Angepinnt Kur'ani në gjuhën Shqipe

    Diese Seite verwendet Cookies. Durch die Nutzung unserer Seite erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Weitere Informationen

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Kur'ani në gjuhën Shqipe

      --------------- [IMG:http://i38.tinypic.com/30hvv55.jpg] ---------------

      Kur´ani Fisnik

      [IMG:http://i33.tinypic.com/13yjxxc.jpg]

      1. Kapitulli - El-Fatiha

      Mbeshtetem ne All-llahun nga djalli i mallkuar

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!

      1. El-Fatiha


      1:1. Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!
      1:2. Falenderimi i takon All-llahut, Zotit te boteve!
      1:3. Meshiruesit, Meshireberesit!
      1:4. Sunduesit te Dites se Gjykimit (pergjegjesise-shperblimit)!
      1:5. Vetem Ty te adhurojme dhe vetem te Ty kerkojme ndihme!
      1:6. Udhezona (perforcona) ne rrugen e drejte!
      1:7. Ne rrugen e atyre, te cilet i begatove me te mira, jo ne te atyre qe kunder veti terhoqen hidherimin, e as ne te atyre qe e humben veten!

      Dieser Beitrag wurde bereits 2 mal editiert, zuletzt von .:Zeshkanja:. ()

    • 2.Kapitulli - El-Bekare

      2. El-Bekare

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!



      2:1. Elif, Lam, Mim.
      2:2. Ky eshte libri qe nuk ka dyshim ne te (sepse eshte prej All-llahut) eshte udhezues per ata qe jane te devotshem.
      2:3. Te cilet e besojne te fshehten, e kryejne faljen (namazin) dhe prej asaj qe Ne u kemi dhene, ata japin (zeqat, sadaka etj.).
      2:4. Dhe ata, te cilet besojne ne ate qe t’u shpall ty, dhe ne ate qe eshte shpallur para teje, dhe qe jane te bindur plotesisht per (jeten e ardhshme ne) boten tjeter (Ahiretin).
      2:5. Te tillet jane te udhezuar nga Zoti i tyre dhe vetem ata jane te shpetuarit.
      2:6. E ata qe mohuan (Kur’anin dhe Muhammedin), per ta eshte njesoj ua terhoqe verejtjen apo nuk ua terhoqe, ata nuk besojne.
      2:7. All-llahu ua mbylli atyre zemrat, veshet e tyre dhe ne te pamurit e tyre ka nje perde, e ata kane nje denim te madh.
      2:8. Ka disa njerez qe thone: “Ne i kemi besuar All-llahut dhe jetes tjeter (Ahiretit), po ne realitet ata nuk jane besimtare.
      2:9. Ata perpiqen ta mashtrojne All-llahun dhe ata qe besuan, po ne te vertete ata nuk mashtrojne tjeter, pos vetvetes, por ata nuk e hetojne.
      2:10. Ne zemrat e tyre kane semurje, e All-llahu u shton semundje edhe me shume, e per shkak se ata pergenjeshtruan, pesojne denim te dhembshem.
      2:11. E kur atyre u thuhet: “Mos e prishni rendin ne toke”! Ata thone: “Ne jemi vetem permiresues (paqtues)!”
      2:12. Veni re, ata ne te vertete jane shkaterruesit, por nuk e kuptojne.
      2:13. Dhe kur atyre u thuhet: besoni, sikurse besuan njerezit, ata thone: “A te besojme ashtu sikurse besuan mendjelehtit?” Ne te vertete ata, dhe mu ata jane mendjelehtit, por nuk e dine.
      2:14. E kur i takojne ata qe besuan thone: “Ne kemi besuar!” Por kur vecohen me djajt (parine) e vet u thone: “Ne jemi me ju, ne vetem jemi tallur (me besimtaret)”.
      2:15. All-llahu i ndeshkon talljet e tyre, duke i lene te bredhin edhe me shume ne mosbesimin e tyre.
      2:16. Te tillet jane qe e nderruan te verteten (besimin) me te paverteten (mosbesimin), pra tregtia e tyre nuk pati fitim dhe ata nuk qene te vetedijshem (ne punen e tyre).
      2:17. Shembulli i tyre (ne hipokrizi) eshte si shembulli i atij qe ndeze nje zjarr dhe, posa ta ndricoje ai vendin per rreth tij, All-llahu ua shuan driten e tyre dhe i le ne erresira qe nuk shohin.
      2:18. (Mbesin ne erresire) Te shurdher, memece dhe te verber, andaj ata nuk kthehen (nga ajo rruge e tyre e keqe).
      2:19. Ose (Shembulli i tyre eshte) si ndonje shi i rrepte prej se larti me erresire, me bubullime e me vetetime, e prej frikes se vdekjes, nga rrufeja, ata i vejne gishtat ne veshet e tyre. Po All-llahu eshte rrethues i mosbesimtareve (atij nuk mund t’i shpetoje askush).
      2:20. Vetetima gati ua merr te pamurit dhe, sa here qe ajo u ben drite atyre, ata ecin ne te, e kur u erresohet mbesin aty. E sikur te donte All-llahu, do t’ua merrte te degjuarit (me krismen e bubullimes) dhe te pamurit (me shkendijen e vetetimes). Vertete, All-llahu eshte i plotfuqishem per cdo gje.
      2:21. O njerez, adhurojeni Zotin tuaj, i cili ju krijoi juve edhe ata qe ishin para jush ashtu qe te jeni te devotshem (te shpetuar).
      2:22. Ai, i cili per ju beri token shtrat (vendbanim) e qiellin kulm, e prej qiellit ju leshoi shi me te cilin ju siguroi lloje te frutave si ushqim per ju, pra mos i pershkruani All-llahut shoke, duke qene se ju e dini (qe Ai nuk ka shoke).
      2:23. E ne qofte se jeni ne dyshim ne ate qe Ne ia shpallem gradualisht robit tone, atehere silleni ju nje kaptine te ngjashme si ai (Kur’ani) dhe thirrni (per ndihme) deshmitaret tuaj (zoterat) pos All-llahut, nese jeni te sinqerte (ne theniet tuaja se Kur’ani nuk eshte prej Zotit).
      2:24. E mos e pacit bere (deri me tash), e as qe do ta beni kurre (edhe ne te ardhmen), atehere ruajuni zjarrit, lende e te cilit jane njerezit dhe guret, qe eshte i pergatitur per mosbesimtaret.
      2:25. E, pergezoi ata qe besuan dhe bene vepra te mira se ata do te jene ne xhennete ne te cilet rrjedhin lumenj. Sa here qe u jepet ndonje ushqim nga frutat e tij, ata thone: “Ky eshte qe me te u ushqyem edhe me pare”. Ngase, u sillet ushqim i ngjashem (vetem ne forme, e jo edhe ne shije). Aty do te kene ata bashkeshorte te pastra dhe aty do te jene pergjithmone.
      2:26. All-llahu nuk ngurron qe te marre cfaredo shembulli, qofte mushkoje a dicka edhe me e imet se ajo. Per sa u perket atyre qe besuan, ata e dine se ai (shembull) eshte i vertete nga Zoti i tyre, ndersa ata te cilet mohuan do te thone: “C’deshi All-llahu me kete si shembull?” Ai me te humb shume, e po me te udhezon ne rrugen e drejte shume, po me perjashtim te atyre qe jane jashte rruges, Ai me te nuk humb tjeter.
      2:27. Ata qe e thyejne besen e dhene All-llahut pasi qe eshte lidhur ajo, dhe e kepusin ate qe All-llahu ka urdheruar te jete e kapur, e edhe bejne shkaterrime ne toke, te tillet jane ata te deshtuarit.
      2:28. Si e mohoni All-llahun, e dihet se ju ishit te vdekur e Ai ju ngjalli, mandej ju ben te vdisni e pastaj ju ringjall, e mandej tek Ai do te ktheheni?
      2:29. Ai (All-llahu) eshte qe per ju krijoi gjithcka qe ka ne toke, pastaj vullnetin e vet ia drejtoi qiellit dhe i persosi ata shtate qiej. Ai eshte i Gjithedijshmi per cdo gje.
      2:30. (Perkujto Muhammed) Kur Zoti yt u tha engjejve: “Une po krijoj (po percaktoj) ne toke nje zevendes!” Ata thane: “A do te veshe ne te ate qe bene crregullime dhe qe derdh gjaqet, e ne te madherojme Ty me lavderimin Tend dhe plotesisht te adhurojme!” Ai tha: “Une di ate qe ju nuk e dini!”
    • 2:31. E Ai (Zoti) ia mesoi Ademit te gjithe emrat (e sendeve), pastaj ato ua prezentoi engjejve dhe u tha: “Me tregoni per emrat e ketyre (sendeve te emertuara), nese jeni te drejte (cka mendoni)?”
      2:32. (Engjejt) Thane: “Ti je i pa te meta, ne nuk kemi dije tjeter pervec ate qe na e mesove Ti. Vertete, Ti je i Gjithedijshmi, i Urti!”
      2:33. (Zoti) Tha: “O Adem, njoftoje ata (engjejt) me emrat e atyre (sendeve)!” E kur u rrefeu atyre per emrat e tyre, (Zoti) tha: “A nuk ju kam thene juve se Une me se miri e di fshehtesine e qiejve e te tokes dhe me se miri e di ate, qe ju e publikoni dhe ate qe e mbani fshehte”.
      2:34. E kur u thame engjejve: peruluni (bini ne sexhde) Ademit, ata menjehere iu perulen, me perjashtim te iblisit (djallit). Ai refuzoi dhe u mbajt ne te madh dhe u be pabesimtar.
      2:35. E Ne i thame: “O Adem, ti dhe bashkeshortja juaj banoni ne xhennet dhe hani lirisht nga frutat e tij kah te doni, por mos iu afroni asaj bime (peme) e te beheni zullumqare (te vetvetes suaj).
      2:36. Po djalli i beri qe ata te dy te mashtrohen ne ate (peme ose xhennetin) dhe i nxori ata nga ajo (e mire) qe ishin ne te, e Ne u thame: “Zbritni (dilni), jeni armik i njeri-tjetrit, e ju deri ne nje kohe ne toke keni vendbanim dhe defrim”.
      2:37. E Ademi prej Zotit te vet pranoi disa fjale (lutje), prandaj Ai ia fali (gabimin), Ai eshte Meshirues dhe pranues i pendimit.
      2:38. Ne u thame: “Dilni prej atyhit qe te gjithe, e juve gjithqysh do t’u arrije udhezim prej Meje, e kush e pranon udhezimin Tim, per ata nuk ka as frike as qe do te brengosen”.
      2:39. E ata qe i mohuan dhe pergenjeshtruan argumentet tona, te tillet jane banues te zjarrit, ata do te jene aty pergjithmone.
      2:40. O bijte e israilit, kujtoni (jini mirenjohes per) te mirat e Mia, te cilat ua dhurova juve dhe zbatoni premtimin qe ma keni dhene Mua. Une e zbatoj ate qe u premtova dhe te me keni frike vetem Mua.
      2:41. Dhe besojeni ate qe e shpalla (Kur’anin), e qe verteton ate qe e keni ju e mos u beni mohues te pare te tij, dhe mos i nderroni ajetet e Mia (Kur’anin) me nje vlere te pakte, por vetem Mua te ma keni drone.
      2:42. E mos e ngaterroni te verteten me te paverteten dhe me vetedije te fshehni realitetin.
      2:43. Faleni namazin dhe jepni zeqatin, dhe faluni me ata qe falen (bini ne rukue me ata qe bien).
      2:44. A po i urdheroni (thirrni) njerezit per pune te mira, e veten tuaj po e harroni? Ndersa ju e lexoni librin (Tevratin). A nuk po mendoni?
      2:45. Kerkoni ndihme (ne te gjitha ceshtjet) me durim dhe me namaz, vertet, ajo eshte e madhe (veshtire), por jo edhe per ata qe kane frike (Zotin).
      2:46. Te cilet jane te bindur se do ta takojne Zotin e vet dhe se ata do t’i kthehen Atij.
      2:47. O bijte e israilit, perkujtojeni dhuntine Time, te cilen ua dhurova, dhe Une ju pata (te paret tuaj) dalluar ndaj njerezve te tjere (te asaj kohe).
      2:48. Dhe ruajuni nje dite kur askush askujt nuk do te mund t’i kryeje asgje, kur nuk pranohet per te (jobesimtarin) ndonje ndermjetesim dhe nuk pranohet per te kompensim, e as qe do te ndihmohen ata (fajtoret).
      2:49. Perkujtoni edhe kur ju shpetuam prej popullit te faraonit, qe nga ai shijuat denimin me te idhet, duke ua there bijte tuaj, e duke ua lene gjalle grate tuaja. Ne kete torture perjetuat nje sprovim te madh nga Zoti juaj.
      2:50. Dhe kur per ju e ndame detin, e ju shpetuam, ndersa ithtaret e faraonit i fundosem, e ju i shihnit (me syte tuaj).
      2:51. E kur i premtuam Musait (t’ia japim Tevratin) dyzet net, pas tij ju (pasi shkoi ai per Tevrat) e adhuruat vicin, ju ishit demtues (te vetes suaj).
      2:52. Mandej edhe pas asaj ua falem (gabimin), ashtu qe te falenderoni.
      2:53. Dhe (perkujtoni) kur ia dhame Musait librin, dalluesin ne menyre qe te udhezoheni ne rruge te drejte.
      2:54. Dhe kur Musai popullit te vet i tha: “O populli im, me adhurimin e vicit (ne vend te Zotit), ju i bete zullum vetvetes, pra pendohuni para Krijuesit tuaj, dhe mbyteni vetveten. Kjo per ju eshte me se miri te Krijuesi juaj. E Ai ua pranoi pendimin tuaj, Ai eshte Meshirues, ndaj pranon shume pendimin.
      2:55. Dhe kur i thate: “O Musa, ne nuk te besojme ty derisa ta shohim All-llahun haptazi, e atehere juve u rrembeu rrufeja (zjarri) dhe ju e shihnit.
      2:56. Pastaj, qe te jeni mirenjohes pas vdekjes suaj juve ju ngjallem.
      2:57. Dhe Ne beme qe rete t’u bejne e hije, ju furnizuam me rreshire (te embel) dhe me shkurteza. (Ju thame) Hani nga te mirat qe ju furnizuam! (Ata nuk qene mirenjohes). Po Neve ata nuk na bene kurrfare demi, por ata e demtuan vetveten.
      2:58. E kur ju thame: “Hyni ne kete fshat (vendbanim), dhe hani ne te lirisht ku te deshironi, e hyni ne deren (e fshatit) perulur dhe thuani: “Hittatun” - ndjese, Ne ua falim mekatet tuaja, e bamiresve ua shtojme shperblimin.
      2:59. E ata qe ishin mizore ate qe u ishte thene e ndryshuan me nje fjale tjeter, e Ne per shkak se ata kundershtuan, leshuam nga qielli nje denim kunder atyre qe ishin mizore.
      2:60. Dhe (perkujtoni) kur Musai kerkoi uje per popullin e tij, e Ne i thame: “Bjeri gurit me shkopin tend”, atehere nga ai gufuan dymbedhjete kroje qe secili grup e dinte vendin ku do te pinte uje. (U thame) Hani dhe pini nga begatite e All-llahut e mos vazhdoni te jeni crregullues ne toke.
      2:61. Madje kur ju thate: “O Musa, ne nuk mund te durojme (hame) vetem nje ushqim (te njejte), lute pra Zotin tend per ne te na furnizoje me cka mbine toka prej perimeve te saj, prej trangujve, prej hudrave, prej thjerrze (groshe) dhe prej qepeve te saj!” (Musai) Tha: “A kerkoni ta nderroni te miren per ate qe eshte me e thjeshte?” Zdirgjuni pra ne qytet, se aty do te keni ate qe kerkoni! E mbi ta rendoi poshtrimi dhe skamja, e ata kunder vetes shkaktuan hidherimin e All-llahut. Kjo ndodhi ngase ata mohonin argumentet e All-llahut, mbytnin pejgamberet pa kurrfare te drejte, dhe per shkak se kundershtuan dhe i kalonin kufijte ne te keqe.
      2:62. Vertet, ata qe besuan, ata qe ishin jehudi, krishteret, sabejet (kishin leshuar fene e adhuronin engjejt), kush besoi prej tyre (sinqerisht) All-llahun, dhe boten tjeter dhe beri vepra te mira, ata e kane shperblimin te Zoti i tyre. Per ta nuk ka frike as nuk kane perse te pikellohen (pasi qe besuan All-llahun, librat, te derguarit ne mesin e te cileve edhe Muhammedin).
    • 2:63. (Perkujtoni) Kur Ne patem marre prej jush besen tuaj, ngritem mbi ju (kodren) Turin (u thame): veproni sipas atij (Tevratit) qe ua dhame me seriozitet, e mesoni ate qe eshte ne te, ashtu qe te ruheni.
      2:64. E pas asaj (beses) ju me vone ia kthyet shpinen, e po te mos ishte miresia dhe meshira e All-llahut ndaj jush, ju do te ishit prej te deshpruarve (ne te dy jeterat).
      2:65. Ju tanime e keni te njohur ceshtjen e atyre nga mesi juaj qe nuk respektuan (urdhrin) ne te shtunen, e Ne u thame: Shnderrohuni ne majmune te perbuzur!
      2:66. Ate (shnderrim te tyre) e beme mase ndeshkuese per ata qe e perjetuan (me sy) dhe per pastajshmit, por edhe si keshille per te devotshmit.
      2:67. (Perkujtoni) Edhe kur Musai popullit te vet i tha: “All-llahu ju urdheron ta therrni nje lope! Ata thane: “A ben tallje me ne”? Ai tha: “All-llahut i mbeshtetem te me ruaj e te mos behem nga injorantet”!
      2:68. Ata thane: “Lute Zotin tend per ne te na sqaroje cfare eshte ajo”? Ai tha: “Ai thote se ajo eshte nje lope as e vjeter (e moshuar) as e re (meshqere), eshte e mesme, zbatoni pra ate qe urdheroheni”!
      2:69. Ata thane: “Lute Zotin tend per ne qe te na sqaroje cfare eshte ngjyra e saj”! Ai tha: “Ai thote se ajo eshte nje lope e verdhe, ngjyra e saj eshte e forte qe kenaqe shikuesit”.
      2:70. Ata thane: “Lute Zotin tend per ne qe te na sqaroje cfare eshte ajo, se lopet na jane perzier (jane bere te ngjashme) e ne do te gjejme ta verteten ne dashte All-llahu”!
      2:71. Ai tha: “Ai thote se ajo eshte lope jo e lodhur duke leruar token as duke ujitur bimet, ajo eshte pa te meta dhe ne te nuk ka shenje (ngjyre tjeter)”! Ata thane: “E tash na e sqarove sakte dhe e therren ate, e per pak e lane pa e kryer punen”.
      2:72. (Perkujtoni) Kur e patet mbytur nje njeri dhe u kundershtuat mes veti per te, e All-llahu eshte zbulues i asaj qe e mbanit fshehte.
      2:73. E ne u thame: “Meshoni atij (te vdekurit) me nje pjese te saj (te lopes se therrur”!) Ja, keshtu All-llahu i ngjalle te vdekurit dhe ua sqaron argumentet e veta, ashtu qe te kuptoni.
      2:74. Edhe pas (fakteve te qarta) zemrat tuaja u bene pasandej te forta si guri, e edhe me te forta, sepse ka nga guret prej te cileve gufojne lumenj, e ka disa prej tyre qe cahen dhe prej tyre buron uje, madje ka prej tyre qe nga frika ndaj Zotit rrokullisen tatepjete (nga maja e kodres). All-llahu nuk eshte i pakujdesshem ndaj asaj qe veproni ju.
      2:75. A shpresoni se do t’u besojne ata juve (jehudite), kur dihet se nje grup prej tyre degjuan fjalet e All-llahut, edhe pse i kishin kuptuar, e duke qene te vetedijshem (c’benin) i ndryshuan ato.
      2:76. E kur i takonin ata qe kishin besuar (muslimanet) thonin: “Ne kemi besuar! E kur vecoheshin ata mes veti thonin: “A po ju tregoni atyre (muslimaneve) per ate qe All-llahu ua shpalli juve (ne Tevrat rreth Muhammedit), qe ata para Zotit tuaj te kene argumente kunder jush. A nuk jeni duke kuptuar”.
      2:77. A thua nuk e dine ata (jehudite) se All-llahu e di ate cka e fshehin dhe ate cka e publikojne?
      2:78. E ka disa prej tyre qe jane analfabete, nuk e kuptojne librin, por jetojne vetem ne shpresa, duke mos qene te sigurt.
      2:79. Eshte shkaterrim per ata qe me duart e veta e shkruajne librin, e pastaj thone: “Ky eshte prej All-llahut”! E per te arritur me te nje fitim te pakte, pra eshte shkaterrim i madh per ta cka shkruan duart e tyre dhe eshte shkaterrim i madh per ta ajo cka fitojne.
      2:80. Ata edhe thane: “Neve nuk do te na kape zjarri vetem per disa dite te numeruara”! Thuaj: “A mos keni marre prej All-llahut ndonje premtim, e All-llahu nuk e thyen premtimin e vet, ose jeni duke thene per All-llahun ate qe nuk e dini?
      2:81. Po, (do te ju kape zjarri) ai qe ben keq dhe qe e vershojne gabimet e tij, ata jane banues te zjarrit, aty jane pergjithmone.
      2:82. E ata qe besuan dhe bene vepra te mira, ata jane banues te xhennetit, aty jane pergjithmone.
      2:83. (Perkujtoni) Kur ne morem zotimin e bijve te israilit; mos adhuroni tjeterke pervec All-llahun, te silleni mire ndaj prinderve, ndaj te afermve, ndaj jetimave, ndaj te varferve dhe njerezve u thuani fjale te mira; Faleni namazin dhe jepni zeqatin, e pastaj ju e thyet zotimin dhe pervec nje pakice prej jush, ia kthyet shpinen zotimit.
      2:84. Dhe kur morem zotimin tuaj qe te mos derdhni gjakun tuaj, te mos deboni veten tuaj nga vendi juaj, e ju e pranuat, ndaj deshmonie.
      2:85. Pastaj qe, ju jeni ata qe mbytni njeri-tjetrin, i deboni disa prej jush nga vendi i tyre duke bashkepunuar kunder tyre si eshte mekat e padrejte, e nese ata bien te ju ne roberi, ju jepni kompensim per (t’i liruar) ata, e debimi i tyre nga vendi eshte i ndaluar per ju. A e besoni nje pjese te librit, e tjetren e mohoni. C’mund te jete ndeshkimi ndaj atij qe punon ashtu prej jush, pos poshterim ne jeten e kesaj bote, e ne Diten e Gjykimit ata hidhen ne denimin me te ashper. All-llahu nuk eshte i pakujdesshem ndaj asaj qe veproni ju.
      2:86. Te tille jane ata qe e vleresuan jeten e kesaj bote mbi boten tjeter, andaj atyre as nuk do t’u lehtesohet denimi, e as qe do te ndihmohen ata.
      2:87. Ne i patem dhene Musait librin dhe pas tij patem derguar shume pejgambere. Isait, birit te Merjemes i dhame argumente (mrekulli) dhe e fuqizuam me (Xhibrilin) Shpirtin e Shenjte. E sa here qe u erdhi ndonje i derguar me cka nuk u pelqeu juve, a nuk u bete kryelarte dhe disa prej tyre i pergenjeshtruat e disa i mbytet?
      2:88. E (jehudite e kohes se Muhammedit) thone: “Zemrat tona jane ne kellef”! Jo, por per shkak te mosbesimit te tyre, All-llahu i ka mallkuar, andaj pak jane qe besojne (ose: pak send besojne).


