Angepinnt Kur'ani në gjuhën Shqipe

    Diese Seite verwendet Cookies. Durch die Nutzung unserer Seite erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Weitere Informationen

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • 8:36. Ata qe nuk besuan, shpenzojne pasurine e tyre per te penguar nga rruga e All-llahut. Ata do ta shpenzojne ate dhe ajo do te behet deshperim i tyre, madje ata do te mposhten. E ata qe mohuan, do te permblidhen vetem ne xhehennem.
      8:37. (Kjo mase) Qe ta dalloje All-llahu te keqin nga i miri, dhe qe te ve te keqinjte njerin mbi tjetrin, t’i beje grumbull te gjithe e t’i hedhe ne xhehennem. E te tillet jane me te deshperuarit.
      8:38. Thuaju atyre qe nuk besuan, nese heqin dore (nga rruga e tyre e gabuar dhe besojne) do t’u falet e kaluara, po nese vazhdojne, ligji (i Zotit), i zbatuar ndaj te pareve eshte i ditur (edhe juve do t’ju ze).
      8:39. Luftoni ata derisa te mos mbetet idhujtari (besimi i kote), e i tere adhurimi te behet vetem per All-llahun. Po nese ata ndalen (i japin fund mosbesimit), All-llahu eshte mbikeqyres per ate qe veprojne.
      8:40. Po nese refuzojne, ta dini se All-llahu eshte mbrojtes i juaji. E, sa mbikeqyres e ndihmes i mire eshte Ai.
      8:41. Ju (besimtare) ta dini se nje e pesta e asaj qe e fituat, nga ndonje send, i takon (perkujtuesve te) All-llahut, te derguarit te Tij, te afermve te tij (te derguarit), jetimave, nevojtareve dhe atyre ne mergim, (ky eshte percaktimi i Zotit), nese keni besuar All-llahun, dhe ate (Kur’anin) qe ia zbritem robit Tone (Muhammedit) diten e furkanit (diten e Bedrit, kur u dallua e verteta nga e shtrembera), diten e konfrontimit te dy grupeve. All-llahu eshte i fuqishem per cdo gje.
      8:42. Kur ju ishit ne bregun e afert te lugines, e ata ne bregun e larget te saj (ju kah Medina e ata kah Meka), ndersa karvani ishte me poshte prej jush (kah deti). Dhe, sikur te ishit ju ata qe njeri-tjetrit i keni caktuar takimin, do ta thyenit caktimin. Por All-llahu ishte Ai qe zbatoi ceshtjen e kryer tanime, e te shkaterroje me argument ate qe u shkaterrua dhe ta beje te jetoje me argumente ate qe jetoi. All-llahu vertet degjon e di.
      8:43. Dhe (perkujto) kur All-llahu t’i deftoi ty ata ne enderr, te pakte ne numer, e sikur t’i deftonte shume, ju do te dobesoheshit e do te grindeshit per ceshtjen (e luftes), por All-llahu ju shpetoi. All-llahu vertet e di shume mire se c’mbajne kraharoret (zemrat).
      8:44. Perkujtoni kur u takuat (ne sheshin e luftes), e Ai beri qe ata ne syte tuaj te duken pak, e po ashtu edhe ju te dukeni ne syte e tyre pak; e beri kete per ta zbatuar All-llahu nje ceshtje qe ishte e vendosur. Vetem te All-llahu eshte perfundimi i ceshtjeve.
      8:45. O ju qe besuat, kur te konfrontoheni me ndonje grup, perqendrohuni dhe permendni cdo here All-llahun, qe ta arrini fitoren e deshiruar.
      8:46. Dhe respektojeni All-llahun e te derguarin e Tij, e mos u percani mes vete, e te dobesoheni e ta humbni fuqine (luftarake). Te jeni te durueshem se All-llahu eshte me te durueshmit.
      8:47. Mos u beni si ata qe dolen prej shtepive te tyre sa per krenari e per t’i pare bota, e qe pengonin nga rruga e All-llahut. All-llahut nuk mund t’i shpetojne me ate veprim te tyre.
      8:48. Perkujto (Muhammed) kur shejtani u dha guxim per veprat e tyre dhe u tha: “S’ka kush qe mund t’iu mposhte sot ju, une jam mbrojtes juaji!” E kur u ballafaquan te dy grupet, ai u terhoq prapa e tha: “Une terhiqem prej jush, une shoh cka nuk shihni ju, une i frikesohem All-llahut. All-llahu ndeshkon shume ashper”.
      8:49. Kur hipokritet dhe ata qe ne zemrat e tyre kishte semundje (dyshim) thane: “Keta (muslimanet) i ka mashtruar feja e tyre (s’kane fuqi te luftojne). Po kush mbeshtetet ne All-llahun, s’ka dyshim se All-llahu eshte ngadhenjyes i urte.
      8:50. Sikur t’i kishe pare engjejt kur ua marrin shpirtin atyre qe mohuan (do te shihje tmerr), u bienin fytyrave dhe shpinave te tyre (para, prapa): “Shijoni denimin e djegies!”
      8:51. Kete (denim e moret) per shkakun e asaj qe fituat. All-llahu nuk eshte i padrejte per robte e Tij.
      8:52. Edhe idhujtaret, sic e kishte tradite populli i faraonit, e dhe ata qe ishin para tyre, i mohuan argumentet e All-llahut, e per shkak te mekateve All-llahu i shkaterroi. All-llahu eshte i plotfuqishem, ndeshkues i ashper.
      8:53. Kete (mase ndeshkuese) e beri ngase All-llahu nuk ishte ndryshues i nje begatie, te cilen ia ka dhuruar nje populli, derisa te ndryshoje ai vete ne vetvete (te behet perbuzes i se mires) dhe ngase All-llahu degjon (cka thone) dhe di (cka punojne).
      8:54. Ashtu sic ishte tradite e popullit te faraonit dhe atyre qe kishin qene me pare, qe i konsideronin te rreme faktet e Zotit te tyre, e Ne per keto te keqija te tyre i shkaterruam, e popullin e faraonit (edhe faraonin) e fundosem, por te gjithe keta ishin demtues te vetes se tyre.
      8:55. Krijesat me te demshme te All-llahu jane ata qe mohuan, nuk pritet qe ata te besojne;
      8:56. Keta jane ata prej te cileve ti pate marre premtimin (se nuk do t’i ndihmojne idhujtaret), e te cilin ata nuk e ruajten por si cdo here e thyejne premtimin e tyre.
      8:57. Po nese i ndesh (i ze) ata ne lufte, atehere ti me ta (me shkaterrimin e tyre) shpartallo ata qe te marrin mesim.
      8:58. Nese ti e heton tradhtine e nje populli (ndaj marreveshjes), atehere edhe ti ua hidh atyre (marreveshjen) ne menyre te njejte, sepse All-llahu nuk i do ata qe tradhtojne (fshehurazi).
      8:59. Dhe ata qe mohuan, mos te mendojne kurrsesi se shpetuan, (se na iken). Ata nuk mund ta bejne te paafte Ate (Zotin) qe i ndjek.
      8:60. E ju pergatituni sa te keni mundesi force, (mjete luftarake), e kuaj te caktuar per beteje kunder atyre (qe tradhtojne) e me te, (me pergatitje), ta frikesoni armikun e All-llahut, armikun tuaj dhe te tjeret, te cilet ju nuk i dini (se kush jane), e All-llahu i di ata. Ckado qe shpenzoni per rruge te All-llahut, ajo do t’ju konpensohet dhe nuk do t’ju behet padrejte.
      8:61. Ne qofte se ata anojne kah paqja, ano edhe ti kah ajo e mbeshtetu ne All-llahun. Ai eshte qe degjon dhe di.
      8:62. Po nese duan te mashtrojne me te (me paqen), ty te mjafton All-llahu. Ai eshte qe te fuqizoji ty me ndihmen e vet dhe me besimtaret.
      8:63. Dhe Ai eshte qe bashkoi zemrat e tyre. Edhe sikur ta shpenzoshe gjithe ate qe eshte ne toke, nuk do te mund t’i bashkoje zemrat e tyre, por All-llahu beri bashkimin e tyre, pse Ai eshte i gjithefuqishem, i urte.
      8:64. O Pejgamber! All-llahu te mjafton ty dhe besimtareve qe jane me ty.
      8:65. O Pejgamber! Nxiti besimtaret per lufte. Nese prej jush jane njezet te durueshem, (trima te fuqishem), do t’i mundni dyqind, e nese jane njeqind, do t’i mundni nje mije sish qe nuk besuan, per shkak se ata jane njerez qe nuk kuptojne (pse luftojne).
      8:66. All-llahu ju beri lehtesim tash duke e ditur se jeni dobesuar. Nese prej jush jane jane njeqind te durueshem, do ti mundni dyqinnd, e nese prej jush jane nje mije, me ndimen e Zotit do t’i mundni dy mije. All-llahu eshte me ata qe jane te durueshem.
      8:67. Per asnje pejgamber nuk qe me vend te kete rober derisa ta kete derrmuar me lufte (armikun) ne toke. Ju keni per qellim perjetimet e kesaj bote, ndersa All-llahu deshiron per ju Ahiretin. All-llahu mbizoteron cdo gje, di cka eshte e mire per robte.
      8:68. Po te mos ishte dispozita e hershme e caktuar prej All-llahut (qe te mos denohet ai qe perpiqet, po nuk e qellon), juve do t’ju kishte goditur nje denim i madh per ate qe e moret.
      8:69. Pra, (eshte lejuar preja e luftes) hani ate qe e fituat me lufte, si te lejuar dhe te mire, permbajuni dispozitave te All-llahut se All-llahu eshte Ai qe fale dhe qe meshiron.
      8:70. O Pejgamber! Thuaju atyre roberve qe i keni ne duart tuaja, se posa te vereje All-llahu ndonje te mire (besim te drejte e te sinqerte) ne zemrat tuaja, Ai ju jep edhe me shume te mira nga ajo cka eshte marre nga ju, ua fale gabimet, se All-llahu fale pa mase, se eshte meshirues i madh.
      8:71. E nese (roberit) duan te tradhetojne ty, ata me pare tradhtuan All-llahun, (nuk besuan), e Ai (te ndihmoje), te mundesoje te ngadhenjesh ndaj tyre. All-llahu i di te gjitha ndodhite, vepron me urtesine e Tij.
      8:72. Eshte e vertete se ata qe besuan, u shperngulen dhe luftuan me pasurine e shpirtin e tyre ne rrugen e All-llahut, dhe ata qe strehuan (te shperngulurit) dhe u ndihmuan, te tillet jane miq te njeri-tjetrit (ne ndihme dhe ne trashegim). Ata qe besuan por nuk u shperngulen, ju nuk keni perkujdes as ndihme per ta derisa te shperngulen edhe ata. E nese ata kerkojne ndihme prej jush per ceshtjen e fese, atehere jeni te obliguar t’u ndihmoni, pervec nese eshte puna kunder nje populli qe me te keni marreveshje (nuk mund t’u ndihmoni ne lufte kunder atij populli). All-llahu mbikeqyr ate qe veproni.
    • 8:73. Ata qe e mohuan te verteten jane miq te njeri-tjetrit. E nese nuk e beni ate (te ndihmoni e te kujdeseni per njeri-tjetrin), behet trazire dhe rremuje e madhe ne toke.
      8:74. Po, ata qe besuan, migruan dhe luftuan per rrugen e All-llahut, dhe ata qe strehuan dhe ndimuan, jane besimtare te vertete. Atyre u takon falja (e mekateve) dhe furnizimi ne menyre te ndershme.
      8:75. Ndersa edhe ata qe besuan me vone, e qe u shperngulen dhe luftuan se bashku me ju, jane te njejte me ju (ne te drejta). E, (sipas dispozitave te Zotit), farefisi ka me perparesi ndaj njeri-tjetrit (se sa ensaret e muhaxhirinet) mes All-llahu di ne hollesi per cdo send.
    • 9.Kapitulli - Et-Tewbeh

