Angepinnt Bibla Shqip

    Diese Seite verwendet Cookies. Durch die Nutzung unserer Seite erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Weitere Informationen

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Zanafilla

      Kapitulli 21
      1. Zoti vizitoi Saren, sic i kishte thene; dhe Zoti i beri Sares ato qe i kishte premtuar.

      2. Dhe Sara u ngjiz dhe lindi nje djale me Abrahamin ne pleqerine e tij, ne kohen e caktuar qe Perendia i kishte thene.

      3 .Dhe Abrahami ia vuri emrin Isak birit qe i kishte lindur dhe qe Sara kishte linde.

      4 .Pastaj Abrahami e rrethpreu birin e tij Isak kur ishte tete ditesh, ashtu sic e kishte urdheruar Perendia.

      5. Por Abrahami ishte njeqind vjec, kur i lindi biri i tij Isaku.

      6. Dhe Sara tha: "Perendia me ka dhene cka duhet per te qeshur, kushdo qe do ta degjoje ka per te qeshur bashke me mua".

      7. Dhe tha gjithashtu: "Kush mund t`i thoshte Abrahamit qe Sara do te mendte femije? Sepse une i linda nje djale ne pleqerine e tij".

      8 .Keshtu, pra, femija u rrit dhe u zvordh; dhe diten qe Isaku u zvordh Abrahami shtroi nje gosti te madhe.

      9. Tani Sara pa qe djali qe i kishte lindur Abrahamit nga Agari, egjiptasja, qeshte.

      10 .Atehere ajo i tha Abrahamit: "Perzere kete sherbyese dhe birin e saj, sepse i biri i kesaj sherbyese nuk duhet te jete trashegimtar me birin tim, me Isakun".

      11 .Kjo gje s`i pelqeu aspak Abrahamit, per shkak te djalit te tij.

      12. Por Perendia i tha Abrahamit: "Mos u hidhero per shkak te djalit dhe te sherbyeses sate; degjo tere ato qe te thote Sara, sepse nga Isaku do te dalin pasardhes qe do te mbajne emrin tend.

      13. Edhe nga djali i kesaj sherbyeses une do te bej nje komb, sepse eshte nje pasardhes i yt".

      14. Abrahami u ngrit heret ne mengjes, mori buke dhe nje calik uje dhe ia dha Agarit; vuri gjithcka mbi shpatullat e saj dhe e nisi bashke me femijen. Keshtu ajo u nis dhe filloi te bredhe neper shkretetiren e Beer-Shebas.

      15. Kur uji i calikut mbaroi, ajo e vuri femijen poshte nje kacubeje.

      16 .Dhe shkoi e u ul perballe tij, ne nje largesi sa nje goditje me hark, sepse thoshte: "Nuk dua ta shoh femijen te vdese!" Keshtu ajo u ul perballe tij, ngriti zerin dhe qau.

      17. Dhe Perendia degjoi zerin e djaloshit dhe engjelli i Perendise thirri Agarin nga qielli dhe i tha: "Çfare ke, Agar? Mos ki frike, se Perendia ka degjuar zerin e djaloshit aty ku ndodhet.

      18. Çohu, coje djaloshin dhe mbaje fort me doren tende, sepse une do te bej prej tij nje komb te madh".

      19. Atehere Perendia ia hapi syte dhe ajo pa nje pus uji: keshtu vajti te mbushe calikun me uje dhe i dha te pije djaloshit.

      20. Dhe Perendia qe me djaloshin; ai u rrit, banoi ne shkretetire dhe u be shenjetar harku.

      21 .Ai banoi ne shkretetiren e Paranit dhe nena e tij e martoi me nje grua nga Egjipti.

      22. Ne ate kohe Abimeleku, se bashku me Pikolin, kreu i ushtrise se tij, i foli Abrahamit duke i thene: "Perendia eshte me ty ne tere ato qe ben;

      23 .prandaj betohu ketu ne emer te Perendise qe ti s`ke per te genjyer as mua, as bijte e mi, as niperit e mi, qe ti do te perdoresh ndaj meje dhe vendit ku ke banuar si i huaj po ate dashamiresi qe une kam treguar ndaj teje".