      Der Author hat diesen Text versteckt. Zum Einloggen oder Registrieren hier klicken.

      Dieser Beitrag wurde bereits 2 mal editiert, zuletzt von .:Zeshkanja:. ()

    • 2:89. E kur u erdhi atyre prej All-llahut libri (Kur’ani) qe eshte vertetues i atij, qe e kishin prane, e qe para se t’u vinte e kerkonin ndihmen e tij kunder mosbesimtareve, e mohuan ate (Muhammedin) qe e njihnin, kur u erdhi. Pra mallkimi i All-llahut qofte kunder mosbesimtareve!
      2:90. E shemtuar eshte ajo per cka ata e shiten vetveten. Ate qe e shpalli All-llahu te mos e besojne nga zilia, per shkak se All-llahu nga miresia e Tij t’i shpalle atij qe deshiron nga robte e vet. Andaj merituan zemerim mbi zemerim (gazep mbi gazep). Mosbesmtaret kane denim qe i poshterson.
      2:91. Dhe kur atyre u thuhet: “Besoni ate qe e shpalli All-llahu”, ata thone: “Ne besojme ate qe na u shpall neve”, kurse e mohojme ate pas tij, edhe pse eshte vertetues i atij qe e kane ata dhe eshte i vertete. Thuaj: “Nese jeni besimtare, pse pra i mbytnit me pare pejgamberet e All-llahut”?
      2:92. Juve u pat ardhur Musai me argumente, por pas tij ju adhuruat vicin, pra ju ishit mizore.
      2:93. (Perkujtoni) Kur morem premtimin tuaj dhe mbi ju ngritem kodren Tur, (u thame) merrni kete qe u dhame seriozisht dhe degjoni (respektoni). Ata thane: “Degjuam (me veshe) e kundershtuam”. E per shkak te mosbesimit te tyre, adhurimi ndaj vicit ishte perzier me gjak ne zemrat e tyre. Thuaj: “Nese jeni besimtare, besimi juaj eshte duke u udhezuar keq”.
      2:94. Thuaj: “Nese bota tjeter (xhenneti) tek All-llahu eshte vetem per ju, e jo edhe per njerezit e tjere, nese jeni te sinqerte, kerkojeni vdekjen (e shkoni me shpejte).
      2:95. E per shkak te veprave te tyre (mekateve), ata kurre nuk e deshirojne ate. All-llahu di per zullumqaret.
      2:96. Eshte e sigurt se njerezit me lakmues per te jetuar, ti ke per te gjetur ata (jehudite), bile edhe me lakmues se idhujtaret. Ndonjeri prej tyre deshiron te jetoje nje mije vjet, por edhe sikur te jetoje, ajo (jeta e gjate) nuk do ta shpetoje ate prej denimit. All-llahu sheh cka veprojne ata.
      2:97. Thuaj: “Kush eshte armik i Xhibrilit (eshte armik i All-llahut), e ai me urdhrin e All-llahut e zbriti Kur’anin ne zemren tende, qe eshte vertetues i asaj qe ishte me pare dhe udherrefyes e pergezues per besimtaret”.
      2:98. Kush eshte armik i All-llahut, i engjejve te Tij, i te derguarve te Tij, i Xhibrilit dhe i Mikailit (ai eshte mosbesimtar), All-llahu pa dyshim eshte armik i mosbesimtareve.
      2:99. Ne te kemi shpallur ty (Muhammed) argumente te qarta dhe ato nuk i mohon askush, pervec atyre qe kane dale respektit.
      2:100. (Nuk besojne argumentet tona se) Sa here qe ata kane dhene ndonje premtim, nje grup prej tyre e hodhi ate, por shumica e tyre nuk beson.
      2:101. E kur u erdhi atyre ndonje i derguar prej All-llahut, vertetues i asaj qe kishin ata, nje grup prej tyre te cileve iu kishte dhene libri, e hodhi pas shpine librin e All-llahut, kinse nuk dinin (asgje).
      2:102. (E hodhen librin e Zotit) E ndoqen ate qe e thonin djajt ne kohen e sundimit te Sulejmanit. Po Sulejmani nuk ishte i pafé, djajt ishin te pafé, sepse u mesonin njerezve magjine. (ndoqen) Edhe cka u zbriti ne Babil dy engjejve, Harutit dhe Marutit. E ata te dy nuk i mesonin askujt (magjine) para se t’i thonin: “Ne jemi vetem sprove, pra mos u ben i pa fé!” E, mesonin (njerezit) prej atyre dyve ate (magji) me cka ndanin burrin prej gruas se vet, por pa lejen e All-llahut me ate askujt nuk mund t’i benin dem dhe ashtu mesonin cka u sillte dem e nuk u sillte dobi atyre. E ata (jehudite) e kane ditur se ai qe (hodhi librin) e zgjodhi ate (magjine), ai ne boten tjeter nuk ka ndonje te drejte (ne meshiren e Zotit). Po ta dinin, ata se per c’ka e shiten vetveten, ajo eshte shume e keqe.
      2:103. E sikur te kishin besuar ata dhe sikur te ishin ruajtur (prej mekateve), po te dinin, shperblimi prej All-llahut do te ishte shume me i dobishem.
      2:104. O ju qe keni besuar, mos thuani: “Raina” - po thuani: “Undhurna” dhe respektoni! Mosbesimtaret kane denim te dhembshem.
      2:105. As ata, ithtaret e librit qe nuk besuan, e as idhujtaret nuk duan qe juve te ju vije ndonje e mire nga Zoti juaj. Mirepo, All-llahu me meshiren e vet vecon ate qe deshiron, All-llahu eshte Zot i miresise se madhe.
      2:106. Ne nuk abrogojme (pezullojme) asnje nga argumentet tona, apo ta hedhim ne harrese e te mos sjellim edhe me te dobishem se ai, ose te ngjashem me te. A nuk e ke ditur se All-llahu eshte i plotfuqishem per cdo send?
      2:107. A nuk e ke ditur se vetem All-llahut i takon sundimi i qiejve e i tokes, dhe se pos All-llahut nuk keni as mbrojtes as ndihmetar.
      2:108. A doni ta pyetni Te derguarin tuaj sikurse u pyet me pare Musai. Ai qe e nderron besimin me mosbesim, ai tanime e ka humbur rrugen e drejte.
      2:109. Shume ithtare te librit (jehudi, krishtere) edhe pasi u eshte bere e qarte e verteta, nga vete zilia e tyre personale deshiruan qe pas besimit tuaj t’iu kthejne ne mosbesimtare, pra ju lini dhe largohuni prej tyre derisa All-llahu ta sjelle urdhrin e vet. All-llahu ka mundesi per cdo send.
      2:110. Kryeni faljen (namazin) dhe jepeni zeqatin, e cfaredo te mire qe e pergatitni per veten tuaj, ate e gjeni tek All-llahu. S’ka dyshim se All-llahu percjell cdo veprim tuajin.
      2:111. Ata edhe thane: “Kurrsesi nuk ka per te hyre kush ne xhennet, pervec atij qe eshte jehudi ose i krishter! Ato jane fantazi te tyre”! Thuaju: “Sillni argumentin tuaj (cka thoni) po qe se jeni te drejte”?
      2:112. Nuk eshte ashtu (si thone ata), po ai qe i eshte dorezuar All-llahut dhe eshte bamires, ai e ka shperblimin e vet te Zoti i tij, per ata nuk ka frike, as nuk kane pse te merziten.
      2:113. Jehudite thane se te krishteret nuk jane te mbeshtetur ne asgje (nuk kane fé te vertete). Edhe te krishteret thane se jehudite nuk jane te mbeshtetur ne asgje, e duke qene se ata te dy palet e lexojne librin. Po keshtu si theniet e tyre, thane edhe ata qe nuk dinin (idhujtaret per Muhammedin). Po ne diten e gjykimit per ate qe ata nuk pajtoheshin, All-llahu gjykon ndermjet tyre.
      2:114. E kush mund te jete me mizor se ai qe ne xhamite e All-llahut pengon te permendet emri i Tij (te behet ibadet) dhe perpiqet per shkaterrimin e tyre. Atyre ndryshe nuk u takoi te hyjne vete ne to, vetem duke qene respektues (te tyre e jo rrenues). Ata ne kete jete kane nencmim e ne boten tjeter denim te madh.
      2:115. Te All-llahut jane edhe (anet nga) lindja edhe nga perendimi, dhe kahdo qe te ktheheni, aty eshte ane e All-llahut. Vertete, All-llahu eshte i gjere (ne bujari) e i dijshem.
      2:116. Ata (ithtaret e librit) thane: “All-llahu ka femije”!? I paster eshte Ai nga kjo e mete! E Tij eshte gjithcka ne qiej e ne toke, gjithcka i eshte nenshtruar Atij.
    • 2:117. Ai eshte shpikes i qiejve e i tokes (pa kurrfare modeli te meparshem) e kur deshiron dicka, ai vetem i thote: “Behu!”, ne ate moment behet.
      2:118. E ata qe nuk dine (kurejshitet politeiste) thane: “Perse te mos na flase neve All-llahu, ose te na vije ndonje argument”! Po keshtu, theniet e tyre ne menyre te njejte i paten perseritur edhe ata qe ishin para tyre. Te njejta jane zemrat e tyre. Ne tanime i sqaruam argumentet per nje popull qe deshiron te bindet.
      2:119. Ne te derguam ty me te verteten (Kur’anin), pergezues dhe qortues, e ti nuk je pergjegjes per banuesit e xhehennemit.
      2:120. As jehudite, e as krishteret kurre nuk do te jene te kenaqur me ty deri sa ta pasosh fene e tyre. Thuaju: “Udhezimi i All-llahut eshte udhezim i drejte. E nese pasi qe te ka ardhur ty e verteta shkon pas mendimeve te tyre, nuk ka kush te te ndihmoje e as te mbroje nga All-llahu”.
      2:121. Atyre, te cileve ua dhame librin dhe te cilet e lexojne drejt ashtu si eshte, ata e besojne ate (Kur’anin). E ata qe e mohojne ate, te tillet jane ata qe deshtuan (ne Dunja e ne Ahiret).
      2:122. O bijte e israilit, kujtoni te mirat e Mia qe ua dhurova, qe ju dallova mbi njerezit e tjere (te asaj kohe).
      2:123. Dhe ruajuni nje dite kur askush nuk do te mund ta ndihmoje tjetrin per asnje send, nuk pranohet prej askujt kompensim, nuk do t’i beje dobi askujt ndonje ndermjetesim dhe as qe do te ndihmohen (mekataret).
      2:124. Perkujto (O i derguar) kur Zoti i vet, Ibrahimin e provoi me disa obligime, e ai i permbushi ato, e Ai i tha: “Une po te bej ty prijes (imam) te njerezimit”! Ai tha: “(ben o Zot) Edhe nga pasardhesit e mi”! (Zoti) Tha: “Miresine Time nuk mund ta gezojne mizoret”!
      2:125. Dhe kur shtepine (Qaben) e beme vendkthimi dhe vendsigurie per njerezit, (u thame): Vendin ku qendroi Ibrahimi pranojeni per vendfaljeje! Ibrahimin dhe Ismailin i urdheruam: ju te dy pastrojeni shtepine Time per vizituesit, per ata qe qendrojne aty dhe per ata qe falen aty.
      2:126. Dhe kur Ibrahimi tha: “Zoti im, beje kete nje qytet sigurie dhe banoret e tij, qe besuan All-llahun dhe jeten tjeter, furnizoi me lloje te frutave”! Ai (All-llahu) tha: “(E furnizoj) Edhe atij qe nuk besoi do t’ia mundesoj shfrytezimin e frutave per nje kohe te shkurter, e pastaj do ta shtyeje ne denimin e zjarrit, e sa perfundim i shemtuar eshte ai”.
      2:127. Edhe kur Ibrahimi dhe Ismaili, duke i ngritur themelet e shtepise (Qabes - luteshin): “Zoti yne, pranoje prej nesh, se me te vertete Ti je qe degjon dhe di”!
      2:128. Zoti yne, bena neve dyve besimtare te sinqerte ndaj Teje dhe nga pasardhesit tane, njerez te bindur ndaj Teje, na i meso rregullat e ibadetit (adhurimit) tane dhe falna neve, vertet Ti je qe fale shume, je meshirues”!
      2:129. Zoti yne, dergo nder ta, nga gjiu i tyre te derguar qe t’u lexoje atyre ajetet Tua, t’u mesoje atyre librin dhe urtesine, e t’i pastroje (prej ndytesise se idhujtarise) ata. S’ka dyshim se Ti je ngadhenjyesi, i dijshmi.
      2:130. E kush largohet prej fese se Ibrahimit pervec atij qe e poshtron vetveten. Ne ate e beme te zgjedhur ne kete bote, kurse ne boten tjeter ai eshte njeri prej te larteve.
      2:131. Kur Zoti i vet atij i tha: “Dorezohu”! Ai tha: “Iu kam dorezuar Zotit te gjithesise”!
      2:132. E Ibrahimi i porositi bijte e tij me kete (fe), e edhe Jakubi. (u thane) “O bijte e mi, All-llahu ua zgjodhi fene (islame) juve, pra mos vdisni ndryshe, por vetem duke qene muslimane”!
      2:133. A ishit ju (ithtare te librit) deshmitare kur Jakubit iu afrua vdekja, e ai bijve te vet u tha: “Cka do te adhuroni pas meje”? Ata thane: “Do ta adhurojme Zotin tend dhe Zotin e prinderve tuaj: Ibrahimit, Ismailit, Is’hakut, nje te vetmin Zot dhe ne, vetem Atij i jemi dorezuar”!
      2:134. Ai ishte nje popull qe kaloi, atij i takoi ajo qe fitoi, e juve u takon ajo qe fituat, prandaj ju nuk jeni pergjegjes per ate qe vepruan ata.
      2:135. Ata (ithtaret e librit) thane: “Behuni jehudi ose te krishtere, e gjeni rrugen e drejte”! Thuaj: “Jo, (asnjeren) por fene e drejte te Ibrahimit qe ai nuk ishte nga idhujtaret”.
      2:136. Ju (besimtare) thuani: “Ne i besuam All-llahut, ate qe na u shpall neve, ate qe iu shpall Ibrahimit, Ismailit, Is’hakut, Jakubit dhe pasardhesve (te Jakubit qe ishin te ndare ne dymbedhjete kabile), ate qe i eshte dhene Musait, Isait dhe ate qe iu eshte dhene nga Zoti i tyre pejgambereve, ne nuk bejme dallim ne asnjerin prej tyre dhe ne vetem atij i jemi bindur.
      2:137. Ne qofte se ata besuan ashtu sic besuat ju, ata vertet kane gjetur rrugen e drejte, e nese refuzojne, atehere ata jane kundershtare (opozite), po ty (Muhammed) kunder tyre do te mjaftoje All-llahu. Ai eshte degjuesi, i dijshmi.
      2:138. (Kjo fe jona eshte) Ngjyrosje e All-llahut, e kush ngjyros (me fe) me mire se All-llahu. Ne vetem ate e adhurojme.
      2:139. Thuaj: “A doni te grindeni me ne per All-llahun, e Ai eshte Zoti yne dhe Zoti juaj dhe ne kemi vepra (shperblimin e veprave) tona, e ju keni veprat tuaja. Por ne jemi (besimtare) te sinqerte ndaj Tij”.
      2:140. A pretendoni se Ibrahimi, Ismaili, Is’haku, Jakubi dhe pasardhesit kane qene jehudi ose te krishtere? Thuaj: “A e dini ju me mire apo All-llahu? Kush eshte me mizor se ai, qe e ka deshmine e All-llahut prane vetes dhe e fshehe. All-llahu nuk eshte i panjoftuar me veprimet tuaja”.
      2:141. Ai ishte nje popull qe shkoi, te cilit i takoi ajo qe fitoi, e juve u takon ajo qe fituat, prandaj ju nuk jeni pergjegjes per ate qe ata vepruan.
      2:142. Disa mendjelehte nga njerezit do te thone: “Cka i ktheu ata (muslimanet) prej kibles (drejtimit) ne te cilin ishin ata (Kudsi)? Thuaj: “Te All-llahut jane lindja dhe perendimi, Ai e ve ne rrugen e drejte ate qe do”.
      2:143. Dhe ashtu (sic ju udhezuam ne fene islame) Ne u beme juve nje pupull te drejte (nje mes te zgjedhur) per te qene ju deshmitare (ne diten e gjykimit) ndaj njerezve, dhe per te qene i derguari deshmitar ndaj jush. E Kiblen nga e cila ti u drejtove nuk e beme per tjeter, vetem se per te provuar ate qe shkon pas te derguarit, nga ai qe kthehet prapa, ndonese kjo ka qene veshtire (per disa), por jo edhe per ata qe All-llahu i drejtoi. All-llahu nuk eshte qe t’ua humbe besimin tuaj. S’ka dyshim se All-llahu eshte shume i bute dhe meshirues ndaj njerezve.
    • 2:144. Ne shume here po shohim kthimin e fytyres tende kah qielli, e Ne gjithqysh do te drejtojme ty ne drejtim te nje kibleje (Qabja) qe ti e do ate. Pra kthehu anes se xhamise se shenjte (Qabes), dhe kudo qe te jeni (o besimtare) kthehuni kah ajo ane. E atyre qe u eshte dhurruar libri, ata e dine sigurisht se kjo (kthese) eshte e vertete nga Zoti i tyre. E All-llahut nuk mund t’i fshihet ajo qe veprojne ata.
      2:145. Po edhe sikur t’u sillshe ti cdo lloj argumenti atyre qe u eshte dhene libri, ata nuk pasojne kiblen tende, e as ti nuk do te pasosh kiblen e tyre, po asnjera pale nuk do ta pasoje kiblen e tjetres. E pas dijes, e cila te ka ardhur, po e zeme se ishe vene pas deshirave te tyre, atehere ti do te ishe mizor.
      2:146. Atyre qe ua kemi dhene librin, ata e njohin ate (Muhammedin) sic i njohin bijte e vet, e nje grup pre tyre edhe pse e dine kete, jane duke e fshehur te verteten.
      2:147. E verteta eshte nga Zoti yt, pra kurrsesi mos u ben nga ata qe dyshojne.
      2:148. Secili (popull) ka nje ane te ciles ai i kthehet, ju shpejtoni kah punet e mbara, kudo qe te jeni All-llahu ka per t’ju tubuar te gjitheve, All-llahu ka fuqi per cdo send.
      2:149. Kahdo qe te shkosh ktheje fytyren tende kah ana e xhamise se shenjte, kjo eshte e vertete nga Zoti yt. All-llahu percjell gjithcka qe veproni ju.
      2:150. Dhe kahdo qe te dalesh, ktheje fytyren tende kah ana e xhamise se shenjte (Qabja) dhe kudo qe te gjendeni ktheni fytyrat tuaja kah ana e saj, ashtu qe njerezit mos te kene argument kunder jush, pervec atyre qe jane mizore nga ata (qe nga inati nuk pranojne kurrfare fakti), por mos ia keni friken atyre, frikesohuni prej Meje (e bera kete) qe te gjeni rrugen e drejte dhe qe te plotesoje miresine Time ndaj jush.
      2:151. (Sikurse plotesova miresine Time ndaj jush) Ashtu sic derguam nga gjiu i juaj te derguar t’u lexoje ajetet Tona, t’ju pastroje, e t’ju mesoje librin dhe traditen, e edhe t’ju mesoje ate qe nuk e dinit.
      2:152. Pra ju me kujtoni Mua (me adhurime), Une ju kujtoj juve (me shpreblim). Me falenderoni e mos Me mohoni.
      2:153. O ju qe keni besuar, kerkoni ndihme me durim e me te falur, se vertet All-llahu eshte me durimtaret.
      2:154. E per ata qe u mbyten ne rrugen e All-llahut mos thoni: “Jane te vdekur”, Jo, ata jane te gjalle, por ju nuk kuptoni (gjallerine e tyre).
      2:155. Ne do t’ju sprovojme me ndonje frike, me uri, me ndonje humbje nga pasuria e nga jeta e edhe nga frytet, po ti jepju myzhde durimtareve.
      2:156. Te cilet, kur i godet ndonje e pakendshme thone: “Ne jemi te All-llahut dhe ne vetem tek Ai kthehemi”!
      2:157. Te tillet jane qe te Zoti i tyre kane bekime e meshire dhe te tillet jane ata te udhezuarit ne rrugen e drejte.
      2:158. “Safa” dhe “Merve” jane nga shenjat (per adhurim) e All-llahut, e kush e mesyen shtepine per haxh (Qaben per haxh) ose per umre (vizite jashte kohes se haxhit), nuk eshte mekat per te t’i vizitoje ato dyja (te ece ne ato dy vende). E kush ben ndonje te mire nga vullneti (jo obliguese), s’ka dyshim se All-llahu eshte shperblyes i gjithedijshem.
      2:159. Ata, te cilet fshehin argumentet dhe faktet qe Ne i shpallem, e pasi qe ato ua sqaruam njerezve ne librin, te tillet i mallkon All-llahu, i mallkojne edhe ata qe mallkojne.
      2:160. Pervec atyre qe pendohen, qe permiresohen dhe qe u shpjegojne njerezve (te verteten), te tilleve ua pranoj pendimin, se Une pranoj shume pendimin, jam meshirues.
      2:161. Ata, te cilet mohuan dhe vdiqen si pabesimtare, kunder tyre eshte mallkimi i All-llahut, i engjejve dhe i te gjithe njerezve.
      2:162. Ata pergjithmone jane aty (ne zjarr), as nuk u lehtesohet denimi, as nuk u jepet afat.
      2:163. Zoti juaj (qe meriton adhurim) eshte Nje, All-llahu, nuk ka zot pos Atij qe eshte meshireplote, gjithnje meshiron.
      2:164. Eshte fakt se ne krijimin e qiejve e te tokes, ne nderrimin e nates e te dites, te anijes qe lundron ne det qe u sjell dobi njerezve, ne ate shi qe e leshon All-llahu prej se larti e me te ngjall token pas vdekjes se saj dhe perhape ne te nga cdo lloj gjallese, ne qarkullimin e ererave dhe reve te nenshtruara mes qiellit e tokes, (ne te gjitha keto), per nje popull qe ka mend ka argumente.
      2:165. E nga njerezit ka asish qe ne vend te All-llahut besojne idhujt, qe i duan (i madherojne) ata, sikur (qe besimtaret e vertete e duan) All-llahun, po dashuria e atyre qe besuan All-llahun eshte shume me e forte. E sikur te dinin ata qe bene mizori se kur do ta shohin denimin (ne boten tjeter), do te binden se e tere fuqia i takon vetem All-llahut (e jo idhujve) dhe se All-llahu eshte ndeshkues i rrepte.
      2:166. Dhe (sikur te shihnin) kur do te largohen ata qe u prinin prej atyre qe i ndiqnin (paria largohet prej atyre qe u shkuan pas), e te gjithe e shohin denimin dhe keputen lidhjet e tyre.
