pas tyre e derguam Musain me mrekulli te argumentuara te faraoni dhe rrethi i tij, e ata i refuzuan edhe ato, e shih se si ishte perfundimi i shkaterruesve?
      7:104. Musai tha: O faraon, s’ka dyshim, une jam i derguar prej Zotit te boteve”.
      7:105. Eshte dinjitet per mua ta them per All-llahun vetem te verteten. Une u kam ardhur me argumente nga Zoti juaj, lejoi pra beni israilet te vijne me mua!”
      7:106. Ai (faraoni) tha: “Nese ke ardhur me ndonje argument dhe nese je ai qe thua, na trego pra ate argument”.
      7:107. Ai (Musai) e hodhi shkopin e vet, kur ja, u shfaq gjarper i vertete.
      7:108. Dhe e nxori doren e vet, kur qe, per shikuesit drite e bardhe.
      7:109. Rrethi i parise nga populli i faraonit tha: “Ky nuk eshte tjeter pos nje magjistar i persosur”.
      7:110. Ai deshiron t’ju nxjerre prej tokes suaj: “E cka me urdheroni (propozoni ju)?”
      7:111. Ata (kreret) thane: “Ndale ate dhe vellain e tij, e dergo neper qytete tubues (te magjistareve).
      7:112. Te sjellin cdo magjistar te dijshem (te afte).
      7:113. Magjistaret erdhen te faraoni, e thane: “ Ne do te kemi shperblim ne qofte se dalim fitues!”
      7:114. Ai (faraoni) tha: “Po, dhe ju do te jeni prej te afermve te mi”.
      7:115. Ata (magjistaret) thane: “O Musa, (zgjidh) ose do te hedhish ti, ose ne po hedhim?”
      7:116. Ai (Musai) tha: “Hidhni ju”! E kur hodhen ata (shkopinj e litare), magjepsen syte e njerezve, i frikesuan ata dhe sollen nje magji te madhe.
      7:117. E Ne e frymezuam Musain (duke i thene): “Hidhe shkopin tend!” Kur qe, ai gelltiste ate qe kishin magjepsur.
      7:118. Atehere u deshmua e verteta dhe u zhduk ajo qe kishin pergatitur.
      7:119. Aty u munden ata (magjistaret dhe faraoni) dhe u kthyen te poshteruar.
      7:120. E magjistaret u hodhen (u perulen) ne sexhde.
      7:121. Dhe thane: “Ne i besuam Zotit te gjithesise,
      7:122. Zotit te Musait dhe te Harunit!”
      7:123. E faraoni tha: “I besuat atij (Musait) para se t’ju lejoj une? Kjo eshte nje dredhi qe ju e pergatitet ne qytet (Misir) per t’i debuar prej tij banoret e tij (kibtet), po me vone do ta kuptoni (cka do t’ju gjeje).
      7:124. Kam per t’ua prere duart dhe kembet terthorazi, pastaj te gjithe juve do t’ju gozhdoj.
      7:125. Ata (qe besuan) thane: “S’ka dyshim, ne jemi te kthyer te Zoti yne”.
      7:126. Ti nuk hakmerresh ndaj nesh vetem pse besuam ne argumentet e Zotit tone, pasi qe na erdhen ato. Zoti yne, na dhuro durim (per denimin qe do te na e ben faraoni) dhe na beje te vdesim muslimane!”
      7:127. Te paret nga populli i faraonit thane: “A do ta lejosh Musain dhe popullin e tij te beje percarje ne toke dhe te braktisin ty dhe zotat e t’u?” Ai (faraoni) tha: “Do t’ua mbysim djemte e do t’i leme te gjalla grate e tyre per sherbim, ne jemi dominues mbi ta”.
      7:128. Popullit te vet Musai i tha: “Kerkoni ndihme prej All-llahut dhe kini durim. S’ka dyshim se toka eshte e All-llahut, ia le ne trashegim atij qe do nga robte e tij, e ardhmja e lumtur eshte per te devotshmit”.
      7:129. Ata (populli i Musait) thane: “Ne ishim te shtypur para se te na vije ti, e edhe pasi na erdhe”. Ai (Musai) tha: “Eshte shprese se All-llahu do ta shkaterroje armikun tuaj (faraonin), e juve do t’ju beje ta zevendesoni ne kete vend, e do t’ju shikoje se si ju veproni”.