      24. Abrahami u pergjegj: "Betohem".

      25 .Pastaj Abrahami e qortoi Abimelekun per shkak te nje pusi uji qe sherbyesit e Abimelekut e kishin shtene ne dore.

      26 .Abimeleku tha: "Une nuk e di se kush e ka bere kete gje; ti vete nuk ma ke njoftuar dhe une vetem sot degjova te flitet per kete ngjarje".

      27. Atehere Abrahami mori dele dhe qe dhe ia dha Abimelekut; dhe te dy lidhen aleance.

      28. Pastaj Abrahami vuri menjane shtate qengja femer te kopese.

      29. Dhe Abimeleku i tha Abrahamit: "Ç`kuptim ka ajo qe ke vene shtate qengja menjane?".

      30. Abrahami u pergjegj: "Ti do t`i pranosh nga dora ime keto shtate qengja, me qellim qe kjo te me vleje si deshmi qe une e kam hapur kete pus".

      31. Prandaj ai e quajti kete vend Beer-Sheba, sepse aty qe te dy ishin betuar.

      32. Keshtu lidhen aleance ne Beer-Sheba. Pastaj Abimeleku dhe Pikoli, kreu i ushtrise te tij, u ngriten dhe u kthyen ne vendin e Filistejve.

      33. Pastaj Abrahami mbolli nje marine ne Beer-Sheba dhe aty therriti emrin e Zotit, Perendi i perjetesise.

      34. Dhe Abrahami qendroi si i huaj shume kohe ne vendin e Filistejve.

    • Zanafilla
      Kapitulli 22
      1 Mbas ketyre gjerave Perendia e vuri ne prove Abrahamin dhe i tha: "Abraham!" Ai u pergjegj: "Ja ku jam".

      2. Dhe Perendia tha: "Merr tani birin tend, birin tend te vetem, ate qe ti do, Isakun, shko ne vendin e Moriahve dhe sakrifikoje ne nje nga malet qe do te te tregoj".

      3. Keshtu Abrahami u ngrit heret ne mengjes, i vuri samarin gomarit, mori me vete dy sherbyes dhe te birin Isak dhe cau dru per sakrificen; pastaj u nis drejt vendit ku i kishte thene Perendia te shkonte.

      4. Diten e trete Abrahami ngriti syte dhe pa se largu vendin.

      5. Atehere Abrahami u tha sherbyesve te tij: "Rrini ketu bashke me gomarin; une dhe djali do te shkojme deri atje dhe do te adhurojme; pastaj do te kthehemi prane jush".

      6. Keshtu Abrahami mori drute e sakrifices dhe i ngarkoi mbi Isakun, birin e tij; pastaj mori ne dore te vet zjarrin dhe u nisen rruges qe te dy.

      7 .Dhe Isaku i foli atit te tij Abraham dhe i tha: "Ati im!". Abrahami iu pergjegj: "Ja ku jam, biri im". Dhe Isaku tha: "Ja zjarri dhe druri, po ku eshte qengji per sakrificen?".

      8. Abrahami u pergjegj: "Djali im, Perendia do ta siguroje vete qengjin per sakrificen". Dhe vazhduan rrugen te dy bashke.

      9 .Keshtu arriten ne vendin qe Perendia i kishte treguar dhe atje Abrahami ndertoi altarin dhe sistemoi drute; pastaj e lidhi Isakun, birin e tij, dhe e vendosi mbi altar siper druve.

      10. Pastaj Abrahami shtriu doren dhe mori thiken per te vrare te birin.

      11. Por Engjelli i Zotit thirri nga qielli dhe i tha: "Abraham, Abraham!". Ai u pergjegj: "Ja ku jam".

      12. Engjelli i tha: "Mos e zgjat doren kunder djalit dhe mos i bej asnje te keqe. Tani e di mire qe ti i trembesh Perendise, se nuk me ke refuzuar birin tend, te vetmin bir qe ke".

      13. Atehere Abrahami ngriti syte dhe shikoi; dhe ja prapa tij nje dash i zene per briresh ne nje kacube. Keshtu Abrahami shkoi, mori dashin e tij dhe e ofroi si sakrifice ne vend te te birit.