      9.Et-Tewbeh

      9:1. Denoncim nga All-llahu dhe i derguari i Tij ndaj idhujtareve me te cilet ju patet lidhur kontrate (kumtese per shkeputjen e marreveshjes).
      9:2. Pra, ju (idhujtare) qarkulloni neper toke (lirisht) kater muaj, e dijeni se fuqine e All-llahut nuk mund ta beni te paafte dhe se All-llahu i mposhte mohuesit.
      9:3. Dhe (ky eshte) nje kumtim nga All-llahu dhe i derguari i Tij drejtuar te gjithe njerezve ne diten e haxhit te madh, se All-llahu eshte terhequr prej (marreveshjes se) idhujtareve, e njekohesisht edhe i derguari i Tij. Po nese pendoheni, do te jete me mire per ju, e nese ia ktheni shpinen (rruges se drejte), ta dini se nuk mund t’i shpetoni (ndjekjes se) All-llahut. E, ti pergezoi ata qe mohuan me nje denim te padurueshem.
      9:4. Pos atyre idhujtareve me te cilet keni lidhur marreveshje, e te cilet nuk ju kane shmangur asgje dhe nuk e kane ndihmuar askend kunder jush, pra, edhe ju permbushni marreveshjen e tyre deri ne afatin e caktuar. S’ka dyshim se All-llahu i do te devotshmit.
      9:5. E kur te kalojne muajt e shenjte, luftoni idhujtaret kudo qe t’i gjeni, roberoni dhe ngujoni ata, e vinju prite ne cdo shteg. Ne qofte se pendohen, e falin namazin dhe e japin zeqatin, atehere ua leshoni rrugen, se vertet All-llahu fale eshte meshirues.
      9:6. E nese ndokush prej idhujtareve te kerkon strehim, ti strehoje ne menyre qe t’i degjoje fjalet e All-llahut (Kur’anin), e mandej percille deri ne vendin e tij te sigurt. Kete, ngase ata jane popull qe nuk e di (te verteten e fese islame).
      9:7. Si mund te kene idhujtaret bese (marreveshje) te All-llahu dhe te i derguari i Tij, pervec atyre me te cilet keni lidhur marreveshje prane xhamise se shenjte (Qabes), e derisa ata i permbahen (marreveshjes) permbahuni edhe ju. All-llahu i do ata qe ruajne besen.
      9:8. Si (mund te kene bese) ata te cilet nese ju mundin, nuk perfillin ndaj jush as farefisni e as marreveshje. Ata ju bejne lajka me fjalet e tyre kurse zemrat e tyre kundershtojne ngase shumica e tyre jane besethyes.
      9:9. Ata i shkembyen ajetet e All-llahut per nje vlere te pakte dhe penguan nga rruga e Tij. Ata keq vepruan.
      9:10. Ata nuk respektojne te asnje besimtar as farefisnine as marreveshjen; si te tille ata jane perdhunues.
      9:11. Po, nese ata pendohen, e falin namazin dhe e japin zeqatin, atehere i keni velleze ne fe. Ne i sqarojme argumentet per ata njerez qe kuptojne.
      9:12. E nese ata i thyejne zotimet e tyre pas marreveshjes, ofendojne fene tuaj, atehere luftoni kreret e mohuesve. Ata vertet nuk kane bese, luftoni qe te frenohen (nga krimi e fyerja).
      9:13. Perse te mos e luftoni nje popull qe thyen zotimet e veta dhe tentuan ta debojne te derguarin? Ne te vertete ata ua filluan te paret luften. A u frikesoheni atyre? Me e drejte eshte t’i frikesoheni All-llahut, nese jeni besimtare.
      9:14. Luftoni ata, All-llahu i denon dhe i mposhte ata nepermjet jush, e juve ju ndihmon kunder tyre dhe sheron zemrat e njerezve besimtare.
      9:15. Dhe Ai menjanon brengat nga zemrat e tyre. All-llahu ia pranon pendimin atij qe do. All-llahu i di te fshehtat, me urtesi i zgjidhe ceshtjet.
      9:16. A mos menduat se do te mbeteni anash (pa u provuar), e pa u sqaruar te All-llahu ata qe luftuan prej jush dhe, perpos All-llahut, pos te derguarit te Tij dhe pos besimtareve, nuk moren ndonje te jashtem mik intim. All-llahu e di hollesisht ate qe beni ju.
      9:17. Nuk eshte e drejte e idhujtareve te kujdesen per xhamite e All-llahut, duke qene se vete deshmojne per veten e tyre se jane mohues. Te tilleve u shkuan kot veprat e tyre dhe ata jane pergjithmone ne zjarr.
      9:18. E drejte e perkujdesjes se xhamive te All-llahut eshte vetem e atij qe i ka besuar All-llahut dhe dites se mbrame e qe e fale namazin, jep zeqatin e nuk i frikesohet askujt pos All-llahut. Te tillet do te jene te udhezuarit (ne rrugen e drejte).
      9:19. A mos e konsideruat dhenien e ujit haxhinjve dhe kujdestarine ndaj xhamise se shenjte, si besimin e atij qe i besoi All-llahut dhe dites se fundit dhe qe luftoi ne rrugen e All-llahut? Jo, ato nuk jane te barabarta te All-llahu. Popullin mizor All-llahu nuk e ve ne rruge te drejte.
      9:20. Ata te cilet besuan, migruan dhe luftuan me pasurine dhe veten e tyre ne rrugen e All-llahut, ata kane pozite me te larte te All-llahu dhe vetem ata jane fatlume.
      9:21. Zoti i tyre i pergezon ata me meshire nga Ai, me disponim ndaj tyre, me xhennete ku ata do te kene nimet (hiresi-miresi) te panderprere.
      9:22. Ata aty do te jene perjete te pasosur e te All-llahu eshte shperblimi i madh.
      9:23. O ju qe besuat, mos u ofroni miqesi (dashuri) prinderve tuaj, as vellezerve tuaj, nese ata vleresojne mosbesimin kunder besimit. E kush prej jush miqesohet me ta, ata jane mizore.
      9:24. Thuaj (o i derguar): “Ne qofte se eterit tuaj, djemte tuaj, vellezerit tuaj, bashkeshortet tuaja, farefisi juaj, pasuria qe e fituat, tregtia qe frikoheni se do te deshtoje, vendbanimet me te cilat jeni te kenaqur, (te gjitha keto) jane me te dashura per ju se All-llahu, se i derguari i Tij dhe se lufta per ne rrugen e Tij, atehere, pritni derisa All-llahu nuk ve ne rrugen e drejte njerezit e prishur.
      9:25. Nuk ka dyshim se All-llahu ju ka ndihmuar ne shume beteja, e edhe ne diten e Hunejnit, kur juve ju mahniti numri i madh, i cili nuk ju vlejti asgje, dhe me gjeresine e saj qe e kishte toka u ngushtua per ju, pastaj ju u zbrapset (iket).
      9:26. Pastaj All-llahun zbriti qetesine e vet ne te derguarin e Tij dhe ne besimtare, zbriti nje ushtri qe ju nuk e pate, i denoi ata qe mohuan, e ai ishte ndeshkim ndaj mosbesimtareve.
      9:27. All-llahu pastaj i fale atij qe do. All-llahu fale shume dhe meshiron shume.
      9:28. O ju qe besuat, vertet idhujtaret jane te ndyre, andaj pas ketij viti te mos i afrohen me xhamise se shenjte. Nese i frikesoheni skamjes, All-llahu me deshiren e vet do t’ju pasuroje me miresite e Tij. All-llahu eshte i gjithedijshem, eshte i urte.
    • 9:29. Luftoni ata qe nuk besojne All-llahun e as boten tjeter, nuk e konsiderojne te ndaluar (haram) ate qe e ndaloi All-llahu dhe i derguari i Tij, nuk besojne fene e vertete, prej atyre te cileve u eshte dhene libri, derisa ta japin xhizjen ne dore e duke qene te mposhtur.
      9:30. E jehudite thane: Uzejri eshte djali i All-llahut, e te krishteret thane: Mesihu eshte djale i All-llahut. Ato ishin thenie te tyre me gojet e tyre (fraza te thata), qe imitojne theniet e jobesimtareve te mehershem. All-llahu i vrafte, si largohen (nga e verteta)!
      9:31. Ata i konsideruan “ahbaret” (prifter jehudi) te tyre, “ruhbanet” (murgjit e krishtere) te tyre dhe Mesihun (Isain) birin e Merjemes, per zota pos All-llahut, ndersa ata nuk jane urdheruar per tjeter (nga pejgamberet) pos per adhurimin ndaj All-llahut nje, e qe nuk ka te adhuruar tjeter pos Tij. I larte eshte Ai nga cka i shoqerojne.
      9:32. Ata perpiqen me gojet e tyre ta shuajne driten e All-llahut, e All-llahu nuk do tjeter, pos ta persose driten e Tij, ndonese jobesimtaret e urrejne.
      9:33. Ai (All-llahu) eshte qe e dergoi te derguarin e Tij me udhezim te drejte e fe te vertete, e per ta bere qe te dominoje mbi te gjitha fete, edhe pse e urrejten idhujtaret.
      9:34. O ju qe besuat, vertet nje shumice e parise fetare e jehudive dhe e te krishtereve, ne menyre te paligjshme e hane pasurine e njerezve dhe pengojne te tjeret nga rruga e All-llahut. Ata te cilet e ruajne arin e argjendin e nuk e japin per rrugen e All-llahut, lajmeroi per nje denim te dhembshem.
      9:35. Ate dite kur ajo (pasuri e deponuar) fergohet ne prushin e xhehennemit, e me te (ashtu zharave) lyhen ballet, anet dhe shpinat e tyre (do t’u thuhet): “Kjo eshte ajo qe e depozituat per veten tuaj, pra shijoni ate qe e depozitonit!”
      9:36. Te All-llahu numri i muajve eshte dymbedhjete (sipas henes), ashtu si eshte ne librin e All-llahut prej dites kur krijoi qiejt dhe token. Prej tyre kater jane te shenjte. Kjo eshte fe e drejte. Pra, mos e ngarkoni (me mekat) veten tuaj ne ata (kater muaj). Luftoni te gjithe idhujtaret pa dallim, sic ju luftojne ata juve pa dallim, e dijeni se All-llahu eshte me ata qe ruhen (te keqijave).
      9:37. E shtyrja (e nje muaji ne vend te nje tjetri) nuk eshte tjeter vetem se nje rritje e mosbesimit, qe me te edhe me shume humbin ata qe mohuan, pse ne nje vit e bejne te lejuar ate (muajin e shenjte), e ne nje vit te ndaluar (te shenjte), e per te perputhur numrin qe All-llahu i beri te shenjte dhe me ate e bejne te lejuar ate qe All-llahu e ndaloi. Atyre u jane hijeshuar veprat e tyre te keqija. Po, All-llahu nuk ve ne rruge te drejte popullin mohues.
      9:38. O ju qe besuat, c’eshte me ju, qe kur ju thuhet: “Dilni ne (lufte) rrugen e All-llahut!”, ju u renduat ne vend (si te ishit te gozhduar). A mos ishit me te kenaqur me jeten e kesaj bote, se sa me ate te ardhmen? Perjetimi i jetes se kesaj bote ndaj asaj te ardhmes, nuk eshte asgje.
      9:39. Nese nuk dilni (ne lufte), Ai do t’ju denoje me nje denim te rende, ju zevendeson me nje popull tjeter dhe Atij nuk i behet fare demi. All-llahu eshte i gjithfuqishem per cdo gje.
      9:40. Ne mos e ndihmofshit ate (Pejgamberin), ate e ka ndihmuar All-llahu; kur ata qe nuk besuan e nxoren ate vete te dytin; kur qe te dy ishin ne shpelle, kur po i thoshte shokut te vet: “Mos u pikello (friko), All-llahu eshte me ne!” E All-llahu zbriti qetesi (ne shpirtin e) atij, e fuqizoi me nje ushtri qe ju nuk e pate; e fjalen e atyre qe nuk besuan e beri me te ulten, kurse fjala e All-llahut (eshte) me e larta. All-llahu eshte me i fuqishmi, me i urti.
      9:41. Dilni (ne lufte), le t’ju vije (lufta) e lehte ose e rende, luftoni per hir te All-llahut me pasurine tuaj dhe me veten tuaj; kjo eshte gjeja me e dobishme per ju, nese e kuptoni.
      9:42. Sikur te ishte fitim i afert dhe udhetim mesatar, ata (hipokritet) do te vinin pas teje, por per ta ishte largesi e veshtire. Ata do te betohen ne All-llahun: “Sikur te kishim pasur mundesi, do te dilnim me ju”. E shkaterrojne veten e tyre; All-llahu e di se ata jane rrenacake.
      9:43. All-llahu ta fali ty (Muhammed) gabimin pse atyre ju dhe leje (te ngelin pa dale) para se te behej per ty e qarte se cilet ishin te drejte dhe t’i dije me kohe rrenacaket.
      9:44. Ata qe besojne All-llahun dhe boten tjeter, nuk te kerkojne leje per te mos luftuar me pasurine dhe veten e tyre. All-llahu i di te sinqertit.
      9:45. Vetem ata qe nuk besojne All-llahun dhe boten tjeter dhe qe zemrat e tyre jane te dyshimta, te kerkojne leje (per te mos vajtur ne lufte), pra ata, sillen verdalle ne dyshimin e tyre.
      9:46. E sikur te kishin deshiruar ata te dalin, do te benin per te (per lufte) ndonje pergatitje, por All-llahu nuk e pelqeu ngritjen e tyre, andaj i zbrapsi, dhe u eshte thene: “Rrini me te paaftit (femijet, grate e pleqte).
      9:47. Edhe sikur te dilnin me ju, ata nuk do t’ju shtonin tjeter pos ngaterreses dhe shume shpejte do ta percanin mesin tuaj, duke kerkuar t’ju turbullojne. E nder ju ka te tille qe i degjojne ata. All-llahu i di shume mire hipokritet.
      9:48. Ata edhe me pare tentuan percarjen tuaj, t’i ngaterruan ty ceshtjet derisa te erdhi e verteta dhe ngadhenjeu vendimi i All-llahut, perkunder asaj qe ata e urrenin.
      9:49. Dhe prej tyre ka te tille qe thone: “Me lejo mua (te mos shkoj ne lufte) e mos me ve ne sprove!” Ja, ata mu ne sprove kane rene (me pare). Xhehennemi gjithsesi i perfshin nga te gjitha anet jobesimtaret.
      9:50. Nese ty te takon ndonje e mire (ne lufte), ajo u vjen keq atyre, e nese te godet ndonje e pakendshme, ata thone: “Ne edhe me pare kemi ndermarre per ceshtjen tone”, dhe kthehen te gezuar.
      9:51. Thuaj: “Neve nuk na godet asgje tjeter, pervec cka na eshte caktuar nga All-llahu; Ai eshte ndihmetar yni”. Prandaj, vetem All-llahut le t’i mbeshteten besimtaret.
      9:52. Thuaj: “C’pritni per ne tjeter, pos njeres nga dy te mirat (o fitues, o deshmore)? Ndersa ne presim per ju qe nga ana e All-llahut, ose nepermjet duarve tona, t’ju godase me denim. Pra, ju pritni, e bashke me ju presim edhe ne.
      9:53. Thuaj: “Shpenzuat ju me deshire a me dhune, nuk u pranohet kurrsesi, vertet ju ishit popull i padegjueshem.
      9:54. Mospranimin e dhenieve te tyre nuk e pengoi tjeter gje vetem pse ata mohuan All-llahun dhe te derguarin e Tij, dhe namazin e falin vetem me pertaci, e lemoshen nuk e japin ndryshe pos duke urrejtur.
      9:55. Prandaj, mos te mahnite (mos e shih te mire) pasuria e tyre e as femijet e tyre, All-llahu do vetem t’i denoje me to ne jeten e kesaj bote e t’ua nxjerre shpirtrat duke qene ashtu qafira.
      9:56. Ata betohen ne All-llahun se vertet jane si ju, por ata nuk jane me ju, ata jane popull qe frikohet.
      9:57. Sikur te gjenin ndonje vendstrehim, ndonje shpelle a ndonje vrime, ata do te shkonin aty me vrapim.
      9:58. Ka prej tyre qe do te bejne verejtje ne ndarjen e lemoshes, nese u jepet nga ajo, ata mbesin te kenaqur, e nese nuk u jepet, ata hidherohen.
      9:59. E sikur te kenaqeshin me ate qe ua dha All-llahu dhe i derguari i Tij, e te thonin: “Neve na mjafton All-llahu, All-llahu do te na furnizoje nga te mirat e Tij, e edhe i derguari i Tij, dhe se vetem te All-llahu e mbeshtesim deshiren (do te ishte shume me mire per ta)
    • 9:60. All-llahu caktoi obligim qe lemosha (zeqati etj.) t’ju takojne vetem: te varferve (nevojtareve), te ngrateve (qe s’kane fare), punonjesve (qe e tubojne), atyre qe duhet perfituar zemrat (te dobteve ne besim), e duhet dhene edhe per lirim nga roberia, te mbyturve ne borxhe, (luftetareve), ne rrugen e All-llahut dhe atij qe ka mbetur ne rruge. All-llahu e di gjendjen e roberve, punon sipas urtesise se vet.
      9:61. Ka prej tyre qe e ofendojne Pejgamberin e thone: “Ai eshte bere vesh (beson cka degjon)”. Thuaj: “Ai eshte vesh i te mires suaj (degjon te miren dhe vepron e jo te keqen), ai beson All-llahun (cka i thote), u ze bese besimtareve dhe eshte meshirues per ata qe besuan nga mesi juaj, e ata qe nuk e lene te qete te derguarin e All-llahut, ata kane denim te dhembshem.
      9:62. Ata ju betohen (muslimaneve) ne All-llahun per t’ju bere juve te kenaqur (se s’kane qellime te keqija), e me e drejte eshte qe ata te bejne te kenaqur All-llahun dhe te derguarin e Tij (me adhurim dhe vepra te sinqerta) nese vertet jane besimtare.
      9:63. A nuk e diten ata se kush kundershton All-llahun dhe te derguarin e Tij, atij i eshte caktuar zjarri i xhehennemit, ku do te jene perjete, e ky eshte ai poshterimi i madh.
      9:64. Hipokritet kane dro se do te zbritet ndonje kaptine qe do te nxjerre ne shesh ate qe kane ne zemrat e tyre. Thuaj: “Ani, talluni!” All-llahu do ta zbuloje ate qe i frikesoheni.
      9:65. E nese i pyet ti ata (perse tallen), do te thone: “Ne vetem jemi mahnitur e defruar”. Thuaj: “A me All-llahun, librin dhe te derguarin e Tij talleni?”