      7:130. (Per madherine e Zotit) Ne e provuam popullin e faraonit me skamje dhe me pakesim te frutave, ne menyre qe te marrin mesim.
      7:131. Kur u vinte atyre e mira (viti i begatshem), ata thonin: “Kjo eshte e (mira) jona thjesht”. E kur i godiste ndonje e keqe, fatin e zi ia pershkruanin Musait dhe atyre (besimtareve) qe ishin me te. Veni re, fati i tyre eshte te All-llahu (e jo te Musai), por shumica e tyre kete nuk e dinin.
      7:132. Ata thane: “Me cfaredo argumenti te na vishe qe me te te na magjepsish (largosh nga feja qe kemi), ne nuk do te besojme ty”.
      7:133. Atehere (per shkak te mohimit) Ne leshuam kunder tyre: vershimin, karkalecat, rriqerat (insekte demtuese), bretkosat dhe gjakun, fakte te qarta njera pas tjetres, po ata mbanin kokefortesi sepse ishin popull mekatare.
      7:134. Pasi qe i gjeti belaja (me ato masa denim) ata thane: “O Musa, lute per ne Zotin tend me ate merite qe ke (si pejgamber), nese na e largon denimin ne do te pranojme ty (si te derguar) dhe do t’i lejojme beni israilet bashke me ty (te shkoni ku te doni)”.
    • 7:135. E kur e larguam nga ata denimin (me lutjen e Musait) per deri ne nje afat qe do te arrinin, ata e thyen besen.
      7:136. Atehere ndermorem kunder tyre dhe i fundosem ne det, ngase pergenjeshtruan argumentet Tona dhe nuk cane koken per to.
      7:137. E atij populli qe ishte i nenshtruar i trasheguam lindje e perendim te tokes, qe Ne e bekuam (me te mira), ndersa per durimin qe paten, u plotesua fjala me e mire (premtimi i vertete) e Zotit ndaj beni israileve; rrenuam ate qe bente faraoni i tij, si dhe ate qe kishin ndertuar ata.
      7:138. Beni israilet i kaluam pertej detit, e ata u takuan me nje popull qe adhuronte do statuja te tyre, dhe thane: “O Musa, na e ben edhe neve nje zot (statuje) si zotet qe i kane ata (ai popull)”. Ai (Musai) tha: “Ju jeni popull qe nuk di”.
      7:139. Vertet, ai popull (qe po adhuron idhuj) eshte i shkaterruar ne ate (adhurim) dhe ajo qe vepruan eshte e asgjesuar (s’ka dobi).
      7:140. Musai tha: “Mos deshet, pos All-llahut, te kerkoj per ju zot tjeter, kurse Ai ju vleresoi mbi njerezit e tjere?”
      7:141. Perkujtoni (o beni israile) kur Ai ju shpetoi prej popullit te faraonit, qe u shtroi me te keqin mundim, ua mbyti djemte tuaj, ua la te gjalla grate tuaja. E ju me keto ishit ne sprove te madhe nga Zoti juaj”.
      7:142. Dhe Ne i caktuam Musait tridhjete net (afatin per shpallje), e ato i plotesuam edhe me dhjete dhe keshtu u mbush afati per takim me Zotin e tij ne katerdhjete net. Ndersa Musai vellait te vet Harunit, i tha: “Me zevendeso mua te populli im dhe rregullo, e mos shko rruges se te keqinjve”.
      7:143. E kur Musai erdhi ne kohen qe ia caktuam dhe i foli Zoti i vet, ai tha: “Zoti im! Ma mundeso pamjen tende e te shikoje!” Ai (Zoti) i tha: “Ti nuk ke mundesi te me shohesh, por shiko kodren, e nese ajo qendron ne vendin e vet, ti do te me shohish Mua”. Kur u drejtua kah kodra, nje pjese e drites nga Zoti i tij e beri ate (kodren) therrmi, e Musait i ra te fiket. Kur erdhi ne vete, tha: “E larte eshte madheria Jote, pendohem te Ti (per ate qe kerkova), dhe une jam i pari i besimtareve!”
      7:144. Ai (All-llahu) tha: “O Musa, Une te gradova ty mbi njerezit me shpalljen Time dhe me te folurit tim. Merre ate qe ta dhash dhe behu mirenjohes”.