      2:167. E Ata, te cilet u paten shkuar pas do te thone: “Ah, sikur te na lejohej nje kthim (ne Dunja) e te largohemi prej tyre (prijesve) sic u larguan ata tash prej nesh”! Keshtu All-llahu do t’ju paraqese veprat qe jane deshperim per ta, e ata nuk kane te dale prej zjarrit.
      2:168. O ju njerez, hani nga ajo qe eshte ne toke e qe eshte e lejuar dhe e mire, e mos shkoni hapave te djallit se ai eshte armik i hapet i juaji.
      2:169. Ai ju urdheron vetem me te keqia e turpesi, dhe ju shtyen te thoni per All-llahun ate qe nuk e dini.
      2:170. E kur u thuhet atyre (idhujtareve): “Pranoni ate qe All-llahu e shpalli”! Ata thone: “Jo, ne ndjekim ate rruge ne te cilen i gjetem prinderit tane”! Edhe sikur prinderit e tyre te mos kene kuptuar dhe te mos jene udhezuar ne rrugen e drejte (ata do t’i pasonin)?
      2:171. Shembulli i (i thirresit te) atyre qe nuk besuan eshte sikurse i atij (bariut) qe u leshon britme atyre (bagetive) qe nuk degjojne tjeter vetem se britme e ze (e nuk kuptojne). Ata jane te shurdher, memece e te verber, ata nuk kuptojne.
      2:172. O ju qe besuat, hani nga te mirat qe ua kemi dhene dhe falenderoni All-llahun, nese jeni qe vetem Ate e adhuroni.
      2:173. (All-llahu) Ua ndaloi juve vetem te ngordhten, gjakun, mishin e derrit dhe ate qe therret (ngrihet zeri me te) jo ne emer te All-llahut. E kush shtrengohet (te haje nga keto) duke mos pasur per qellim shijen dhe duke mos e tepruar, per te nuk eshte mekat. Vertet All-llahu fale, eshte meshirues.
      2:174. Ata qe fshehin nga libri ate qe shpalli All-llahu dhe per te fitojne shume te pakte, ata ne barqet e tyre fusin vetem zjarr. Atyre All-llahu nuk do t’u flase ne diten e gjykimit dhe as nuk i shfajeson ata, por per ta pason denimi i rende e i padurueshem.
      2:175. Ata jane qe ne vend te udhezimit e moren humbjen dhe denimin ne vend te shpetimit. Sa te durueshem qenkan ata ndaj zjarrit?
    • 2:176. Ate (denim) per shkak se All-llahu e zbriti librin (Tevratin), me sqarim te drejte, e ata qe bene ndryshime ne librin, jane ne nje percarje te larget nga e verteta.
      2:177. Nuk eshte tere e mira (e kufizuar) t’i ktheni fytyrat tuaja kah lindja ose perendimi, por miresi e vertete eshte ajo e atij qe i beson All-llahut, dites se gjykimit, engjejve, librit, pejgambereve dhe pasurine qe e do ua jep te afermve, bonjakeve, te varferve, udhetareve, lypesve dhe per lirimin e roberve, dhe ai qe e fal namazin, e jep zeqatin, dhe ata qe kur premtojne e zbatojne, dhe te durueshmit ne skamje, ne semundje dhe ne flaken e luftes. Te tillet jane ata te sinqertit dhe te tillet jane ata te devotshmit.
      2:178. O ju qe besuat, u eshte bere obligim gjurmimi per denim per mbytje: i liri per te lirin, robi per robin, femra per femren. Kurse atij qe i falet dicka nga vellai i vet, atehere ajo le te percillet (e atij qe fal) kuptueshem dhe shpagimi (nga dorasi) atij le t’i behet me te mire. Kjo eshte nje lehtesim dhe meshire prej Zotit tuaj. E kush tejkalon pas ketij (pajtimi), ai ka nje denim te idhet.
      2:179. O ju te zotet e mendjes, kjo mase e denimit eshte jete per ju, ashtu qe te ruheni (nga mbytja e njeri-tjetrit).
      2:180. Kur ndonjerit prej jush i eshte afruar vdekja, nese le pasuri pas vete, testamenti (vasijeti) per prinderit dhe per te afermit u eshte bere juve obligim, por ashtu sic eshte drejt. Per ata qe jane te devotshem kjo eshte detyre qe lypet kryer.
      2:181. Kush ben ndryshimin e tij pasi qe ta kete degjuar (ditur) ate, mekati per te u takon atyre qe ndryshojne. All-llahu degjon dhe di.
      2:182. E kush frikesohet prej testamentuesit se gabimisht po largohet nga drejtesia, ose qellimisht do te beje mekat, ai qe ben pajtim ndermjet tyre, ai nuk ka mekat. Vertet All-llahu shume fale dhe shume meshiron.
      2:183. O ju qe besuat, agjerimi u eshte bere obligim sikurse qe ishte obligim edhe i atyre qe ishin para jush, keshtu qe te beheni te devotshem.
      2:184. (Jeni te obliguar per) Dite te caktuara, e kush eshte i semure prej jush ose eshte ne udhetim (e nuk agjeroi), atehere ai (le te agjeroje) me vone aq dite. E ata qe i rendon ai (nuk mund te agjerojne), jane te obliguar per kompensim, ushqim (ditor), i nje te varferi, ai qe nga vullneti jep me teper, ajo eshte aq me mire per te. Mirepo, po qe se e dini, agjerimi eshte me i mire per ju.
      2:185. (Ato dite te numeruara jane) Muaji i Ramadanit qe ne te (filloi te) shpallet Kur’ani, qe eshte udherrefyes per njerez dhe sqarues i rruges se drejte dhe dallues (i te vertetes nga genjeshtra). E kush e perjeton prej jush kete muaj le te agjeroje, ndersa kush eshte i semure ose ne udhetim, le te agjeroje aq dite nga ditet e mevonshme. All-llahu me kete deshiron lehtesim per ju, e nuk deshiron veshtiresim per ju. (Te agjeroni ditet e leshuara me vone) Qe te plotesoni numrin, ta madheroni All-llahun per ate se u udhezoi dhe qe te falenderoni.
      2:186. E kur robet e Mi te pyesin ty per Mua, Une jam afer, i pergjigjem lutjes kur lutesi me lutet, pra per te qene ata drejt te udhezuar, le te me pergjigjen ata Mua dhe le te me besojne Mua.
      2:187. Naten e agjerimit u eshte lejuar afrimi te grate tuaja, ato jane prehje per ju dhe ju jeni prehje per ato. All-llahu e di se ju e keni mashtruar vetveten, andaj ua pranoi pendimin tuaj dhe ua fali gabimin. Tash e tutje bashkohuni me to dhe kerkoni ate qe ua ka caktuar All-llahu dhe hani e pini derisa qarte te dallohet peri i bardhe nga peri i zi ne agim, e pastaj agjerimin plotesojeni deri ne mbremje. E kur jeni te izoluar (ne i’tikafe) ne xhami, mos t’u afroheni atyre (per marredhenie intime). Keto jane dispozitat e All-llahut, pra mos i kundershtoni. Ja keshtu, ne kete menyre All-llahu ua sqaron njerezve argumentet e veta qe ata te ruhen.
      2:188. Dhe mos e hani pasurine e njeri-tjetrit ne menyre te palejuar, e as mos u paraqitni me te (me ryshfet) te gjykatesit per te grabitur ne menyre te padrejte nje pjese te pasurise se njerezve, kur ju e dini (se pa te drejte po e hani ate).
      2:189. Te pyesin ty per henen e re (dhe fazat e saj) Thuaj: “Ato jane percaktime te kohes per njerez dhe per haxh. Nuk eshte miresi te hyni nga mbrapa ne shtepite por eshte miresi kush ruhet (nga te keqijat). Ne shtepite hyni kah dyert e tyre dhe kini frike All-llahun qe ashtu te gjeni shpetim.
      2:190. Dhe luftoni ne rrugen e All-llahut kunder atyre qe ju sulmojne e mos e teproni se All-llahu nuk i do ata qe e teprojne (e fillojne luften).
      2:191. Dhe luftoni ata kudo qe t’i zini, deboni prej vendit ata sikurse ju perzuan ata juve. Provokimi (fitneja) eshte me i rende se vrasja. Mos i luftoni ata prane xhamise se shenjte (Qabes) deri qe ata t’ju luftojne juve aty, e nese ju sulmojne, atehere sulmoni edhe ju ata. I ketille eshte ndeshkimi ndaj pabesimtareve.
      2:192. E nese heqin dore (nga provokimi), All-llahu eshte Ai qe fal dhe qe meshiron.
      2:193. Luftoni ata (idhujtaret) derisa te zhduket propagandimi i idhujtareve dhe derisa te aplikohet feja vetem per All-llahun. E ne qofte se ndalen (nga propaganda dhe lufta), atehere lereni armiqesine, pervec atyre qe jane zullumqare.
      2:194. Muaji i shenjte (i sivjetit) eshte per muajin e shenjte (te vjetit), e shenjterite (shkelja e tyre) jane mase ndeshkuese. Pra, kush ju sulmon juve, kthenia sulmin atij edhe ju po ne ate mase dhe kini frike nga All-llahu e ta dini se All-llahu eshte me te devotshmit.
      2:195. Dhe jepni per ne rruge te All-llahut e mos e hidhni veten ne rrezik dhe beni mire, se me te vertete All-llahu i do bamiresit.
      2:196. E kryeni haxhin dhe umren per hir te All-llahut, po ne qofte se pengoheni, atehere (therrni per kurban) cka t’ju vije me lehte prej kurbaneve, e mos i rruani kokat tuaja derisa te arrije kurbani vendin e caktuar. Po kush eshte prej jush i semure ose ka mundim koke (e rruhet para kohe) kompensimi eshte: agjerim, sadaka ose kurban. E kur jeni te sigurt, ai qe bene umren para haxhit (duhet therre) nje kurban qe i vjen me lehte, mirepo nese nuk ka, le te agjeroje tri dite gjate haxhit e shtate dite kur te ktheheni, keto jane dhjete dite te plota. Ky eshte rregull per ata qe nuk e kane familjen prane xhamise se shenjte. Pra kini dro All-llahun dhe dijeni se All-llahu eshte ndeshkues i rrepte.
      2:197. Haxhi eshte ne muajt e caktuar e kush ben (ia fillon te zbatoje) haxhin ne keta muaj, nuk duhet afruar gruas, nuk ben te merr neper kembe dispozitat e sheriatit, as nuk duhet shkaktuar grindje. Cka punoni nga e mira, All-llahu di per to. Dhe pergatituni me furnizim (per rruge), e furnizimi me i mire eshte devotshmeria, e ju te zotet e mendjes kini drone Time.
      2:198. Nuk eshte mekat per ju te kerkoni begati nga Zoti juaj (te beni ndonje tregti gjate haxhit). E kur te derdheni (hiqeni) prej Arafatit, permendeni All-llahun ne vend te shenjte (Muzdelife), permendeni Ate ashtu si u ka udhezuar Ai, sepse me pare ishit te humbur.
      2:199. Pastaj zdirgjuni andej kah zdirgjen njerezit, kerkoni All-llahut falje, se All-llahu fal e eshte meshirues.
      2:200. E kur t’i kryeni detyrat tuaja, permendeni All-llahun sikurse i perkujtoni prinderit tuaj, bile permendeni edhe me forte. Ka disa prej njerezve qe thone: “Zoti yne, na jep Ti neve ne kete bote”! Per te nuk ka asgje ne boten tjeter.
      2:201. E, ka prej tyre asish qe thote: “Zoti yne na jep te mira ne kete jete, te mira edhe ne boten tjeter dhe na ruaj prej denimit me zjarr”!
      2:202. Te tillet e kane shperblimin nga ajo qe e fituan. All-llahu eshte i shpejte ne llogari.
      2:203. All-llahun permendeni ne ditet e caktuara (ne ditet e bajramit). Kush ngutet (te largohet prej Mines) per dy dite, nuk ben mekat, po edhe ai qe e shtyen (edhe per nje dite) nuk bene mekat, keto rregulla jane per ate qe don te jete i perpikte. Pra, kini kujdes All-llahun dhe dijeni se ju te Ai tuboheni.
      2:204. Ka ndonje nga njerezit qe fjala e tij te mahnit, por vetem ne kete bote (meqe ne boten tjeter gjykon Ai qe i di te fshehtat), dhe per ate qe ka ne zemren e tij, e paraqet All-llahun deshmues, e ne realitet ai eshte kundershtari me i rrepte.
    • 2:205. E posa te kthehet ai ne toke, vepron te beje shkaterrim ne te, te asgjesoje te korrat (mbjelljet) dhe gjallesat. E All-llahu nuk e do crregullimin (fesadin).
      2:206. Dhe kur i thuhet atij: “Ki frike All-llahun”!, ate e kap eufori per pune mekati. Shtrat i shemtuar eshte ai qe i takon atij (xhehennemi).
      2:207. Ka nga njerezit, i cili per hire te All-llahut e flijon vetveten, e edhe All-llahu eshte shume i meshirshem per robte e vet.
      2:208. O ju qe besuat, hyni ne islamizmin e teresishem (perqafojeni fene islame ne teresi), e mos ndiqni rrugen e djallit, sepse ai eshte armik juaji i hapet.
      2:209. E nese devijoni pasi qe u kane ardhur argumentet e qarta, ta dini pra se All-llahu eshte i plotfuqishem, i vetedijshem.
      2:210. Ata nuk jane duke pritur tjeter, por vetem t’ju vije All-llahu (urdheri i All-llahut ne diten e gjykimit) nen hije te reve, (t’ju vijne) engjejt dhe ceshtja te jete e kryer (kush per xhennet e kush per xhehennem). Vetem te All-llahu eshte fundi i te gjitha ceshtjeve.
      2:211. Pyeti bijte e Israilit, se sa argumente te qarta u kemi dhene atyre (dhe nuk besuan). E kush e nderron te miren e All-llahut pasi qe t’i kete ardhur ajo, s’ka dyshim se ndeshkimi i All-llahut eshte i ashper.
      2:212. Atyre qe nuk besuan, u eshte bere e hijshme jeta e kesaj bote dhe bejne tallje me ata qe besuan. Po ata qe u ruajten (besimtaret) ne diten e kijametit. All-llahu i jep (shperblim) pa mase atij qe e do.
      2:213. Njerezit ishin nje popull (te fese se natyrshme islame) e (kur u percane) All-llahu dergoi pejgamberet pergezues dhe qortues, dhe atyre Ai u zbriti edhe librin me fakte te sakta per te gjykuar ne ate qe u kundershtuan ndermjet veti. Ne ate (liber) kundershtuan vetem ata qe kishin liber (ithtaret e librit). E perpos atyre qe iu kishte dhene ai (libri) dhe u kishin ardhur argumente te qarta, nuk kundershtoi kush ne te (ne librin), po edhe ate (kundershtim e bene), nga zilia ndermjet tyre, mirepo All-llahu me meshiren e Tij i udhezoi ata qe besuan tek e verteta e asaj per cka ishin kundershtuar. All-llahu e ve ne rruge te drejte ate qe deshiron.
      2:214. Po ju menduat se do te hyni ne xhennet, pa u provuar edhe ju me shembullin e atyre qe ishin para jush, te cilet i paten goditur skamjet e vuajtjet dhe qene tronditur, saqe i derguari thoshte, e me te edhe ata qe kishin besuar: “Kur do te jete ndihma e All-llahut”?! Ja (u erdhi ndihma) vertet ndihma e All-llahut eshte afer”!
      2:215. Te pyesin se c’do te japin. Thuaj: “Ate qe jepni prej pasurise jepni per prinderit, jepni per te afermit, per bonjaket, per te varferit, per kurbetcinjte. E cdo te mire qe punoni, s’ka dyshim se All-llahu e di.
      2:216. Juve u eshte bere obligim lufta, ndonese ju e urreni ate. Por mund qe ju ta urreni nje send, e ai eshte shume i dobishem per ju, dhe mund qe ju ta doni nje send, e ai eshte dem per ju. All-llahu e di (fundin e cdo sendi) e ju nuk dini.
      2:217. Te pyesin per luften ne muajin e shenjte, thuaj: “Lufta ne te eshte e madhe (mekat i madh), por pengimi nga rruga e All-llahut, mosbesimi ndaj Tij, pengimi nga xhamia e shenjte (Qabja) dhe debimi i banoreve te saj nga ajo, jane mekate edhe me te medha tek All-llahu. E provokimi (kunder muslimaneve) eshte edhe me i madh se mbytja. Ata do t’ju luftojne juve vazhdimisht per t’ju zbrapsur, nese munden, nga feja juaj. E kush zbrapset prej jush nga feja e tij dhe vdes si pabesimtar, ata i kane zhdukur veprat e veta ne kete jete dhe ne jeten tjeter. Te tillet jane banore te zjarrit dhe ne te do te qendrojne perjetshem.
      2:218. Ata te cilet besuan, ata qe u shperngulen dhe luftuan ne rrugen e All-llahut, ata meritojne te shpresojne ne meshiren e Tij. All-llahu fale shume dhe eshte meshirues.
      2:219. Te pyesin ty per veren dhe bixhozin. Thuaj: “Qe te dyja jane mekat i madh, e ka edhe dobi ne to (te pakta) per njerez, por demi i tyre eshte me i madh se dobia e tyre. Te pyesin ty edhe se c’do te japin. Thuaj: “Tepricen”! Keshtu ua sqaron All-llahu juve argumentet ashtu qe te mendoni (cka eshte mire e cka eshte keq).
      2:220. (te mendoni) Per kete bote dhe per boten tjeter. Dhe te pyesin ty per bonjaket. Thuaj: “Po t’i ndihmoni ne punet e tyre eshte me mire, e nese i perzieni (pasurine e tyre me tuajen), ata jane vellezerit tuaj. All-llahu di te dalloje qellimkeqin nga qellimmirin. E sikur te deshironte All-llahu do t’ju rendoje. All-llahu eshte me i fuqishmi, me i urti.
      2:221. Mos u martoni me idhujtare deri qe ato te besojne (Zotin). Nje robereshe besimtare eshte me e vlefshme se nje idhujtare, edhe nese ajo (idhujtarja) ju mahnite. Mos u martoni as me idhujtare deri qe ata te besojne (Zotin). Nje rob besimtar eshte me i vlefshem se idhujtari edhe nese ai ju mahnit. Ata ju ftojne per ne zjarr, e All-llahu me meshiren e vet ju fton per ne xhennet, per ne shpetim dhe u sqaron njerezve argumentet e veta, ashtu qe ata te perkujtojne.
      2:222. Te pyesin ty per te menstruacionin (hajdin). Thuaj: “Ajo eshte gjendje e neveritur, andaj largohuni prej grave gjate menstruacionit dhe mos iu afroni atyre (per marredhenie) derisa te pastrohen. E kur te pastrohen, atehere afrohuni atyre ashtu sic u ka lejuar All-llahu. All-llahu i do ata qe pendohen dhe ata qe ruhen prej puneve te ndyta e te neveritshme.
      2:223. Grate tuaja jane vendmbjellje e juaj, afrohuni vendmbjelljes suaj si te deshironi, por pergatitni per veten tuaj, dhe kini frike All-llahun, e ta dini se fundi juaj eshte tek Ai, e besimtareve jepu myzhde.
      2:224. E mos e beni All-llahun peng te betimeve tuaja (kur betoheni ne Te), kur doni te beni vepra te mira, te silleni mire dhe te beni pajtim ndermjet njerezve. All-llahu i degjon te gjitha dhe i di.
      2:225. All-llahu nuk ju merr ne pergjegjesi per betimet tuaja te paqellimta, por ju merr per ato qe i beni qellimisht me gjithe zemer. All-llahu eshte i bute dhe fale shume.
      2:226. Ata qe betohen se do te largohen prej grave te tyre (te mos bejne kontakt me to), afati i pritjes eshte kater muaj. Ne qofte se kthehen ata (heqin dore nga betimi), s’ka dyshim, All-llahu ben falje dhe meshiron.
      2:227. E ne qofte se ata kane vendosur per shkurorezim, All-llahu degjon (fjalet e tyre) i di (qellimet e tyre).
      2:228. E ato gra qe jane shkurorezuar jane te obliguara te presin tre menstruacione. Nese ato i besojne All-llahut dhe dites se fundit, atyre nuk u lejohet ta fshehin ate qe All-llahu e krijoi ne mitrat e tyre. E burrat e tyre kane me shume te drejta qe gjate asaj kohe, nese duan pajtim, t’i rikthejne ato. Edhe atyre (grave) u takon e drejta sikurse edhe pergjegjesia ne bashkeshortesi, e burrave u takon nje perparesi ndaj tyre. All-llahu eshte i gjithefuqishem, i urte.
      2:229. Leshimi (pas te cilit mund te behet rikthimi) eshte dy here, e (pastaj) ose jete e njerezishme (bashkeshortore) ose shkurorezim me mirekuptim. E juve (burrave) nuk u lejohet t’u merrni asnje send nga ajo qe u keni dhuruar (si niqah), vetem nese qe te dy frikesoheni se nuk do te mund t’i ruani dispozitat e All-llahut (ne bashkeshortesi). E nese keni frike se ata te dy nuk do te mund t’i ruajne dispozitat e All-llahut, atehere per ate, me cka ajo ben kompensim, per ata te dy nuk ka mekate. Keto jane dispozita te All-llahut, pra mos i kundershtoni, sepse kush i tejkalon dispozitat e All-llahut, pikerisht te tillet jane zullumqaret.
      2:230. E ne qofte se ai (burri) e leshon ate (per here te trete), pas atij (leshimi) nuk lejohet me derisa te martohet ajo per nje burre tjeter. E nese ai (burri i dyte) e leshon ate, atehere per ata dy, po qe se mendojne se do t’i zbatojne dispozitat e All-llahut, nuk ka pengese te rikthehen (ne bashkeshortesi). Keto jane dispozita te All-llahut qe ia sqaron nje populli qe kupton.
    • 2:231. E kur t’i keni leshuar grate dhe ato i afrohen afatit te tyre, atehere ose mbani si duhet ose i leni si duhet (te kryejne afatin), e mos i mbani sa per t’i demtuar, e te beheni te padrejte. E kush ben ate, ai e ka demtuar vetveten. Dispozitat e All-llahut mos i merrni per shaka. Perkujtoni te mirat e All-llahut ndaj jush edhe ate qe ua shpalli Kur’anin dhe dispozitat e sheriatit me te cilat ju udhezon, dhe keni frike All-llahun e dijeni se All-llahu eshte i gjithedijshem per cdo send.