      9:66. Mos kerkoni fare ndjese, ju pasi qe (shpallet se) besuat, keni mohuar. Nese nje grupi nga ju i falim, grupin tjeter e denojme, ngase ishin kriminele.
      9:67. Hipokritet dhe hipokritet jane si njeri-tjetri; urdherojne per te keqen e ndalojne nga e mira dhe shrengojne duart e tyre. Harruan All-llahun (nuk i binden), prandaj Ai i harroi (nga meshira). Nuk ka dyshim, hipokritet jane ata te prishurit.
      9:68. Hipokriteve dhe hipokriteve dhe jobesimtareve All-llahu u ka percaktuar zjarrin e xhehennemit, ku do te jene pergjithmone, ai mjafton per ta, dhe ata i ka mallkuar All-llahu. Ata kane denim te panderprere.
      9:69. Ju hipokrite jeni si ata para jush, qe ishin me te fuqishem se ju, kishin me shume pasuri e femije, qe perjetuan ate qe u takoi, sikurse qe perjetuat edhe ju pjesen tuaj, madje edhe ju u zhytet (ne te keqija) sic u zhyten ata. Te tillet asgjesuan veprat e veta ne kete jete dhe ne jeten tjeter, dhe te tillet jane plotesisht te deshperuar.
      9:70. A nuk u arriti atyre lajmi i atyre qe ishin me heret si: i popullit te Nuhut, i Adit, i Themudit, i popullit te Ibrahimit, i atyre te Medjenit dhe i te rrotulluarve (populli i Lutit). Atyre u paten ardhur te derguarit e tyre me argumente. All-llahu (qe i shkaterroi) nuk ua beri atyre padrejte, por ata ia bene vetes.
      9:71. Besimtaret dhe besimtaret jane te dashur per njeri-tjetrin, urdherojne per te mire, e ndalojne nga e keqja, e falin namazin dhe japin zeqatin, respektojne All-llahun dhe te derguarin e Tij. Te tillet do t’i meshiroje All-llahu. All-llahu eshte ngadhenjyes, i urte.
      9:72. Besimtareve dhe besimtareve All-llahu u premtoi xhennete nen te cilet rrjedhin lumenj, ne to do te jene pergjithmone, dhe (u premtoi) vendbanime te bukura ne xhennetin e Adnit, edhe nje disponim nga All-llahu qe eshte mbi te gjitha. Ky, pra eshte ai shpetimi i madh.
      9:73. O Pejgamber, luftoi jobesimtaret dhe hipokritet dhe sillu rrept ndaj tyre - vendi i tyre eshte xhehennemi qe eshte perfundimi me i keq.
      9:74. Ata betohen ne All-llahun se nuk kane thene (asgje te keqe), e ne te vertete kane thene fjale qe nuk perkojne me besimin, dhe pasi paten shprehur besimin ata e mohuan dhe u perpoqen per ate (mbytjen e Pejgamberit) qe nuk e arriten. Ata nuk urrejne per tjeter pos pse All-llahu nga miresite e Tij dhe i derguari i Tij i begatoi ata. Nese ata pendohen do te jete me mire per ta, e nese refuzojne, All-llahu i denon me nje denim te dhembshem si ne kete bote ashtu edhe ne boten tjeter. E ne kete rruzull te tokes nuk ka per ta as mbrojtes, e as ndihmes.
      9:75. E prej tyre (hipokriteve) pati sish qe i paten dhene besen All-llahut qe: “Nese na jep (All-llahu) nga miresia e Tij, ne do te ndajme lemoshe dhe do te behemi prej punemireve”.
      9:76. Kur ju dha (All-llahu) nga te mirat e Veta, ata bene koprraci me ate (qe u dha), e thyen besen dhe u zbrapsen nga respekti ndaj All-llahut.
      9:77. Dhe per shkak se e thyen besen qe i paten dhene All-llahut, dhe per shkak te asaj se genjenin, All-llahu u ngjeshi hipokrizine ne zemrat e tyre deri ne diten qe e takojne Ate.
      9:78. A nuk e diten ata se All-llahu e di fshehtesine e tyre (ne zemra), biseden e tyre, dhe se Ai (All-llahu) i di te gjiha te fshehtat.
      9:79. Ata (hipokrite) qe i perqeshin besimtaret, qe me vullnetin e vet japin lemoshe, i perqeshin edhe ata te cilet nuk kane me shume se cka eshte e domosdoshme per jetesen e tyre, e njekohesisht tallen me ta, All-llahu u dha shperblimin e talljeve te tyre - denimin me te rende.
      9:80. Kerko falje per ta ose mos kerko (eshte njejte), e edhe nese kerkon falje shtatedhjete here, All-llahu nuk do t’ua fale, sepse ata mohuan All-llahun dhe te derguarin e Tij, e All-llahu nuk ve ne rruge te drejte (te shpetimit) ata qe nuk respektojne.
      9:81. Ata (hipokrite) qe mbeten (pa shkuar ne lufte), u gezuan per ndejen e tyre pas te derguarit te All-llahut dhe nuk deshiruan qe te luftonin me pasurine dhe veten e tyre ne rrugen e All-llahut dhe thane: “Mos dilni (ne lufte) ne vape!” Thuaju: “Zjarri i xhehennemit ka vapen edhe me te forte, nese jane qe kuptojne!”
      9:82. Le te qeshin pak (ne Dunja) e le te qajne shume (ne boten tjeter). Ai eshte shperblim i asaj qe fituan.
      9:83. Nese All-llahu te kthen ty (prej Tebukut) te ndonje grup i tyre (hipokriteve), e ata te kerkojne leje per te dale (me ty ne ndonje lufte), thuaju: “Ju nuk do te dilni kurre me mua dhe kurre nuk do te luftoni ndonje armik se bashku me mua! Ju ishit te kenaqur heren e pare qe nuk luftuat, pra rrini me ata qe mbeten!”
      9:84. Dhe asnjerit prej tyre kur te vdesin, mos ia fal namazin (e xhenazes) kurre, e as mos qendro prane varrit te tij (per lutje e vizite), pse ata mohuan All-llahun dhe te derguarin e Tij dhe vdiqen kryenece.
      9:85. Po ty te mos duket e mire pasuria e tyre dhe femijet e tyre. All-llahu deshi t’i mundoje me te ne kete bote dhe t’u dale shpirti duke qene mohues.
      9:86. E kur zbritet nje kaptine (qe thote): Te besoni All-llahun dhe luftoni se bashku me te derguarin e Tij, ata te pasurit kerkuan leje prej teje dhe thane: “Na le te mbesim me ata qe rrine!”
      9:87. U pajtuan te mbesin me ata qe nuk vajten (ne lufte). Po zemrat e tyre jane mbyllur, andaj ata nuk kuptojne.
      9:88. Por, i derguari, e se bashku me te edhe ata qe besuan, luftuan me pasurine dhe veten e tyre dhe atyre u takuan te gjitha te mirat, ata jane te shpetuarit.
      9:89. All-llahu u ka pergatitur atyre xhennete qe ne to rrjedhin lumenj, ku do te qendrojne pergjithmone. Ai eshte suksesi i madh.
      9:90. Disa nga arabet beduine qe kerkuan falje, erdhen per t’iu dhene leje (te mos shkonin ne lufte), e ata te tjeret qe kishin genjyer (me besim) All-llahun dhe te derguarin e Tij ishin ndale (pa leje). Ata qe prej tyre nuk besuan, do t’i godase denim i ashper.
      9:91. Nuk eshte ndonje mekat per te dobetit, as per te semuret, e as per ata qe nuk kane me cka te pergatiten, kur jane te sinqerte ndaj All-llahut dhe te derguarit te Tij, pra per te miret nuk ka rruge qortimi. All-llahu fale shume, eshte meshirues.
      9:92. (Nuk ka qortim) Dhe as per ata qe kur erdhen te ti per t’i bartur me kafshe, u the: “Nuk kam me cka t’ju barte. Ata u kthyen, e prej pikellimit pse nuk kishin me cka te pergatiteshin, nga syte e tyre u rridhnin lote.
      9:93. E keqja eshte per ata qe duke qene pasanike kerkuan leje dhe u pajtuan te mbeteshin me ata qe nuk vajten. Po, All-llahu ka vulosur zemrat e tyre, ata nuk do te gjejne rruge.
      9:94. Kur te ktheheni te ata, ata do t’ju kerkojne falje, thuaju: “Mos u arsyetoni, ne nuk ju besojme, per gjendjen e juaj na ka njoftuar All-llahu. Vepren tuaj do ta shohe All-llahu dhe i derguari i Tij, e pastaj ju do te ktheheni te Ai qe i di te fshehtat dhe te dukshmet, e Ai do t’ju lajmeroje per ate qe keni vepruar”.
      9:95. Ata do t’ju betohen ne All-llahun, kur te ktheheni te ata, per te mos i qortuar, ju pra hiqjuni atyre, ata jane te ndyre, e vendi i tyre do te jete xhehennemi, shperblim per ate qe fituan.
      9:96. Ata ju betohen juve qe te jeni te kenaqur ndaj tyre, e nese ju shprehni kenaqesi, All-llahu nuk eshte i kenaqur me popullin e paturpshem.
      9:97. Arabet beduine jane te pajisur me mohim e hipokrizi me te forte, dhe jane me te pershtatshem per te mos i njohur dispozitat qe ia zbriti te derguarit te Tij All-llahu. All-llahu i di ceshtjet, Ai eshte i urte.
      9:98. Ka disa beduine qe per ate qe e jep, e konsideron si te deshtuar dhe presin kthesa kunder jush. Kunder tyre e ardhmja qofte e keqe! All-llahu degjon, di.
    • 9:99. Po, ka edhe disa nga beduinet qe besojne All-llahun dhe boten tjeter dhe ate qe e japin e konsiderojne afrim te All-llahu dhe bekim te i derguari. Veni re, ato jane afrime te All-llahu per ata, e All-llahu do t’i perfshije ne meshiren e Tij. All-llahu fale dhe eshte meshirues.
      9:100. All-llahu eshte i kenaqur me te hershmit e pare prej muhaxhireve (migruesve) dhe prej ensareve (vendasve-ndihmetare) dhe prej atyre qe i pasuan ata me pune te mira, e edhe ata jane te kenaqur ndaj Tij. Atyre u ka pergatitur xhennete, ne te cilet rrjedhin lumenj, ku do te jene perjete te pasosur. E ky eshte fitim i madh.
      9:101. Edhe rreth jush ka beduine qe jane hipokrite, e edhe nga banoret e Medines qe jane percaktuar per hipokrizi. Ti nuk i di ata, Ne i dime, ata do t’i denojme dy here, pastaj shtyhen ne denimin e madh.
      9:102. Ka edhe te tjere qe i kane pranuar mekatet e veta: ata perzien vepra te mira, e edhe te tjera te keqija. Atyre do t’ua fale All-llahu, se Ai i fale atij qe pendohet, e meshiron ate qe permiresohet.
      9:103. Merr prej pasurise se tyre (te atyre qe pranuan gabimin) lemoshe qe t’i pastrosh me te dhe t’u shtosh (te mirat) dhe njekohesisht lutu per ta, se lutja jote eshte qetesim per ta. All-llahu degjon e sheh.
      9:104. A nuk e diten ata se All-llahu eshte ai qe pranon pendimin e roberve te vet, pranon lemoshat dhe se vetem All-llahu eshte Ai qe shume pranon pendimin dhe eshte meshirues.
      9:105. Dhe thuaj: “Veproni, All-llahu do ta shohe vepren tuaj, edhe i derguari i Tij e besimtaret, e me vone do te ktheheni te njohesi i te fshehtes dhe te dukshmes, e do t’ju njoftoje per ate qe vepruat”.
      9:106. Ka edhe te tjere qe jane duke pritur urdhrin e All-llahut, a do t’i denoje apo do t’i fale pas pendimit. All-llahu e di gjendjen e tyre dhe di c’ben me ta.
      9:107. (Nga hipokritet me te shemtuarit jane) Edhe ata qe ndertuan xhami sherri, mosbesimi e percarjeje mes besimtareve dhe ftuan ne pritje (solemne) ate qe me pare kishte luftuar kunder All-llahut dhe te derguarit te Tij. Ata do te betohen: “Ne nuk kemi pasur tjeter qellim, vetem per te mire!” Po All-llahu deshmoi se ata vertet jane rrenacake.
      9:108. Ti mos u fal aty kurre! Nje xhami e cila qe prej dites se pare eshte themeluar ne respekt ndaj All-llahut (pa hile), eshte me e drejte te falesh ne te, aty ka burra qe deshirojne te pastrohen mire, e All-llahu i do te pastrit.
      9:109. A eshte me i mire ai qe ndertesen e vet e themeloi ne devotshmeri dhe ne kenaqesi te All-llahut, apo ai qe ndertesen e vet e themeloi buze bregut te shembur e bashke me te bie ne zjarrin e xhehennemit? All-llahu nuk i udhezon njerezit zullumqare.
      9:110. Ndertesa e tyre te cilen e ndertuan ata (e qe e shembi Pejgamberi) vazhdimisht do te jete mllef ne zemrat e tyre, pos nese pelcasin zemrat e tyre. All-llahu di, eshte i urte.
      9:111. All-llahu bleu prej besimtareve shpirtrat dhe pasurine e tyre me xhennet. Luftojne ne rrugen e All-llahut, mbysin dhe mbyten. (All-llahu dha) Premtim te cilin e vertetoi ne Tevrat, Inxhill e Kur’an. E kush eshte zbatues me i sigurt i premtimit te vet se All-llahu? Pra, gezonju tregtise qe e bete me Te. Ky eshte suksesi i madh.
      9:112. (Te xhennetit jane) Edhe ata qe pendohen, ata qe sinqerisht adhurojne, ata qe falenderojne, ata qe agjerojne, ata qe bejne ruku, qe bejne sexhde, qe urdherojne per te mira e ndalojne nga te keqijat, edhe permbushin dispozitat e All-llahut. Pra, pergezoi besimtaret.
      9:113. Nuk eshte e drejte per Pejgamberin e as per besimtaret te kerkojne falje per idhujtaret, edhe nese jane te afert te tyre, pasi qe ta kene te qarte se me te vertete ata (idhujtaret) jane banues te xhehennemit.
      9:114. Edhe lutja e Ibrahimit per babain e vet nuk ishte tjeter, pos per shkak te nje premtimi qe ia pat premtuar atij, e kur iu be e qarte se ai eshte armik i All-llahut, u largua prej tij. S’ka dyshim, Ibrahimi ishte shume i ndieshem dhe i bute.
      9:115. All-llahu nuk e humb nje popoull pasi qe ta kete udhezuar ate, para se t’ju sqaroje atyre se prej cka duhet ruajtur. All-llahu eshte i gjithedijshem per secilin send.
      9:116. S’ka dyshim se sundimi i qiejve e i tokes eshte i All-llahut, Ai jep jete dhe vdekje, e ju, pervec All-llahut, nuk keni perkrahes as ndihmes tjeter.
      9:117. All-llahu ia fali Pejgamberit, edhe muhaxhireve edhe ensareve, te cilet ne castin e veshtire shkuan pas tij, kur (nga veshtiresite) zemrat e nje grupi nga ata gati u lekunden, por Ai ua fali (i stabilizoi zemrat e) atyre. Vertet Ai eshte i bute, i meshirshem ndaj tyre.
      9:118. (Ai u fali) Edhe atyre te treve, te cileve iu pat shtyre aq (pranimi i pendimit) saqe toka u be e ngushte per ta, perkunder gjeresise se saj, kur u ngushtuan edhe shpirtrat e tyre saqe u binden se nuk ka strehim prej All-llahut (tjeterku) pos te Ai. Prandaj edhe atyre ua fali Ai, ne menyre qe te pendohen. All-llahu pranon pendimin se eshte meshirues.
      9:119. O ju qe besuat! Ta keni ne kujdes All-llahun dhe te jeni me ata te drejtit.
      9:120. Nuk ishte me vend per banoret e Medines e as per ata qe ishin rreth tyre nga beduinet, te ngelin (pa shkuar) pas te derguarit te All-llahut e as te kursejne veten e tyre ndaj vetes se tij (Pejgamberit). Nuk ishte me vend ngase ata nuk i godet as etja, as lodhja, as uria kur jane ne rrugen e All-llahut, dhe nuk shkelin ndonje vend qe i hidheron mosbesimtaret, dhe nuk arrijne kunder armikut ckado qofte (mbytje, roberim te tyre ose ngadhenjim mbi ta), vetem se te gjitha ato do t’u evidentohen atyre si veper e mire (shperblyese). All-llahu nuk ua humb shperblimin veprimmireve.
      9:121. Dhe nuk japin kontribut, te vogel ose te madh, nuk e kapercejne ndonje lugine, e qe te mos u shenohet (per shperblim) atyre, per t’i shperblyer All-llahu me se miri ate qe vepruan.
      9:122. Nuk eshte e nevojshme te dalin ne lufte te gjithe besimtaret. E perse nga cdo grumbull i tyre te mos shkoje nje grup per t’u aftesuar ne diturine fetare, per ta mesuar popullin e vet kur te kthehet te ata, ne menyre qe ata te kuptojne (e te ruhen).
      9:123. O ju qe besuat! Luftoni jobesimtaret qe i keni afer jush, e le ta ndiejne prej jush grushtin e forte kunder tyre. E dijeni se All-llahu eshte me te devotshmit.
      9:124. E kur zbret ndonje kaptine, ka prej tyre qe thone: “Cilit prej jush ia shtoi kjo besimin?” Sa u perket atyre qe besuan, atyre u shtohet besimi dhe gezohen per te.
      9:125. E sa u perket atyre qe kane semundje ne zemrat e tyre, ajo (zbritja e kaptines) ndytesise se tyre u shton ndytesi dhe ata vdesin si jobesimtare.
      9:126. A nuk e shohin ata se per cdo vit sprovohen nje here apo dy here, e perseri nuk pendohen e as nuk marrin mesim.
      9:127. E kur zbret ndonje kaptine (per turpesine e tyre) ata shikojne njeri-tjetrin (e thone mes vete): A ju pa ndokush ju, e pastaj largohen. All-llahu i prapesoi zemrat e tyre ngase ishin popull qe nuk kuptonte.
      9:128. Juve ju erdhi i derguar nga lloji juaj, atij i vie rende per vuajtjet tuaja, sepse eshte lakmues i rruges se drejte per ju, eshte i ndijshem dhe i meshirshem per besimtaret.
      9:129. Po nese ata refuzojne (ate qe ua sjell) atehere thuaj: All-llahu eshte per mua mjaft, s’ka te adhuruar pos Tij, vetem te Ai jam mbeshtetur, e Ai eshte Zot i Arshit te madh!
    • 10.Kapitulli - Junus