      7:145. Dhe i pershkruam atij ne pllaka cdo gje (qe i nevojitej), si keshillim dhe sqarim per secilin send. “Merri keto me seriozitet dhe urdheroje popullin tend qe t’i pervetesoje me te mirat e tyre (dispozitat me shperblim me te madh). Une do t’ua tregoj vendbanimin mekatareve”.
      7:146. Une do t’i zbraps nga argumentet e Mia ata te cilet pa pasur te drejte bejne kryelartesi ne toke, te cilet edhe nese shohin cdo argument nuk besojne, dhe nese shohin rrugen e shpetimit nuk e marrim ate rruge, e nese e shohin rrugen e gabuar ata e marrin ate rruge. Kete (kete verberim te tyre), ngase ata i konsideruan te rreme faktet Tona dhe ngase i lane pas dore ato.
      7:147. Ata te cilet i mohuan argumentet Tona dhe takimin ne diten e botes se ardhshme, ata asgjesuan veprat e tyre. A shperblehen ata (me thevab ose me denim) pos sipas asaj si kane vepruar.
      7:148. Populli i Musait, pas tij (kur ai shkoi ne kodren Tur per pranimin e shpalljes), e mbaroi nga stolite e tyre nje figure vici qe kishte britme (pallte). A nuk e shihnin ata se ai nuk ju fliste as nuk i udhezonte ne ndonje rruge te drejte. E moren ate (e adhuruan si idhull vicin), e ishin te padrejte ndaj vetes se tyre.
      7:149. E kur ne duart e tyre u thye (ajo veper e shemtuar u penduan) dhe e kuptuan se me te vertete kane gabuar, thane: “Nese nuk na meshiron Zoti yne dhe nuk na e fale gabimin, ne pa dyshim do te jemi nga me te deshperuarit”.
      7:150. E kur u kthye Musai shume i hidheruar te populli i vet, tha: “Sa keq me paskeni zevendesuar pas shkuarjes sime! A e ngutet (pritjen) urdhrin e Zotit tuaj?” I hodhi pllakat dhe e zuri per (floke) koke vellain e vet duke e terhequr kah vetja. Ai (vellai Haruni) tha: “O bir i nenes sime, populli me mundi dhe gati me mbyti, mos me konsidero mua me njerezit mizore”.
      7:151. (Musai) Tha: “Zoti im, me fale mua dhe vellain tim dhe na dhuro meshiren Tende, se Ti je meshirues i meshiruesve”.
      7:152. Nuk ka dyshim se ata qe adhuruan vicin ka per t’i perfshire perbuzja nga Zoti i tyre dhe nencmimi ne jeten e Dunjase. Keshtu i shperblejme (me denim) trilluesit e rrenes.
      7:153. E ata qe bene vepra te keqija e pastaj u penduan pas tyre dhe besuan sinqerisht, Zoti yt ua fale gabimet dhe eshte meshirues pas tij (pas pendimit te tyre).
      7:154. E kur iu ndal hidherimi Musait, ai i mori pllakat (qe i pat hedhur), e ne tekstin e tyre ishin (shenuar) udhezime e meshire per ata qe kane frike ndaj Zotit te tyre.
      7:155. Musai zgjodhi nga populli i vet shtatedhjete veta per kohen qe Ne ia caktuam takimin. E pasi qe i kapi ata dridhja (e tokes), ai tha: “Zoti im!, sikur te kishe dashur Ti, i kishe zhdukur me pare ata dhe mua. A po na zhduk per ate qe bene te marret nga ne? Kjo eshte vetem sprove e Jotja, qe me te e ben te humbur ate qe do dhe e ve ne rruge te drejte ate qe do. Ti je mbrojtesi yne, pra falna e meshirona, se Ti je me i miri qe fale (gabimet).
      7:156. Dhe cakto per ne (jete) te mire ne Dunja dhe te mire ne boten tjeter, pse vertet jemi kthyer kah Ti. Ai (Zoti) tha: “Denimi im eshte ai me te cilin e godas cilin dua, e meshira Ime ka perfshire secilin send. Ate (Meshiren) do ta caktoj per ata te cilet u ruhen (mekateve), e japin zeqatin dhe per ata qe i besojne argumentet tona.