      2:232. Dhe kur i leshoni grate, e ato e permbushin afatin e tyre (te pritjes), nese pelqejne mes vete ashtu si kerkojne rregullat, mos i pengoni qe te martohen per burrat e tyre. Me kete keshillohet ai qe prej jush e beson All-llahun dhe boten tjeter, kjo eshte me e dobishme per ju, me e paster, se All-llahu e di, e ju nuk e dini.
      2:233. Nenat, ato qe duan ta plotesojne gjidhenien, jane te obliguara t’u japin gji femijeve te vet dy vjet te plota. I ati i femijes eshte i obliguar per furnizimin dhe veshmbathjen e tyre (gruas) ashtu si eshte rregull. Askush nuk ngarkohet me teper, vetem aq sa ka mundesi. Asnje nene nuk ben te demtohet me femijen e saj, e as babai me femijen e tij. Po ashtu eshte i obliguar edhe trashegimtari (i femijes). E nese pas nje konsultimi dhe pelqimi (prinderit) shfaqin deshiren per nderprerjen (me heret) e gjinit, nuk eshte ndonje mekat per ta. Nese ju (baballaret) per femijen tuaj deshironi gjidhenese tjeter me kusht qe pagesen t’ia beni ne menyre te duhur, nuk eshte ndonje mekat. Kini frike nga All-llahu dhe dijeni se All-llahu sheh cka punoni.
      2:234. E ata qe vdesin dhe lene gra pas vete, ato (grate) presin kater muaj e dhjete dite. E kur ta kryejne ato afatin e tyre, nuk eshte mekat per ju (familja kujdestare) per ate qe bejne ato ne menyre te njerezishme me veten e tyre. All-llahu hollesisht e di cka veproni.
      2:235. Paraqitja juaj per martese ndaj grave (qe kane kryer afatin e tyre), ne menyre te terthorte, ose mbajtja fshehte ne veten tuaj, nuk eshte mekat per ju. All-llahu e di se ju do t’ua permendni atyre (deshiren per martese), por kurrsesi mos u premtoni atyre fshehtazi (dic tjeter), perpos t’u thoni fjale te lejuara. Dhe mos vendosni lidhjen e kurores derisa te perfundoje afati i caktuar. Ta dini se All-llahu e di cka fshehni ne vete, pra kini frike prej Atij, dhe dijeni se All-llahu fale shume, eshte i bute.
      2:236. Nuk eshte mekat per ju nese i leshoni grate pa pasur kontakt (martese) me to dhe para se t’u caktoni atyre ndonje caktim (kurore-nikah), po pajisni ato (me ndonje pajisje), pasaniku sipas mundesise se tij dhe i varferi sipas mundesise se tij. Nje pajisje e zakonshme eshte obligim per bemiresit.
      2:237. E nese i leshoni ato para se te kontaktoni, por u keni pas caktuar atyre nje caktim (kurore), atehere duhet t’u jepni gjysmen e asaj qe e keni caktuar, pervec nese ato ju falin ose ju fale ai ne duart e te cilit eshte lidhja e kurores. E te falni (burra ose gra) eshte me afer devotshmerise, e mos e harroni bamiresine ndermjet jush. Vertet, All-llahu sheh ate qe veproni.
      2:238. Vazhdoni rregullisht namazet (faljet), e edhe ate namazin e mesem, dhe ndaj All-llahut te jeni respektues (ne namaze).
      2:239. E nese keni frike (nga armiku), atehere faluni duke ecur ose duke kaleruar, por kur te jeni te siguruar, perkujtojeni (me namaz) All-llahun ashtu si u mesoi Ai per ate qe ju nuk dinit.
      2:240. Ata qe vdesin nga mesi i juaj dhe lene pas vete gra, le te testamentojne (lene porosi) per grate e tyre, furnizimin per nje vjet, duke mos i nxjerre prej shtepise. E nese (me deshiren e vet) dalin, nuk eshte mekat per ju per ate pune te lejueshme qe bejne ato me vetveten. All-llahu eshte me i fuqishmi, me i dituri.
      2:241. Per te devotshmit eshte obligim qe edhe per grate e leshuara te bejne nje furnizim te zakonshem.
      2:242. Keshtu, qe t’i kuptoni, All-llahu ua shpjegon argumentet e veta.
      2:243. A nuk di per ata, te cilet nga frika prej vdekjes u larguan prej atdheut te vet, e te cilet ishin me mijera, e All-llahu atyre u tha: “Vdisni”! (ata vdiqen). Pastaj i ngjalli. All-llahu eshte shume bamires per njerez, por shumica e njerezve nuk jane mirenjohes.
      2:244. Luftoni per hir te All-llahut, e te dini se All-llahu degjon, di.
      2:245. Kush eshte ai qe i huazon All-llahut nje hua te mire, e Ai t’ia shtoje atij shumefish ate? All-llahu shtrengon (varferon) dhe cliron (begaton) dhe kthimi juaj eshte vetem tek Ai.
      2:246. A nuk ke marre vesh per parine e bijeve te israilit pas Musait? Kur i paten thene nje te derguari te tyre (Shem’unit): “Cakto per ne nje sundues e te luftojme ne rrugen e All-llahut”! Ai (pejgamberi) tha: “A mund te ndodhe qe nese lufta u behet obligim ju te mos luftoni”! Ata thane: “E c’kemi ne qe te mos luftojme ne rrugen e All-llahut, kur dihet se ne jemi debuar nga atdheu dhe bijte tane”? E kur u obliguan me lufte, pervec nje pakice prej tyre, ata u zbrapen. All-llahu eshte i njohur per punet e zullumqareve.
      2:247. Pejgamberi i tyre u tha: “All-llahu caktoi sundues tuajin Talutin”. Ata thane: “Si mund te jete ai sundues yni, kur ne kemi me shume merite se ai per sundim, madje ai edhe nuk eshte i pasur”? Ai tha: “All-llahu e zgjodhi ate sundues tuajin dhe e pajisi me dituri te gjere e me fuqi trupore”! All-llahu ia jep sundimin e vet atij qe do, All-llahu eshte dhurues i madh, i dijshem.
      2:248. Pejgamberi i tyre u tha: “Shenje e sundimit te tij eshte qe t’ju sjelle arken, qe e bartin engjejt dhe qe ne te gjeni qetesim (shpirteror) nga Zoti juaj, e edhe dicka qe ka mbetur nga thesari i familjes se Musait dhe Harunit. S’ka dyshim se ky, po qe se jeni besimtare, eshte nje fakt per ju”.
      2:249. E kur doli (prej qytetit) Taluti me ushtrine, tha: “All-llahu do t’ju sprovoje me nje lume, e ai qe pi prej atij, ai nuk eshte me mua, e kush nuk e shijon ate, ai eshte me mua, pervec atij qe me doren e vet e pi nje grusht”! Mirepo, me perjashtim te nje pakice prej tyre, te tjeret pine nga ai. E kur e kaloi ai (Taluti) ate se bashku me te edhe ata qe ishin besimtare thane: “Ne sot nuk kemi fuqi kunder Xhalutit dhe ushtrise se tij”! Po ata qe ishin te bindur se do ta takonin All-llahun thane: “Sa e sa grupe te vogla me deshiren e All-llahut kane triumfuar ndaj grupeve te medha”! All-llahu eshte me durimtaret.
      2:250. E kur i dualen perballe Xhalutit dhe ushtrise se tij, thane: “Zoti yne! Na dhuro durim! Na i perforco kembet tona dhe na ndihmo kunder pabesimtareve!
      2:251. Me ndihmen e All-llahut i thyen ata, e Davudi e mbyti Xhalutin dhe All-llahu i dha atij (Davudit) sundimin, pejgamberllekun dhe e mesoi ate per cdo gje qe deshi. Dhe sikur All-llahu te mos i mbronte njerezit me disa prej disa te tjereve, do te shkaterrohej toka, po All-llahu eshte bamires i madh ndaj njerezimit.
      2:252. Keto jane argumente te All-llahut, po t’i lexojme ty me saktesi, e s’ka dyshim se ti (Muhammed) je prej te derguarve.
      2:253. Keta (per te cilet te rrefyem) jane te derguarit, disa prej tyre i dalluam nga te tjeret, prej tyre pati qe All-llahu u foli, disa i ngriti ne shkalle me te larte, Isait, birit te Merjemes i dhame argumente dhe e perforcuam me shpirtin e shenjte (Xhibrilin). E sikur te donte All-llahu, nuk do te mbyteshin ndermjet vete ata (populli) qe ishin pas tyre, pasi qe atyre u paten zbritur argumentet, por ata megjithate u percane. E pati prej tyre qe besuan dhe pati te tille qe nuk besuan,e sikur te deshironte All-llahu ata nuk do te mbyteshin, por All-llahu punon cka deshiron.
      2:254. O ju qe keni besuar, para se te vije nje dite kur nuk do te kete as shitblerje, as miqesi, e as ndermjetesim, jepni nga ajo me cka Ne u furnizuam juve. Pabesimtaret jane mizore.
      2:255. All-llahu eshte nje, nuk ka zot tjeter pervec Atij. Ai eshte mbikqyres i perhershem dhe i perjetshem. Ate nuk e kap as kotja as gjume, gjithcka ka ne qiej dhe ne toke eshte vetem e Tij. Kush mund te ndermjetesoje tek Ai, pos me lejen e Tij, e di te tashmen qe eshte prane tyre dhe te ardhmen, nga ajo qe Ai di, tjeret dine vetem aq sa Ai ka deshiruar, Kursija e Tij (dija-sundimi) perfshijne qiejt dhe token. Kujdesi i Tij ndaj te dyjave, nuk i vjen rende, Ai eshte me i larti, me i madhi.
    • 2:256. Ne fe nuk ka dhune. Eshte sqaruar e verteta nga e kota. E kush nuk i beson te pavertetat e i beson All-llahut, ai eshte kapur per lidhjen me te forte, e cila nuk ka keputje. All-llahu eshte degjues i dijshem.
      2:257. All-llahu eshte mbikeqyres i atyre qe besuan, i nxjerr ata prej erresirave ne drite. E kujdestare te atyre qe nuk besuan jane djajte qe i nxjerrin ata prej drite e i hudhin ne erresira. Ata jane banore te zjarrit, ku do te qendrojne pergjithmone.
      2:258. A nuk ke arritur te dijsh per ate qe perse All-llahu i kishte dhene pushtet, ai (Nemrudi) polemizoi me Ibrahimin rreth Zotit te tij. Kur Ibrahimi tha: “Zoti im eshte Ai qe jep jete dhe vdekje”! Ai tha: “Edhe une jap jete dhe vdekje”! Ibrahimi tha: “Zoti im e sjell diellin nga lindja, sille pra ti ate nga perendimi”? Atehere ai qe nuk besoi mbeti i hutuar. All-llahu nuk e shpie ne rruge te drejte popullin mizor.
      2:259. Ose (nuk je i njohur) me shembullin e atij qe kaloi prane nje fshati qe ishte rrenuar ne kulmet e tij, e tha: “Si e ngjalle All-llahu kete pas shkaterrimit te tij”? E All-llahu e beri te vdekur ate (pyetesin - Uzejrin) njeqind vjet, pastaj e ringjalli dhe i tha: “Sa qendrove (i vdekur)”? Ai tha: “Nje dite, ose nje pjese te dites”! Ai (All-llahu) Tha: “Jo, por ke ndenjur (i vdekur) njeqind vjet, shikoje ushqimin dhe pijen tende si nuk eshte prishur, e shikoje edhe gomarin tend (si i jane shkaperderdhur eshtrat). E per te bere ty argument per njerezit (beme kete sprove), shiko se si i kombinojme eshtrat e pastaj i veshim me mish. E kur iu be e qarte atij tha: “U binda se me te vertete All-llahu ka mundesi per cdo send”!
      2:260. Perkujto kur Ibrahimi tha: “Zoti im, me mundeso te shoh se si i ngjalle te vdekurit”? Ai (Zoti) tha: “A nuk je i besueshem”? Ai (Ibrahimi) tha: “Po, por desha qe zemra ime te ngopet (bindje)”! Ai (Zoti) tha: “Merri kater shpende prane vete (theri e copetoi), e pastaj ne cdo koder vendoje nga nje pjese te tyre, mandej thirri ato, do te vijne ty shpejte, e dije se All-llahu eshte i gjithefuqishmi, i urti”.
      2:261. Shembulli i pasurise se atyre qe e japin ne rrugen e All-llahut eshte si i nje kokrre qe i mbine shtate kallinj, ne secilin kalli njeqind kokrra. All-llahu ia shumefishon (shperblimin) atij qe deshiron, All-llahu eshte bujar i madh, i di qellimet.
      2:262. Ata qe per hir te All-llahut e japin pasurine e tyre, e pastaj ate qe e dhane nuk e percjellin me te permendur e me mburrje, ata e kane shperblimin e vet te Zoti i tyre, per ata nuk ka frike, ata as qe do te brengosen.
      2:263. Nje fjale e mire dhe nje lehtesim (qe i behet lypesit) eshte me e dobishme se nje lemoshe qe percillet me te keqe. All-llahu nuk ka nevoje per aske, eshte i bute.
      2:264. O ju qe besuat, mos i prishni lemoshat tuaja me te krenuar e me ofendim sic ben ai qe e jep pasurine e vet sa par sy e faqe te njerezve, e nuk e beson All-llahun dhe as boten tjeter. Shembulli i tij eshte si nje gur i madh e i lemuar qe mbi te ka pak dhe, e kur e godet ate nje shi i madh e le te zhveshur (lakuriq). Ata (formalistet) nuk arrijne asgje nga ajo qe punuan. All-llahu nuk e udhezon popullin jobesimtar.
      2:265. E shembulli i atyre qe pasurine e vet e japin nga bindja e tyre e duke kerkuar kenaqesine e All-llahut, i perngjan nje kopshti ne nje rrafshnalte qe i bie shi i madh, e ai jep fruta te dyfishte. Po edhe nese nuk i bie shi i madh, i bie nje rige (qe i mjafton). All-llahu sheh ate qe veproni.
      2:266. A deshiron ndonjeri prej jush qe ka nje kopsht me hurma e rrush, ne te cilin rrjedhin lumenj,qe ne te ka nga te gjitha frutet, e ate (pronarin e kopshtit) ta kete kapur pleqeria dhe ai te kete pasardhes te mitur, e ate (kopshtin) ta godase ndonje stuhi me zjarr e ta djege. Keshtu All-llahu ua sqaron argumentet per te menduar ju.
      2:267. O ju qe besuat, jepni nga me e mira e asaj qe e fituat dhe nga ajo qe u dhame prej tokes, e mos nxitoni ta jepni ate me te pavlefshmen nga ajo, e qe ju nuk do ta pranonit per vete vetem symbyllas. E, dijeni se All-llahu s’ka nevoje per ju, eshte i madheruar.
      2:268. Djalli ju frikeson nga varferia dhe ju urdheron per te keqija, e All-llahu ju garanton falje (mekatesh) e begati; All-llahu eshte dhurues i madh, i dijshem.
      2:269. Ai ia dhuron urtesine atij qe do, e kujt i eshte dhene urtesia, atij pra i eshte dhuruar miresi e madhe, pervec te mencurve kete nuk e kupton kush.
      2:270. All-llahu di per ate qe e keni dhene nga pasuria ose keni zbatuar ndonje premtim (nedher), e per ata mekataret nuk ka ndonje ndihmetare.
      2:271. Nese lemoshat i jepni haptazi, ajo eshte mire, por nese ato ua jepni te varferve fshehurazi, ajo eshte edhe me e mire per ju dhe Ai ua largon (me pune te mira) te keqijat. All-llahu eshte i njohur hollesisht per veprat tuaja.
      2:272. Nuk eshte obligim yti (Muhammed) udhezimi i tyre (ne rruge te drejte), All-llahu e shpie ne rruge te drejte ate qe do. Ckado qe te jepni nga pasuria, e keni per veten tuaj, po mos jepni per tjeterke, por vetem per hir te All-llahut, e ckado qe t’u jepni te tjereve nga pasuria, ajo do t’u kompensohet ne menyre te plote duke mos u demtuar ju”.
      2:273. (Jepni) per te varferit qe jane te angazhuar ne rrugen e All-llahut dhe nuk kane mundesi te gjallerojne me toke, duke qene se ata nuk lypin, prandaj ai qe nuk e di gjendjen e tyre mendon se ata jane te pasur. Ata i njeh nga vete pamja e tyre (te rraskapitur), por nuk kerkojne e as nuk i merzitin njerezit. Pra ckado qe te jepni nga pasuria, s’ka dyshim se ate All-llahu e di shume mire.
      2:274. Ata, te cilet pasurine e vet e shperndajne (ne rruge te Zotit) naten e diten, fshehurazi ose haptazi, ata shperblimin e vet e kane te Zoti i tyre dhe per ta nuk ka as frike as pikellim.
      2:275. Ata qe e hane kamaten, ata nuk ngrihen ndryshe vetem se si ngrihet ai cmenduri nga te prekurit e djallit. (Bejne) keshtu ngase thane: “Edhe shitblerja nuk eshte tjeter, por njesoj sikurse edhe kamata”! E All-llahu e ka lejuar shitblerjen, por e ka ndaluar kamaten. Atij qe i ka arritur keshille (udhezim) prej Zotit te tij dhe eshte ndale (prej kamates), atij i ka takuar e kaluara dhe ceshtja e saj mbetet te All-llahu, e kush e perserit (pas ndalimit), ata jane banues te zjarrit, ku do te mbesin pergjithmone.
      2:276. All-llahu e zhduk kamaten dhe e shton lemoshen, All-llahu nuk e do asnje beseprere dhe mekatar.
      2:277. S’ka dyshim se ata qe besuan dhe bene vepra te mira, e falen namazin dhe e dhane zekatin, ata i pret shperblim i madh te Zoti i tyre, ata nuk do te kene kurrfare frike as brengosje.
      2:278. O ju qe besuat, kini frike All-llahun dhe nese jeni besimtare te sinqert , hiqni dore prej asaj qe ka mbetur nga kamata.
      2:279. E ne qofte se nuk e beni kete (nuk heqni dore nga kamata), atehere binduni se jeni ne konflikt me All-llahun dhe te derguarin e Tij. E nese jeni penduar, atehere juve ju takon kryet e mallit tuaj - aske nuk demtoni, e as vete nuk demtoheni.
      2:280. Po ne qofte se ai (borxhliu) eshte ne gjendje te veshtire, atehere beni nje pritje derisa te vije ne nje clirim. E t’ia falni (borxhin) ne emer te lemoshes, ajo, nese e dini, eshte shume me e mire per ju.
      2:281. Dhe ruajuni nje dite kur ne te ktheheni te All-llahu, dhe secilit njeri i plotesohet ajo qe e ka fituar, dhe atyre nuk u behet e padrejte.
      2:282. O besimtare, kur merrni hua prej njeri-tjetrit per nje afat te caktuar, shkruajeni ate. Dhe nga gjiu juaj le te shkruaje nje shkrues i drejte dhe te mos ngurroje nga te shkruarit ashtu sic e ka mesuar All-llahu. Le te shkruaje, e atij le t’i diktoje ai qe pranon borxhin, le t’i frikesohet All-llahut, Zotit te tij e te mos lere mangut asnje send nga ai. E ne qofte se ai qe ngarkohet me borxh eshte i paafte mentalisht, eshte i mitur ose nuk eshte ne gjendje te diktoje, atehere le te diktoje drejt kujdestari i tij. Kerkoni te deshmojne dy deshmitare burra nga mesi juaj, e ne qofte se nuk jane dy burra, atehere nje burre e dy gra, nga deshmitaret qe i pelqeni. (Dy gra ne vend te nje burri) Per ate se nese njera prej tyre gabon, t’ia perkujtoje tjetra. Deshmitaret te mos refuzojne kur te thirren. Dhe mos pertoni per ta shkruar ate dhe afatin e tij, i vogel qofte ose i madh, sepse kjo eshte me e drejte tek All-llahu, me e forte per deshmi dhe me afer mosdyshimit. Vetem nese eshte tregti e menjehershme (dora-doras) qe e praktikoni midis jush, atehere nuk eshte ndonje mekat te mos e shenoni. Por, kur beni shitblerje, deshmojnie. E ai (pronari i pasurise) nuk demton as shkruesit as deshmitaret, e nese beni (demtimin), ai eshte mosrespekt juaji (ndaj dispozitave te All-llahut). Kini frike All-llahun se All-llahu ju dhuron dituri (te jashtezakonshme), All-llahu eshte i gjithedijshem per cdo send.
      2:283. E ne qofte se gjendeni ne udhetim dhe nuk gjeni shkrues, atehere merrni peng (paradhenie ose kapar). E nese i besoni njeri-tjetrit, atij qe i eshte besuar le ta zbatoje ate (amanetin) qe i eshte besuar, dhe le ta kete frike All-llahun, Zotin e tij. Mos e fshehni deshmine, sepse ai qe e fsheh ate, ai eshte mekatar me zemren e vet, All-llahu di ate qe veproni.
    • 2:284. Vetem te All-llahut jane gjithecka ka ne qiej dhe c’ka ne toke, e per ate qe e keni ne shpirtin tuaj, e shfaqet haptazi ose e mbajtet fshehte, All-llahu do t’ju marre ne pergjegjesi, e Ai ia fal atij qe do dhe e denon ate qe do. All-llahu ka mundesi per cdo send.
      2:285. I derguari i besoi asaj qe iu shpall prej Zotit te tij, e ashtu edhe besimtaret. Secili i besoi All-llahut, engjejve te Tij, shpalljeve te Tij, te derguarve te Tij. Ne nuk bejme dallim ne asnjerin nga te derguarit e Tij, dhe thane: “Iu pergjigjem thirrjes dhe respektuam urdherin. Kerkojme faljen tende o Zoti yne! Vetem te Ti eshte ardhmeria jone”.
      2:286. All-llahu nuk e obligon asnje njeri pertej mundesise se tij, atij (njeriut) i takon ajo qe e fitoi dhe atij i bie ajo (e keqe) qe e meritoi. “Zoti yne, mos na deno nese harrojme ose gabojme! Zoti yne, mos na ngarko neve barre te rende sic i ngarkove ata qe ishin para nesh! Zoti yne, mos na ngarko me ate per te cilen ne nuk kemi fuqi! Na i shlyej mekatet, na i mbulo te keqijat, na meshiro. Ti je mbrojtesi yne, na ndihmo kunder popullit pabesimtar!
    • 3.Kapitulli - Ali-Imran