      10.Junus


      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!


      10:1. Elif, Lam, Ra. Keto jane ajetet e librit te pacenueshem.
      10:2. A ishte cudi per njerezit, qe Ne nje njeriut nga mesi i tyre i thame: “Terhiqjaju verejtjen njerezve, kurse ata qe besuan gezoi se me te vertete kane pozite te larte te Zoti i tyre”. E ata qe nuk besuan thane: “S’ka dyshim, kjo eshte nje magji e vertete!”
      10:3. Vertet Zoti juaj eshte All-llahu, i cili krijoi qiejt e token brenda gjashte ditesh e pastaj qendroi mbi Arshin; Ai rregullon gjendjen. Ndermjetsues nuk do te kete vetem po qe se lejon Ai. Ky, Madheria e Tij eshte All-llahu, Zoti juaj, pra adhurojeni Ate! A nuk merrni mesim?
      10:4. Kthimi i te gjithe juve eshte te Ai, premtimi i All-llahut eshte i vertete. Ai e filloi krijimin e pastaj e perserit ate per t’i shperblyer me te drejte ata qe besuan dhe bene vepra te mira. E per ata qe mohuan, ka pije te vale dhe denim te dhembshem, per shkak se ata mohonin.
      10:5. Ai e beri diellin shndrites, e henen drite dhe asaj (henes) ia caktoi fazat, qe ta dini numrin e viteve dhe llogarine. All-llahu nuk e krijoi kete per tjeter, pos me qellim te caktuar. Ai ia sqaron argumentet nje populli qe kupton.
      10:6. Ne nderrimin e nates e te dites, dhe ne cka krijoi All-llahu ne qiej e ne toke, vertet ka fakte per njerezit qe kane droje.
      10:7. Ata qe nuk presin takimin Tone, qe jane te kenaqur me jeten e Dunjase dhe kane gjetur prehje ne te, dhe ata qe jane indiferente ndaj argumenteve tona.
      10:8. Vendi per te tillet eshte zjarri, per shkak te asaj qe punuan.
      10:9. E ata qe besuan dhe bene vepra te mira, Zoti i tyre, per shkak te besimit te tyre i udhezon ne xhennete te begatshme ne te cilet rrjedhin lumenj.
      10:10. Lutja e tyre aty eshte: “I larte je o All-llah!”, e pershendetja e tyre eshte: “Selam!” dhe lutja e fundit e tyre: “Falenderimi i qofte All-llahut, Zotit te boteve!”
      10:11. Sikur All-llahu t’ua shpejtonte njerezve pranimin e kerkeses per te keqen, ashtu si e pranon shpejtimin e kerkeses per te miren, atyre do t’u perfundonte afati (i vdekjes). Po Ne, ata qe nuk jane te bindur se do te vijne para nesh, i leme te bredhin ne mashtrimet e tyre.
      10:12. E kur njeriun e godet demi, ai na lutet qofte shtrire, ulur ose ne kembe, e kur Ne ia largojme te keqen atij, ai vazhdon sikurse te mos na ishte lutur fare per demin qe e pat goditur. Keshtu krimineleve u duket mire ajo qe veprojne.
      10:13. Ne kemi shkaterruar gjenerata para jush (o idhujtare), pse benin krime dhe pse nuk besonin, edhe pse te derguarit u erdhen me argumente te qarta. Keshtu i shperblejme Ne njerezit kriminele.
      10:14. Pastaj juve ju beme zevendesues pas tyre ne Toke per t’ju pare si do te veproni.
      10:15. Dhe kur atyre u lexohen ajetet Tona te qarta, ata qe nuk besojne takimin Tone (ringjalljen), thone: “Sillna nje Kur’an tjeter, ose ndryshoje kete!”. Thuaj: “Mua nuk me takon qe ta ndryshoj vete, une e percjell vetem ate qe me shpallet, une nese kundershtoj Zotit tim i frikesohem denimit te nje Dites se madhe.
      10:16. Thuaj: “Sikur te kishte dashur All-llahu, une nuk do t’ua kisha lexuar juve ate, as nuk u kisha njoftuar me te. Une para tij kam jetuar nje kohe ne mesin tuaj (as nuk kam ditur as nuk kam lexuar), a nuk mendoni?”
      10:17. A ka me mizor se ai qe shpif ndaj All-llahut genjeshter ose i pergenjeshtron faktet e Tij? Mekataret vertet s’kane per te shpetuar.
      10:18. Ata pos All-llahut adhurojne cdo gje qe nuk ben as dobi, e thone: “Keta jane ndermjetesuesit tane te All-llahu!”. Thuaj: “A po e informoni All-llahun me dicka qe Ai nuk e di se c’ka ne qiej dhe ne toke?” E paster eshte madheria e Tij nga ajo qe i shoqerojne!
      10:19. Njerezit nuk ishin tjeter pos te nje feje, e u percane. E sikur te mos ishte caktim i hershem nga Zoti yt, do te perfundohej (me denim) mes tyre, per ate qe ishin te percare.
      10:20. Dhe thonin: “Perse nuk i vjen atij (Muhammedit) ndonje mrekulli nga Zoti i tij?”. Po ti thuaj: “E fshehta eshte (ceshtje) vetem e All-llahut (Ai sjell mrekulli). Prandaj, ju pritni se edhe une se bashku me ju po pres!”
      10:21. E kur Ne ua dhurojme njerezve meshiren pasi t’i kete goditur e keqja (skamja), kur qe, ata u bejne hile argumenteve tona. Thuaj: “All-llahu eshte me i shpejti ne ndeshkim”. S’ka dyshim, percjellesit tane (melaiket) regjistrojne ate qe po thurni ju.
      10:22. Ai (All-llahu) ua beri te mundshem udhetimin ne toke e ne det, deri kur jeni ne anije qe lundrojne me ta (me udhetaret) me ane te nje ere te lehte dhe jane te lumtur me te (me eren e lehte), ia beh nje ere e forte dhe nga te gjitha anet rrethohen nga valet dhe binden se jane te shkaterruar, e lusin All-llahun pa fare perzierje te idhujve (duke thene): “Nese na shpeton nga kjo (katastrofe), ne do te jemi gjithnje falenderues!”
      10:23. E kur Ai (All-llahu) i shpetoi ata, ja, ata veprojne mbrapshte ne toke, pa arsye. O ju njerez! Kryenecesia juaj eshte vetem kunder vetes suaj, eshte perjetim i jetes se kesaj bote, pastaj kthimi juaj eshte te Ne, e Ne ju shperblejme per veprimet tuaja.
      10:24. Shembulli i jetes se kesaj bote eshte si i nje shiu qe e kemi zbritur nga qielli, e me anen e te cilit gershetohen bimet e tokes (mbijne dhe shpeshtohen te gjitha llojet) prej nga hane njerezit e kafshet deri kur toka te kete marre stoline e vet dhe te jete zbukuruar (me bime, peme e behar), e banoret e saj te mendojne se jane te zotet e saj, e asaj i vjen urdhri Yne, naten ose diten, Ne e bejme ate (te mbjellat) te korrur sikurse te mos ekzistonte dje. Keshtu Ne ua sqarojme faktet njerezve qe mendojne.
      10:25. All-llahu therret per ne xhennet, dhe ate qe do, e ve ne rruge te drejte.
      10:26. Atyre qe bejne vepra te mira, u takon e mira (xhenneti) edhe me teper (e shohin All-llahun). Fytyrat e tyre nuk i mbulon pluhuri i zi as nencmimi, ata jane banues te xhennetit, aty jane pergjithmone.
      10:27. E ata qe bene te keqija, denimi i se keqes eshte aq sa eshte ajo, ata i mbulon poshterimi. Ata nuk mund t’i mbroje kush nga All-llahu, fytyrat e tyre, porsi t’i kishte mbuluar ndonje cope e erret e nates. Ata jane banues te perjetshem te zjarrit.
      10:28. Ate dite i tubojme te gjithe, nderkaq atyre qe i kane bere shok All-llahut u themi: “Rrini ne vendin tuaj, ju dhe idhujt tuaj!”. Ne ndajme ata. E idhujt e tyre u thone: “Ju nuk na adhuruat ne!”
      10:29. All-llahu na mjafton si deshmues mes nesh e jush (keshtu u thone idhujt idhujtareve). Ne nuk dime gje per adhurimin tuaj ndaj nesh (ne nuk degjojme, nuk shohim e nuk kuptojme).
      10:30. Aty, ne ate vend, secili njeri provohet me ate qe e ka bere me pare dhe kthehen te All-llahu, Sundimtari i tyre i vertete dhe humb (shkon huq) prej tyre ajo qe trillonin (se do t’u bejne shefate).
      10:31. Thuaj: “Kush ju furnizon me ushqim nga qielli e toka, kush e ka ne dore te degjuarit e te pamet (tuaj), kush e nxjerr te gjallin nga i vdekuri e kush e nxjerr te vdekurin nga i gjalli, kush rregullon cdo ceshtje?” Ata do te thone: “All-llahu”. Ti thuaj: “A nuk i frikesoheni?” (denimit).
      10:32. E ky eshte All-llahu, Zoti juaj i vertete. Pas te vertetes nuk ka tjeter pos iluzione, e si po ia ktheni shpinen (te vertetes)?
    • 10:33. Keshtu eshte pra, vendimi i Zotit tend kunder te shfrenuarve, pse ata nuk besojne.
      10:34. Thuaj: “A ka prej idhujve tuaj ndokush qe ta filloje krijimin e mandej ate (pas vdekjes) ta riktheje?”. Thuaj: “All-llahu e nis krijimin dhe serish e rikthen. Si i largoheni pra te vertetes?”
      10:35. Thuaj: “A ka ndokush prej idhujve tuaj qe ndonje te humbur ta drejtoje ne rrugen e drejte? Thuaj: “Vetem All-llahu udhezon ne te verteten. Atehere pra, a eshte me e drejte te shkohet pas atij qe udhezon ne rrugen e drejte, apo pas atij qe nuk udhezon, (sepse nuk mund ta udhezoje as vetveten) vetem nese prej dikuj tjeter udhezohet? C’eshte me ju? Si gjykoni?
      10:36. Shumica e tyre nuk perkojne tjeter pos supozim, e supozimi nuk eshte asgje ndaj te vertetes. All-llahu di shume mire per ate qe punojne.
      10:37. Nuk eshte e logjikshme te mendohet se ky Kur’an eshte i trilluar prej dikujt pos All-llahut, por eshte vertetues i asaj (shpalljes) qe ishte me pare, dhe sqarues e komentues i librit. Nuk ka fare dyshimi se eshte (i zbritur) nga Zoti i boteve.
      10:38. Perkunder kesaj, ata (idhujtaret) thone se ate e trilloi ai (Muhammedi). Ti thuaj: “Silleni pra ju nje kaptine te ngjashme me kete, madje thirrni ke te doni ne ndihme, pos All-llahut, po qe se jeni te drejte ne ate qe thoni”.
      10:39. Por ja, ata pergenjeshtruan ate (Kur’anin) pa e kuptuar dhe pa ju ardhur shpjegimi i tij. Po keshtu, genjenin edhe ata qe ishin me perpara. Shiko si ishte perfundimi i zullumqareve.
      10:40. Ka prej tyre (te te cilet u dergua Muhammedi) qe e besojne ate (Kur’anin), e ka prej tyre edhe asish qe ate nuk e besojne. Zoti i njeh me se miri kokefortit.
      10:41. Po nese ata te pergenjeshtruan ty, thuaj: “Mua me takon (shperblimi nga) vepra ime e juve veprimi juaj, ju nuk pergjigjeni per ate qe bej une, e as une per ate qe beni ju”.
      10:42. Ka prej tyre qe te degjojne (kur lexon, por formalisht). A mund ta besh te shurdhetin te degjoje, edhe kur ata nuk kuptojne?
      10:43. Ka prej tyre qe te shikon ty (duket se po te shikon). A mund ta udhezosh ti te verberin, kur ata nuk shohin (te verteten)?
      10:44. All-llahu nuk u ben asgje te padrejte njerezve, por ata i bejne te padrejte vetes se tyre.
      10:45. (Perkujto) Diten kur i tubojme ata, (atyre u duket) sikur nuk qendruan (ne Dunja) vetem nje moment te dites, atehere njihen mes vete. E vertet, kane deshtuar ata qe nuk besuan kete prezence para All-llahut, edhe nuk gjeten udhen e drejte.
      10:46. Nese ta bejme te mundshme te shohish dicka nga (denimi) qe ua premtuan atyre (mire), ose ta marrim shpirtin ty (kurse ti nuk sheh gje), e ardhmja e tyre eshte vetem te Ne. All-llahu eshte deshmues i asaj qe punojne.
      10:47. Secili popull kishte te derguarin e vet, e kur u vinte i derguari i tyre behej gjykimi i drejte mes tyre, atyre nuk u behet padrejtesi.
      10:48. Ata thone: “Kur do te jete ky premtim (denim), nese jeni te drejte c’ka thoni?
      10:49. Thuaj: “Une nuk mund t’i sjell vetes sime as dem as dobi, pos ate qe deshiron All-llahu”. Cdo popull ka afatin (e caktuar), e kur te vije afati i tyre, ata nuk mund ta vonojne as per nje moment e as ta ngutin.
      10:50. Thuaj: “Me tregoni, nese u vjen denimi i Tij naten ose diten, e cka i shtyen te nguten per te kriminelet?”
      10:51. A pasi qe te ndodhe (denimi) do ta besoni ate? A tani!? (po besoni), e ju ishit ata qe kerkonit t’u vije me shpejte?
      10:52. Me vone (ne diten e kijametit) atyre qe bene zullum u thuhet: “Shijoni denimin e perjetshem!” Mos jeni denuar me shume se c’keni merituar?”
      10:53. E ata kerkojne t’u tregosh (e do te thone): “A eshte e vertete ajo (qe thua per denimin)?”. Thuaj: “Po, pasha Zotin tim, ajo eshte me se e vertete, dhe ju nuk do te mund ta pengoni kurrsesi”.
      10:54. Secili njeri qe e ka demtuar veten (duke mosbesuar), po te ishte e tij cdo gje qe ekziston ne toke, ai do ta flijonte ate (per te shpetuar). E kur e shohin denimin, ata fshehin deshperimin (nga hutia). Atehere behet gjykimi i drejte mes tyre nuk u behet padrejte.
      10:55. Vini re! Nuk ka dyshim se gjithcka qe gjendet ne qiej e ne toke eshte e All-llahut! Kini kujdes. Premtimi i All-llahut eshte me se i vertete, por shumica e tyre nuk e dine.
      10:56. Ai jep jete dhe vdekje, dhe vetem te Ai do te ktheheni.
      10:57. O ju njerez! Juve ju erdhi nga Zoti juaj keshilla (Kur’ani) dhe sherimi i asaj qe gjendet ne kraharoret tuaj (ne zemra), edhe udhezim e meshire per besimtaret.
      10:58. Thuaj: “Vetem miresise se All-llahut dhe meshires se Tij le t’i gezohen, se eshte shume me e dobishme se ajo qe grumbullojne ata”.
      10:59. Thuaj: “Me thuani, ate qe All-llahu ju dha si ushqim (te lejuar), e ju nga ai dicka bete te ndaluar e dicka te lejuar?” Thuaj: “A ju lejoi All-llahu ju, ose ju i shpifni All-llahut?”
      10:60. Po cfare eshte mendimi i atyre qe i shpifin All-llahut, per diten e kijametit? All-llahu eshte dhurues i madh ndaj njerezve, por shumica e tyre nuk falenderojne.
      10:61. Ti nuk angazhohesh me asnje ceshtje, nuk lexon nga ai pjese nga Kur’ani dhe nuk beni ndonje veper, vetem se ne jemi prezentuesit tuaj, kur ju ndermerrni ate. Zotit tend nuk mund t’i fshihet as ne toke e as ne qiell as sa grimca e as me e vogel se ajo e as me e madhe, por vetem sa eshte evidentuar ne librin e sigurt.
      10:62. Ta keni te ditur se te dashurit e All-llahut (evliate) nuk kane frike (ne boten tjeter) e as kurrfare brengosje?
      10:63. (Ata jane ata) Te cilet besuan dhe ishin te ruajtur.
      10:64. Atyre u jepet myzhde ne jeten e Dunjase (ne castin e vdekjes) dhe ne jeten tjeter (per shpetim dhe xhennet). Premtimet e All-llahut nuk mund te pesojne ndryshim. E, ai eshte sukses i madh.
      10:65. Po ty mos te te mundojne theniet e tyre. E tere fuqia dhe ngadhenjimi i takon vetem All-llahut. Ai i degjon dhe i di te gjitha.
      10:66. Ta keni te ditur se gjithcka qe eshte ne qiej e ne toke jane ne pushtetin e All-llahut (pra, edhe idhujtaret). E ata, qe pos All-llahut adhurojne, ne te vertete nuk jane kah pasojne zota, ata nuk jane kah pasojne tjeter pos supozimeve dhe nuk jane tjeter vetem se genjejne
      10:67. Ai (All-llahu) e beri per ju naten qe ne te te pushoni, e diten te ndritshme (te shihni). Ne kete, (qe beri), vertet ka argumente per nje popull qe degjon.
      10:68. (Pas te gjitha argumenteve) Ata (jobesimtaret) thane: “All-llahu ka femije”. Larg asaj eshte All-llahu, Ai s’ka nevoje, e Tij eshte cka ka ne qiej dhe cka ka ne toke, ju nuk keni argumente per kete (qe ta thoni), a thoni per All-llahun cka nuk dini?
      10:69. Thuaj: “Ata qe trillojne genjeshter per All-llahun, nuk kane per te shpetuar”.
      10:70. Ata kane nje perjetim ne Dunja, pastaj kthimi i tyre eshte vetem te Ne, e Ne do te bejme qe ata ta shijojne denimin e dhembshem per shkak se nuk besonin.
      10:71. Lexoju atyre ngjarjen e Nuhut, kur popullit te vet i tha: “O populli im, nese u vjen rende qendrimi im ne mesin tuaj, perkujtimet e mia me ajetet e All-llahut, e une iu kam mbeshtetur vetem All-llahut, ju vendosni per qellimin tuaj, thirrni ne ndihme edhe zotat tuaj, e mos e mbani fshehte, dhe zbatoni ate kunder meje e mos pritni”.
      10:72. “E nese prapesoheni (nga mesimet e mia), une nuk u kerkoj ndonje shperblim, se shperblimi im eshte vetem prej All-llahut. Une jam i urdheruar te jem njeri prej muslimaneve”.
      10:73. E ata (populli i tij) e konsideruan ate rrenacak e Ne e shpetuam ate dhe ata qe ishin bashke me te ne anije, dhe i beme qe ata te jene pasardhes (zevendesues), kurse ata qe i pergenjeshtruan ajetet tona i permbytem. Shih pra, si ishte fundi i genjeshtareve.
    • 10:73. E ata (populli i tij) e konsideruan ate rrenacak e Ne e shpetuam ate dhe ata qe ishin bashke me te ne anije, dhe i beme qe ata te jene pasardhes (zevendesues), kurse ata qe i pergenjeshtruan ajetet tona i permbytem. Shih pra, si ishte fundi i genjeshtareve.
      10:74. Mandej pas tij derguam te derguar te popujt e tyre, te cilet erdhen dhe u sollen atyre argumente te forta, por ata nuk i besuan asaj, te cilen me pare e kishin pergenjeshtruar. Keshtu, pra vulosim zemrat atyre qe i kalojne kufijte.
      10:75. Pastaj, pas tyre derguam Musain dhe Harunin me argumentet tona, te Faraoni dhe paria e rrethit te tij, po ata paraqiten kryelartesi, pse ishte popull qe bente krime.
      10:76. E kur u erdhi atyre e verteta e sigurt nga Ne, ata thane: “Kjo nuk eshte tjeter pos magji e qarte”.
      10:77. Musai tha: “A te vertetes i thoni magji? A magji eshte kjo? Magjistaret nuk shpetojne?”
      10:78. Ata thane: “Mos erdhe te na largosh nga ajo (feja) qe e gjetem te prinderit tane, per t’ju mbetur juve dyve madheshtia ne toke? Po ne nuk ju besojme juve dyve”.
      10:79. Faraoni tha: “Sillmeni mua te gjithe magjistaret e afte”.
      10:80. E kur erdhen magjistaret, Musai u tha: “Hidhni c’keni per te hedhur”.
      10:81. E kur i hodhen ata, Musai u tha: “Kjo qe e sollet ju tash, vertet eshte magji!” Po All-llahu do ta asgjesoje kete, sepse All-llahu nuk e perkrah vepren e te prishurve.
      10:82. Dhe me argumentet e veta All-llahu e fuqizon te verteten, ndonese e urrejne te pabeset.
      10:83. Duke pasur frike nga faraoni dhe nga rrethi i tij se do t’i turturojne, Musait nuk i besoi kush pos nje pjese e pasardhesve te popullit te tij. Vertet, faraoni ishte mbizoterues ne toke dhe ai ishte prej shkaterrimtareve.
      10:84. Musai tha: “O populli im, nese i keni besuar All-llahut, vetem atij mbeshtetuni, nese jeni te dorezuar (vendimit te Tij)!”
      10:85. Ata iu pergjigjen duke i thene: “All-llahut iu kemi mbeshtetur, Zoti yne, mos i mundeso popullit mizor te na sprovoje!”
      10:86. “Dhe me meshiren tende, na shpeto prej popullit jobesimtar!”
      10:87. Ne i thame Musait dhe vellait te tij t’i beni vend ne Egjipt popullit tuaj, shtepite tuaja t’i beni faltore e ta falni namazin rregullisht. Ti (Musa) pergezoi besimtaret!
      10:88. Musai tha: “Zoti yne, Ti i ke dhene faraonit dhe parise se tij mjete te perjetimit dhe pasuri ne jeten e kesaj bote, ashtu qe o Zoti yne, po i largojne njerezit prej rruges tende. Zoti yne, zhduke pasurine e tyre, shtrengoi zemrat e tyre, qe te mos besojne derisa ta shijojne denimin e idhet”.
      10:89. Ai (All-llahu) tha: “Lutja juaj eshte pranuar, prandaj ju te dy qendroni ashtu si jeni e mos ndiqni rrugen e atyre qe nuk dine!”
      10:90. Ne i kapercyem beni israilet pertej detit, e faraoni dhe ushtria e tij i ndoqi mizorisht dhe armiqesisht derisa e perfshiu ate permbysja, e ai tha: “Besova se nuk ka zot tjeter pos Atij qe i besuan beni israilet, edhe une jam nga muslimanet!”
      10:91. Ti tani beson, ndersa me pare kundershtove dhe ishe njeri prej shkaterruesve!
      10:92. Sot po te shpetojme ty (po te nxjerrim prej detit) me trupin tend (te vdekur), qe te sherbesh si argument per ata qe vijne pas teje. Vertet, ekziston nje shumice njerezish qe nuk hulumtojne argumentet Tona.
      10:93. Ne te vertete, Ne i vendosem beni israilet (pas shkaterrimit te armiqve te tyre) ne nje vend te mire, i furnizuam ata me ushqime te dobishme dhe nuk ishin te percare (rreth fese), vetem pasi qe u erdhi atyre dituria (Tevrati). Zoti yt, do te gjykoje mes tyre ne diten e kijametit, per ate qe ishin percare.
      10:94. Po, (fjala vjen), nese je ne dyshim per kete qe te zbritem ty (per ngjarjet e pejgambereve), atehere pyeti ata qe lexojne librin para teje. Ty te erdhi nga Zoti yt e verteta, pra, mos u be prej atyre qe dyshojne.
      10:95. Dhe mos u be prej atyre qe i pergenjeshtruan argumentet e All-llahut, e te behesh nga te deshtuarit.
      10:96. Kunder atyre, per te cilet ka perfunduar caktimi i Zotit tend, ata nuk besojne.
      10:97. Edhe sikur t’u kishin paraqitur atyre cdo lloj argumenti, ata nuk besojne derisa te shohin denimin e rende.
      10:98. Perse nuk pati vendbanim qe te kete besuar e besimi i tij te kete ndihmuar (ne shpetim), pos popullit te Junusit, qe pasi qe besoi, Ne larguam prej tyre denimin shemtues ne jeten e kesaj bote dhe i lejuam te jetojne deri ne nje afat te caktuar.
      10:99. Sikur te kishte dashur Zoti yt, do t’i besonin cka jane ne toke qe te gjithe. A ti do t’i detyrosh njerezit te behen besimtare?
      10:100. Nuk eshte e mundur per asnje njeri te besoje (ndryshe), pos me ndihmen e All-llahut. E denimin u jep atyre qe nuk mendojne.
      10:101. Thuaj: “Veshtroni me vemendje cka ka (nga argumentet) ne qiej e ne toke. Po argumentet dhe qortimet nuk bejne dobi ndaj nje populli qe nuk beson.
      10:102. A jane duke pritur tjeter (fat) pos ditet (e zeza) si te atyre qe ekzistonin para tyre? Thuaj: “Pritni, pra, se edhe une bashke me ju po pres!”
      10:103. E Ne pastaj i shpetojme te derguarit tane edhe ata qe besuan. Ja keshtu eshte detyre e Jona, t’i shpetojme besimtaret.
      10:104. Thuaj: “O ju njerez, nese ju dyshoni ne fene time, une nuk adhuroj ata qe ju adhuroni pos All-llahut, por adhuroj All-llahun qe u jepe vdekjen (ashtu si u ka dhene jeten), dhe jam i urdheruar te jem besimtar (i Zotit nje).
      10:105. Dhe (jam i urdheruar): Perqendrohu me tere qenien tende ne fene e drejte, e mos u be nga idhujtaret!
      10:106. Dhe mos lut tjeterke pos All-llahut, ndonje (idhull) qe nuk te sjelle as dobi as dem, e nese e ben ate, dije se i ke bere padrejt vetvetes.
      10:107. Nese All-llahu te provon me ndonje te keqe, ate s’mund ta largoje kush pos Tij, po nese deshiron te jape ndonje te mire, s’ka kush qe mund ta pengoje dhuntine e Tij. E shperblen me te ate qe do nga robte e Tij. Ai fale dhe meshiron shume.
      10:108. Thuaj: “O ju njerez, juve ju erdhi e verteta nga Zoti juaj, e kush merr rrugen e drejte, ai e ka vetem per veten e vet, ndersa kush e merr te shtremberen, ai e ka humbur veten. Une nuk jam roje e juaj!”
      10:109. Ti ec pas asaj qe te shpallet dhe behu i durueshem derisa All-llahu te gjykoje. Ai eshte me i miri i gjykatesve!
    • 11.Kapitulli - Hud