      7:157. Qe pranojne te derguarin (Muhammedin), Pejgamberin arab, (qe nuk shkruan as nuk lexon), te cilin e gjejne te cilesuar (te pershkruar me virtytet e tij), te ata ne Tevrat dhe ne Inxhil, e qe i urdheron ata per cdo te mire dhe i ndalon nga cdo e keqe, u lejon ushqimet e kendshme dhe u ndalon ato te pakendshmet, dhe heq nga ata barren e rende te tyre dhe prangat qe ishin mbi ta. Pra, ata te cilet e besojne ate, e nderojne dhe e ndihmojne, veprojne me driten qe iu zbrit me te, te tillet jane te shpetuarit.
      7:158. Thuaj (Muhammed): “O ju njerez! Une jam i derguari i All-llahut te te gjithe ju. All-llahut qe vetem i Tij eshte sundimi i qiejve e i tokes, s’ka te adhuruar tjeter pos Tij; Ai jep jete dhe Ai jep vdekje, pra besoni All-llahun dhe te derguarin e Tij, pejgamberin e pashkolluar, qe beson All-llahun dhe shpalljet e Tij, ndiqeni rrugen e tij qe ta gjeni te verteten.
      7:159. Edhe prej popullit te Musait qe nje grup qe udhezoi drejt dhe iu permbajt asaj (drejtesise).
      7:160. Ne i ndame ata (popullin e Musait) ne dymbedhjete grupe fisesh, e kur Musait i kerkoi uje populli i vet, Ne e udhezuam (duke i thene): “Bjeri me shkopin tend gurit” (ai i ra) dhe prej tij (gurit) gufuan dymbedhjete kroje, ashtu qe secili grup e dinte krojin e vet. Ne beme qe rete t’u bejne hije atyre dhe u sollem rreshire dhe shkurteza (dhe u thame): “Hani nga te mirat me te cilat ju dhuruam!” (e pse ishit perbuzes). Ata nuk na demtuan Ne, por e demtuan vetveten e tyre (ngase u denuan).
      7:161. (Perkujto edhe kete) Kur atyre iu tha: “Banoni ne kete fshat (vendbanim) dhe hani nga (frutat e tij) kah te doni e thuani: “Falje” dhe ne dere hyni te perulur, se Ne do t’ua falim mekatet tuaja dhe do t’ua shtojme edhe me punemireve!”
      7:162. E ata prej tyre qe ishin mizore ndryshuan fjale tjeter nga ajo qe iu kishte thene, atehere Ne zbritem kunder tyre nje denim nga qielli per shkak se ishin zullumqare.
    • 7:163. Dhe pyeti ti (Muhammed) per fshatin qe ishte ne breg te detit e ata e shkelen rendin e te shtunes (qe e kishin te ndaluar gjuajtjen e peshqve), kur ne te shtunen e tyre peshqit u vinin sheshazi mbi uje, e ne diten qe nuk festonin nuk u vinin. Ja, keshtu i sprovuam ata ngase ishin mekatare.
      7:164. Dhe kur nje grup prej tyre thane: “Perse keshilloni nje popull qe All-llahu do ta shkaterroje ose denoje me nje denim te ashper?” Thane (keshilluesit): “Arsyetim para Zotit tuaj dhe me shprese qe t’u largohen gabimeve”.
      7:165. E kur braktisen ate per te cilen ishin keshilluar, Ne i shpetuam ata qe pengonin nga te keqijat, ndersa ata qe kundershtuan i kapem me nje denim te forte, ngase ishin te shfrenuar.
      7:166. E kur ata tejkaluan me arrogance te hapet nga ajo qe ishin te ndaluar, Ne i shnderruam ne majmune te perbuzur.
      7:167. Perkujto (o i derguar) kur Zoti Yt shpalli qartas se mbi ta do te ve, deri ne diten e kijametit, sundimin e ndonje qe ka per t’ua shijuar atyre mundimin me te shemtuar. Vertet Zoti yt ndermerr shpejte denimin, Ai edhe fale e meshiron shume.
      7:168. Ne i shperndajme ata ne grupe neper toke; prej tyre ka te mire, por edhe jo te tille. Ne i provuam me te mira e me te keqija, ne menyre qe te terhiqen nga e keqja.
      7:169. E pas tyre erdhi brezi qe trashegoi librin. Keta merrnin mjete te pavlere te kesaj bote (lakmues qe nuk dallonin te miren a te keqen) e thonin: “Do te na behet falje”, ndersa, po t’u vije atyre dic si ajo, e merrnin ate perseri. A nuk eshte marre prej tyre zotimi ne librin (Tevratin) se nuk do te thone ndaj All-llahut tjeter pos te vertetes dhe ata e dinin mire se cka ne te (liber). Po a nuk po kuptoni se bota tjeter eshte me e mire (se ajo cka merrnit ju) per ata qe ruhen.