      3.Ali-Imran


      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!



      3:1. Elif, Lam, Mim.
      3:2. All-llahu eshte Nje, e nuk ka te adhuruar (Zot) pos Tij, eshte i perjetshem, mbikeqyres.
      3:3. Ai ta zbret ty (Muhammed) librin me argument qe eshte vertetues i librave te meparshem. Ai e zbriti me pare Tevratin dhe Inxhilin.
      3:4. Udherrefim per njerez, e zbriti edhe Furkanin (dalluesin e se vertetes nga genjeshtra). S’ka dyshim se ata qe mohojne argumentet e All-llahut i pret ndeshkimi i rrepte. All-llahut eshte ngadhenjyes, shpagimtar.
      3:5. S’ka dyshim se All-llahut nuk mund t’i fshihet asgje ne toke e as ne qiell.
      3:6. Ai eshte qe ju krijon (formon) juve ne mitra ashtu si te doje. S’ka Zot pos Tij, e qe eshte fuqiplote, i urti.
      3:7. Ai eshte qe ta zbriti librin ty e qe ne te ka ajete te qarta dhe ato jane baze e librit, e ka te tjere qe nuk jane krejtesisht te qarte (muteshabih). E ata, qe ne zemrat e tyre kane anim kah e shtrembeta, ata gjurmojne ate qe nuk eshte krejt e qarte per te shkaktuar huti, e kinse kerkojne komentin e tyre. Po, pos All-llahut askush nuk e di domethenien e tyre te sakte. Dijetaret e pajisur me dituri thone: “Ne u kemi besuar atij (atyre qe jane te paqarta), te gjitha jane nga Zoti yne”! Por kete e kuptojne vetem ata qe jane te zotet e mendjes.
      3:8. “Zoti yne, mos na i lako zemrat tona pasi na drejtove, na dhuro meshiren Tende, pse vetem Ti je dhuruesi i madh”.
      3:9. “Zoti yne Ti je ai qe ne nje dite do t’i tubosh njerezit, dite qe per te cilen nuk ka dyshim. All-llahu nuk e shkele premtimin e vet”.
      3:10. Eshte e vertete se atyre qe nuk besuan nuk do t’u vleje asgje para All-llahut, as pasuria e as femijet e tyre. Ata vete jane lende e zjarrit.
      3:11. Si gjendja e pasardhesve te faraonit dhe e atyre qe ishin para tyre, qe pergenjeshtruan argumentet tona, e All-llahu i shkaterroi me fajet e tyre, All-llahu ndeshkon shume ashper.
      3:12. Thuaju atyre qe nuk besuan: “Do te jeni te mposhtur (ne kete jete) dhe do te hidheni ne xhehennem. Sa i shemtuar eshte ai djep (shtrat)”.
      3:13. Ju (jehudi) patet nje pervoje te madhe ne ato dy grupe qe u konfrontuat ndermjet vete. Njeri grup luftonte ne rrugen e All-llahut, e tjetri ishte pabesimtar, dhe me shikimin e syve te tyre i shihnin se ishin dy here me shume se besimtaret. Po, All-llahu me ndihmen e vet perforcon ate qe do. Vertet, ne kete eshte nje pervoje e madhe per ata qe kane mendje te kthjellet.
      3:14. Njerezve u eshte zbukuruar dashuria ndaj te kendshmeve, ndaj grave, djemve e ndaj pasurise se grumbulluar nga ari e argjendi, ndaj kuajve te stolisur, bagetise e bujqesise. Keto jane kenaqesi te kesaj bote, po tek All-llahu eshte e ardhmja me e mire.
      3:15. Thuaj: “A t’ju kumtoj per dic shume me te mire se ato (kenaqesite e Dunjase)? Per ata qe jane ruajtur, ata kane tek Zoti i tyre xhennete neper te cilat rrjedhin lumenj dhe aty do te jene pergjithmone, kane bashkeshorte te pastra e gezojne edhe kenaqesine e All-llahut. All-llahu eshte i kujdesshem per robte.
      3:16. Ata te cilet thone: “Zoti yne, ne sinqerisht besuam, na i fale mekatet tona na ruaj prej ndeshkimit te zjarrit”!
      3:17. Dhe ata qe jane te durueshem, te drejte, te devotshem e doredhenes dhe te cilet ne kohen e agimit (syfyrit) kerkojne ndjese.
      3:18. All-llahu vertetoi se nuk ka zot tjeter pervec Tij, e deshmuan edhe engjejt e dijetaret, dhe se Ai eshte Zbatues i drejtesise. Nuk ka zot pervec Tij, Fuqiplotit e te Urtit.
      3:19. Feja e pranueshme tek All-llahu eshte Islami, e atyre qe u eshte dhene libri, pasi mesuan per te verteten, vetem nga zilia mes vete kundershtuan. E kush mohon argumentet e All-llahut, le ta dije se All-llahu shpejte do t’i jape llogarine.
      3:20. E nese ata polemizojne me ty, ti thuaj: “Une me tere qenien time i jam dorezuar All-llahut, e edhe ithtaret e mij”! E thuaju edhe atyre qe u eshte dhene libri dhe injoranteve: “A pranuat fene islame”? Nese e pranuan islamin, atehere e kane gjetur te verteten, e nese refuzojne, ti ke per obligim vetem t’u kumunikosh; All-llahu i di shume mire punet e robeve.
      3:21. Ata qe mohojne argumentet e All-llahut, mbysin pejgamberet pa fare te drejte, mbysin edhe njerez qe keshillojne per te drejten, ti ata lajmeroi per nje ndeshkim te dhembshem e pikellues.
      3:22. Ata veprat e tyre i asgjesuan ne kete bote dhe ne boten tjeter, ata nuk kane ndonje mbrojtes.
      3:23. A nuk i sheh ti ata, te cileve u eshte dhene mjaft nga libri, kur thirren qe ndermjet tyre te gjykoje libri i All-llahut, se si nje grup prej tyre prapesohet. Ata jane refuzues.
      3:24. E ate (e benin) ngase ata thonin: “Neve nuk do te na djege zjarri vetem per pak dite te numeruara, e ajo qe shpifen per fene e tyre, i mashtroi keq”.
      3:25. E, si do te jete gjendja e tyre kur Ne do t’i tubojme ata nje dite, per te cilen nuk ka dyshim dhe cdo njeriu do t’i ofrohet ajo qe e ka fituar, duke mos iu bere atyre kurrnje e padrejte.
      3:26. Thuaj: “O All-llah, Sundues i cdo sendi, Ti ia jep pushtetin atij qe do, Ti ia heq prej dore pushtetin atij qe do, e larteson ate qe do dhe e perul ate qe do. Cdo e mire eshte vetem ne doren Tende, vertet, Ti ke mundesi per cdo gje”!
      3:27. Ti e fute naten ne dite dhe Ti e fute diten ne nate, Ti nxjerr nga i vdekuri te gjallin dhe nga i gjalli te vdekurin dhe Ti e begaton pa mase ate qe do!
      3:28. Besimtaret te mos i miqesojne mosbesimtaret, e t’i lene manash besimtaret. E kush ben ate, ai nga feja e All-llahut nuk ka asgje, pervec nese eshte per qellim ruajtja prej te keqes se tyre. All-llahu ua terheq verejtjen me denim prej Tij, pse vetem tek All-llahu eshte e ardhmja.
      3:29. Thuaj: “Edhe nese e fshehni ate qe keni ne zemrat tuaja ose e publikoni, All-llahu e di ate, Ai di gjithcka ka ne qiej e c’ka ne toke; All-llahu eshte i plotfuqishem per cdo send.
      3:30. Diten kur cdo njeri e gjen prane vete ate qe veproi mire ose keq, e per ate te keqe qe beri, do te deshiroje qe ne mes tij dhe ne mes te asaj te jete nje distance shume e madhe (e mos ta shohe). All-llahu u jep te frikesohen prej denimit qe vjen prej Tij, megjitheqe All-llahu eshte i meshirshem ndaj roberve.
      3:31. Thuaj: “Nese e doni All-llahun, atehere ejani pas meje qe All-llahu t’ju doje, t’ju fale mekatet tuaja, se All-llahu eshte qe fal shume, meshiron shume.
      3:32. Thuaj: “Bindjuni All-llahut dhe te derguarit, e nese ata refuzojne, atehere All-llahu nuk i do pabesimtaret ”!
    • 3:33. All-llahu e zgjodhi (pejgamber) Ademin, Nuhun, familjen e Ibrahimit, familjen e Imranit mbi popujt tjere (te asaj kohe).
      3:34. Qe jane pasardhes njeri prej tjetrit. All-llahu degjon gjithcka dhe i di te gjitha.
      3:35. (Perkujtohu) Kur gruaja e Imranit pat thene: “Zoti im, une kete qe eshte ne barkun tim, vendosa ta kushtoj thjesht vetem per sherbimin Tend, pra pranoje kete prej meje, vertet Ti je Ai qe degjon e di”!
      3:36. E kur ajo e lindi tha: “Zoti im, une e linda femer”! Po All-llahu e di me se miri ate qe ajo e lindi. E mashkulli nuk eshte si femra. “Dhe une e emertova ate Merjeme, e ate dhe pasardhesit e saj po t’i le Ty ne mbrojtje prej djallit te mallkuar”.
      3:37. Zoti i saj e pranoi premtimin e saj ashtu si eshte me mire, e rriti me nje edukate te mire e te plote dhe e vuri nen kujdesin e Zekirijase. Sa here qe hynte Zekirijaja ne mihrabin (dhomen) e saj, gjente te ajo ushqim e thoshte: “Oj Merjeme, prej nga ty ky ushqim”? Ajo i thonte: “Ai eshte nga All-llahu, se All-llahu ate qe do pa mase e furnizon”!
      3:38. Aty ne ate moment Zekirijaja e lut Zotin e tij e thote: “Zoti im, me fale edhe mua nga ana Juaj nje pasardhes (femije) te mire, vertet, Ti je degjues i lutjes”!
      3:39. E duke u falur ai ne faltore, engjejt e therrasin: “All-llahu te pergezon ty me Jahjane, qe do te vertetoje fjalen (Isain) e ardhur nga All-llahu, e qe do te jete prijes i matur dhe pejgamber nga te dalluarit”!
      3:40. Ai (Zekirijaja) tha: “Zoti im, si mund te kem une djale kur mua me ka arritur pleqeria dhe shoqja ime beronje (sterile)”? Tha (All-llahu): “Keshtu,All-llahu punon cka te doje”!
      3:41. Ai (Zekirijaja) tha: “Zoti im me jep mua nje shenje”! Shenja e jote - tha Ai - eshte qe tri dite nuk do te mund t’u flasesh njerezve, pos me gjeste (mimike), e ti permende shume Zotin tend dhe madheroje mbremje e mengjes”!
      3:42. Perkujto kur engjejt i thane: “Oj Mejreme, All-llahu te dalloi ty (me besim e karakter), te pastroi (nga shpifjet ebreje) dhe te lartesoi mbi grate e botes”.
      3:43. “Oj Mejreme, vazhdoje adhurimin ndaj Zotit tend, ben sexhde dhe falu per Zotin bashke me ata qe falen”!
      3:44. “Keto jane nga lajmet e fshehta (te hershme) qe po t’i shpallim ty. Ti nuk ishe nder ta kur i hidhnin shortet se kush prej tyre do te behej kujdestar i Mejremes, nuk ishe prane tyre as kur ata ziheshin mes vete”.
      3:45. Perkujto kur engjejt i thane: “Oj Mejreme, All-llahu te pergezon me fjalen e vet (me lindjen e nje femije si rezultat i fjales se Zotit) emri i te cilit eshte Mesih, Isa, bir i Merjemes, i famshem ne Dunja e Ahiret dhe nga te afermit (e Zotit).
      3:46. E qe duke qene ne djep (foshnje) u flet njerezve, e edhe si i rritur e qe eshte nga te persosurit.
      3:47. Ajo tha: “Zoti im, si mund te keme une djale e mua s’me ka prekur njeriu (nuk jam e martuar) “? Ai (All-llahu) tha: “Ja, keshtu, All-llahu krijon cka te doje. Kur Ai vendos per nje ceshtje, vetem i thote: Behu! Ajo menjehere behet”.
      3:48. Ai (All-llahu) ia meson atij librin (besimin), urtesine, Tevratin dhe Inxhilin.
      3:49. Dhe, te derguar te bijte e Israilit: Une kam ardhur nga Zoti juaj me argument, une nga balta ju bej dic si shpendi, i fryej atij dhe ai me lejen e All-llahut behet shpend, une i sheroj te verberit, te semurit ne lekure, dhe une me lejen e All-llahut i ngjall te vdekurit: une ju tregoj per ate qe e hani dhe per ate qe e depononi ne shtepite tuaja. Vertet, kjo eshte fakt per ju nese jeni besimtare.
      3:50. Dhe (kam ardhe) qe t’ju vertetoj Tevratin qe e keni para duarsh, t’ju lejoj disa qe u ishin ndaluar juve, kam ardhe me argument nga Zoti juaj, pra kini frike All-llahun dhe me degjoni mua.
      3:51. All-llahu eshte Zoti im dhe Zoti juaj. Adhurojeni Ate; kjo eshte rruge e drejte!
      3:52. E kur e kuptoi Isai vendosmerine e tyre ne mosbesim (dhe qellimin qe ta mbysin), tha: “Kush jane ndihmetaret e mi per ne rruge te All-llahut”? Havarijjunet thane: “Ne jemi ndihmetare te fese se All-llahut, ne i besuam All-llahut, e ti deshmo per ne se jemi muslimane (te bindur, te dorezuar)”!
      3:53. Zoti yne, ne e besuam ate qe e zbrite (shpalljen), e pasuam te derguarin (Isain), pra shenona bashke me ata qe deshmojne (besimin e drejte) “!
      3:54. E, ata (jehudite) i kurdisen nje dredhi (mbytjen e Isait), All-llahu iu kundervu dredhise se tyre, All-llahu eshte asgjesuesi me i fuqishem kunder atyre qe bejne dredhi.
      3:55. (Perkujto, o i derguar) Kur All-llahu tha: “O Isa, Une po te marr ty, po te ngrej te Une, po te shpetoj prej sherrit te atyre qe nuk besuan. E ata qe te besuan ty, do t’i ngreje lart mbi ata qe nuk besuan deri ne diten e kijametit, pastaj vetem tek Une eshte kthimi juaj, e Une gjykoj mes jush per ate qe kudershtoheshit”.
      3:56. Per sa u perket atyre qe nuk besuan, Une do t’i ndeshkoj me nje ndeshkim te ashper ne kete bote dhe ne boten tjeter, dhe ata nuk do te kene ndihmetare.
      3:57. E per sa u perket atyre qe besuan dhe bene vepra te mira, atyre u jap shperblim te plote. All-llahu nuk i do te padrejtit.
      3:58. Keto qe po t’i lexojme ty (o i derguar) jane nga ajetet, jane nga Kur’ani i pa te meta (i rezistueshem).
      3:59. Vertet, ceshtja e Isait (te lindur pa baba) tek All-llahu eshte sikurse ceshtja e Ademit. Ate e krijoi Ai nga dheu, e pastaj atij i tha: “Behu”! ai u be.
      3:60. E vertete eshte (kjo) nga Zoti yt, e ti kurrsesi mos u ben nga ata qe dyshojne.
      3:61. E kush te kundershton ty ne ceshtjen e tij (Isait) pasi te eshte bere e ditur e verteta, ti thuaj: “Ejani i therrasim bijte tane dhe bijte tuaj, grate tona dhe grate tuaja, vete ne dhe vete ju, mandej sinqerisht te lutemi per mallkim, dhe mallkimin nga ana e All-llahut ta hedhim kunder genjeshtareve”.
      3:62. S’ka dyshim, ky eshte lajm i vertete. Nuk ka asnje te adhuruar tjeter pos All-llahut. All-llahu eshte Ai, i plotfuqishmi, i vetedijshmi.
      3:63. E nese ata refuzojne (besimin e drejte), ata jane ngaterrestare, per te cilet All-llahu e di shume mire.
      3:64. Thuaju (o i derguar): “O ithtare te librit (Tevrat e Inxhil), ejani (te bashkohemi) te nje fjale qe eshte e njejte (e drejte) mes nesh dhe mes jush: Te mos adhurojme, pos All-llahut, te mos ia bejme Atij asnje send shok, te mos e konsiderojme njeri - tjetrin zoter pos All-llahut”! E ne qofte se ata refuzojne, ju thoni: “Deshmoni pra, se ne jemi muslimane (besuam nje Zot)”!
      3:65. (madje thuaju): “O ithtare te librit, pse po polemizoni me ne rreth Ibrahimit? E, nuk jane shpallur as Tevrati as Inxhili, vetemse pas tij?! A nuk e kuptoni (genjeshtren tuaj)”?
    • 3:66. Ja, ju jeni ata qe polemizuat edhe per ate qe e dinit (per Isain) e perse polemizoni per ate qe s’keni kurrfare dije (per Ibrahimin)? All-llahu e di te verteten e ju nuk dini.
      3:67. Ibrahimi nuk ka qene as jehudi as i krishtere, por ai ishte larg besimeve te kota, ishte musliman dhe nuk ishte prej idhujtareve.
      3:68. Njerezit me me merite per t’u thirrur ne Ibrahimin, ishin ata qe e ndoqen ate (besimin e tij) dhe ky Pejgamber me ata qe besuan (ummeti i ketij). All-llahu eshte mbrojtes i besimtareve.
      3:69. Nje grup nga ithtaret e librit kishin deshire t’u shpiejne ne rruge te gabuar por ata nuk mashtrojne tjeter pos vetes se tyre, dhe nuk e verejne.
      3:70. O ithtare te librit, perse nuk i besoni ajetet (Kur’anin) e All-llahut, e duke e ditur te verteten?
      3:71. O ithtaret e librit, perse, duke qene se ju e dini te verteten e ngaterroni me genjeshtren dhe e fshihni realitetin?