      11.Hud

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!



      11:1. Elif, Lam, Ra, (ky eshte) Liber, ajetet e te cilit jane radhitur (ne menyre te persosur, njekohesisht) edhe shkoqitur nga i Dijshmi i te gjitha ceshtjeve ne hollesi.
      11:2. Qe te mos adhuroni tjeter pervec All-llahut. Une jam (derguar) nga Ai, qortues e pergezues per ju.
      11:3. E te kerkoni falje Zotit tuaj dhe pendohuni (kthehuni) te Ai, se Ai do t’ju mundesoje perjetime te mira (ne kete jete) deri ne nje afat (te caktuar) dhe cdo punemiri ia jep shperblimin e merituar. Ne qofte se refuzojne (te kerkojne falje), une pra kam frike per ju, denimin e Dites se Madhe.
      11:4. Se kthimi i juaj eshte vetem te All-llahu, Ai ka fuqi per cdo send.
      11:5. Ja, ata mbeshtjellojne (armiqesine ne) gjoksat e tyre qe ta fshehin nga Ai, po ta dini se edhe kur mbulohen ata me petkat e tyre, Ai e di se cka fshehin dhe cka shfaqin. S’ka dyshim se Ai e di shume mire cka mbajne zemrat (qellimet) e tyre.
      11:6. Nuk ka asnje gjallese ne toke qe All-llahu te mos ia kete garantuar furnizimin e saj, Ai e di vendbanimin dhe vendstrehimin e saj (pas vdekjes). Te gjitha (keto) jane ne librin e njohur (Levhi Mahfudhe).
      11:7. Ai eshte i cili krijoi qiejt e token brenda gjashte diteve (fazave), e Arshi (Froni) i Tij kishte qene (me pare) mbi uje, qe t’ju sprovoje, se cili prej jush eshte me vepermire. Nese ti u thua: “Ju do te ringjalleni pas vdekjes!”, ata qe nuk besuan thone: “Kjo (cka na thua) nuk eshte tjeter vetem se magji e hapur”.
      11:8. Nese Ne e vonojme ndeshkimin per nje kohe te shkurter kunder tyre, ata thone: “Cka po e pengon ate?” Le ta dijne se diten kur t’u vije, ai nuk zbrapet prej tyre, ata do t’i rrethoje ai (denimi) me te cilin talleshin.
      11:9. Po nese Ne ia japim njeriut ndonje begati nga ana jone, e pastaj e terheqim ate prej tij, ai do te jete i deshperuar dhe perbuzes.
      11:10. E nese pas te keqes qe e pat goditur ate Ne dhurojme te mira, ai do te thote: “Kaluan te keqijat prej meje!”. Vertet, ai eshte i shfrenuar dhe mendjemadh.
      11:11. Pervec atyre, te cilet kishin durim dhe benin vepra te mira, te tillet kane falje (te gabimeve) dhe shperblim te madh.
      11:12. A mos (shpresojne idhujtaret se) do te leshe dicka nga ajo qe t’u shpall ty (ngase u vjen rende ta degjojne), dhe te shtrengon zemren tende ajo (komunikimi i shpalljes), per shkak se ata do te thone: “Pse te mos i kete zbritur atij (Muhammedit) ndonje pasuri, ose perse te mos i kete ardhur bashke me te ndonje engjell?”. Ti je vetem qortues, e All-llahu perkujdeset per cdo send.
      11:13. Apo, pse ata thone: “Ai (Muhammedi) e trilloi ate (Kur’anin)”. Thuaj: “Formuloni pra dhjete kaptina si ai (Kur’ani) ashtu te trilluara (sic thoni ju) dhe thirrni, pos All-llahut, po qe se jeni te drejte (cka thoni), ke te mundeni per ndihme!”
      11:14. E nese nuk u pergjigjen juve, atehere pra ta keni te qarte se ai (Kur’ani), eshte i zbritur me dijen e All-llahut dhe se nuk ka zot pos Tij. A jeni pra muslimane?”
      11:15. Kush ka per qellim jeten e kesaj bote dhe te mirat e saj, Ne do t’ua plotesojme atyre shperblimin e veprave te tyre ne te, dhe atyre nuk do t’u mungoje gje.
      11:16. Te ketilleve ne boten tjeter u perket vetem xhehennemi. Ajo qe punuan dhe vepruan ata ka deshtuar dhe eshte asgjesuar.
      11:17. A ai qe eshte (i mbeshtetur) ne argument nga Zoti i tij dhe ate e perforcon deshmia nga Ai, e para tij (Kur’anit) ishte (deshmitar) libri i Musait (Tevrati) qe ishte udherrefyes e meshire - (eshte i njejte me ate qe ka per qellim vetem kete jete)? Te tillet (qe jane ne rruge te drejte) e besojne (Kur’anin). E kush prej atyre grupeve e refuzuan ate, vendi i tij eshte zjarri. E ti (Muhammed) mos ki dyshim ne te, ai eshte e vertete nga Zoti yt, ne te s’ka dyshim, por shumica e njerezve nuk e besojne.
      11:18. E kush eshte me mizor se ai qe trillon genjeshter per All-llahun? Te tillet paraqiten para Zotit te tyre, e deshmitaret thone: “Keta ishin te cilet genjyen ndaj Zotit te tyre, pra mallkimi i All-llahut qofte kunder mizoreve!”
      11:19. Te cilet pengojne nga rruga e All-llahut dhe perpiqen ate ta shtremberojne, mu ata jane qe nuk e besojne boten tjeter.
      11:20. Ata nuk ishin te paprekshem ne toke (prej denimit te Zotit), dhe ata nuk kishin mbrojtes pos All-llahut. Atyre u shumefishohet denimi, sepse ata nuk ishin qe mund te degjonin dhe as nuk shikonin.
      11:21. Ata mashtruan vetveten dhe humben prej tyre ata (idhujt) qe i paten trilluar.
      11:22. Eshte e vertete se ata ne boten tjeter jane me te humburit.
      11:23. Ata qe nuk besuan dhe bene vepra te mira dhe u perulen ndaj Zotit te tyre, ata jane banues te xhennetit, ne te jane pergjithmone.
      11:24. Shembulli i gjendjes se ketyre dy grupeve eshte (i atyre qe nuk besuan) si ai i verberi dhe i shurdheti dhe (i atyre qe besuan) si ai qe sheh dhe degjon. A jane ne pozite te barabarte? A nuk perkujtoni?!
      11:25. Ne e patem derguar edhe Nuhun te populli i vet (me porosi te njejte si Muhammedin qe t’u thote): “Une ju terheq verejtjen haptazi”.
      11:26. “Qe te mos adhuroni tjeterke pos All-llahut, sepse une kam frike per denimin tuaj ne Diten e pikellueshme”.
      11:27. Paria qe nuk besoi nga populli i tij tha: “Ne nuk te shohim ndryshe vetem si njeri, sikurse edhe ne, ne nuk po shohim se te pasoi kush, pervec atyre qe jane me te poshterit e me mendjelehtit nga mesi yne dhe ne nuk shohim se ju keni ndonje vlere mbi ne, perkundrazi, ne ju konsiderojme genjeshtare!”
      11:28. (Nuhu) Tha: “O populli im, me thuani nese une jam i mbeshtetur ne argument te qarte nga Zoti im dhe Ai me dha meshire nga ana e Tij, e juve u jane fshehur ato (argumentet ngase jeni dheme pas kesaj jete), a mos do t’ju detyrojme per to (pranimin e tyre), kur ju jeni urrejtes te tyre!
      11:29. O populli im, une per kete nuk kerkoj prej jush ndonje pasuri, shperblimi im eshte vetem tek All-llahu. Dhe une kurrsesi nuk i largoj ata qe besuan, ata jane afer Zotit te tyre; por une ju shoh si popull qe nuk dini e nuk kuptoni.
      11:30. O populli im, a nuk po mendoni se nese une i perze ata, kush do te me mbroje mua nga All-llahu (denimi i Tij)?
      11:31. Une nuk u them juve se tek une jane depot e All-llahut, as nuk u them se une e di te fshehten, as nuk u them se une jam engjell, as nuk u them atyre qe syte tuaj i nencmojne, se All-llahu nuk u dhuroi atyre te mira. All-llahu e di me se miri se cka ne shpirtrat e tyre, pse atehere une konsiderohem zullumqar.
      11:32. Ata thane: “O Nuh, ti polemizove me ne dhe e zgjate polemiken tone. Urdhero, e nese flet te verteten, silleni pra, te na godase ajo me cka na kercenohesh!”
      11:33. Ai tha: “Ate ju sjell vetem All-llahu, po qe se deshiron, e ju nuk mund ta pengoni!”
      11:34. Nese perpiqem t’ju keshilloj, po qe se All-llahu don t’ju humbe, keshilla ime nuk ben dobi. Ai eshte Zoti juaj dhe vetem te Ai do te ktheheni.
      11:35. A mos po thone se ai e trilloi ate? Thuaj: “Nese une kam trilluar, atehere ai eshte mekati im, e une jam larg nga krimet tuaja”.
      11:36. E, Nuhut i qe shpallur: “Nuk do te besoje me askush nga populli yt, pervec atyre qe kane besuar (deri me tash), pra mos u brengos per ate qe punojne ata”.
      11:37. E, mbaroje anijen nen mbikeqyrjen Tone dhe me mesimin tone, e mos m’u drejto Mua per ata qe bene zullum, ata gjithqysh jane te permbytur.
      11:38. Dhe ai ndertonte anijen e paria e popullit te tij, sa here qe kalonte prane tij perqeshej me te. Ai u thoshte: “Nese talleni me ne, edhe ne do te tallemi me ju, ashtu sic po talleni ju!”
      11:39. Dhe me vone do te kuptoni se cili do ta pesoje denimin e turpshem dhe mbi te cilin do te jete denimi i perjetshem.
      11:40. E kur erdhi urdhri yne (i caktuar per ndeshkim) dhe gufoi (uji) prej furres (vend ku piqet buka), Ne i thame: “Ngarko ne te cdo krijese nga nje cift edhe familjen tende, pervec per ke eshte marre vendim i hershem kunder tij, e (ngarkoje) edhe kush ka besuar, po pervec nje pakice nuk i kishin besuar atij”.
      11:41. Dhe ai tha: “Hipni ne te, me emrin e All-llahut ajo lundron dhe ndalet. Vertet, Zoti im eshte qe fale shume, eshte meshirues”.
    • 11:42. Ajo lundron me ta neper vale si kodra, e Nuhu e thirri djalin e vet, qe ishte ne nje vend te ndare: “O djali im, hip bashke me ne, e mos u be me mohuesit!”
      11:43. Ai (djali) tha: “Une do te ngjitem ne nje koder qe do te me mbroje nga uji (vershimi)!” Tha: “Nuk ka sot mbrojtes prej denimit te All-llahut, pos ate qe Ai e ka meshiruar!” Vala hyri mes tyre te dyve, e ai (djali) u mbyt ne uje.
      11:44. E iu pat thene: “Oj toke, perbije ujin tend, dhe o qiell, nderpreje (shiun), uji u terhoq, urdhri u zbatua dhe ajo (anija) u ndal ne (kodren) Xhudij, e u tha: “I shkaterruar qofte populli mizor!”
      11:45. Nuhu e luti Zotin e vet, duke i thene: “O Zoti im, djali im eshte i familjes sime, e premtimi Yt eshte i sakte, ndersa Ti je me i drejti i te drejteve!”
      11:46. (Zoti) Tha: “O Nuh, ai (djali) nuk ishte nga familja jote (per te cilen te premtova se do t’i shpetoj), ai ishte punekeq, e ti mos me kerko Mua ate qe nuk di, Une te keshilloj qe te mos behesh nga injorantet!”
      11:47. (Nuhu) Tha: “Zoti im, une mbeshtetem ne mbrojtjen Tende qe te (mos) kerkoj prej Teje ate per cka nuk kam njohuri, e ne qofte se nuk me fal mua dhe nuk me meshiron Ti, do te jem i humbur!”
      11:48. Iu pat thene: “O Nuh, zbarko qofsh i shpetuar nga ana Jone, me begati per ty dhe per nje popull qe eshte me ty. E nje populli (tjeter) do t’i mundesojme perjetime, e pastaj do t’i godase denimi i dhembshem nga ana Jone”.
      11:49. Keto jane disa nga rrefimet e panjohura (per ty), qe po t’i shpallim ty, e qe para ketij (Kur’anit) nuk i ke ditur as ti as populli yt. Pra, te jesh i durueshem se perfundimi (i lavdishem) eshte per te devotshmit.
      11:50. Edhe tek (populli) Adi (derguam) nga mesi tyre Hudin qe tha: “O populli im adhuroni All-llahun, ju nuk keni zot tjeter pos Tij, ju vetem po hutoheni me trillime”.
      11:51. O populli im, une per kete nuk kerkoj prej jush ndonje shperblim. Shperblimi im eshte vetem prej Atij qe me krijoi. A nuk po kuptoni.
      11:52. O populli im, kerkoni falje prej Zotit tuaj dhe kthejuni Atij, Ai ju leshon shi me bollek, dhe fuqise suaj i shton fuqi, e mos refuzoni e te beheni mekatare!”
      11:53. Ata thane: “O Hud, ti nuk na solle ndonje argument, e ne nuk i braktisim zotat tane per fjalen tende dhe ne nuk te besojme ty”.
      11:54. Ne nuk themi tjeter vetem se dikush prej zotave tane te ka goditur me cmendje! Ai tha: “Une deshmitar e kam All-llahun, e ju deshmoni se une jam larg nga ajo cka ju i shoqeroni.
      11:55. (larg adhurimit) Pos Tij. Ju pra, te gjithe perpiquni kunder meje e mos me jepni afat.
      11:56. Une iu kam mbeshtetur All-llahut, Zotit tim dhe Zotit tuaj, pse nuk ka asnje nga gjallesat, e qe Ai te mos e kete nen sundim, vertet Zoti im eshte i drejte.
      11:57. Nese kundershtoni, une ju kumtova ate me te cilen jame derguar te ju. Zoti im do t’ju zevendesoje me nje popull tjeter, Atij nuk mund t’i beni kurrfare demi. Vertet, Zoti im eshte percjelles i cdo sendi”.
      11:58. E kur arriti vendimi Yne (per denim), Ne me meshiren Tone e shpetuam Hudin, e bashke me te edhe ata qe kishin besuar. I shpetuam prej denimit te rende.
      11:59. E ato ishin (gjurme te genjeshtareve te fisit) Ad-et, qe mohuan argumentet e Zotit te tyre, kundershtuan te derguarin e Tij, shkuan pas urdhrit te cdo kryelarti kundershtar.
      11:60. Ata u percollen me mallkim si ne kete bote, ashtu edhe ne diten e gjykimit. Le te dihet, Adet mohuan Zotin e tyre. Qofte i shkaterruar Adi, populli i Hudit!
      11:61. Edhe te (populli) Themud e patem derguar njerin prej tyre, Salihun, e ai u tha: “O populli im, adhurojeni All-llahun, ju nuk keni ndonje zot tjeter pos Tij, Ai se pari ju krijoi nga dheu dhe ju beri banues te tij, andaj kerkoni falje prej Tij, dhe shprehni pendim te Ai. S’ka dyshim, Zoti im eshte afer (me meshire), Ai pergjigjet (lutjeve)”!
      11:62. Ata thane: “O Salih, ti ishe shprese jona para kesaj. Si mund te na ndalosh ta adhurojme ate qe e adhuruan prinderit tane? Vertet, ne jemi shume te dyshimte e ne dileme ne ate qe na therret ti!”
      11:63. “O populli im, me tregoni ju, nese une jam (i bazuar) ne argument (te qarte) nga Zoti im, dhe Ai te me kete dhene mua meshire (graden pejgamber) nga ana e Tij, kush do te me mbroje mua nga All-llahu, nese une kundershtoj Ate? Ju nuk me shtoni tjeter vetem humbje.
      11:64. O populli im, kjo eshte deveja e All-llahut, per ju eshte nje argument. Lereni pra, te ushqehet ne token e All-llahut e mos e prekni me ndonje te keqe e t’ju godase menjehere denimi!”
      11:65. E megjithate ata e therren ate, e ai (Salihu) ju tha: “Perjetoni ne vendin tuaj tri dite, ky eshte caktim jo i rrejshem!”
      11:66. E kur erdhi vendimi Yne (per denim), Ne e shpetuam Salihun nga poshterimi i asaj dite, e bashke me te, edhe ata qe besuan. Zoti yt eshte ai i fuqishmi, ngadhenjyesi.
      11:67. Ndersa ata qe bene zullum, i kapi (ne diten e katert) krisma dhe gedhine kufoma (te ngrira) ne vendin e tyre.
      11:68. (gedhine) Sikur te mos kishin qene fare ne te. Kuptojeni pra, (populli) Themud e mohoi Zotin e vet. Mallkimi qofte kunder Themudit!
      11:69. Edhe Ibrahimit i paten ardhur te derguarit (engjejt) tane me myzhde dhe i thane: “Selam”. Ai u pergjigj: “Gjithnje paci selam” dhe nuk vonoi t’ju sjelle nje vic te pjekur (te ferguar ne gure).
      11:70. Kur pa se duart e tyre nuk shtrihen kah ai (vic), iu duken te pazakonshme dhe ndjeu prej tyre njefare frike. Ata i thane: “Mos u frikeso, ne jemi te derguar te populli i Lutit”.
      11:71. E gruaja (Sare) e tij (Ibrahimit) rrinte ne kembe dhe qeshi, e Ne e pergezuam ate me Is’hakun, e pas Is’hakut me Jakubin.
      11:72. Ajo tha: “E mjera une, si do te linde une kur jam e vjeteruar, kurse ky burri im eshte i shtyer me moshe, vertet kjo eshte gje e cuditshme?!”.
      11:73. Ata i thane: “Si, mos po cuditesh me caktimin e Zotit?” Meshira e All-llahut dhe bekimi i Tij qofte me ju o familje e shtepise (se Ibrahimit)! Vertet, Ai eshte meritues per falenderim, eshte bamires i madh.
      11:74. Pasi qe Ibrahimit i kaloi frika dhe i erdhi myzhdeja, ai nisi dialog me te derguarit tane rreth popullit te Lutit.
      11:75. Vertet, Ibrahimi ishte shume i bute, shume i dhembshem dhe i kthyeshem.
      11:76. (engjejt i thane) O Ibrahim lere kete (dialog), urdhri i Zotit tend tashme ka zbritur, s’ka tjeter, ata do te perjetojne denim te pashmangshem.
      11:77. E kur te derguarit tane i erdhen Lutit, ai u keqesua per ta dhe u ngushtua rende me ardhjen e tyre e tha: “Kjo eshte dite e veshtire!”
      11:78. Dhe populli i tij, qe me pare benin pune te turpshme, erdhi me nguti te ai (te Luti), e ai tha: “O populli im, qe keto bijat e mia (grate e atij vendi), jane me te pastra per ju, kini frike pra All-llahun e mos me turperoni me musafiret e mi, a nuk ka nder ju ndonje njeri te mencur (e t’ju ndaloje nga e keqja)?”
      11:79. Ata thane: “Po ti e ke te ditur se ne nuk kemi kurrfare lakmie ne bijat tua, ti e di me siguri se cka deshirojme ne!”
      11:80. Ai tha: “Ah, sikur te kisha fuqi kunder jush (t’ju zbrapse), ose te kisha mbeshtetje ne ndonje perkrahje (te fisit) te forte!” (do t’i mbroja musafiret e mi).
      11:81. (engjejt) Thane: “O Lut, ne jemi te derguarit e Zotit tend, ata (populli yt) nuk kane per t’u afruar te ti, e ti kah fundi i nates udheto me familjen tende dhe askush prej jush te mos veshtroje mbrapa (familja do te shpetoje), pos gruas sate, ajo do te jete e goditur me cka do te goditen edhe ata. Afati i tyre eshte mengjesi, a nuk eshte mengjesi afer?”
      11:82. Kur erdhi urdhri yne, Ne permbysem te gjitha ato (fshatrat e tyre) duke kthyer cdo gje nga lart poshte, dhe mbi ta reshem gure te forte pa ia nda.
      11:83. (gure) Te shenuar te Zoti yt. Ai (vend) nuk eshte larg zullumqareve (idhujtareve kurejshite).
      11:84. Edhe Medjenit (i derguam) vellain e tyre Shuajbin qe ju tha: “O popull im, adhurojeni All-llahun, ju nuk keni zot tjeter pos Tij, mos matni as mos peshoni mangut, une po shoh se jeni ne gjendje te mire jetesore, pra une po frikesohem per ju nga denimi qe do t’ju perfshije nje dite!”
      11:85. O populli im, veproni drejt gjate matjes dhe peshimit, e mos i demtoni njerezit ne asgje dhe mos shkaktoni rremuje ne toke!”
      11:86. Ate pjese qe ua lejoi All-llahu eshte shume me e mire per ju, nese jeni besimtare, e une nuk jame roje juaj!”
      11:87. Ata thane: “O Shuajb, a namazi yt po te thote te na urdherosh qe ta braktisim ate qe e adhuruan prinderit tane, ose (po te urdheron) per te punuar ne pasurine tone ashtu si te deshirojme? Vertet, ti qenke i bute e i mencur”. (Kjo ishte tallje e tyre).
    • 11:88. “O populli im, me thuani pra nese une kam argumente te sigurta nga Zoti im dhe nga ana e Tij, Ai me furnizoi mua me te mira (si mund te mos ju udhezoj ne rruge te drejte?) Une nuk dua t’ju kundershtoj (duke punuar) per ate nga e cila po ju ndaloj, une nuk dua tjeter vetem te permiresoj aq sa mundem, por kete mund ta arrij vetem me ndihmen e All-llahut, vetem Atij iu kam mbeshtetur dhe vetem te Ai jam i drejtuar!”
      11:89. O populli im, kundershtimi ndaj meje te mos u shpie (ne mosbesim) qe te ju gjeje ajo qe e gjeti popullin e Nuhut, popullin e Hudit ose popullin e Salihut. E populli i Lutit nuk eshte larg prej jush.
      11:90. Kerkoni falje Zotit tuaj dhe sinqerisht pendohuni ndaj Tij. Vertet, Zoti im eshte meshirues, shume i dashur.
      11:91. Ata thane: “O Shuajb, ne nuk po e kuptojme shumicen nga ajo qe thua dhe ne te konsiderojme ty te dobet ne mesin tone, dhe sikur te mos ishte ai grup yti, ne do te gurezonim ty, ngase ti nuk je i cmuar nder ne”.
      11:92. Ai tha: “O populli im, a eshte me i cmuar te ju farefisi im se All-llahu, qe e keni hedhur Ate pas shpine? Nuk ka dyshim, Zoti im i di te gjitha ato qe veproni”.
      11:93. “O populli im, veproni sa te mundeni, une veproj, e me vone do ta kuptoni se kush do ta pesoje ate denim qe e poshteron dhe kush eshte ai rrenacak. Pritni se edhe une se bashku me ju jam duke pritur”.
      11:94. E kur erdhi urdhri Yne, Ne me meshiren tone e shpetuam Shuajbin dhe bashke me te edhe ata qe besuan, ndersa zullumqaret i kapi britma e tmerri, duke gedhire ne vendin e tyre kufoma te gjunjezuara.
      11:95. (gedhine) Si te mos kishin ekzistuar fare aty. Qofte i shkaterruar Medjeni sikurse ishte shkaterruar Themudi!
      11:96. Ne e patem derguar Musain me dispozitat tona dhe me mrekulli konkrete,
      11:97. Te faraoni dhe rrethi i tij, e ata iu binden urdhrit te faraonit, por urdheri i faraonit nuk ishte mencuri.
      11:98. Ne diten e kijametit ai (faraoni) i prine popullit te vet dhe u fut ne zjarr. Sa i shemtuar eshte ai vend i ofruar.
      11:99. Edhe ne kete bote ata i percolli mallkimi, e edhe ne diten e kijametit. Sa e keqe eshte ajo dhurate e dhuruar.
      11:100. Keto jane disa nga lajmet e vendeve qe po t’i rrefejme ty; disa prej tyre ekzistojne ende, e disa jane shkaterruar.
      11:101. Ne nuk u beme padrejte atyre, por ata vetvetes i bene padrejte. E kur erdhi urdhri i Zotit tend, atyre nuk u ndihmuan asgje zotat e tyre, te cileve u luteshin pos All-llahut, dhe nuk fituan tjeter pos shkaterrim.
      11:102. Ja, keshtu eshte ndeshkimi i Zotit tend, kur denon vendet qe jane zullumqare. Vertet, ndeshkimi i Tij eshte i dhembshem, e i ashper.
      11:103. Ne keto (rrefime) me te vertete ka nje pervoje per ate qe i frikesohet denimit te botes tjeter. Ajo eshte dite e tubimit te njerezve dhe ajo eshte dite deshmuese.
      11:104. Dhe ate (dite) nuk e shtyejme vetem deri ne nje afat qe eshte i caktuar.
      11:105. E kur te vije ajo dite, askush nuk do te flase, pos me lejen e Tij, e prej tyre (te tubuarve), ka fatzi dhe fatbardhe.
      11:106. E per sa u perket atyre fatkeqinjeve, ata jane ne zjarr, aty ata kane dihatje, kerhamze te veshtire (ne frymemarrje).
      11:107. Aty jane pergjithmone, sa te jene qiejt dhe toka, pervec ate cka do Zoti yt, vertet Zoti yt punon cka deshiron.
      11:108. E per sa u perket atyre fatmireve, ata jan ne xhennet pergjithmone, sa te jene qiejt dhe toka, pervec ate cka do Zoti yt (All-llahu ju dhuron) shperblim te pakeputur.
      11:109. Per adhurimin qe bejne keta (idhujtaret), ti mos ki dyshim (se eshte i kote). Nuk adhurojne tjeter vetem si adhuronin me pare prinderit e tyre, e Ne do t’ua japim pjesen e tyre pa mangesi.
      11:110. Ne edhe Musait i patem dhene librin, e u be percarje rreth tij, e sikur te mos ishte vendimi i Zotit tend i percaktuar me heret, me siguri do te kryhej (denimi kunder tyre). Vertet, ata (populli yt) kane shprehur dyshim rreth tij.
      11:111. S’ka tjeter, vetem se secilit prej tyre Zoti yt do t’u permbushe veprat e tyre, se Ai eshte i njohur hollesisht per ate qe veprojne.
      11:112. Ti (Muhammed) perqendrohu vendosmerisht ashtu si je i urdheruar, e bashke me ty edhe ata qe u penduan (prej idhujtarise), e mos tejkaloni (kufijte e caktuar), se me te vertete Ai eshte shikues i asaj qe veproni.
      11:113. Dhe mos anoni kah ata qe bene zullum, e per ate shkak t’ju kape zjarri, sepse pervec All-llahut nuk keni mbrojtes, e mbeteni te pandihmuar.
      11:114. Dhe fale namazin ne dy skajet e dites, e edhe ne oret e aferta (me diten) te nates. S’ka dyshim se veprat e mira i shlyejne ato te keqijat. Kjo eshte nje keshille per ata qe pranojne keshillat.
      11:115. Dhe ti, jij i durueshem, se All-llahu nuk ua humb shperblimin bamiresve.
      11:116. E perse te mos kete pasur nga breznite qe ishin para jush, te zotet e mendjes e te nderit qe t’i ndalonin crregullimin e kaosin ne toke, pervec nje pakice, te cilet i shpetuam (ngase u frenuan nga te keqijat), e ata qe ishin mizore u dhane pas kenaqesive si te shfrenuar, duke vazhduar te jene mekatare.
      11:117. E Zoti yt nuk eshte qe te shkaterroje mizorisht vendet, nese banoret e tyre jane punemire.
      11:118. Sikur te deshironte Zoti yt, do t’i bente njerezit te nje feje (por nuk deshiroi, Ai e di pse). Ata vazhdimisht jane ne kundershtime (mes vete),
      11:119. Pervec atij qe e meshiroi Zoti yt. Po per kete edhe i krijoi ata. Fjala e Zotit tend: “Gjithsesi do ta mbushe xhehennemin me te gjithe exhinet dhe njerezit”, ka marre fund (eshte plotesuar).
      11:120. Te gjitha keto qe t’i rrefyem ty nga lajmet e pejgambereve, jane qe ta forcojne zemren tende, dhe ne to te ka ardhur e verteta e keshilla, si dhe perkujtime per besimtaret.
      11:121. E atyre qe nuk besojne thuaju: “Veproni sa te mundeni ne ate te tuajen, edhe ne jemi duke vepruar”.
      11:122. Ju pritni (c’do te na gjeje neve), edhe ne jemi duke pritur (se c’do t’ju gjeje juve).
      11:123. Vetem All-llahut i takon dija per fshehtesite e qiejve dhe te tokes, cdo ceshtje i kthehet (ne kompetence) vetem Atij, pra adhuroje Ate, mbeshtetu tek Ai, se Zoti yt nuk eshte i panjohur per ate qe veproni.
    • 12.Jusuf

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!