      7:170. Po atyre qe i permbahen librit dhe e falin namazin, Ne nuk u humbim shperblimin te mireve.
      7:171. Perkujto kur ngritem kodren mbi ta si re, e ata menduan se ajo do te bie mbi ta. (Ne u thame): “Merrni kete qe ua dhame me kujdes dhe perkujtoni c’keni ne te, e te ndaleni nga ajo qe eshte e ndaluar.
      7:172. Perkujto kur Zoti Yt nxori nga shpina e bijve te Ademit pasardhesit e tyre dhe i beri deshmues te vetes se tyre (duke u thene): “A nuk jam Zoti juaj?” Ata thane: “Po, deshmuam!”. Te mos thoni ne diten e kijametit: “Ne nga ky (deshmim) ishim te panjohur”.
      7:173. Ose te mos thoni: “Prinderit tane me pare ishin idhujtare, e ne ishim pasardhes te tyre. A do te na shkaterrosh ne per ate qe bene ata asgjesues te se vertetes?”
      7:174. Po, keshtu ua sqarojme argumentet, qe ata te kthehen nga e gabuara ne te verteten.
      7:175. Dhe lexoju atyre tregimin e atij qe ia patem dhene diturite Tona, ndersa ai u zhvesh prej tyre dhe atehere ate e shoqeroi shejtani dhe keshtu ai u be prej te humburve.
      7:176. E sikur te donim Ne, do ta ngrenim larte me ate (dituri), por ai nuk iu largua tokes (Dunjase) dhe shkoi pas epshit te vet. Shembulli i tij eshte si ai i qenit, te cilin nese e perze ai e nxjerr gjuhen, po edhe nese nuk e perze, ai serish e nxjerr gjuhen. Ky eshte shembulli i atyre qe i konsideruan te rreme argumentet Tona. Ti rrefe tregimet (umetit tend) ne menyre qe ata te mendojne.
      7:177. Shembull i keq eshte populli qe i pergenjeshtroi faktet Tona dhe e demtoi vetveten.
      7:178. Ate qe All-llahu e udhezon, ai eshte ne rruge te drejte, e ate qe e humbe, e ata jane te deshperuarit.
      7:179. Ne krijuam shume nga xhinet e njerezit per xhehennem. Ata kane zemra qe me to nuk kuptojne, ata kane sy qe me ta nuk shohin dhe ata kane veshe qe me ta nuk degjojne. Ata jane si kafshet, bile edhe me te humbur, te tillet jane ata te marret.
      7:180. All-llahu ka emrat me te mire, andaj Ate thirreni me ata e hiquni nga ata qe bejne shtremberime me emrat e Tij. Ata kane per t’u shperblyer (me denim) per veprimet e tyre.
      7:181. E nder ata qe krijuam Ne, ka njerez qe udhezojne ne te drejten dhe veprojne me te.
      7:182. Ndersa ata qe i konsideruan te rreme argumentet Tona, Ne do t’i shpiejme ne humbje ne menyre graduale kah nuk e kuptojne ata.
      7:183. Mirepo, atyre u jap afat, se kapja (denimi) Im eshte i forte.
      7:184. A nuk menduan ata se ai, bashkekohaniku i tyre (Muhammedi), nuk ka fare cmendurie, ai eshte vetem qortues i hapet.
      7:185. A nuk veshtruan ata me vemendje pushtetin e madh ne qiej e ne toke dhe cka krijoi All-llahu prej sendeve, e edhe ne ate se ndoshta u eshte afruar afati i tyre i vdekjes. Atehere, ciles bisede pos kesaj (Kur’anit) do t’i besojne?
      7:186. Per ate qe All-llahu e la ne humbje, s’do te kete udhezues, dhe ata do t’i le te bredhin ne vrazhdesine e tyre.
      7:187. Te pyesin ty (Muhammed) per castin (katastrofen e pergjithshme) se kur do te ndodhe ai. Thuaj: “Ate e di vetem Zoti im, kohen e tij nuk mund ta zbuloje kush pos Tij (e sjell kijametin pa e hetuar asnje nga krijesat). Ceshtja e tij (se kur do te ndodhe) eshte preokupim i rende (per krijesat) ne qiej e ne toke. Ai (katastrofa) nuk ju vjen ndryshe, vetem befas. Te pyesin ty sikur ti di per te. Thuaj: “Per te di vetem All-llahu, por shumica e njerezve nuk e dine (pse eshte e fshehte)”.