      3:72. Nje grup nga ithtaret e librit thane (te veteve): “Besoni paradite ne ate qe u eshte shpallur atyre qe besuan (muslimaneve), e pasdite mos e besoni, e ndoshta edhe ata (muslimanet), do te zbrapsen (nga besimi i tyre)”.
      3:73. Dhe (u thonin): “Mos i besoni askujt pervec atij qe eshte ne fene tuaj”! Thuaj (o i derguar): “I vetmi udhezim eshte udhezimi nga All-llahu”! (u thoni te veteve mos besoni nga droja) Se po i jepet ndokujt (pejgamberlleku) sikurse u eshte dhene juve dhe (nga droja) se t’ju paraqesin fakte (muslimanet) para Zotit tuaj (diten e gjykimit). Thuaju: “E tere e mira eshte ne duar te All-llahut, Ai ia jep ate kujt te doje; All-llahu eshte dhurues i gjere, i gjithedijshem”.
      3:74. Ai vecon me meshiren e vet (me pejgamberllek) ke te doje. All-llahu eshte Zot i miresise se madhe.
      3:75. Nder ithtare te librit ka asish, qe po ia besove nje sasi te madhe (ari), ai ta kthen ty ate, por ka te atille qe po ia besove nje dinar, ai nuk ta kthen ty ate, pervec nese gjithnje i rri gati (ia kerkon pajada). Kete (e bejne) per arsye se ata thonin: “Ne nuk kemi kurrfare pergjegjesie ndaj (pasurise qe u marrim) te te paditurve (arabeve analfabete)”. Pra, duke e ditur te verteten, ata bejne genjeshter ndaj All-llahut.
      3:76. Jo, (nuk eshte ashtu si thone ata) po kush e permbush amanetin e vet (eshte besnik) dhe ruhet nga mekatet, s’ka dyshim, All-llahu i do ata qe ruhen.
      3:77. Ata qe per nje vlere te pakte e shesin besen e dhene All-llahut, ndryshojne edhe zotimet e tyre, te tillet nuk kane pjese (meshire) ne boten tjeter, dhe ne diten e kijametit All-llahu nuk u flet atyre, nuk i shikon ata dhe nuk i pastron (prej barres se gabimeve), ata kane nje denim te dhembshem.
      3:78. Ne te vertete, nje grup prej tyre jane ata qe peshtjellojne gjuhet e tyre kur lexojne librin (per ta deformuar kuptimin) ashtu qe ju te mendoni se ajo (shprehje) eshte nga libri, po ajo nuk eshte nga libri (i vertete), madje thone: “Kjo eshte nga All-llahu”! Po ajo nuk eshte nga All-llahu. Ata duke ditur thone genjeshtra per All-llahun.
      3:79. S’eshte e drejte as nuk i takoi asnje njeriu qe t’i kete dhene All-llahu librin, urtesine dhe pejgamberllekun, e pastaj ai t’u thote njerezve: “Behuni robe te mi (adhuromeni mua) e jo te All-llahut”! Por (ju thote): “Behuni dijetare te mesimeve te Zotit, ngase u keni mesuar njerezve librin dhe e keni studiuar ate.
      3:80. Dhe as qe ju urdheron ai (pejgamberi) qe t’i adhuroni engjejt, as pejgamberet per zota. Valle, a ju urdheroi ai juve mosbesimin pasi qe ju jeni muslimane?
      3:81. Perkujtoni (o ithtare te librit) kur All-llahu mori zotimin e pejgambereve: Nga ajo se juve ju dhashe liber e urtesi, ju patjeter do ta besoni dhe ndihmoni pejgamberin qe vjen pas juve, e qe verteton ate qe ju keni prane vetes. Tha (All-llahu): “A pranuat, a e moret siper obligimin Tim”? Ata thane: “Ne e pranuam”! Tha (All-llahu): “Deshmoni pra, edhe Une deshmoj bashke me ju”!
      3:82. E kush shkel kete (zotim) pas kesaj, ata jane jashte respektit ndaj All-llahut.
      3:83. A mos kerkojne ata (ithtaret e librit) fe, pos fese se shpallur nga All-llahu? E Atij i eshte dorezuar gjithecka ka ne qiej e ne toke, me dashje e pa dashje dhe tek Ai kthehen.
      3:84. Thuaj: “Ne i kemi besuar All-llahut, edhe asaj qe na u zbrit neve, edhe asaj qe i eshte zbritur Ibrahimit, Ismailit, Is’hakut, Jakubit dhe pasardhesve. Edhe asaj qe i eshte dhene Musait dhe Isait, edhe asaj qe i eshte zbritur te gjithe pejgambereve nga Zoti i tyre. Ne nuk bejme kurrfare dallimi ne mes tyre dhe ne vetem Atij i jemi dorezuar”.
      3:85. E kush kerkon fe tjeter pervec fese islame, atij kurrsesi nuk do t’i pranohet dhe ai ne boten tjeter eshte nga te deshepruarit.
      3:86. E si ta udhezoje All-llahu nje popull qe pas besimit te tyre u bene pabesimtare dhe pasi deshmoi se i derguari eshte i vertete, dhe pasi t’ju kene ardhur atyre argumente te qarta? All-llahu nuk ia mundeson udhezimin e Vet popullit zullumqare.
      3:87. Ndeshkimi i te tilleve eshte: mallkimi nga All-llahu, nga engjejt dhe nga gjithe njerezimi tok.
      3:88. Ata pergjithmone jane ne te (ne zjarr), atyre as nuk ju lehtesohet denimi dhe as nuk u jepet afat.
      3:89. Pervec atyre qe pas asaj u penduan dhe u permiresuan. Vertet, All-llahu shume fale dhe meshiron.
      3:90. Ata, te cilet pas besimit te tyre u bene pabesimtare, e pastaj e shtuan mosbesimin, atyre kurrsesi nuk do t’u pranohet pendimi. Te tillet jane mu ata te humburit.
      3:91. Ata qe nuk besuan dhe vdiqen si mosbesimtare, asnjerit prej tyre nuk do t’i pranohet per kompensim, qofte edhe plote faqen e dheut ari. Ata i pret nje denim i dhembshem dhe per ta nuk ka ndihmetare.
      3:92. Kurre nuk do ta arrini sinqeritetin e plote me besim (as kenaqesine e lumtur ne xhennet) derisa te mos e jepni me te dhembshmen (me te dashuren) e pasurise suaj. Ckado qe jepni (per Zotin), All-llahu ate e di.
      3:93. I tere ushqimi ishte i lejuar per bijte e israilit, pervec atij qe Israili (Jakubi) para se te zbriste Tevrati, ia ndaloi vetvetes. Thuaju: “Silleni pra nje Tevrat dhe lexoni ate, nese jeni te vertete (ne cka thoni) “?
      3:94. Ai qe edhe pas kesaj shpif genjeshtra kunder All-llahut, ata vertet jane mizore.
      3:95. Thuaj: “All-llahu e tha te verteten, pra ndiqeni fene e paster te Ibrahimit, sepse ai nuk u takonte idhujtareve”.
      3:96. Shtepia (xhamia) e pare e ndertuar per njerez, eshte ajo ne Beke (Mekke), e dobishme, udherrefyese per mbare njerezimin.
      3:97. Aty ka shenja te qarta: vendi i Ibrahimit, dhe kush hyn ne te, ai eshte i sigurt. Per hir te All-llahut, vizita e shtepise (Qabes) eshte obligim per ate qe ka mundesi udhetimi te ajo, e kush nuk e beson (ai nuk e viziton); All-llahu nuk eshte i nevojshem per (ibadetin qe e bejne) njerezit.
      3:98. Thuaj: “O ithtare te librit, perse i mohoni ajetet (argumentet) e All-llahut”? E All-llahu mbikeqyr ate qe veproni.
    • 3:99. Thuaj: “O ithtare te librit, perse e pengoni ate qe besoni nga rruga e All-llahut, duke u angazhuar qe ta paraqitni ate te shtrember, ndersa vete ju, jeni deshmues se eshte e vertete! Veprimi juaj nuk mund t’i shmanget mbikeqyrjes se All-llahut.
      3:100. O ju qe besuat, ne qofte se ju i bindeni nje grupi te atyre qe iu eshte dhene libri, ata, pas besimit tuaj, do t’ju kthejne ne mosbesimtare.
      3:101. Si ben te mos besoni, kur juve jane duke iu lexuar (duke iu shpallur) ajetet e All-llahut dhe kur ne mesin tuaj gjendet i derguari i Tij? E kush i permbahet fese se All-llahut, ai pa dyshim eshte i udhezuar ne rrugen e drejte.
      3:102. O ju qe besuat, kini frike All-llahun me sinqeritet te vertete dhe mos vdisni, pos vetem duke qene muslimane (besimtare)!
      3:103. Dhe kapuni qe te gjithe ju per litarin (fene dhe Kur’anin) e All-llahut, e mos u percani! Perkujtojeni nimetin e All-llahut ndaj jush, kur ju (para se ta pranonit fene islame) ishit te armiqesuar, e Ai i bashkoi zemrat tuaja dhe ashtu me dhuntine e Tij aguat te jeni vellezer. Madje ishit ne buze te gremines se xhehennemit, e Ai ju shpetoi prej tij. Po keshtu All-llahu ua sqaron juve argumentet e veta qe ju ta gjeni te verteten e lumtur.
      3:104. Nga ju le te jete grup qe therret ne ate qe eshte e dobishme, urdheron per pune te mbara dhe ndalon nga e keqja. Te tillet jane ata te shpetuarit.
      3:105. E mos u beni si ata qe u ndane dhe u percane pasi u paten zbritur argumentet. Ata do te pesojne nje denim te madh.
      3:106. Ne diten kur ka fytyra qe zbardhen dhe ka fytyra qe nxihen. E per sa u perket atyre fytyrave qe jane nxire (u thuhet): “A edhe pas besimit tuaj u bete pabesimtare? Vuajeni pra denimin, per shkak se ishit qe nuk besonit”!
      3:107. Ndersa atyre qe fytyrat e tyre u jane zbardhur, ata jane ne meshiren (xhennetin) e All-llahut dhe aty jane pergjithmone.
      3:108. Ja, keto qe po t’i lexojme ty jane argumentet e sakta te All-llahut. E All-llahu nuk eshte ai qe e do padrejtesine per njerez.
      3:109. Te All-llahut jane c’ka ne qiej dhe c’ka ne toke dhe vetem te All-llahu kthehen ceshtjet.
      3:110. Ju jeni populli me i dobishem, i ardhur per te miren e njerezve, te urdheroni per mire, te ndaloni nga veprat e keqija dhe te besoni ne All-llahun. E sikur ithtaret e librit te besonin drejt, do te ishte shume me e mire per ta. Disa prej tyre jane besimtare, po shumica e tyre jane larg rruges se Zotit.
      3:111. Ata kurrsesi nuk mund t’ju sjellin ndonje dem juve, pervec ndonje shqetesimi, po edhe ne ju luftofshin, ata do te zbrapsen prej jush. Mandej ata nuk jane te ndihuar.
      3:112. Atyre (jehudive) u eshte vene njolle e nencmimit kudo qe te gjenden, vetem nese kapen per litarin (fene) e All-llahut dhe kthehen ne besen e njerezve (te muslimaneve), ata kane shkaktuar kunder vetes perbuzje nga All-llahu, andaj atyre u eshte shtruar shtypja e mjerimi. Kete, per shkak se ata i mohonin argumentet e All-llahut, i mbytnin mizorisht pejgamberet dhe per shkak se kundershtonin (udhezimet e Zotit) dhe tejkalonin (cdo norme njerezore).
      3:113. Ata (ithtaret e librit) nuk jane te njejte. Nga ithtaret e librit ka qe jane ne rruge te drejte, gjate nates lexojne ajetet e All-llahut duke u lutur.
      3:114. I besojne All-llahut dhe dites se gjykimit keshillojne per te mire dhe largojne nga te keqijat, perpiqen per pune te dobishme, edhe ata jane prej te mireve.
      3:115. E cfaredo te mire qe bejne, ajo nuk u mohohet. All-llahu i di shume mire te devotshmit.
      3:116. S’ka dyshim se atyre qe nuk besuan, nuk do t’u bejne dobi ndaj (denimit te) All-llahut as pasuria e as femijet e tyre. Ata jane banues te zjarrit dhe aty jane pergjithmone.
      3:117. Shembulli i asaj qe ata e japin ne kete jete (per t’u lavderuar e per t’u permendur) eshte si i nje ere me bresher qe godet dhe shkaterron te mbjellat e nje populli qe e ka leshuar rrugen ne dem te vetes. All-llahu nuk u beri zullum atyre, por ata ishin qe i bene te padrejte vetes se vet.
      3:118. O ju qe besuat, mos i zini per miq te ngushte te tjeret jashte mesit tuaj, ata nuk pushojne se vepruari ne dem tuajin, u deshirojne cka u mundon juve. Urrejta kunder jush duket nga gojet e tyre, por ajo qe fshehin ne gjoksat tyre eshte edhe me e madhe. Ne pra, ua kemi sqaruar faktet nese ju i kuptoni.
      3:119. Ja, ju (muslimane) jeni qe i doni ata, e ata nuk u duan juve. Madje ju i besoni librat ne teresi (te gjitha shpalljet), e kur ju takojne thone: “Ne kemi besuar”! E kur vecohen, ata nga mllefi kunder jush grisin majet e gishterinjve. Thuaju: “Vdisni me ate mllef tuajin”! All-llahu e di shume mire se cka mbajne (te fshehtat) zemrat e tyre.
      3:120. Nese ju perjetoni ndonje te mire, ata i deshperon ajo, e nese ju godet ndonje e keqe, ata gezohen per ate. Po, ne qofte se ju beheni te durueshem dhe ruheni (mekateve), dinakeria e tyre nuk do t’u demtoje aspak. Eshte e sigurt se All-llahu e ka ne dore ate qe punojne ata.
      3:121. Perkujto (O i derguar) kur dole nga familja jote qe t’ua percaktosh besimtareve vendet per lufte, e All-llahu eshte qe degjon (fjalet) dhe qe kupton (qellimet).
      3:122. Kur dy grupe prej jush gati u treguan te dobeta, po All-llahu ishte qe u ndihmoi atyre (qe te mos largoheshin), andaj besimtaret le t’i mbeshteten vetem All-llahut.
      3:123. All-llahu u ndihmoi juve ne Beder kur ju ishit pak ne numer, e per te qene mirenjohes, keni frike nga Zoti.
      3:124. Kur ti u thoshe besimtareve: “A nuk eshte mjaft per ju qe Zoti juaj t’ju vazhdoje ndihmen me tre mije engjejt e zbritur”?
      3:125. Po, nese jeni te qendrueshem e te matur, e ata (armiqte) t’ju vine tash ne kete moment, Zoti juaj ua vazhdon juve ndihmen me pese mije prej engjejve te ushtruar (per lufte) ose te shenuar.
      3:126. E ate (ndihme) All-llahu nuk e beri per tjeter por vetem per t’iu gezuar dhe me te te qetesoje zemrat tuaja, perndryshe ndihma vjen vetem prej All-llahut, ngadhenjyesit, te urtit.
      3:127. (U ndihmoi) Qe ta kepuse nje grup nga ata qe nuk besuan (duke i mbytur a zene rober), ose per t’i demoralizuar dhe ashtu te kthehen te deshperuar.
      3:128. Ty nuk te takon asgje rreth ceshtjes se a do t’ua pranoje Ai pendimin apo do t’i denoje ata, ne te vertete ata jane zullumqare.
      3:129. Vetem e All-llahut eshte gjithe c’ka ne qiej e ne toke, Ai i fal atij qe do dhe Ai e denon ate qe do. All-llahu eshte mekatfales, meshirues.
      3:130. O ju te cilet besuat, mos e hani kamaten qe po e shumefishoni dhe kini frike (denimin e) All-llahut ashtu qe te gjeni shpetim.
      3:131. Dhe ruajuni zjarrit qe eshte pergatitur per pabesimtaret.
      3:132. E bindjuni All-llahut dhe te derguarit, ashtu qe te meshiroheni.
      3:133. Dhe ngutuni (me pune qe meritoni) ne falje mekatesh nga Zoti juaj dhe per nje xhennet, gjeresia e te cilit eshte si gjeresia e qiejve dhe e tokes, i pergatitur per te devotshmit.
      3:134. Te cilet japin kur jane shlire edhe kur jane ne veshtiresi dhe qe e frenojne mllefin, qe ua falin (te keqen) njerezve, e All-llahu i do bamiresit.
      3:135. Edhe ata te cilet kur bejne ndonje (mekat) te shemtuar ose i bejne zullum vetvetes, e permendin All-llahun dhe kerkojne falje per mekatet e tyre - e kush i fale mekatet pervec All-llahut? - dhe qe duke ditur, nuk vazhdojne ne ate qe kane punuar (ne te keqen).
      3:136. Shperblimi i te tilleve eshte falja nga Zoti i tyre dhe xhennetet neper te cilet rrjedhin lumenj, e aty do te rrine pergjithmone. Sa i mire eshte shperblimi i atyre qe punojne.
      3:137. Perpara jush kane kaluar popujt ndaj te cileve jane zbatuar ligjet, ndaj udhetoni neper toke dhe shikoni si qe perfundimi i atyre qe pergenjeshtruan.
      3:138. Ky (Kur’ani) eshte sqarim per njerezit, eshte udhezim dhe keshille per te devotshmit.
      3:139. E mos u dobesoni (fizikisht) dhe mos u deshperoni (shpirterisht) derisa ju jeni me te lartit, po qe se jeni besimtare te sinqerte.