      12:1. Elif, Lam, Ra. Keto (ajete qe t’u zbriten) jane ajetet e librit te qarte.
      12:2. Ne e zbritem ate Kur’an arabisht, ashtu qe ta kuptoni.
      12:3. Ne me te shpallur te ketij Kur’ani po te rrefejme ty (Muhammed) me te bukurin rrefim, edhe pse para tij ishe nga te painformuarit.
      12:4. (perkujto) Kur Jusufi, babait te vet i tha: “O babai im, une pashe (ne enderr) njembedhjete yje dhe diellin e henen, i pashe duke me bere mua sexhde!”
      12:5. Ai (Jakubi) tha: “O biri im, mos u trego enderren tende vellezerve tu, se po te bejne ndonje dredhi, s’ka dyshim, djalli per njeriun eshte armik i hapet”.
      12:6. Ja, keshtu Zoti yt te zgjedh ty, ta meson interpretimin e endrrave, ploteson dhuntine e Tij ndaj teje dhe familjes se Jakubit, sikurse e pat plotesuar ate me pare ndaj prinderve tu, Ibrahimit dhe Is’hakut. Vertet, Zoti yt eshte me i dijshmi, me i urti!”
      12:7. Njemend, per ata qe pyesin (interesohen) ne ndodhine e Jusufit dhe te vellezerve te tij, pati fakte (mbi fuqine e Zotit).
      12:8. Kur ata (vellezerit) thane: “Pasha Zotin, Jusufi dhe vellai i tij jane me te dashur te babai yne se ne, ndersa ne jemi grup (i forte). Vertet, babai yne eshte ne gabim sheshazi”.
      12:9. Mbyteni Jusufin ose hidheni diku larg ne nje vend e babai juaj t’ju doje juve e pas asaj (pendohuni), behuni njerez te mire.
      12:10. Njeri prej tyre tha: “Mos e mbytni Jusufin, e ne qofte se jeni per te bere dic, leshojeni ate ne fund te bunarit, do ta marre ate dikush prej udhetareve”.
      12:11. Ata thane: “O babai yne, c’ke qe nuk na beson per Jusufin, e ne ia duam te miren atij?
      12:12. Dergoje neser ate me ne, le te haje peme dhe le te luaje me siguri do ta ruajme ate”.
      12:13. Ai tha: “Une mallengjehem po te vije me ju, e edhe kam frike se do ta haje ujku, kur mungon kujdesi juaj per te”.
      12:14. Ata thane: “Per Zotin, nese e ha ujku, e duke qene ne grup kaq i forte, atehere ne mos qofshim fare!”
      12:15. Pasi qe ata shkuan me te dhe vendosen ta vene ne fund te bunarit, Ne i shpallem: “Ti do t’i njoftosh ata per kete veper te tyre, e duke mos ditur ata (do te vije koha t’ju thuash per kete veper e ata nuk do te dine se ti je Jusufi)”.
      12:16. E ne mbremje erdhen duke qare te babai i tyre.
      12:17. Thane: “O babai yne, ne shkuam te bejme gara, e Jusufin e lame te teshat tona dhe ate e kishte ngrene ujku. Ti nuk do te na besosh neve, edhe po te jemi te vertete!”
      12:18. E erdhen (i sollen) e ne kemishen e tij me gjak te rrejshem. Ai tha: “Jo, (nuk e ka ngrene ujku), por epshet tuaja ua hijeshuan punen. Halli im eshte: durim i mire. All-llahu eshte nga i cili kerkohet ndihme per kete qe pershkruani ju”.
      12:19. Dhe atypari kaloi nje grup udhetaresh, e e derguan ujebartesin (per uje), e ai e leshoi koven e vet (ne bunar) dhe tha: “Myzhde! Qe nje djalosh!” Ata e fshehen ate si mall tregtie. Po All-llahu e dinte shume mire se c’vepronin ata.
      12:20. Dhe e shiten ate (Jusufin) per nje cmim te vogel, per disa dirheme (mase argjendi) te numeruar, sepse ne mesin e tyre pati asish qe nuk lakmuan (per cmim me te larte).
      12:21. E ai qe e bleu nga Misiri (Egjipti) i tha gruas se vet: “Beni pritje te kenaqshme, se eshte shprese t’ia shohim hajrin ose ta adoptojme per femije!” Ja, keshtu (sikurse e shpetuam nga bunari), Ne i beme vend Jusufit ne toke (ne Egjipt), e qe t’ia mesojme atij shpjegimin per disa endrra. All-llahu eshte mbizoterues i punes se vet, por shumica e njerezve nuk e dine (fshehtesine e ceshtjeve).
      12:22. E kur e arriti pjekurine e tij, Ne i dhame pushtet e dituri. E keshtu Ne i shperblejme punemiret.
      12:23. E ajo, ne shtepine e se ciles ishte Jusufi, i beri lajka atij dhe ia mbylli dyert e i tha: “Eja!”. Ai (Jusufi) tha: “All-llahu me ruajte, ai zoteriu im (e burri yt) me nderoi me vendosje te mire (si mud t’i bej hile ne familje)?”. S’ka dyshim se tradhtaret nuk kane sukses.
      12:24. Ajo e mesyni ate qellimisht, e atij do t’i shkonte mendja ndaj saj, sikur te mos i prezentohej argumenti nga Zoti i tij. Ashtu (e beme te vendosur) qe ta largojme nga ai te keqen dhe te ndyten. Vertet, ai ishte nga robte tane te zgjedhur.
      12:25. Dhe, qe te dy ata u nguten kah dera, e ajo ia grisi kemishen e tij nga mbrapa dhe prane dere ata te dy e takuan burrin e saj, e ajo tha: “Cfare mund te jete ndeshkimi i atij qe tenton te keqen ne familjen tende, perpos te burgoset, ose denim te dhembshem!?”
      12:26. Ai (Jusufi) tha: “Ajo m’u versul mua!” Nje deshmitar nga familja e saj gjykoi: “Nese kemisha e tij eshte grisur perpara, ajo ka thene te drejten, kurse ai genjen.
      12:27. E nese kemisha e tij eshte grisur prapa, atehere genjen ajo, kurse ai eshte i drejte”.
      12:28. E kur e pa ai (burri i saj) kemishen e tij te grisur prapa, tha: “Kjo eshte dredhi juaja, vertet dredhia juaj eshte e madhe!”
      12:29. “Jusuf, largohu nga kjo (mos ia permend askujt)! E ti (gruas) kerko falje per mekatin tend, se vertet ti qenke fajtore!”
      12:30. Nje grup nga grate e qytetit thane: “Gruaja e zoteriut (e ministrit) i versulet marrezisht sherbetorit te vet, ate e ka kapluar ne shpirt dashuria, e ne jemi te bindura se ajo eshte ne humbje te hapet.
      12:31. E kur ajo degjoi per ato peshperitjet e tyre, dergoi t’i therrase ato, u pergatiti vendmbeshtetje dhe seciles prej tyre i dha nga nje thike e tha: “Dilu para atyre!” Kur e pane ate, ato u tronditen dhe i prene duart e tyre e thane: “All-llahut i qofshim fale! Ky nuk eshte njeri, ky nuk eshte tjeter vetem se ndonje engjell i larte!”
      12:32. Ajo tha: “Qe, ky eshte ai per te cilin me qortuat mua, e une e mesyna ate, po ai u ruajt fort. Po qe se nuk ben cka e urdheroj, ai gjithqysh do te burgoset dhe do te nencmohet”.
      12:33. Ai (Jusufi) tha: “O Zoti im, burgu eshte me i deshiruar per mua, se sa ate qe ma ofrojne ato mua dhe nese Ti nuk largon prej meje dredhine e tyre, une mund te anoj te ato e te behem injorant”.
      12:34. E Zoti i tij ia pranoi lutjen atij dhe e largoi nga ai dredhine e tyre. Vertet, Ai eshte qe degjon (lutjet) dhe di (gjendjen).
      12:35. Mandej, pasi qe vertetuan argumentet (e pastertise se Jusufit), atyre (ministrit dhe rrethit te tij) iu paraqit ideja qe ate per nje kohe ta burgosin.
      12:36. Se bashku me te hyne ne burg dy te rinj. Njeri prej atyre dyve tha: “Une enderrova veten se po shtrydhi (rrush per) vere”. E tjetri tha: “Une enderrova se po bart mbi koke nje buke nga e cila hanin shpezet”. Na trego komentimin e saj, se ne te konsiderojme nga komentuesit e mire (te endrrave).
      12:37. Tha: “Nuk ju vjen juve ndonje ushqim me te cilin ushqeheni, e qe une te mos dije, t’ju pershkruaj ate para se t’ju vije. Kjo eshte nga ajo cka me mesoi Zoti im (nuk eshte fall e as prognoze). Une e kam braktisur fene e nje populli qe nuk e beson All-llahun e as boten tjeter, e ata ishin jobesimtare”.
      12:38. Une e ndoqa fene e prinderve te mi: Ibrahimit, Is’hakut, Jakubit. Neve nuk na takoi t’i pershkruajme kurre nje send shok All-llahut. Ky (besim i drejte) eshte dhurate e madhe nga All-llahu ndaj nesh dhe ndaj njerezve, por shumica e njerezve nuk ia dine vleren.
      12:39. O ju dy shoket e mi te burgut, a eshte me mire te adhurohen zota te ndryshem ose All-llahu, i vetmi ngadhenjimtar?”
      12:40. Ata qe ju adhuroni pervec All-llahut, nuk jane tjeter vetem se emra qe i pagezuat ju dhe prinderit tuaj. All-llahu nuk shpalli ndonje fakt per ta, vendimi (ne ceshtjen e adhurimit) nuk i takon kujt, pos All-llahut, e Ai urdheroi te mos adhuroni tjeter vetem Ate. Kjo eshte feja e drejte, por shumica e njerezve nuk e dine.
      12:41. O shoket e mi te burgut! Njeri prej juve dyve do t’i jape te pije vere zoteriut te vet, e tjetri do te varet, kurse shpezet do te hane nga koka e tij. Ceshtja per te cilen kerkuat shpjegim, ka marre fund (keshtu).
      12:42. E atij, per te cilin besonte se eshte i shpetuar, i tha: “Me perkujto mua te zoteriu yt”. Po djalli e vuri ne harrese ta perkujtoje te zoteriu i tij, e per kete mbeti ne burg disa vjet.
      12:43. E (kur u afrua lirimi i Jusufit) mbreti tha: “Kam pare ne enderr shtate lope te majme dhe shtate lope te dobeta qe i hanin ato (te dobetat i gelltiten ato te majmet) dhe shtate kallinj te gjelber (qe kishin lidhur frytin) e (shtate) te tjere te thare. O ju pari, nese dini ta interpretoni endrren, me tregoni per endrren time!”
      12:44. Ata (paria) thane: “Enderra te perziera, e ne nuk dime komentimin e endrrave te tilla”.
      12:45. E ai prej atyre dyve qe shpetoi (qe i pat thene Jusufi ta permende) e perkujtoi pas nje periudhe e tha: “Une ua tregoj kuptimin e saj. Pra me lejoni te shkoj (te Jusufi)”.
      12:46. (E derguan te burgu, e ai tha) O Jusuf, o ti i drejte, na shpjego per shtate lope te dobeta qe i hanin shtate lope te majme, dhe shtate kallinj te gjelber e shtate te thare, e ndoshta po kthehem te njerezit (me pergjigje), ashtu qe edhe ata ta kuptojne (vleren dhe dijen tende)!
      12:47. Ai (Jusufi) tha: “Mbillni shtate vjet vazhdimisht, e cka keni korrur lereni ne kallinj, pervec nje pakice nga e cila do te hani.
      12:48. Pastaj, do te vijne shtate (vjet) te veshtira (me skamje) qe do ta hane ate qe e keni ruajtur per to, pervec nje pakice nga ajo qe do ta ruani (ne depo per fare).
      12:49. Mandej, pas asaj vjen nje vit (i begatshem) ne te cilin njerezve u bie shi dhe ne te cilin do te kene te vjela (vit i begatshem ne pergjithesi)”.
      12:50. E mbreti tha: “Ma sillni mua ate (Jusufin)!” Dhe kur i shkoi atij (Jusufi) i derguari (i mbretit), ai itha: “Kthehu te zoteriu yt dhe pyete ate: C’eshte puna e grave qe i prene duart e tyre? Vertet, Zoti im e di shume mire dredhine e tyre”.
    • 12:51. Ai (mbreti) tha: “Cka ishte puna juaj kur ju vete e deshiruat (iu versulet) Jusufin?” Ato thane: “Zoti na ruajt, ne nuk dime ndaj tij asnje te keqe!” Gruaja e ministrit tha: “Tash doli ne shesh e verteta, e une iu versula atij me dashuri, e ai eshte nga te drejtit!”
      12:52. “Kete (e bera thote Jusufi) per ta ditur ai (ministri) se une nuk e tradhtova tinezisht dhe se vertet All-llahu nuk realizon dredhine e tradhtareve.
      12:53. Une nuk e shfajesoj veten time, pse epshi eshte shume nxites per te keqen, pervec ate qe ka meshiruar Zoti im, se Zoti im eshte qe fale e meshiron shume.
      12:54. Mbreti tha: “Ma sillni mua ate, thjeshte ta vecoj per veten time!” (Ia sollen Jusufin) E pasi qe bisedoi me te tha: “Tash ti ke te na pozite dhe je i besueshem”.
      12:55. Ai (Jusufi) tha: “Me cakto mua pergjegjes te depove te vendit, une jam besnik i dijshem”.
      12:56. Dhe keshtu Ne Jusufit i dhame pozite ne vend (ne Egjipt) zinte vend aty ku deshironte. Ne e pajisim me te mirat tona ate qe duam, e Ne nuk ua humbim shperblimin punemireve.
      12:57. Po shperblimi i botes tjeter, gjithsesi eshte shume me i mire per ata qe besuan dhe ata qe u frikesuan dhe u ruajten.
      12:58. Dhe (pas nje kohe) vijne vellezerit e Jusufit e hyne tek ai, e ai i njohtu, ndersa ata nuk e njihnin.
      12:59. E pasi i furnizoi me te gjithe artikujt e nevojshem (me bare drithi per te cilin kishin ardhur, etj), u tha: “Me sillni nje vella tuajin qe e keni nga baba, a nuk e vereni se une vertet u plotesoj barren (peshojen) dhe se une jam mikpritesi me i mire!”
      12:60. E nese nuk ma sillni ate (vellain), Ju nuk do te merrni tek une bare drithi (per ushqim), e as mos iu afroni (vendit tim).
      12:61. Ata thane: “Ne do te perpiqemi per te (per ta marre) te babai i tij dhe gjithsesi ne do ta bejme ate!”
      12:62. Ai (Jusufi) djelmoshave te tij sherbetore u tha: “Vendojeni mallin e tyre (barren qe e kishin sjelle per te blere drith) ne barret e tyre, ashtu qe kur te kthehen te familja e tyre (t’i hapin barret) ta njohin, e ndoshta do te kthehen serish te ne”.
      12:63. E kur u kthyen te babai i tyre thane “O baba yne, po na ndalohet barra (drithi), lejoni te vije me ne vellai yne (Binjamini) qe te marrim ushqim, e ne do ta ruajme ate (nga cdo e keqe)”.
      12:64. Ai (Jakubi) tha: “A t’ju besoj per kete, vetem sikurse u besova me pare per vellain e tij (Jusufin), po All-llahu eshte mbrojtesi me i mire dhe Ai eshte meshirues i meshiruesve”.
      12:65. E kur i hapen barret e tyre, e gjeten mallin e tyre qe iu ishte kthyer dhe thane: “O ati yne, cka duam me teper, qe, ky eshte malli yne qe na u kthye, do ta furnizojme me drith familjen tone, do ta ruajme vellain tone dhe do ta shtojme nje barre deveje, e kjo eshte sasi e lehte (per sundimtarin)”.
      12:66. Ai (Jakubi) tha: “Une kurrsesi nuk e dergoj ate me ju, derisa te ma jepni besen (e forte) ne All-llahun, se gjithsesi do te ma ktheni ate mua, pervec nese u diktojne rrethanat e nuk mundeni”. E kur ata ia dhane besen (u betuan), ai tha: “All-llahu eshte garantues per kete qe e thame”.
      12:67. Po ai (Jakubi) tha: “O bijt e mi, mos hyni (ne Egjipt) per nje dere, po hyni neper dyer te ndryshme. Une nuk mund te largoj prej jush asnje send nga caktimi i All-llahut, vendimi nuk eshte i tjeterkujt vetem i All-llahut, vetem Atij iu kam mbeshtetur dhe vetem Atij le t’i mbeshteten ata qe besuan.
      12:68. Dhe ata hyne ashtu si i porositi babai i tyre, po ajo nuk ishte gje qe do t’u ndihmonte asgje nga caktimi i All-llahut, pervec nje deshire te Jakubit qe e kishte ne vete dhe e kreu. Po ai (Jakubi) ishte i dijshem per te, ngase Ne e kemi mesuar per ate, por shumica e njerezve nuk e dine.
      12:69. E kur hyne te Jusufi, ai (Jusufi) e afroi prane vete vellain e vet (Binjaminin) dhe i tha: “Une jam vellai yt, e ti mos u pikello per ate qe ata vepruan!”
      12:70. E kur i pajisi ata me pajimet e tyre, e vuri tasin (goten) ne barren e vellait te vet, e pastaj nje thirres thirri: “O ju devexhinj, ju jeni vjedhes!”
      12:71. U kthyen (devexhinjte) dhe thane: “Cka keni humbur?”
      12:72. (sherbetoret e sundimtarit) Thane: “Kemi humbur tasin e sunduesit, e kush e sjell ate (tasin), ka (shperblim) nje barre deveje (drith). Une vete jam per kete garantues!”
      12:73. Ata (vellezerit e Jusufit) thane: “Pasha All-llahun, ju e dini se ne nuk kemi ardhur per te bere shkaterrime ne toke dhe nuk jemi vjedhes!”
      12:74. (sherbetoret) Thane: “Nese jeni genjeshtare, cfare duhet te jete ndeshkimi i atij (qe ka vjedhur)?”
      12:75. (vellezerit) Thane: “Denimi i tij eshte, vete ai (te roberohet) ne barren e te cilit gjendet. Keshtu ne i denojme te padrejtit!”
      12:76. Dhe filloi (kontrollimi) ne barret e tyre, perpara barres se vellait te vet, e pastaj e nxori ate (tasin) nga barra e vellait te vet. Keshtu Ne e mesuam te planifikoje Jusufi. Sipas ligjit te mbretit, atij (Jusufit) nuk i takonte ta ndalte (peng) vellain e vet, pervec kur eshte deshira e All-llahut! Ate qe duam Ne e lartesojme shume ne dituri, e mbi secilin te dijshem ka edhe me te dijshem.
      12:77. (vellezerit) Thane: “Ne paste vjedhur ky, ka pase vjedhur me pare edhe nje vella i tij. Jusufi kete e mbajti fshehte ne vete e nuk ua zbuloi atyre dhe tha: “Ju jeni ne pozite me te keqe (kete e tha me vetvete e jo atyre), All-llahu e di me se miri per ate qe trilloni.
      12:78. Ata thane: “O zoteri, ai ka nje babe shume te vjeter, pra, ne vend te tij na merr njerin prej nesh. Beje kete te mire se ti je prej atyre qe bejne mire!”
      12:79. Ai (Jusufi) tha: “All-llahu na ruajt, te marrim tjeter pos atij te i cili e kemi gjetur teshen tone, ne atehere do te jemi te padrejte!”
      12:80. E kur e humben shpresen prej tij, u vecuan per t’u konsultuar. Me i madhi i tyre tha: “A nuk e dini qe babai juaj ka marre prej jush besen ne All-llahun, e me pare cfare padrejtesish keni bere ndaj Jusufit?” Une pra nuk ndahem kurre prej kesaj toke (te Egjiptit) deri qe te me lejoje babai im, ose te vendose All-llahu (mire) per mua, e Ai eshte gjykates me i drejte!”
      12:81. Ju kthehuni te babai juaj dhe thuani: “O at yni, djali yt vodhi, ne deshmojme vetem per ate qe dime, e per te fshehten ne nuk ishim roje!”
      12:82. Ti dergo e pyeti (banoret ne) qytetin ku ishim ne, po ashtu edhe (ata me) karvanin me te cilin kemi ardhur. Ne jemi te drejte (c’te themi).
      12:83. Ai (Jakubi) tha: “Jo, ceshtjen ua lehtesoi epshi juaj. (Mua nuk me ka mbetur tjeter) Durim i mire, eshte shprese qe All-llahu do te m’i sjelle te gjithe; Ai eshte me i dijshmi, me i urti!”
      12:84. Dhe, ua ktheu shpinen e tha: “O deshperim i im per Jusufin, dhe nga pikellimi iu zbardhen te dy syte, po i permbajtur (nga pikellimi).
      12:85. Ata thane: “Per All-llahun ti vazhdimisht e perkujton Jusufin derisa do te semuresh rende, e te shkaterrohesh”.
      12:86. Ai (Jakubi) tha: “Une hidherimin tim dhe pikellimin tim ia parashtroj All-llahut, e une di per All-llahun ate qe ju nuk e dini”.
      12:87. (Jakubi u tha te bijve te vet) “O bijte e mi, shkoni dhe hulumtoni (ne Egjipt) per Jusufin dhe vellain e tij, e mos e humbni shpresen nga meshira e All-llahut, pse vetem populli jobesimtar e humb shpresen ne All-llahun”.
      12:88. (shkuan) E kur hyne tek ai i thane: “O ti zoteri, neve dhe familjen tone na ka goditur skamje e veshtire, e kemi ardhur me nje mall te vjeter, e ti pra na mbush masen (barren) dhe na dhuro, All-llahu i shperblen ata qe dhurojne”.
      12:89. Ai (Jusufi) tha: “A e dini cka keni bere me Jusufin dhe vellain e tij kur ishit injorante?”
      12:90. Ata thane: “A ti je vete Jusufi?” Ai tha: “Une jam Jusufi, e ky eshte vellai im, All-llahu na dhuroi shpetimin, pse ai qe ruhet dhe ben durim, s’ka dyshim All-llahu nuk humb shperblimin e punemireve”.
      12:91. Ata thane: “Pasha All-llahun, eshte e vertete se All-llahu te ka lartesuar mbi ne, kurse ne vertet ishim fajtore!”
      12:92. Ai tha: “Sot nuk ka qortim kunder jush, All-llahu ju falte juve; Ai eshte me meshirues i meshiruesve!
      12:93. Ju shkoni me kete kemishen time, dhe hidhnia ate babait tim ne fytyre, e atij do t’i kthehet te pamurit, e pastaj ejani tek une me tere familjen time”.
      12:94. (u nisen) Dhe posa u ndane devet (prej qytetit), i ati i tyre tha: “Une po e ndiej eren e Jusufit, mos me konsideroni te matufosur.” (kete ia tha familjes se vet ne Palestine).
      12:95. Ata (qe ishin prezent) thane: “Per All-llahun, ti vertet qemoti je ne humbje”.
      12:96. E kur erdhi myzhdexhiu, ia vuri ate (kemishen) mbi fytyren e tij, atij iu kthye te pamurit dhe tha: “A nuk ju thashe se une di nga All-llahu cka ju nuk dini?”
      12:97. Ata thane: “O babai yne, lutu per neve te na falen mekatet tona, se me te vertete ne kemi qene fajtore!”
      12:98. “Me vone do t’ia kerkoj Zotit tim faljen tuaj”, tha ai (Jakubi), se vertet, Ai eshte qe fale, eshte meshirues.
      12:99. (e moren familjen dhe shkuan) E kur hyne te Jusufi, ai i afroi ngat vete te dy prinderit e tij dhe tha: “Me deshiren e All-llahut hyni ne Egjipt te sigurt!”
      12:100. Dhe ai te dy prinderit e vet i mori lart ne fron (i uli prane vete), e ata iu perulen atij, e ai tha: “O ati im, kjo eshte domethenia e endrres sime te meparshme. Zoti im kete tanime e beri realitet, e mua me dhuroi miresi kur me nxori prej burgut, e juve u solli nga fshati pasi djalli pat futur percarje ndermjet meje dhe vellezerve te mi. Zoti im me mjeshteri e butesi e realizon deshiren e vet per cka don, vertet Ai eshte i dijshmi, i urti.
      12:101. (Pasi iu plotesua deshira, Jusufi tha) Zoti im, Ti me ke dhene mua pushtet, ma mesove mua komentimin e endrrave; o Krijues i qiejve e i tokes, Ti je kujdestar imi ne Dunja e ne Ahiret, me ben te vdes musliman dhe me bashko me te mire!”
    • 12:102. Keto jane nga ato lajme te panjohura, e Ne po t’i shpallim ty (Muhammed), se ti nuk ke qene prane tyre kur ata vendosen ceshtjen e tyre (hudhjen e Jusufit ne bunar etj.) dhe kur benin dredhi.
      12:103. Po ti edhe pse lakmon (per besimin e tyre), shumica e njerezve nuk do te besojne.
      12:104. Megjithate qe ti nuk kerkon prej tyre ndonje shperblim per te (per keshille e udhezim). Ai (Kur’ani) nuk eshte tjeter vetem se keshille per mbare njerezit.
      12:105. Sa e sa argumente ka ne qiej e ne toke, te cilet i shohin, por ata nuk i veshtrojne fare.
      12:106. Dhe shumica e tyre nuk e beson ndryshe All-llahun, vetem se duke i shoqeruar (zota te tjere).
      12:107. A mos jane siguruar ata prej denimit qe mund t’u vije nga All-llahu e t’i mbuloje, ose befas duke mos e hetuar fare t’u vije katastrofa e pergjithshme.
      12:108. Thuaj: “Kjo eshte rruga ime, e vene ne fakte te qarta, e qe une therras te All-llahu, une dhe ai qe vjen pas meje. Larg te metave eshte All-llahu, e une nuk jam nga idhujtaret.”
      12:109. Ne nuk derguam para teje vetem se burra nga banuesit e qyteteve, te cilet i pajisem me shpallje. A nuk udhetuan ata neper toke e te shihnin se si ishte perfundimi i atyre qe ishin me pare? E s’ka dyshim se jeta e botes se ardhshme eshte shume me e dobishme per ata te cilet jane ruajtur; a nuk mendoni?
      12:110. (nuk derguam tjeter vetem burra e ndihma u vonua) Derisa te derguarit gati e humbnin shpresen (se do t’i besoje populli), dhe menduan se u pergenjeshtruan (pse ende nuk i kapi denimi), atehere u erdhi atyre (te derguarve) ndihma Jone. Ne e shpetuam ate qe deshtem. E denimi Yne kunder popullit idhujtar nuk zbrapset.
      12:111. Ne tregimet e tyre (te derguarve dhe te Jusufit me vellezer) pati mesime e pervoje per te zotet e mendjes. Ai (Kur’ani) nuk eshte bisede e trilluar, por vertetues i asaj qe ishte me pare (librave te shenjte) dhe sqarues i cdo sendi, e edhe udherrefyes e meshire per nje popull qe beson.
    • 13.Kapitulli - Err-Rr`ad