      7:188. Thuaj: “Une nuk kam ne dore per veten time as ndonje dobi, as ndonje dem, pos cka do All-llahu. Sikur ta dija te fshehten, do t’i shumoja per vete te dobishmet, e nuk do te me prekte gje e keqe. Une nuk jam tjeter vetem se qortues dhe pergezues per njerezit qe besojne.
      7:189. Ai (All-llahu) eshte Ai qe ju krijoi prej nje vete, e prej saj krijoi palen e saj per t’u qetesuar prane saj. Kur e mbuloi ai (mashkulli) ate (gruan), ajo u ngarkua me nje barre te lehte dhe ashtu vazhdoi me te, e kur u be e rende, ata te dy luten All-llahun, Zotin e tyre: “Nese na jep nje (femije) te mire (pa te meta), ne do te jemi falenderues ndaj Teje”.
      7:190. Pasi qe atyre te dyve ju dha (femije) te mire, ata (femije e pasardhes) i pershkruan shoke ne ate qe iu dha. I paster eshte All-llahu nga ajo qe ia pershkruajne.
      7:191. A i pershkruajne shok ate cka nuk mund te krijoje asnje send, e ata (idhujt) vete jane te krijuar.
      7:192. Ata (idhujt) nuk mund t’u sjellin atyre ndonje ndihme e as veten e tyre ta ndihmojne.
      7:193. Dhe, edhe nese i thirrni per t’i udhezuar, ata nuk ju pergjigjen. Per ju eshte njejte, i thirret ata ose heshtet.
      7:194. S’ka dyshim se ata qe po i adhuroni ju pos All-llahut, jane te krijuar sikur ju (njerezit jane me te persosur). Thirrni pra ata, e le t’ju pergjigjen juve nese thuani te verteten.
      7:195. A kane ata (idhujt) kembe te ecin me to, a kane duar te rrembejne me to, a kane sy te shohin me ta, a kane veshe te degjojne me ta? Thuaj: “Thirrni shoket (zotat) tuaj e thurni kurtha per mua e mos pritni”.
      7:196. Mbrojtesi i im eshte All-llahu qe zbriti librin. Ai kujdeset per te miret.
      7:197. E ata qe ju i lutni pos Tij, ata nuk kane mundesi per ndihme ndaj jush e as veten ta ndihmojne.
      7:198. Dhe nese i thirrni per udhezim, nuk degjojne, e te duken se po te shikojne ty, po ata nuk shohin.
      7:199. Ti (Muhammed) merre te lehten, urdhero per mire dhe hiqu prej te padijshmeve.
    • 7:200. E nese te godet shejtani me ndonje vesvese, ti kerko strehim te All-llahu, sepse vertet Ai degjon e di.
      7:201. Vertet, ata qe jane te ruajtur, kur i prek ndonje iluzion nga djalli, ata perkujtojne (All-llahun), dhe atehere shohin (te verteten).
      7:202. E vellezerit e tyre (jo te ruajturit) i perkrahin (shejtanet) per ne humbje dhe nuk u ndahen.
      7:203. Dhe, kur ti nuk u sjell atyre ndonje mrekulli (qe e kerkojne), thone: “Perse ti nuk e trillove vete?” Thuaj: “Une (nuk trilloj) i permbahem vetem asaj qe me shpallet nga Zoti im, ky (Kur’ani) eshte argument (me te cilin ndricohen zemrat) nga Zoti juaj, eshte udherrefyes dhe meshire per popullin qe beson.
      7:204. Kur lexohet Kur’ani, ju degjojeni ate (me vemendje) dhe heshtni, ne menyre qe te fitoni meshire.
      7:205. Ti permende Zotin tend ne vete (heshtas), me respekt e me dro, jo me shprehje te larta, (permende) ne mengjes e ne mbremje dhe mos u ber prej atyre qe nuk kane kujdes.
      7:206. S’ka dyshim se ata qe jane prane (afer) Zotit tend (meleket) nuk terhiqen nga adhurimi ndaj Tij nga mendjemadhesia, Ate e madherojne dhe vetem Atij i bejne sexhde.