    • 3:140. Ne qofte se juve u preku cka u dhemb (ne Uhud), edhe ate popull (armikun) e pat prekur dhembje si kjo e juaja (ne Beder). Ne, keto dite i nderrojme (u japim ne perdorim) mes njerezve per t’u ditur tek All-llahu ata qe besuan dhe per t’i zgjedhur disa prej jush per deshmore (ose deshmues). All-llahu nuk i do zullumqaret.
      3:141. Dhe qe All-llahu t’i pastroje besimtaret, ndersa gradualisht t’i shkaterroje mosbesimtaret.
      3:142. A mos menduat ju se do te hyni ne xhennet e All-llahu pa e ditur (pa u vertetuar ne praktike) se cilet prej jush kane luftuar dhe pa e ditur cilet prej jush ishin te durueshem.
      3:143. Ju ishit ata qe deshironit vdekjen para se te ballafaqoheshit me te. Ja pra, ate e pate dhe e shikuat me syte tuaj.
      3:144. Muhammedi nuk eshte tjeter vetem se i derguar. Edhe perpara tij pati te derguar (qe vdiqen ose u vrane). E nese ai vdes ose mbytet, a do te ktheheshit ju prapa (nga feja ose lufta)? E kushdo qe kthehet prapa, ai nuk i ben dem All-llahut aspak, kurse All-llahu do t’i shperbleje mirenjohesit.
      3:145. Askush nuk vdes pa vullnetin dhe lejen e All-llahut. Ai eshte shenim i afatit te caktuar. E kush e deshiron shperblimin e kesaj bote, Ne atij ia japim, e kush e deshiron shperblimin e botes tjeter, edhe atij do t’ia japim ate, kurse mirenjohesit Ne do t’i shperblejme.
      3:146. E sa pejgambere pati qe se bashku me te luftuan turma te medha besimtaresh dhe per ate qe i goditi ne rrugen e All-llahut, ata nuk u dobesuan dhe as nuk u perulen. All-llahu i do durimtaret.
      3:147. Fjala e tyre nuk ishte tjeter pos vetem te thonin: “Zoti yne, na i fale mekatet tona dhe leshimet ne punet tona dhe na forco ne vendet tona (ne lufte), ndihmona kunder popullit jobesimtar”!
      3:148. Ndaj All-llahu ua dha atyre shperblimin e kesaj bote dhe shperblimin me te mire te botes tjeter; All-llahu i do punemiret.
      3:149. O besimtare, nese u nenshtroheni jobesimtareve, ata ju kthejne prapa aty ku ishit (ne kufer) dhe atehere do te jeni te humbur.
      3:150. Sepse vetem All-llahu eshte ndihmetar i juaji dhe Ai eshte me i miri ndihmes.
      3:151. Ne do to mbjellim friken ne zemrat e atyre qe nuk besuan sepse ata All-llahut i trillojne e i mveshin zota te tjere, duke mos pasur per kete kurrfar fakti, ndaj vendbanimi i tyre do te jete xhehennemi. Sa i shemtuar eshte vendi i mizoreve.
      3:152. All-llahu permbushi premtimin e vet ndaj jush, ngase me vullnetin e Tij i korret ata (me shpata) deri kur u dobesuat dhe u percate ndermjet vete, ne ceshtjen e vendit (qe u pat caktuar Pejgamberi) dhe pasi verejtet ate qe e deshironit (prene e luftes), e ateher kundershtuat (urdhrin e Pejgamberit). Pati prej jush qe e deshen kete jete (ata u nguten pas prese) e pati prej jush qe e deshten boten tjeter. Pastaj, per t’ju sprovuar u zbrapi juve nga ata. Po All-llahu u fali juve; All-llahu eshte dhurues i madh ndaj besimtareve.
      3:153. Dhe kur largoheshit e nuk perfillshit as njeri-tjetrin, ndersa i derguari ju therriste mbrapa. Atehere u goditi me deshperim per deshperim (qe i shkaktuat Pejgambezit), ashtu qe mos pikelloheni per ate qe ju shpetoi (preja e luftes) e as per ate qe ju goditi. All-llahu eshte i njohur hollesisht me ate qe veproni.
      3:154. Mandej, pas asaj tronditjeje te rende, Ai u leshoi sa per qetesim, nje kotje (gjume te lehte) qe i kaploi nje grup prej jush, kurse nje grup e kishte preokupuar vetem ceshtja e vetvetes. Ata formuan bindje te padrejte ndaj All-llahut, bindje injorante, e thonin: “Ne nuk kemi ne dore asgje nga kjo ceshtje”! Thuaj: “E tere ceshtja eshte vetem ne duar te All-llahut”! Ata fshehin ne vetvete ate qe ty nuk ta shprehin. Thonin: “Sikur ne te kishim dicka ne dore ne kete ceshtje, ne nuk do te mbyteshim ketu”! Thuaj: “Edhe sikur te ishit ne shtepite tuaja, atyre qe eshte caktuar mbytja (vdekja), do te dilnin ne vendin e flijimit te tyre”! Ne menyre qe All-llahu te provoje ate qe eshte ne zemrat e tuaja (sinqeritetin ose hipokrizine) dhe qe ta pastroje ate qe eshte ne zemrat tuaja. All-llahu i di shume mire te fshehtat ne zemra.
      3:155. Vertet, ata qe u zbrapen prej jush diten e ndeshjes se dy grupeve (besimtare dhe idhujtare ne Uhud), ata vetem djalli i shtyri te rreshqasin me disa pune te tyre qe i bene, po All-llahu ua fali atyre gabimin; All-llahu eshte mekatfales dhe i bute.
      3:156. O besimtare, mos u beni si ata qe nuk besuan dhe, per vellezerit e tyre qe kishin dale ne udhetim (tregtie e gjallerimi) ose qe kishin shkuar ne lufte thonin: “Sikur te kishin ndejtur prane nesh (e te mos dilnin), ata as nuk do te vdisnin as nuk do te mbyteshin”. Ate (bindje), All-llahu ua beri nje deshprim ne zemrat etyre. Pse All-llahu eshte Ai qe jep jete dhe jep vdekje dhe All-llahu sheh ate qe ju punoni.
      3:157. E sikur te ishit mbytur ne rrugen e All-llahut, ose t’u kishte zene vdekja, do te gezonit falje e meshire prej All-llahut qe eshte shume me e dobishme se ajo cka ata grumbullojne.
      3:158. Po edhe nese vdiqet (ne shtrat) ose u vrate, patjeter do te tuboheni te All-llahu.
      3:159. Ti ishe i bute ndaj atyre, ngase All-llahu te dhuroi meshire, e sikur te ishe i vrazhde e zemerforte, ata do shkaperderdheshin prej teje, andaj ti falju atyre dhe kerko ndjese per ta, e konsultohu me ta ne te gjitha ceshtjet, e kur te vendosesh, atehere mbeshtetu ne All-llahun, se All-llahu i do ata qe mbeshteten.
      3:160. Nese All-llahu deshiron t’ju ndihmoje, s’ka kush qe mund t’ju mposhte, e nese Ai iu le pa ndihme, atehere kush eshte ai pas Tij, qe dot’ju ndihmoje? Pra vetem All-llahut le t’i mbeshteten besimtaret.
      3:161. Asnje pejgamberi nuk i takoi te beje hile dhe kush ben hile (ne ndarjen e plackes se luftes), ai ne diten e kijametit vjen i ngarkuar me ate qe ka bere, pastaj secilit njeri i jepet ajo qe e ka fituar, duke mos iu bere e padrejte.
      3:162. A eshte i njejte ai qe iu bind All-llahut dhe kerkoi kenaqesine e Tij, si ai qe terhoqi kunder vetes hidherim te madh nga All-llahu dhe e ardhmja e tij eshte xhehennemi, qe eshte perfundim shume i keq?
      3:163. Ata kane dallim te All-llahu, e All-llahu sheh shume mire ate qe veprojne.
      3:164. Eshte e vertete se All-llahu u dha dhurate te madhe besimtareve, kur nder ta nga mesi i tyre dergoi te derguar qe atyre t’u lexoje shpalljen e Tij, t’i pastroje ata, t’ua mesoje Kur’anin dhe sheriatin, edhe pse, me pare ata ishin krejtesisht te humbur.
      3:165. E kur juve u goditi nje deshtim (ne Uhud) e qe ju ia patet dhene ate dyfish (armikut ne Bedr), thate: “Prej nga kjo”? Thuaj: “Ajo eshte nga vete ju”! S’ka dyshim se All-llahu eshte i plotefuqishem per cdo send.
      3:166. Ajo qe ju goditi juve diten e ballafaqimit te dy grupeve (besimtare dhe idhujtare), ishte me lejen e All-llahut, per t’u dalluar besimtaret e sinqert.
      3:167. Dhe, per t’u ditur ata qe ishin hipokrite. E atyre u eshte thene: “Ejani e luftoni ne rrugen e All-llahut ose mbroni veten!” E ata thane: “Sikur te dinim se do te luftohej, ne do te vinim pas jush!” Ne ate moment ata ishin me afer mosbesimit se besimit. Flisnin me gojet e tyre ate qe nuk e kishin ne zemrat e tyre, po All-llahu e di mire per ate qe fshehin.
      3:168. Dhe ata qe nuk luftuan dhe atyre te veteve u thane: “Sikur te na degjon neve (e te ktheheshin sic u kthyem ne), nuk do te mbyteshim!” Thuaju: “Largojeni pra vdekjen prej vetes suaj, nese jeni te sigurt cka thoni?”
      3:169. Kurrsesi te mos mendoni se jane te vdekur ata qe rane deshmore ne rrugen e All-llahut. Perkundrazi, ata jane te gjalle duke u ushqyer te Zoti ityre.
      3:170. Jane te gezuar me ate qe u dha All-llahu nga te mirat e Tij, dhe atyre qe kane mbetur ende pa i bashkuar rradheve te tyre, u marrin myzhde se per ta nuk ka as frike dhe as qe kane pse te brengosen.
      3:171. Ata jane te gezuar me begati e dhurata qe ua dha All-llahu, e s’ka dyshim se All-llahu nuk ua humb shperblimin besimtereve.
    • 3:172. Te cilet edhe pasi i goditi plaga iu pergjegjen All-llahut dhe te derguarit. E per ata prej tyre qe bene, mire dhe u ruajten, eshte nje shperblim i madh.
      3:173. E atyre (shokeve te Pejgamberit) qe dikush u tha: “Populli (idhujtaret) eshte tubuar t’ju sulmoje, pra kini frike!” Ajo, vetem ua shtoi edhe me shume besimin e thane: “Neve na mjafton qe kemi All-llahu, Ai eshte mbrojtesi me i mire!”
      3:174. Dhe ate pa i gjetur kurrfare e keqe fituan begati e miresi te medha nga All-llahu dhe e arriten kenaqesine e Tij, All-llahu eshte dhurues i madh.
      3:175. Po ate (propagande) e beri vetem shejtani qe deshironte me miqte e vet (idhujtaret), t’ju friksoje, po ju mos u frikesoni prej tyre, frikesomuni Mua, nese jeni besimtar.
      3:176. E ty te mos te brengosin ata qe perpiqen per mosbesim, ata kurrsesi nuk mund te demtojne asgje All-llahun. All-llahu me urtesine e vet deshiron qe atyre te mos u takoje kurrfare e mire ne boten tjeter dhe ata kane nje denim te madh.
      3:177. Ata qe ne vend te besimit pranuan kufrin, nuk i bejne asgje dem All-llahut, ata i pret nje denim i idhet.
      3:178. Te mosmendojne ata qe nuk besuan se afatin qe u dhame Ne atyre te jetojne, eshte ne dobi te tyre. Ne i lame te jetojne vetem qe shtojne edhe me shume mekate, se ata i pret denim nencmues.
      3:179. All-llahu nuk eshte qe t’i le besimtaret ashtu sic jeni, pa dalluar te keqin nga i miri. All-llahu nuk ju zbulon juve te fshehtat (e te dini se c’mbajne ne zemrat e tyre). Por All-llahu eshte Ai qe nga te derguarit e vet zgjedh ate qe do (e i zbulon ndonje te fshehte). Prandaj, besoni All-llahut dhe te derguarit te Tij, e ne i besofshit dhe nese ruheni, atehere ju keni nje shperblim te madh.
      3:180. Ata, te cilet bejne koprraci me ate qe nga te mirat e veta u dha All-llahu, te mos mendojne kurrsesi se ajo eshte ne dobi te tyre. Jo, ajo eshte ne dem te tyre. Ajo e mire me cka bene koprraci, ne diten e kijametit do t’u mbeshtillet ne qafen e tyre. All-llahut i mbesin trashegim qiejt dhe toka, All-llahu eshte i njohur mire me ate qe veproni.
      3:181. All-llahu ka degjuar fjalen e tyre qe thane: “All-llahu eshte i varfer e ne jemi te pasur!” Ne do te shenojme ate qe thane ata dhe qe i mbyten pejgamberet pa kurrfare faji, e do t’ju themi: “Vuajeni mundimin e djegies se zjarrit.
      3:182. Kjo eshte merite e duarve tuaja, se All-llahu nuk eshte zullumqar ndaj robeve”.
      3:183. Ata jane qe thane: “All-llahu na ka porositur qe te mos besojme asnje te derguar derisa ai te na sjelle nje kurban qe do ta ngrene zjarri. Thuaju: “Para meje juve u erdhen te derguar me argumente dhe me ate qe e thate, e perse i mbytet ata, nese thoni te verteten?”
      3:184. Po nese ata ty te pergenjeshtrojne, jane pergenjeshtruar edhe para teje te derguar qe u erdhen me argumente te prera, me shkrime qiellore dhe me liber te ndritshem.
      3:185. Secili njeri do te shijoje vdekjen, e shperblimet tuaja u plotesohen diten e kijametit, e kush shmanget zjarrit e futet ne xhennet, ai ka arritur shpetim, e jeta e kesaj bote nuk eshte tjeter pos nje perjetim mashtrues.
      3:186. Ju patjeter do te sprovoheni si ne pasurine tuaj, si ne veten tuaj, madje do te degjoni ofendime te shumta prej atyre qe u eshte libri para jush, e edhe prej idhujtareve, po ne qofte se duroni dhe ruheni, ajo eshte gjeja me vendimtare.
      3:187. Dhe kur All-llahu mori zotimin nga ata qe iu pat dhene libri: qe gjithqysh t’ua publikoni ate njerezve, e te mos e fshehni, por ata e lane pas dore ate per pak send te kesaj jete; pra, bene pune te keqe.
      3:188. Mos mendo se jane te shpetuar ata qe gezohen per ate qe bene (e fshehen ceshtjen tende) dhe deshirojne te jene te lavderuar per ate qe nuk e punuan mos llogarit shpetim per ta (nuk e thane te verteten), ata kane nje denim te dhembshem.
      3:189. Vetem All-llahut i takon sundimi i qiejve e i tokes dhe All-llahu eshte i gjithfuqishem per cdo send.
      3:190. Ne krijimin e qiejve e te tokes, ne ndryshimin e nates dhe te dites, ka argumente te qarta per ata qe kane arsye dhe intelekt.
      3:191. Per ata qe All-llahun e permendin me perkujtim kur jane ne kembe, kur jane ulur, kur jane te shtrire dhe thellohen ne mendime rreth krijimit te qiejve e te tokes (duke thene): Zoti yne, kete nuk e krijove kot, i lartesuar qofsh, ruana prej denimit te zjarrit!
      3:192. Zoti yne, ate Ti e fute ne zjarr, ate e ke poshteruar; per mizoret nuk ka ndihmetare!
      3:193. Zoti yne, ne degjuam nje thirres qe ftonte per besim (e qe thoshte): Te besoni Zotin tuaj! E ne besuam! Zoti yne, na i fale mekatet tona, na i mbulo te metat dhe pas vdekjes na bashko me te miret!
      3:194. Zoti yne, jepna ate qe nepermjet te derguareve Tu, na e premtove dhe ne diten e kijametit mos na turpero; vertet Ti je Ai qe nuk e shkel premtimin!”
      3:195. Zoti i tyre iu pergjegj lutjes se tyre (e tha): Une nuk ia humb mundin asnjerit prej jush, mashkull qofte apo femer. Ju jeni njeri nga tjetri por ata qe u debuan prej shtepive te tyre dhe emigruan, u munduan vetem pse ishin ne rrugen Time, luftuan dhe u vrane, atyre patjeter do t’ua shlyej mekatet e tyre dhe do t’i veje ne xhennete ne te cilet burojne lumenj. Ai eshte shperblim nga ana e All-llahut, se me i miri i shperblimeve eshte tek All-llahu.
      3:196. Te mos mashtroje bredhja neper qytete e atyre qe nuk besuan.
      3:197. Ajo eshte nje kenaqesi e paket, e pastaj vendi i tyre eshte xhehennemi qe eshte vend mjerimi.
      3:198. Por ata qe ia paten friken Zotit te tyre, ata i kane xhennetet neper te cilat rrjedhin lumenj dhe aty jane pergjithmone. Ajo eshte pritje nga ana e All-llahut, e per te miret me e dobishmja eshte ajo qe eshte tek All-llahu.
      3:199. Po edhe nga ithtaret e librit ka qe besojne All-llahun, e besojne ate qe u eshte shpallur juve, e besojne ate qe eshte shpallur atyre, jane te bindur ndaj All-llahut, dhe argumentet e All-llahut ne shpallje nuk i shesin per pak send te kesaj jete, te tillet kane shperblimin e vet tek Zoti i tyre, e All-llahu eshte qe llogarine e ben shpejt.
      3:200. O ju besimtare, beni durim, behuni te qendrueshem kunder armikut, rrini te pergaditur dhe, qe te shpetoni, ruajuni denimit te All-llahut.
    • 4.Kapitulli - En-Nisa