      13.Err-Rr`ad

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!



      13:1. Elif, Lam, Mim, Ra. Keto ajete te kesaj kaptine dhe e tere ajo qe t’u shpall ty nga Zoti yt jane realitet, por shumica e njerezve nuk besojne.
      13:2. All-llahu eshte Ai qe ngriti qiejt pa ndonje shtylle. Ju i shihni ato. Ai mbizoteroi Arshin dhe nenshtroi diellin e henen qe cdonjeri udheton deri ne nje afat te caktuar; Ai rregullon ceshtjen (e gjithesise), sqaron argumentet, qe te jeni te bindur per takimin (pas ringjalljes) me Zotin tuaj.
      13:3. Dhe Ai eshte, i cili token e shtriu, dhe ne te krijoi kodra e lumenj dhe prej secilit fryt beri dy lloj (cift), beri qe nata ta mbuloje diten. Vertet, ne gjithe kete ka fakte per njerezit qe thelle mendojne.
      13:4. E ne toke, copa siperfaqesh, te ngjitura njera me tjetren, kopshte te hardhise, te mbjella (te llojllojshme) dhe hurma (bime keto) qe jane te degezuara ne shume trupa dhe jo te degezuara (nga nje filiz) e te gjitha ujiten nga nje uje, dhe Ne shijen ne ngrenie te frutave te tyre e kemi dalluar njeren prej tjetres. Edhe kjo deshmon me argumente per njerezit e mencur.
      13:5. E nese ti (Muhammed) cuditesh (perse te pergenjeshtrojne), eshte edhe me e cuditshme thenia e tyre: “A do te kemi krijim te ri pasi te jemi bere dhé?” Keta jane ata qe mohuan Zotin e tyre, ata do te ndeshkohen me pranga ne qafe. Pra, keta jane banues te zjarrit ku do te qendrojne pergjithmone.
      13:6. E ata prej teje kerkojne ngutjen e zbatimit te se keqes para te mires, edhe pse para tyre pati aso denimesh (por nuk kane marre mesim). S’ka dyshim se Zoti yt u fale njerezve mekatet e tyre, por s’ka dyshim se Zoti yt eshte edhe ndeshkues i rrepte.
      13:7. Ata, te cilet nuk besuan thone: “Pse te mos i kete zbritur atij (Muhammedit) ndonje argument (mrekulli praktike) nga Zoti i tij?” Ti je vetem qortues. Cdo popull pati udhezues (pejgamber).
      13:8. All-llahu e di se c’bart cdo grua, dhe (e di) cka pakesojne e cka shtojne mitrat. Tek Ai cdo send eshte me mase te caktuar.
      13:9. Ai eshte qe di te fshehten dhe te dukshmen, Ai eshte i madheruari e i lartesuari.
      13:10. Per te eshte njesoj (ne dijen e Tij) si ai qe fsheh prej jush thenien, si ai qe e shpreh haptazi, si ai qe vepron fshehtas naten (ne erresire te nates) dhe si ai qe vepron haptazi diten.
      13:11. Ai (njeri) ka percjelles nje pas nje, para tij dhe prapa tij, qe me urdhrin e All-llahut e ruajne ate. All-llahu nuk e prish gjendjen e nje populli (nuk ua largon te mirat) perderisa ata ta ndryshojne veten e tyre. Po, kur All-llahu vendos ta ndeshkoje nje popull, ate nuk ka kush qe ta zbrapse. Ata, (njerezit) nuk kane mbrojtes tjeter pos Tij.
      13:12. Ai eshte qe u shfaq vetetimen trishtuese (nga ndonje fatkeqesi), por edhe shpresedhenese (per shi), dhe formulon re te dendura.
      13:13. Nderkaq, murmurima e madheron (Zotin nje) me falenderimin (qe i takon) e Tij, (e madherojne) edhe engjejt nga droja ndaj Tij. E Ai dergon rrufete dhe me ato godet ke te doje. Ndersa idhujtaret polemizojne rreth All-llahut, e Ai eshte ndeshkues i rrepte.
      13:14. Lutje e vertete eshte vetem ajo drejtuar Atij, e ata qe u luten te tjereve pos Tij, ata nuk u pergjigjen atyre asgje tjeter, (gjendja e tyre eshte) vetem si e atij qe shtrin duart (prej se largu) kah uji, qe ai (uji) t’i arrije deri ne gojen e tij, por (uji) nuk do t’i arrije (sepse uji eshte send i vdekur e nuk kupton per etjen e tij). E lutja e jobesimtareve (drejtuar pos Zotit) nuk eshte tjeter vetem se deshtim (kotesi).
      13:15. Gjithcka qe ka ne qiej e ne toke i ben sexhde vetem All-llahut me deshire ose me dhune, (i bejne sexhde) edhe hijet e tyre ne mengjes e mbremje.
      13:16. Thuaj: “Kush eshte Zoti (Krijuesi) i qiejve e i tokes!” Thuaj: “All-llahu!” Thuaj: “A keni pranuar pos Tij zota qe nuk kane mundesi t’i sjellin as dobi e as dem vetvetes?” Thuaj: “A eshte i barabarte i verberi me ate qe sheh, ose, a jane te njejta erresirat me driten?” A mos i bene All-llahut shoke (idhuj) e edhe ata zota krijuan si krijoi Ai dhe atyre u eshte bere i ngjashem (i paqarte) krijimi (e nuk po dine se cili eshte krijim i Zotit, e cili i idhujve)? Thuaj: “All-llahu eshte krijues i cdo sendi, Ai eshte i vetmi ngadhenjyes!”
      13:17. Ai e leshon ujin (shiun) nga qielli e sipas madhesise se tyre rrjedhin perrocka, kurse vala bart mbi vete shkume te fryer lart. Shkuma e ngjashme eshte edhe ajo kur shkrihet (metali) ne zjarr per te perfituar ndonje stoli ose ndonje mjet. Keshtu, All-llahu sqaron shembullin e te se vertetes dhe te pavertetes. Per sa i perket shkumes (se ujit apo te metaleve), ajo hidhet si mbeturine, ndersa ajo qe u sjell dobi njerezve, ajo mbetet ne toke. Kesisoj All-llahu i sjell shembujt.
      13:18. Atyre qe i jane pergjigjur Zotit te tyre u takon shperblimi me i mire, ndersa ata qe nuk iu pergjigjen Atij, ata do te japin si kompensim, sikur te ishte e tyre aq shume sa e gjithe pasuria tokesore edhe nje here aq. Ata kane llogarine me te rende, vendstrehimi i tyre eshte xhehennemi qe eshte shtrat i keq.
      13:19. A eshte i njejte ai qe e di se ajo qe t’u shpall ty nga Zoti yt eshte e vertete, si ai qe eshte i verber? Vetem njerezit e arsyeshem qe kane mendje te shendoshe e kuptojne te verteten.
      13:20. Ata jane, te cilet e zbatojne besen e dhene All-llahut dhe nuk e thyejne zotimin.
      13:21. Dhe ata qe e mbajne lidhjen per te cilen All-llahu ka urdheruar te mbahet, qe frikesohen nga Zoti i tyre dhe nga llogaria e rende e pergjegjesise.
      13:22. Edhe ata qe paten durim (ndaj te keqijave) per te fituar kenaqesine e Zotit te tyre dhe qe e falen namazin, dhe nga ajo me cka Ne i furnizuam ata kane dhene fshehtas e haptas dhe me te mire e largojne te keqen. Te tillet kane perfundim me te mire.
      13:23. (perfundimi i mire eshte) Xhennete te Adnit (vende te perjetshme) ku do te hyjne ata, edhe prinderit, grate dhe femijet e tyre te cilet kane qene vepermire, ata do t’i vizitojne engjejt duke hyre ne secilen dere.
      13:24. (u thone) Selamun alejkum, me durimin tuaj gjetet shpetimin; sa perfundim i lavdishem eshte ky vend.
      13:25. E ata qe e thyejne besen e dhene All-llahut pasi u paten zotuar, e kepusin ate per te cilen All-llahu ka urdheruar te jete e pakeputur, bejne shkaterrime ne toke, ata jane te mallkuar dhe ata kane perfundim te keq.
      13:26. All-llahu i ofron furnizim me bollek atij qe do dhe ia kufizon (atij qe do). Po ata (jobesimtaret) jane te gezuar me jeten e kesaj bote. E jeta e kesaj bote ndaj botes tjeter nuk eshte tjeter vetem se nje perjetim (i shkurter).
      13:27. E ata qe nuk besuan (idhujtaret mekas) thone: “Perse nuk iu shpall (Muhammedit) ndonje mrekulli nga Zoti i tij?” Thuaj: “(Iu shpall Kur’ani, por ju u verbuat) All-llahu e le te humbur ate qe do, kurse ate qe pendohet nga te keqijat e shpie ne rruge te drejte”.
      13:28. Ata qe besuan dhe me te permendur All-llahun zemrat e tyre qetesohen; pra ta dini se me te permendur All-llahun zemrat stabilizohen.
      13:29. Ata jane te cilet besuan dhe bene vepra te mira, ata jane te lumtur dhe kane ardhmeri te mire.
      13:30. Keshtu, Ne te derguam te nje popull, para te cilit kaluan shume popuj, e qe t’ju komunikosh ate qe Ne ta shpallem ty, sepse ata jane duke e mohuar Meshiruesin (Zotin). Thuaj: “Ai (Rrahmani) eshte Zoti im, nuk ka zot tjeter pos Atij. Vetem Atij i jam mbeshtetur dhe vetem te Ai eshte e ardhmja ime”.
      13:31. Sikur te ishte ndonje Kur’an qe me te do te ecnin malet, qe me te do te plasej toka, qe me te do te flisnin te vdekurit (eshte ky)?” Jo, (ata nuk besojne) se e tere ceshtja i takon vetem All-llahut. A nuk e kane te qarte ata qe besuan se sikur te donte All-llahu, do t’i drejtonte ne rruge te drejte te gjithe njerezit, por ata qe nuk besuan e per shkak te asaj qe bene, do t’i godase vazhdimisht fatkeqesia e kohes ose do ta rrehoje (fatkeqesia) vendin e tyre, derisa te vije urdhri i All-llahut (e te triumfoje Islami). All-llahu nuk e then premtimin.
      13:32. Edhe me te derguarit para teje kane bere tallje. Porse Une atyre qe nuk besuan u pata dhene afat, pastaj i ndeshkova (me denim), e cfare ishte denimi Im!
      13:33. A eshte Ai qe percjell secilin njeri se c’vepron (sikur idhujt qe nuk kuptojne asgje)? E ata i pershkruajne All-llahut shoke. Thuaj: “Pershkruani realitetin e tyre! A ju po e njoftoni Ate per ate (shok) kinse Ai nuk po ditka se c’ka ne toke, apo vetem po i emertoni me fjale (e ata as qe ekzistojne)? Jo, por ata qe nuk besuan u duket e mire dredhia e tyre, ndaj jane larguar nga rruga e drejte, dhe ate qe All-llahu e le te humbur, per te nuk ka
    • 13:34. Ata kane denim ne jeten e kesaj bote, e s’ka dyshim se denimi i botes tjeter eshte shume me i rende. Ata nuk ka kush t’i mbroje prej ndeshkimit te All-llahut.
      13:35. Shembulli (atributi) i xhennetit qe u eshte premtuar te devotshemve eshte: qe nen (pallatet) te rrjedhin lumenj, qe ushqimi ne te dhe hija ne te eshte e perhershme. Ai eshte perjetim i lumtur i atyre qe ishin te ruajtur, e perfundimi i jobesimtareve eshte zjarri.
      13:36. Ata te cileve Ne u dhame shpallje, gezohen me ate qe t’u shpall ty, e ka prej grupacioneve (te besimeve te ndryshme) qe mohojne nje pjese te tij (te Kur’anit). Thuaj: “Une jam urdheruar qe ta adhuroj vetem All-llahun, e mos t’i bej shok Atij. Une vetem tek Ai therras (njerezit) dhe vetem tek Ai eshte kthimi im!”
      13:37. Dhe ashtu, Ne e shpallen ate (Kur’anin) kushtetute ne arabishte. E nese ti pasi te kane ardhur argumente te qarta shkon pas deshirave te tyre, ti nuk ke prej All-llahut as ndihme as mbrojtje.
      13:38. Ne derguam edhe para teje te derguar dhe atyre u mundesuam te kene gra e femije. Asnje te derguari nuk i takoi te sjelle ndonje mrekulli vetem me lejen e All-llahut. Per secilin afat ekziston evidence e caktuar.
      13:39. All-llahu shlyen (nga ajo evidence) cka te doje, edhe forcon (cka te doje). Vetem tek Ai eshte baza e librit (Levhi Mahfudhi).
      13:40. Ne mund te mundesojme ty ta shohesh ate (denim) qe ua premtojme atyre, ose ta marrim (shpirtin) ty. Obligim yti eshte vetem kumtimi, kurse e Jona eshte llogaria.
      13:41. A nuk shohin ata se Ne i sjellim pakesimin e tokes (se tyre) nga te gjitha anet e saj. All-llahu gjykon, e s’ka kush qe mund t’i kundervihet gjykimit te Tij. Ai ndermerr mase te shpejte.
      13:42. Edhe ata (jobesimtaret) para tyre (idhujtareve) bene intrige, po e gjithe intriga i eshte nenshtruar deshires se All-llahut, Ai e di se cka vepron secili njeri, e mohuesit do ta kuptojne se kujt do t’i takoje ardhmeria e lumtur.
      13:43. E ata qe mohuan thone: “Ti nuk je i derguar!” Thuaj: “Mjafton qe All-llahu eshte deshmitar midis meje dhe midis jush dhe (eshte deshmitar) ai qe ka njohuri te librit (te shpalljeve)”.
    • 14.Kapitulli - Ibrahim

      14.Ibrahim

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!