    • 8.Kapitulli - El-Enfal

      8.El-Enfal

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!

      8:1. Te pyesin ty (Muhammed) per placken (e fituar ne lufte), thuaju: “Placka, (menyra e ndarjes se saj) eshte ceshtje e All-llahut dhe te derguarit, prandaj kini frike All-llahun, permiresoni gjendjen e unitetit tuaj dhe nese jeni besimtare, respektojeni All-llahun dhe te derguarin e Tij.
      8:2. E, besimtare te vertete jane vetem ata, te te cileve kur permendet All-llahu u rreqethen zemrat e tyre, te cileve kur u lexohen ajetet e Tij u shtohet besimi, dhe qe jane te mbeshtetur vetem te Zoti i tyre.
      8:3. Dhe, te cilet falin (rregullisht) namazin dhe nga ajo, me cka Ne i furnizuam, ata japin.
      8:4. Te tillet jane besimtare te vertete dhe per kete kane vende te larta te Zoti i tyre, kane falje dhe kane furnizim ne menyre te ndershme.
      8:5. (Mospajtimi i tyre per placke eshte) Ashtu si ai kur te nxori Zoti yt nga shtepia jote per te verteten, e nje grup nga besimtaret nuk ishte i kenaqur.
      8:6. Bejne polemike me ty per te verteten pasi qe e kishin te qarte (se ti vepron me lejen e Zotit) sikur meqenese shtyheshin ne vdekje te sigurt.
      8:7. Perkujtoni kur All-llahu ua premtoi njerin prej dy grupeve se eshte i juaji, e ju deshironit t’ju takoje ai (grup) i paarmatosur, ndersa All-llahu deshiroi qe me premtimet e Tij ta vendose te verteten e ta zhduke ne themel mbeturinen e mohuesve.
      8:8. Ta forcoje te verteten e ta crrenjose te koten, edhe pse kete e urrejne kriminelet.
      8:9. Perkujtoni kur kerkuat ndihme prej Zotit tuaj, e Ai u eshte pergjigjur: “Une do t’ju ndihmoj me nje mije engjej qe vijne nje pas nje (grup pas grupi).
      8:10. All-llahu nuk e beri ate (ndihmen) per tjeter, vetem t’ju gezoje (t’u jape myzhde) dhe per t’i forcuar (qetesuar) me te zemrat tuaja, pse ndihma ne realitet eshte vetem prej All-llahut. All-llahu eshte mbizoterues dhe i urte.
      8:11. Dhe kur Ai ju kaploi me nje kotje (gjume) qe ishte siguri per ju nga ana e Tij, ju leshoi shi nga qielli per t’ju pastruar me te, largoi prej jush te shtimet e shejtanit, e qe te fuqizoje bindjen ne zemrat tuaja dhe t’ju perforcoje me te (me shi) kembet tuaja.
      8:12. Edhe kur Zoti yt u kumtoi engjejve se: “Une jam me ju, pra, inkurajoni ata qe besuan! Une do te hedh frike ne zemrat e atyre qe nuk besuan, e ju goditni ne qafe e larte, meshonju atyre ne cdo gjymtyre (gishterinj).
      8:13. Kete (ndeshkim per ta) ngase kundershtuan All-llahun dhe te derguarin e Tij, e kush kundershton All-llahun dhe te derguarin e Tij, nuk ka dyshim se All-llahu eshte ndeshkimforte.
      8:14. Keshtu e keni (denimin), pra shijone, e per mohuesit eshte edhe denimi i zjarrit.
      8:15. O ju qe besuat! Kur te ndesheni ne turmen (qe leviz ngadale) e atyre qe mohuan, mos ua ktheni shpinen.
      8:16. Kush ua kthen atyre shpinen, ne ate moment vec atij qe kthehet per te luftuar ose per t’iu bashkangjitur nje grupi tjeter, ai ka terhequr kunder vetes hidherimin e All-llahut dhe vendi i tij eshte xhehennemi. E ai eshte perfundim i keq.
      8:17. Ju nuk i mbytet (ne te vertete) ata, por All-llahu (me ndihmen qe ua dha) i mbyti ata, dhe ti nuk i gjuajte (ne te vertete) kur i gjuajte ata, por All-llahu (te ndihmoi) i gjuajti, e (beri kete) per t’i shperblyer besimtaret me nje dhunti te mire nga ana e Tij. All-llahu gjithcka degjon dhe di.