      4.En-Nisa

      Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!




      4:1. O ju njerez! Kini frike Zotin tuaj qe ju ka krijuar prej nje veteje (njeriu) dhe nga ajo krijoi palen (shoqen) e saj, e prej atyre dyve u shtuan burrra shume e gra. Dhe kini frike All-llahun qe me emrin e Tij perbetoheni, ruajeni farefisin (akraballekun), se All-llahu eshte mbikeqyres mbi ju.
      4:2. Bonjakeve (jetimeve) jepuani pasurine e tyre (kur te rriten), dhe mos e nderroni te pastertin (mallin tuaj qe e keni hallall) me te ndytin (me haramin) edhe mos e hani pasurine e tyre (te perzier) me pasurine tuaj, se ky eshte mekat i madh.
      4:3. Ne qofte se frikoheni se nuk do te jeni te drejte ndaj bonjakeve, atehere martohuni me ato gra qe ju pelqejne; me dy, me tri e me katra. E nese i frikoheni padrejtesise (ndaj tyre), atehere vetem me nje, ose (martohuni) me ato qe i keni nen pushtetin tuaj (robereshat). Ky (perkufizim) eshte me afer qe te mos gaboni.
      4:4. Grave jepuani dhuraten e kurores se tyre (niqahin) me te mire, e ne qofte se ato nga vullneti i vet ju falin dicka nga ajo, atehere hajeni ate hallall te mire.
      4:5. Mendjelehtesve (te papjekurve) mos u jepni pasurine tuaj qe All-llahu e beri per ju mekamje, e ata ushqeni nga ajo, veshni dhe u thoni fjale te mira.
      4:6. Provoni bonjaket derisa te behen per martese, e nese vereni te ta pjekuri, atehere dorezonju atyre pasurine e tyre. Mos e hani ate duke shkaperderdhur dhe duke u ngutur para se te rriten ata. Kush eshte i pasur le te ruhet (shfrytezimit te pasurise te jetimeve), e kush eshte i varfer, le te haje me maturi. E kur t’ju dorezoni atyre pasurine e vet, deshmoni ate (qe ju dorezoni). Mjafton qe All-llahu eshte llogarites.
      4:7. Meshkujve ju takon pjese nga pasuria qe e lene prinderit e te afermit (pas vdekjes), edhe femrave ju takon pjese nga ajo qe lene prinderit e te afermit, le te jete pak ose shume ajo qe lene, ju takon pjese e caktuar (nga Zoti).
      4:8. Kur te prezentojne ne pjesetimin e pasurise qe ka lene i vdekuri te aferme, bonjak dhe varfnjak (qe nuk jane pjestare ne trashegim), jepuani nga ajo (pasuri e lene) dhe atyre thuajuni fjale te mira.
      4:9. Le te frikesohen ata (ne prag te vdekjes) sikur te linin pas vete pasardhes te paafte per te cilet kane dro (si do te jete gjendja e tyre) le t’i ruhen All-llahut (denimit te Tij) dhe le t’ju thone (jetimeve) fjale prindore.
      4:10. Ata qe e hane pa te drejte pasurine e jetimeve, ne te vertete ata hane ate qe mbush barkun e tyre zjarr dhe do te futen ne zjarrin e xhehennemit.
      4:11. All-llahu ju urdheron per (ceshtjen e trashegimit) femijet tuaj: per mashkullin hise sa per dy femra; nese jane (trashegimtare) vetem femra, dy e me shume, atyre ju takojne dy te tretat e pasurise qe trashegohet; nese eshte nje femer, asaj i takon gjysma; per prinderit, per secilin nga ata, ju takon e gjashta nga ajo qe ka lene (i vdekuri) nese ka femije; e ne qofte se (i vdekuri) nuk ka femije e ate e trashegojne (vetem) prinderit, atehere nenes se tij i takon nje e treta; ne qofte se ai (i vdekuri) ka vellezer, nenes se tij i takon vetem nje e gjashta, (kjo e drejte ne trashegim behet) pasi te kryhet testamenti (vasijeti) qe ka lene dhe pasi te lahet borxhi; ju nuk dini se kush eshte me afer dobise suaj, prinderit tuaj ose femijet tuaj. (Ky percaktim eshte) Urdher nga All-llahu. Vertet All-llahu eshte me i Dijshmi, me i Urti.
      4:12. Juve ju takon gjysma e asaj (pasurie) qe lene grate e tuaja, nese ato nuk kane femije, por nese ato kane femije juve ju takon nje e katerta nga ajo qe lene ato, pasi te kryhet testamenti i tyre dhe pasi te lahet borxhi. Atyre (grave) ju takon nje e katerta nga ajo qe lini ju, nese nuk keni femije, por nese keni femije, atyre ju takon nje e teta nga ajo qe leni pas kryrjes se testamentit qe keni percaktuar ose borxhit. Ne qofte se (i vdekuri) eshte mashkull ose femer, e trashegohet nga ndonje i larget (pse s’ka as prinder as femije) po ka nje vella ose nje moter (nga nena), atehere secilit prej tyre u takon nje e gjashta, e ne qoftese se jane me shume (se nje vella ose se nje moter) ata jane pjesmarres te barabarte ne te treten (e tere pasurise), pas testamentit te porositur ose borxhit, e duke mos demtuar (trasheguesit). Ky percaktim eshte porositur prej All-llahut. All-llahu eshte i gjithedijshem, jo i ngutshem.
      4:13. Keto jane (dispozita) te caktuara prej All-llahut. Kush i bindet All-llahut, (urdherave te Tij) dhe te derguarit te Tij, ate e dergon ne xhennete nen te cilin burojne lumenj. Aty do te jene pergjithmone. E ky eshte shpetim i madh.
      4:14. Kush e kundershton All-llahun dhe te derguarin e Tij, dhe i shkel dispozitat e Tij, ate e shtie ne zjarr te perjeteshem. E per te eshte nje denim i rende.
      4:15. Ato nga grate tuaja qe bejne imoralitet (zina), kerkoni qe kunder tyre te deshmojne kater vete prej jush (burra); nese vertetohet me deshmitare (imoraliteti), mbyllni ato ne shtepia derisa t’i marre vdekja ose derisa All-llahu te percaktoje ndonje rruge per to.
      4:16. Ata te dy prej jush qe bejne ate (imoralitet-zina), ndeshkoni; e ne qofte se ata pendohen dhe permiresohen, atehere hiqni dore prej tyre, pse All-llahu pranon fort pendimin dhe meshiron shume.
      4:17. Pendim i pranueshem te All-llahu eshte vetem ai i atyre qe e bejne te keqen me mosdije shpejt pendohen; te tilleve All-llahu ju pranon pendimin, se All-llahu eshte me i dijshmi, me i urti.
      4:18. Nuk eshte pendim (i pranueshem) i atyre qe vazhdimisht bejne pune te keqia dhe vetem atehere kur t’i vjen vdekja ndonjerit prej tyre, te thote: “Une tash u pendova!” e as i atyre qe vdesin duke qene jobesimtare. Ndaj tyre kemi pergatitur denim te ashper.
      4:19. O ju qe besuat, nuk eshte lejuar per ju te trashegoni grate (e te vdekurve) ne menyre te dhunshme, e as t’i shtrengoni per t’u marre dicka nga ajo qe ju keni dhene atyre, pervec nese ato bejne ndonje imoralitet te hapur. Coni jete te mire me to. Nese i urreni ato, beni durim pse ndodh qe All-llahu te jape shume te mira ne nje send qe ju e urreni.
      4:20. Ne qofte se deshironi te nderroni (ta merrni) nje grua ne vend te nje gruaje (te leshuar), e asaj (te leshuares) i keni pas dhene shume te madhe, mos merrni prej saj asnje send. A do te merrni ate pa te drejte e ne menyre mizore?
      4:21. Dhe si mund te merrni ate kur njeri-tjetri iu keni bashkuar (ne nje shtrat) dhe kur ato kane marre prej jush nje bese te forte?
      4:22. Mos u martoni me ato gra me te cilat qene te martuar prinderit tuaj, me perjashtim te asaj qe ka kaluar (para islamizmit) pse ajo ishte turpesi, perbuzje e tradite e shemtuar.
      4:23. U jane ndaluar juve (te martoheni me): nenat tuaja, bijat tuaja, motrat tuaja, hallat tuaja, tezet tuaja, bijat e vellaut, bijat e motres, nenat tuaja qe ju kane dhene gji, motrat nga gjiri, nenat e grave tuaja (vjehrrat) dhe vajzat qe jane nen kujdesin tuaj e te lindura (prej tjeter babai) nga grate tuaja me te cilat patet kontakt, e nese nuk ken pasur kontakt me to (me grate), atehere s’ka pengese (te martoheni me ato vajza), dhe (jane te ndaluara) grate e bijve tuaj qe jane te lindjes suaj (jo te bijeve te adoptuar), dhe te bashkoni (pernjehere ne nje niqah) dy motra, perpos asaj qe ka kaluar. Vertete, All-llahu fale shume, eshte meshirues i madh.
      4:24. (Nuk u lejohet te martoheni) Edhe me gra te martuara (qe kane burrat e nuk jane te leshuara), pervec atyre qe i keni futur ne pushtetin tuaj (robereshat e luftes). (Ky eshte) obligim mbi ju nga All-llahu. U jane lejuar, pos ketyre (qe u permenden), te tjerat qe t’i merrni me pasurine tuaj (me niqah) duke pasur per qellim bashkeshortesi e jo prostitucion. E per ate qe perjetuat ju nga ato (grate me te cilat patet kurore), jepuani shperblimin e tyre te caktuar se eshte obligim. E nuk ka pengese per ju, pas percaktimit (te niqahut), ne ate qe ju pelqeni mes vete. All-llahu eshte i gjithedijshmi, i urti.
      4:25. Dhe kush nuk ka prej jush mundesi materiale qe te martohet me femra te lira besimtare, le te martohet me ato besimtare tuaja qe i keni nen pushtetin tuaj (robereshat). All-llahu di me se miri per besimin tuaj. Ju jeni nga njeri- tjetri (te nje origjine). Pra, martohuni me ato (roberesha) e me lejen e te zoterve te tyre dhe jepuani kuroren ne menyre te drejte, (zgjidhni) te ndershme e jo prostitute te hapta apo te fshehta. E kur te jene te martuara ato, nese bejne ndonje pune te turpshme, ndeshkimi kunder tyre eshte sa gjysma e atij te grave te lira (jo roberesha). Kjo (martese me roberesha) eshte e lejuar per ata qe i frikesohen imoralitetit, por te jeni te durueshem, eshte me mire per ju. All-llahu eshte miredashes, meshireplote.
    • 4:26. All-llahu deshiron t’ju sqaroje ceshtjet e t’ju drejtoje ne rrugen e atyre qe ishin para jush (pejgamberet) dhe t’ju pranoje pendimin. All-llahu e di me se miri gjendjen e roberve dhe eshte me i urti.
      4:27. All-llahu deshiron t’ju pranoje pendimin, e ata qe ndjekin deshirat e epsheve, deshirojne qe ju te shmangeni ne teresi (nga rruga e drejte).
      4:28. All-llahu deshiron t’ju lehtesoj (dispozitat), e megjithate njeriu eshte i paafte (per t’u perballuar epsheve).
      4:29. O ju qe besuat, mos e hani mallin e njeri-tjetrit ne menyre te palejuar, perpos tregtise ne te cilen keni pajtueshmeri mes vete, dhe mos mbytni veten tuaj (duke mbytur njeri-tjetrin). Vertet, All-llahu eshte i meshirueshem per ju.
      4:30. Kush ben kete (qe ndaloi Zoti) qellimisht dhe tejkalon kufijte, Ne do ta hudhim ate ne nje zjarr te forte. Dhe kjo eshte leht per All-llahun.
      4:31. Nese lagoheni prej mekateve te medha, te cilat u jane te ndalueshme, Ne ju shlyejme mekatet e vogla dhe ju fusim ne nje vend te ndershem.
      4:32. Mos lakmoni ne ate, qe All-llahu gradoi disa nga ju mbi disa te tjere. Burrave ju takon hise nga ajo qe fituan ata dhe grave gjithashtu ju takon hise nga ajo qe fituan ato. All-llahut kerkoni nga te mirat e Tij. All-llahu eshte i dijshem per cdo send.
      4:33. Ne u kemi caktuar per secilin trashegimtare, pjesen e pasurise qe e lene prinderit ose te afermit. E atyre qe ju keni premtuar, jepuani pjesen e tyre. All-llahu eshte deshmues mbi cdo send.
      4:34. Burrat jane pergjegjes per grate, ngase All-llahu ka graduar disa mbi disa te tjeret dhe ngase ata kane shpenzuar nga pasuria e tyre. Prandaj, me ate qe All-llahu i beri te ruajtura, grate e mira jane respektuese, jane besnike ndaj te fshehtes. E ato qe u keni dro kryelartesise se tyre, keshilloni, madje largohuni nga shtrati (e me ne fund), edhe rrahni (lahte, nese nuk ndikojne keshillat as largimi), e nese ju respektojne, atehere mos u sillni keq ndaj tyre. All-llahu eshte me i larti, me i madhi.
      4:35. Nese i frikesoheni percarjes mes tyre (burrit e gruas), dergoni nje pari te drejte nga familja e tij dhe nje pari te drejte nga familja e saj. Nese ata te dy (ndermjetesuesit) kane per qellim pajtimin, All-llahu ju mundeson afrimin mes tyre (burrit e gruas). All-llahu eshte i dijeshem, eshte njohes i mire.
      4:36. Adhurojeni All-llahun e mos i shoqeroni Atij asnje send, silluni mire ndaj prinderve, ndaj te afermve, ndaj jetimeve, ndaj te varferve, ndaj fqiut te afert, ndaj fqiut te larget, ndaj shokut prane vetes, ndaj udhetarit te larget dhe ndaj roberve. All-llahu nuk e do ate qe eshte kryelarte dhe ate qe lavderohet.
      4:37. Ata qe vete jane koprrace dhe urdherojne njerezit per koprraci, dhe e fshehin ate qe ju ka dhene All-llahu nga miresite e veta. Ne kemi pergatitur denim te turpshem per jobesimtaret;
      4:38. Edhe ata qe e japin pasurine e tyre per sy e faqe te botes, e nuk e besojne All-llahun as diten e mbrame. E ai qe e ka shok djallin, ai pra eshte shok i shemtuar.
      4:39. Dhe cka do t’i gjente ata, po ta besonin All-llahun, diten e gjykimit dhe te jepnin nga ajo qe iu dhuroi All-llahu? Po All-llahu di me se miri per ta.
      4:40. S’ka dyshim se All-llahu nuk ben pa drejte as sa grimca, e nese ajo veper eshte e mire, Ai e shumefishon ate dhe Vete Ai i jep shperblim te madh.
      4:41. Dhe si do te jete gjendja e atyre (qe nuk besuan), kur Ne do te sjellim deshmitare per cdo popull, e ty do te sjellim deshmitare mbi ata (qe nuk te besuan)?
      4:42. Ate dite ata qe nuk besuan dhe kundershtuan te derguarin, do te deshironin (te varroseshin) te rrafshohej mbi ta toka ngase nuk mund t’i fshehin All-llahut asgje.
      4:43. O ju qe besuat, mos iu afroni namazit duke qene te dehur, derisa te dini se c’flitni, e as duke qene xhuhube (te papaster) derisa te laheni, perpos kur jeni udhetare. Nese jeni te semure, jeni ne ndonje udhetim, ose ndonjeri prej jush vjen nga ultesira (nevojtorja), ose keni takuar grate, e nuk gjeni uje, atehere mesyjeni dheun dhe ferkoni me te fytyrat dhe duart (tejemmum). All-llahu shlyen e fale mekatet.
      4:44. A nuk i vure re (Muhammed) ata qe iu pate dhene pjese nga libri (paria fetare jehude) se si e vazhdojne rrugen e gabuar dhe deshirojne qe e edhe ju te humbni!?
      4:45. All-llahu di me se miri per armiqte tuaj. Mjafton qe All-llahu eshte perkrahes i juaj dhe mjafton qe All-llahu eshte ndihmetar i juaji.
      4:46. Nje pale nga jehudite eshte qe ndryshojne fjalet (e Zotit) nga vendet e veta, e (kur i therret ti) ata thone: “Degjuam (fjalen tende) dhe kundershtuam (thirrjen tende), dhe thone: “degjo mos degjofsh!” (dhe thone): “Raina” (keto i thone) duke perdredhur gjuhet e tyre dhe duke atakuar fene. E sikur te thoshin ata: “Degjuam, respektuam, degjo dhe veshtrona”, do te ishte me mire per ta dhe me e drejte, por per shkak te refuzimit te tyre, All-llahu i mallkoi, prandaj besojne vetem pak (besim gjysmak).
      4:47. O ju qe u eshte dhene libri, besojeni ate qe e zbritem (Kur’anin) e qe eshte vertetues i atij qe e keni (Tevratit), para se te shlyejme fytyrat (t’ua fshijme shqisat) dhe t’i rrotullojme ose t’i mallkojme ata si i mallkuam ata te se shtunes. Urdheri i All-llahut eshte i kryer.
      4:48. S’ka dyshim se All-llahu nuk fale (mekatin) t’i pershkruhet Atij shok (idhujtarine), e perpos ketij (mekati) i fale kujt do. Kush pershkruan All-llahut shok, ai ka trilluar nje mekat te madh.
      4:49. A nuk ke kuptuar per ata qe vleresojne vetveten? Jo, All-llahu vlereson ate qe do dhe nuk ben padrejte asnje fije.
      4:50. Shiko se si shpifin kunder All-llahut! Mjafton kjo (shpifje) si mekat i hapet.
      4:51. A nuk u vure re atyre qe iu eshte dhene pjese nga libri? Besojne idhuj e djallezi dhe per ata qe nuk besuan thone: “Keta jane ne rruge me te drejte, se ata qe besuan!”
      4:52. Ata jane qe All-llahu i mallkoi, e ate qe e mallkon All-llahu, per te nuk ka ndihmetare.
      4:53. A mos kane ata ndonje pjese te pushtetit? Ata atehere nuk do t’u jepnin njerezve as sa grimca.
      4:54. A u kane zili atyre njerezve per ate qe All-llahu u dha nga miresite e Tij? Ne u patem dhene pasardhesve te Ibrahimit librin e sheriatin dhe u patem dhene atyre pushtet te madh.
      4:55. Po disa prej tyre i besuan atij (Muhammedit), e disa e refuzuan. Per ta mjafton zjarri i xhehennemit.
      4:56. Eshte e vertete se ata qe mohuan argumentet Tona, do t’i hudhim ne zjarr. Sa here qe u digjen lekurat e tyre, Ne nderrojme lekura te tjera qe te shijojne denimin. All-llahu eshte i plotefuqishem, i drejte.
      4:57. Ata qe besuan dhe bene vepra te mira, Ne do t’i fusim ne xhennet nen te cilin burojne lumenj, ku do te jene pergjithmone. Aty kane edhe bashkeshorte te pastra e hije te mrekullueshme.
      4:58. All-llahu ju urdheron qe t’u jepni amanetin te zoteve te tyre dhe kur te gjykoni, ju urdheron te gjykoni me te drejt mes njerezve. Sa e mire eshte kjo qe ju keshillon. All-llahu degjon dhe sheh si veproni.
      4:59. O ju qe besuat, bindjuni All-llahut, respektoni te derguarin dhe pergjegjesit nga ju. Nese nuk pajtoheni per ndonje ceshtje, atehere parashtrojeni ate te All-llahu (te libri i Tij) dhe te i derguari, po qe se i besoni All-llahut dhe dites se fundit. Kjo eshte me e dobishmja dhe perfundimi me i mire.
      4:60. A i vure re ata qe mendojne se besuan ate qe te zbriti ty, dhe ate qe zbriti para teje, se si deshirojne qe mes tyre te gjykoje djalli, e duke qene se jane te urdheruar qe te mos e besojne ate. E djalli deshiron t’i humbe ne pafundesi.
      4:61. Kur u thuhet atyre: “Ejani (per te gjykuar) te ajo qe e zbriti All-llahu dhe te i derguari!” i sheh se si dyfytyreshit ta kthejne shpinen.