      14:1. Elif, Lam, Ra. (ky eshte) Liber; Ne ta shpallem ty qe me urdhrin e Zotit t’i nxjerrish njerezit prej erresirave ne drite; (t’i nxjerrish prej erresires) ne rruge te Fuqiplotit, te Falenderuarit.
      14:2. Te All-llahut, i te cilit eshte gjithe c’ka ne qiej dhe c’ka ne toke. Eshte mjerim per mohuesit per denimin e ashper qe i pret.
      14:3. Ata qe i japin perparesi jetes se kesaj bote ndaj botes tjeter, pengojne nga rruga e All-llahut dhe kerkojne shtremberimin e saj. Te tillet qartas jane ne humbje.
      14:4. Ne asnje nga te derguarit nuk e derguam ndryshe vetem ne gjuhen e popullit te vet, ashtu qe ai t’u shpjegoje atyre (ne ate gjuhe). E All-llahu e le te humbur ate qe do, dhe e udhezon ne rruge te drejte ate qe do. Ai eshte i fuqishmi, i urti.
      14:5. Ne e patem derguar Musain me argumentet tona (dhe i thame): “Nxirre popullin tend prej erresirave ne drite dhe perkujtoju atyre te mirat e All-llahut (qe u dhuroi), se vertet ne ato (perkujtime) ka argumente per secilin qe eshte shume i durueshem dhe shume falenderues.
      14:6. (perkujto) Kur Musai i tha popullit te vet: “Perkujtojeni dhuntine e All-llahut ndaj jush, kur ju shpetoi prej rrethit te faraonit qe ju shijonit denimin me te shemtuar, ju mbytnin bijte tuaj, e i linin grate tuaja te jetojne. Ne ato kishit sprove te madhe nga Zoti juaj.”
      14:7. Dhe (perkujtoni) kur Zoti juaj njoftoi bindshem: “Nese falenderoni, do t’ua shtoj te mirat, e nese perbuzni, s’ka dyshim, denimi Im eshte i veshtire!”
      14:8. E Musai tha: “Nese ju, dhe te gjithe ata qe jane ne toke mohoni, All-llahu eshte i panevojshem (per falenderim), i lavdishem (vetvetiu)”.
      14:9. A nuk jeni te njoftuar me lajmin (ndodhine) e atyre qe ishin para jush, si populli i Nuhut, i Adit, i Themudit e edhe i atyre qe erdhen pas tyre, qe nuk di kush per ta pos All-llahut. Atyre u paten ardhur te derguarit e vet me argumente, ata i venin duart e tyre (ne shenje talljeje) ne gojet e veta dhe thonin: “Ne e mohojme ate me cka jeni te derguar dhe ne dyshojme shume ne ate qe ju na therrisni”.
      14:10. Te derguarit e tyre u thane: “A mos keni dyshim ne All-llahun, Krijuesin e qiejve e te tokes? Ai ju therret (ne besim) per t’ju falur mekatet dhe per t’ju vazhduar (jeten) deri ne nje afat te caktuar!” Ata thane: “Ju nuk jeni tjeter pos njerez sic jemi edhe ne, ju deshironi te na pengoni nga ajo qe adhuronin prinderit tane, pra na sillni ndonje argument te qarte!”
      14:11. Te derguarit e tyre ju thane: “Ne nuk jemi tjeter vetem se njerez si edhe ju, por All-llahu i jep dhurate kujt te doje nga robte e vet. Ne nuk na takon t’ju sjellim ndonje argument, vetem me deshiren e All-llahut, pra besimtaret le t’i mbeshteten vetem All-llahut”.
      14:12. E perse te mos i mbeshtetemi All-llahut derisa Ai na udhezoi ne rrugen tone (te drejte). Per Zotin, ne gjithsesi do te durojme e do t’i perballojme mundimet qe na beni, e vetem All-llahut le t’i mbeshteten vazhdimisht ata qe gjithnje iu mbeshteten.
      14:13. Ata qe mohuan te derguarit e vet thane: “Per Zotin, ne do t’ju debojme nga vendi yne, ose ju domosdo do te ktheheni ne fene tone!” E atyre (te derguarve) Zoti u shpalli: “Ne gjithqysh do t’i shkaterrojme zullumqaret”.
      14:14. Dhe pas tyre Ne do t’ju vendosim ne ate toke. E kete (ndihme) per ate qe i frikesohet pranise Sime dhe i frikesohet denimit Tim.
      14:15. Ata (te derguarit) e kerkuan ndihmen, ndersa cdo kryelart idhnak pesoi deshtim.
      14:16. E pas tij (kryelartit) eshte xhehennemi, ne te cilin i jepet uje i ndyre (qe rrjedh prej lekurave te djegura),
      14:17. Perpiqet ta perbije, po jo nuk mund ta gelltise ate, atij i vjen vdekja nga te gjitha anet (sipas shenjave shkaterruese), po ai nuk vdes (e te shpetoje prej vuajtjeve), ate e pret denim shume i rende.
      14:18. Shembulli i veprave te atyre qe nuk besuan eshte si hiri, te cilin me puhi e shkaperderdh era ne ndonje dite te stuhishme, e ata nuk mund te realizojne asgje nga veprat qe kane bere, e ky eshte ai deshtimi i madh.
      14:19. A nuk e ke kuptuar ti se All-llahu krijoi qiejt dhe token me urtesi, e nese Ai do, juve ju zhduk e sjell krijese (popull) te re.
      14:20. E kjo nuk eshte e veshtire (rende) per All-llahun.
      14:21. E te gjithe (njerezit) sheshas i paraqiten All-llahut. Ata te dobetit (masa e nenshtruar) i thone parise (udheheqese): “Ne ishim pasuesit tuaj, andaj a mund te na lehtesoni dic nga denimi i All-llahut?”. Ata (paria) thone: “Sukur te na kishte udhezuar All-llahu, ne do t’ju udhezonim juve. Per ne tash eshte njesoj, u pikelluam thelle ose duruam, per ne nuk ka ikje (shpetim)”.
      14:22. E pasi te kryhet ceshtja (te hyjne ata te xhennetit dhe te xhehennemit ne te, xhehennemlinjve) djalli (u mban ligjeraten e shemtuar), dhe u thote: “Vertet, All-llahu ju pat premtuar premtim te vertete, e une ju pata premtuar dhe, qe, nuk e zbatova premtimin ndaj jush. Po une nuk pata kurrfare pushteti ndaj jush (qe t’ju detyroj), perpos qe ju thirra (ne rruge te gabuar), e ju m’u pergjigjet; atehere pra mos me qortoni mua, po qortojeni veten. Une nuk mund t’ju shpetoj juve, e as ju nuk mund te me shpetoni mua. Une mohoj shoqerimin tuaj qe ma bete mua me pare (me adhuruat ne vend te Zotit)”. S’ka dyshim, jobesimtaret kane denim te dhembshem.
      14:23. E ata, te cilet besuan dhe bene vepra te mira, me urdhrin e Zotit te tyre u vendosen ne xhennete, nen pallatet e te cileve rrjedhin lumenj, ku do te jene pergjithmone. Pershendetja e tyre ne te eshte “Selam” - paqe.
      14:24. A nuk ke kuptuar se si All-llahu beri shembull: fjalen e mire si pema e mire qe rrenjet e saj jane thelle (ne toke) e deget e saj jane lart,
      14:25. E qe me vullnetin e Zotit, ajo e jep frutin e vet ne cdo kohe. All-llahu pra u parashtron njerezve shembuj ashtu qe ata te mendojne.
      14:26. Dhe shembulli i fjales se keqe eshte si nje peme e keqe qe eshte shkulur mbi toke e qe nuk ka te qendruar.
      14:27. All-llahu i forcon ata qe besuan ne fjalen e forte (te mire) ne jeten e kesaj bote edhe ne boten tjeter, ndersa mizoret All-llahu i ben te humbur. All-llahu punon cka te doje.
      14:28. A nuk i verejte ata qe dhuntine e All-llahut e nderruan me mosbesim dhe popullin e vet e sollen ne vendin e shkaterrimit,
      14:29. (e sollen) Ne xhehennem. Ne te e shijojne djegien, e sa vend i keq eshte ai.
      14:30. Ata i benin (krahasonin) shoke All-llahut per t’i shmangur (njerezit) nga rruga e Tij. Thuaj: “Shfrytezoni perjetimet, se e ardhmja e juaj eshte te zjarri!”
      14:31. Roberve te Mi, te cilet besuan thuaju: “Ta falin rregullisht namazin dhe me ate qe i furnizuam ata, te japin fshehtas e haptas, para se te vije nje dite qe ne te nuk ka as kompensim as miqesi”.
      14:32. All-llahu eshte Ai qe i krijoi qiejt dhe token, dhe Ai leshoi prej se larti uje (shi), e me te nxjerr fruta si ushqim per ju, dhe per te miren tuaj u vuri ne sherbim anijet, te lundrojne neper det me urdhrin e Tij, e ne sherbimin tuaj i vuri edhe lumenjte.
      14:33. Per ju i nenshtroi diellin dhe henen qe ne menyre te zakonshme vazhdimisht udhetojne. Per ju pershtati edhe naten e diten.
      14:34. Dhe Ai ju dha gjithate qe e kerkuat (qe kerkoi nevoja juaj) dhe, edhe ne qofte se perpiqeni t’i numeroni te mirat e All-llahut, nuk do te mund te arrini t’i perkufizoni (ne numer). Vertet, njeriu eshte i padrejte dhe shume perbuzes.
      14:35. (Perkujto) Kur Ibrahimi tha: “Zoti im! Beje kete qytet te sigurt dhe me mbro mua e bijte e mi nga adhurimi i idhujve (statuja guresh).
      14:36. Zoti im! Ata vertet i shmangin (nga rruga e drejte) shume njerez. E kush me respekton mua, ai eshte i imi (ne fe), e kush me kundershton mua, atehere Ti je qe fal dhe qe meshiron.
      14:37. Zoti yne! Une nje pjese te familjes sime e vendosa ne nje lugine, ku nuk ka bime, e prane shtepise Tende te shenjte. Zoti yne (i vendosa aty) qe ta falin namazin, pra ben qe zemrat e disa njerezve te mallengjehen per ata, dhe, per te falenderuar me mirenjohje, furnizoi ata me fruta.
    • 14:38. Zoti yne! S’ka dyshim se Ti e di cka fshehim dhe cka publikojme, se All-llahut nuk mund t’i fshihet asnje send ne toke e as ne qiell.
      14:39. Falenderimi i qofte All-llahut, i cili ne pleqeri me fali mua Ismailin dhe Is’hakun! Vertet, Zoi im degjon dhe i pergjigjet lutjes.
      14:40. O Zoti im! Me ben mua nga ata qe falin namazin, e edhe prej pasardhesve te mi dhe pranoje lutjen time o Zoti yne!
      14:41. Zoti yne! Me fal (gabimet) mua edhe prinderve te mi, fali edhe te gjithe besimtaret diten kur jepet llogaria.
      14:42. E ti kurrsesi mos e mendo All-llahun si te pakujdesshem ndaj asaj qe veprojne zullumqaret; Ai vetem eshte duke i lene ata perderisa nje dite ne te cilen syte shtangen (mbesin te hapur).
      14:43. (ate dite) Ata te ngutur e duke u ngritur kokat e tyre lart, nuk levizin syte e tyre (per te shikuar), e zemrat e tyre jane te zbrazura (nga frika).
      14:44. Dhe ti terhiqju verejtjen njerezve per diten kur atyre do t’u vije denimi, e ata qe ishin mizore thone: “Zoti yne! Na jep afat per nje kohe te shkurter t’i pergjigjemi thirrjes Tende (per besim) dhe t’i pasojme te derguarit!” A nuk u betuat ju me pare se per ju nuk ka lekundje (prej Dunjase ne boten tjeter)?
      14:45. Dhe ju u vendoset ne vendbanimet e atyre qe e demtuan vetveten (e Ne i shkaterruam) dhe e kishit te qarte se si vepruam Ne me ta, dhe ju sollem shembuj edhe juve.
      14:46. (megjithate) Ata pergatiten kurthin e tyre, por kurthi i tyre gjendet ne duar te All-llahut, qofte ai kurthi i tyre qe shkulen edhe kodrat nga ai.
      14:47. E kurrsesi mos mendo se All-llahu e shkele premtimin e vet qe ua dha te derguarve te Tij. All-llahu eshte triumfues qe ndermerr masa ndeshkuese.
      14:48. (ndeshkon kundershtaret) Diten kur toka ndryshohet ne tjeter toke, e edhe qiejt (ne tjere qiej), e ata (njerezit) te gjithe dalin sheshazi para All-llahut, Nje, Mbizoterues.
      14:49. E idhujtaret ate dite i sheh te lidhur ne pranga.
      14:50. Petkat e tyre jane nga katrani (pezhgveja - zifti), kurse fytyrat e tyre do t’i mbuloje zjarri.
      14:51. (dalin para Zotit) Per ta shperblyer All-llahu secilin njeri me ate qe e fitoi. Vertet, All-llahu eshte llogaritar i shpejte.
      14:52. Ky (Kur’ani) eshte kumtese per njerezit, qe me te te keshillohen dhe te dine se Ai eshte vetem nje Zot, dhe qe t’i keshilloje ata qe kane mend.
    • 15.El-Hixhr

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!



      15:1. Elif, Lam, Ra. Keto jane ajetet e librit, te Kur’anit te plotkuptueshem.
      15:2. Ata qe nuk besuan, shpeshhere do te kishin deshiruar te kishin qene muslimane.
      15:3. Leri (Muhammed) ata, te hane, te defrehen dhe t’i preokupoje shpresa (se do te jetojne shume), e me vone do te kuptojne.
      15:4. Ne nuk kemi shkaterruar asnje fshat (vendbanim) ndryshe vetem ne afatin e tij te caktuar.
      15:5. Asnje popull nuk mund ta shpejtoje afatin e vet e as ta shtyje per me vone.
      15:6. Dhe ata thane: “O ti qe t’u shpall perkujtimi (Kur’ani), me te vertete ti je i cmendur!”
      15:7. Perse nuk na erdhe me engjej (qe te vertetojne) nese je i sinqerte?
      15:8. Ne nuk i dergojme engjejt (u pergjigjet Zoti) ndryshe vetem kur duhet (kur e kerkon urtesia e Zotit) dhe atehere ata nuk afatizohen.
      15:9. Ne me madherine Tone e shpallem Kur’anin dhe Ne gjithsesi jemi mbrojtes te tij.
      15:10. Ne perpara teje kemi derguar te derguar ne grupet e popujve te hershem.
      15:11. E atyre nuk u erdhi asnje nga te derguarit, e te mos talleshin me te.
      15:12. Ja keshtu e fusim ate ne zemrat e krimineleve (mosbesimin - talljen).
      15:13. Ata nuk e besojne ate (Kur’anin). Po ligji (i denimit) ndaj popujve me te hershem tashme eshte i provuar (se si i shkaterroi Zoti).
      15:14. Edhe sikur Ne t’u hapnim atyre nje dere ne qiell dhe te ngjiteshin vazhdimisht lart ne te (e t’i shihnin engjejt e fshehtesite).
      15:15. Ata gjithqysh do te thonin: “Neve na jane ndale syte (te pamurit). Jo, ne jemi njerez te magjepsur”.
      15:16. Ne, ne qiell kemi krijuar galaksione yjesh dhe ate (qiellin) e kemi zbukuruar per ata qe e shikojne me vemendje.
      15:17. Dhe ate (qiellin) e kemi ruajtur prej cdo djalli te mallkuar.
      15:18. Pervec atij qe vjedh (pergjon) cka degjohet, po edhe ate e kape ylli i zjarrte (e djeg).
      15:19. E token e kemi shtruar dhe ne te kemi vuar kodra dhe kemi bere qe ne te te mbijne bime te caktuara te te gjitha llojeve.
      15:20. Dhe Ne ju krijuam juve ne te jetesen (mjetet per jete) e edhe atyre per te cilet ju nuk jeni furnizues.
      15:21. E nuk ka asnje send qe te mos ta kete burimin te Ne, po Ne nuk e japim ate ndryshe vetem sipas nje mase te caktuar (te nevojshme).
      15:22. Ne i leshojme ererat mbaresuese, e nga qielli (rete) leshojme shi dhe ate ua japim ta pini, e ju nuk mund ta ruani ate.
      15:23. Ne, vertet jemi qe japim jete e vdekje dhe Ne jemi trashegues (te qiejve e tokes).
      15:24. S’ka dyshim se Ne e dime per ata qe ishin para jush dhe edhe per ata qe vijne pas.
      15:25. E Zoti yt eshte Ai qe i tubon te gjithe ata (te kaluarit e te ardhshmit), vertet Ai eshte shume i urte, shume i dijshem.
      15:26. Ne krijuam njeriun nga balta e argjilit, te zi e te prishur (me ere te keqe)? (te formuar-te trajtuar-mesnun).
      15:27. E xhinet i krijuam me pare nga zjarri, nga flaka e forte.
      15:28. Dhe (perkujto) kur Zoti yt engjejve u tha: “Une po krijoj njeriun nga balta e thare, e zeze e me ere.
      15:29. E kur ta persose ate (ne formen e njeriut) dhe t’i jape atij shpirtin qe eshte krijese Imja, atehere ju bini atij ne sexhde”.
      15:30. Te gjithe engjejt tok, bene sexhde.
      15:31. Perpos Iblisit. Ai refuzoi te jete me ata qe bene sexhde?
      15:32. Ai tha: “O Iblis, c’eshte ajo qe ti te mos jeshe me ata qe bene sexhde?”
      15:33. Ai tha: “Nuk eshte per mua t’i beje sexhde nje njeriu qe e krijove nga balta e thare, e zeze e me ere”.
      15:34. (All-llahu) tha: “Dil pra prej aty, ti qofsh i mallkuar!”
      15:35. Vertet, mallkimi kunder teje qofte deri ne diten e gjykimit”.
      15:36. (Iblisi) Tha: “Zoti im, me jep pra afat deri ne diten kur ata (njerezit) te ringjallen!”
      15:37. (Zoti) Tha: “Ti je prej te afatizuarve,
      15:38. deri ne kohen e dites se caktuar”.
      15:39. (Iblisi) Tha: “Zoti im, per shkak se me perzure (me largove), une do t’ua zbukuroj (te keqijat) atyre sa te jene ne toke (ne kete bote) dhe te gjithe ata do t’i largoj nga rruga e drejte!”
      15:40. Pervec roberve te Tu, te cilet i ke bere te sinqerte.
      15:41. (Madheria e Tij) Tha: “Kjo eshte rruga Ime e drejte (e qarte)”.
      15:42. Se ti ndaj roberve te Mi (te sinqerte) nuk ke kurrfare force (as fizike as mendore), pervec atyre te humburve qe vijne pas teje.
      15:43. E s’ka dyshim se xhehennemi eshte vendpremtimi i te gjithe atyre.
      15:44. Ai (xhehennemi) i ka shtate dyer, cdonjeri prej tyre ka shtegun (deren) e caktuar (neper te cilen do te hyje).
      15:45. E ata, te cilet iu ruajten (mosbesimit dhe puneve te keqija) jane ne xhennete e mes burimeve.
      15:46. (u thuhet) Hyni ne to, te shpetuar (prej cdo te keqeje) te siguruar (nga vdekja).
      15:47. Ne kemi hequr prej zemrave te tyre cfaredo urrejtje, e ata ne mbeshtetese qendrojne balle per balle njeri-tjetrit duke qene te vellazeruar.
      15:48. Ata aty nuk i godet kurrfare lodhje dhe nuk do te nxirren kurre prej tij.
      15:49. Njoftoi roberit e Mi se vertet Une jam Ai qe fal shume dhe meshirues i madh.
      15:50. Po (njoftoji) se edhe denimi Im eshte ai denim i dhembshem.
      15:51. E njoftoi edhe per musafiret e Ibrahimit.
      15:52. Kur ata hyne tek ai dhe thane: “Selamen - e pershendeten, e ai (Ibrahimi) tha: “Ne po frikesohemi prej jush!”
      15:53. Ata i thane: “Mos u frikeso, ne po te marrim myzhde per nje djale te zgjuar!”
      15:54. Ai (Ibrahimi) tha: “A me merrni myzhde kur me ka kapur mua pleqeria? Me cka po me pergezoni ju?
      15:55. Ata thane: “Ne te morem myzhde me ate qe eshte e sigurt e ti mos u ben i pashprese!”
      15:56. Tha: “Askush nuk e humbe shpresen ne meshiren e Zotit te vet, pervec atyre qe jane te humbur”.
      15:57. Tha: “E cka eshte pra ceshtja e juaj, o te derguar?”
      15:58. Ata thane: “Ne jemi derguar te nje popull i prishur!”
      15:59. Me perjashtim te familjes se Lutit. Ata do t’i shpetojme qe te gjithe.
      15:60. Perpos gruas se tij. Ne kemi vendosur ajo te mbetet me ata te denuarit (All-llahu ka vendosur).
      15:61. E kur i erdhen familjes se Lutit te derguarit,
      15:62. Ai (Luti) tha: “Ju jeni njerez te panjohur (nuk ju njoh)!
      15:63. Ata thane: “Jo, (nuk kemi qellim te keq ndaj teje) Te kemi ardhur ty me ate (denim) qe ata dyshonin.
      15:64. Te kemi sjelle te verteten, e ne jemi te drejte (cka te themi).
      15:65. Ti ec me familjen tende pasi te kaloje nje pjese e nates dhe ti rri pas tyre (qe te mos frikesohen) dhe asnjeri prej jush te mos ktheje mbrapa (per te shikuar) dhe shkoni andej kah urdheroheni.
      15:66. E Ne i kumtuam atij (Lutit) ate ceshtje, se zhdukja e tyre deri ne me te mbramin, do te jete ne mengjes.
      15:67. E banuesit e qytetit (Sadum) erdhen te gezuar duke i lajmeruar njeri-tjetrit.
      15:68. Tha: (Luti): “Keta jane musafiret e mi, e mos me turperoni mua,
      15:69. Edhe kini frike All-llahun e mos me nencmoni!”
      15:70. Ata thane: “A nuk te kemi ndaluar qe te mos na perzihesh ne njerezit (qe ne i mesyjme)?
      15:71. Ai (Luti) tha: “Ja, keto (grate) bijat e mia, nese do te beni (martohuni me to)!”
      15:72. Pasha jeten tende (Muhammed), s’ka dyshim se ata (populli i Lutit) ishin te humbur ne dehjen e tyre.
      15:73. E ne kohen e lindjes (se diellit) ata i perfshiu ushtima e tmerrshme.
      15:74. Dhe duke e permbysur anen e larte te qytetit poshte, Ne e permbysem dhe leshuam mbi ta shi (te dheut te pjekur ne xhehennem) si gure.
      15:75. Ne ate (ngjarje), vertet ka argumente per ata qe mendojne.
      15:76. Dhe se ato (vendbanime te shkaterruara) ende jane te dukshme prane rruges.
      15:77. Per ata qe besojne, ka fakte ne te.
      15:78. Edhe populli i “Ejkes” ishin zullumqare.
      15:79. E Ne ndermorem kunder tyre (i shkaterruam), dhe qe te dyja ato (vendi Sadum dhe Ejke) jane ne rruge qe duken.
      15:80. Edhe populli i “Hixhres” i pergenjeshtroi te derguarit.
      15:81. Ne u patem parashtruar atyre argumentet (mrekullite) Tona, por ata i kundershtonin ato.
      15:82. Ata skalisnin shtepia ne kodra shkembore per te qene te sigurt.
      15:83. E ata ne mengjes i goditi gjemim i tmerrshem e shkaterrues.
      15:84. Dhe nuk u ndihmoi atyre asgje ajo qe vepruan.
      15:85. E Ne nuk i krijuam qiejt as token ndryshe vetem me urtesi (te madhe). E s’ka dyshim se momenti i fundit (kijameti) do te vije, e ti (Muhammed) sillu me njerezishmeri.
      15:86. Vertet, Zoti yt eshte krijuesi i pergjithshem, me i dijshmi.
      15:87. Ne te kemi dhene ty shtate (ajete) qe perseriten (Fatiha perseritet ne rekate te namazit) edhe Kur’anin e madherueshem.
      15:88. E ty te mos shkojne kurrsesi syte ne ate me cka Ne i pajisem disa prej tyre, as mos u brengos per ta (pse nuk besuan), kurse ndaj besimtareve jij i perulur e i bute.
      15:89. Dhe thuaj: “Une jam qortues i hapet (per denim nga Zoti per ata qe kundershtojne).”
      15:90. (U sjellim denim) Sikurse u sollem atyre qe bene ndarjen (e librave te meparshem).
      15:91. Te cilet e bene Kur’anin te ndare ne pjese.
      15:92. Pasha Zotin tend, ata te gjithe do t’i marrim ne pergjegjesi.
      15:93. Per ate se c’vepruan.
      15:94. Publiko haptas ate per te cilen urdherohesh, e hiqju idhujtareve.
      15:95. S’ka dyshim se Ne te mjaftojme ty kunder atyre qe tallen,
      15:96. te cilet All-llahut i kundervejne zot tjeter, e me vone ata do ta kuptojne (prapavine e tyre).
      15:97. Ne dime mire se ti ngushtohesh shpirterisht per ate qe thone ata.
      15:98. Po ti madheroje me falenderime Zotin tend e behu prej atyre qe luten (perulen duke u falur).
      15:99. Dhe adhuroje Zotin tend deri te vije ty e verteta (vdekja).