      8:18. Ja, kjo eshte e verteta. All-llahu dobeson dredhite e qafireve (kufareve).
      8:19. Nese ju (idhujtare) kerkuat fitore, ja ku e keni fitoren, (kjo eshte ironi per ta), po nese hiqni dore (nga lufta kunder Pejgamberit), ajo do te jete ne dobine tuaj, e nese ju ktheheni, edhe Ne kthehemi. Ana (grumbulli) juaj nuk do t’ju vleje asgje edhe nese eshte e madhe, sepse All-llahu eshte me besimtaret.
      8:20. O ju qe besuat, respektojeni All-llahun dhe te derguarin e Tij, e mos e braktisni ate se ju po e degjoni (Kur’anin).
      8:21. Dhe mos u beni si ata qe thane: “Degjuam”, e ne te vertete ata nuk degjojne.
      8:22. Krijesat (gjallesat) me te demshme te All-llahu jane ata te shurdhetit (qe nuk degjojne te verteten) memecet (qe nuk e thone te drejten) te cilet nuk logjikojne.
      8:23. All-llahu do t’i bente te degjojne ata (shurdhmemecet) po te dinte (te pritej prej tyre) se do te arrinin ndonje te mire, po edhe sikur t’i bente te degjojne, ata do te zbrapseshin dhe do te refuzonin.
      8:24. O ju qe besuat, pergjigjjuni (thirrjes se) All-llahut dhe te te derguarit kur ai (i derguari) ju fton per ate qe ju jep jete, (per fene e drejte) dhe ta dini se All-llahu nderhyn ndermjet njeriut dhe zemres se tij, dhe se ju do te tuboheni te Ai.
      8:25. Ruajuni nga e keqja (nga denimi) qe nuk i godet vetem ata qe bene mizori prej jush, (por edhe te miret), dhe ta dini se All-llahu eshte ndeshkues i rrepte.
      8:26. Perkujtoni kur ishit pakice e dobet ne toke (Meke) dhe frikesoheshit se do t’ju rrembejne njerezit (idhujtaret), e Ai ju mundesoi vend te sigurt (ne Medine) dhe ju perkrahu me ndihmen e Tij, ju furnizoi me te mira ne menyre, qe te jeni mirenjohes.
      8:27. O ju qe besuat, mos e tradhtoni All-llahun dhe te derguarin, e ashtu te tradhtoni amanetet tuaja, derisa e dini sa e keqe eshte kjo.
      8:28. Dhe, dijeni se pasuria e juaj dhe femijet tuaj jane vetem nje sprove, dhe se te All-llahu eshte shperblimi i madh.
      8:29. O ju qe besuat, nese keni frike All-llahun, Ai do te vere udhezim (ne zemrat tuaja) per ju, do t’ua mbuloje te keqijat, do t’ua fale mekatet. All-llahu eshte dhurues i madh.
      8:30. Perkujto (o i derguar) kur ata qe nuk besuan thurnin kunder teje; te ngujojne, te mbysin ose te debojne. Ata benin plane, e All-llahu i asgjesonte, se All-llahu eshte me i miri qe asgjeson (dredhite).
      8:31. E kur atyre u lexohen ajetet Tona (Kur’ani), thonin: “Kemi degjuar (keso fjalesh) dhe sikur te donim edhe ne do te thonim dicka te ngjashme me kete dhe se ky nuk eshte gje tjeter pos mit i lashte”.
      8:32. Dhe (perkujto) kur thane: “O All-llah! Nese eshte ky (Kur’ani) vertet prej Teje, lesho gure nga qielli kunder nesh, ose sillna ndonje denim te idhet”.
      8:33. Po All-llahu nuk do t’i denoje ata, derisa ti (Muhammed) je ne mesin e tyre dhe All-llahu nuk do t’i denoje, derisa ata kerkojne falje (istigfare).
      8:34. Cka kane ata qe te mos i denoje All-llahu, kur ata jane qe pengojne (te tjeret) nga xhamia e shenjte (Qabja), e edhepse nuk jane mbikeqyres te saj. Kujdestare te saj jane vetem ata qe ruhen (te devotshmit), por shumica e tyre nuk eshte qe di.
      8:35. Lutja e tyre prane shtepise (Qabes) nuk ishte tjeter vetem se britme dhe duartrokitje, prandaj vuajeni denimin per shkak se mohonit.