      14. Dhe Abrahami e quajti kete vend Jehovah Jireh. Prandaj edhe sot e kesaj dite thuhet: "Do te furnizohet mali i Zotit".

      15 .Engjelli i Zotit e thirri per te dyten here Abrahamin nga qielli dhe tha:

      16 ."Une betohem per veten time, thote Zoti, se ti e bere kete dhe nuk kurseve tet bir, te vetmin bir qe ke,

      17. Une me siguri do te te bekoj fort dhe do te shumoj pasardhesit e tu si yjet e qiellit dhe si rera qe ndodhet ne brigjet e detit dhe trashegimtaret e tu do te zoterojne portat e armiqve te tij.

      18. Dhe tere kombet e tokes do te bekohen te pasardhesit e tu, sepse ti iu binde zerit tim".

      19. Pastaj Abrahami u kthye te sherbetoret e tij, ata u ngriten dhe shkuan bashke ne Beer-Sheba. Dhe Abrahami zuri vend ne Beer-Sheba.

      20. Mbas ketyre gjerave i thane Abrahamit kete: "Ja, Milkah i ka lindur edhe ajo bij Nahorit, vellait tend;

      21 .Uzi, dhendri i tij i pare, Buzi vellai i tij, Kemueli babai i Aramit,

      22. Kesedi, Hazoi, Pildashi, Jidlafi dhe Bethueli".

      23. Dhe Bethuelit i lindi Rebeka. Keta tete bij Milkah i lindi nga Nahori, vellai i Abrahamit.

      24. Konkubina e tij, qe quhej Reumah, lindi edhe ajo Tebahun, Gahamin, Tahashin dhe Maakahun.
    • Zanafilla
      Kapitulli 23
      1. Sara jetoi njeqind e njezet e shtate vjet. Keto qene vitet e jetes se Sares.

      2 .Dhe Sara vdiq ne Kirjath-Arba (qe eshte Hebroni), ne vendin e Kanaaneve, dhe Abrahami hyri aty per te mbajtur zi per te dhe per ta vajtuar.

      3. Pastaj Abrahami u ngrit me kembe ne prani te se vdekures dhe u foli bijve te Hethit, duke u thene:

      4. "Une jam nje i huaj midis jush dhe i ardhur midis jush; me jepni pronesine e nje varri midis jush, qe te mund te varros te vdekuren time dhe ta heq nga syte e mi".

      5. Dhe bijte e Hethit iu pergjigjen Abrahamit duke i thene:

      6. "Degjona, o zoti im! Ti je midis nesh nje princ i Perendise, varrose te vdekuren tende ne me te miren nga varrezat tona, asnjeri prej nesh s`do te refuzoje varrin e tij, me qellim qe ti te varrosesh aty te vdekuren tende".

      7 . Atehere Abrahami u ngrit, u perul para popullit te vendit, para bijve te Hethit,

      8. Dhe u foli atyre duke thene: "Ne rast se ju pelqen qe une ta varros te vdekuren time duke e hequr nga syte e mi, degjomeni. Nderhyni per mua tek Efroni, bir i Zoharit,

      9. Qe te me jape shpellen e Makpelahut, qe i perket dhe qe ndodhet ne skajin e ares se tij; por qe te me jape ne pronesi me cmimin e tij te plote si vend varrimi midis jush".

      10. Tani Efroni ndodhej ne mes te bijve te Hethit; dhe Efroni, Hiteu, iu pergjegj Abrahamit ne prani te bijve te Hethit, te te gjithe atyreve qe hynin neper porten e qytetit te tij, duke thene:

      11 ."Jo, zoti im, degjome! Une te fal aren dhe shpellen qe ndodhet aty; po ta dhuroj ne prani te bijve te popullit tim; po ta bej dhurate. Varrose te vdekuren tende".

      12. Atehere Abrahami u perkul para popullit te vendit,

      13 .dhe i foli Efronit ne prani te popullit te vendit duke thene: "Degjome, te lutem! Une do te jap cmimin e ares, pranoje nga une, keshtu une do te mund te varros aty te vdekuren time".

      14. Efroni iu pergjegj Abrahamit, duke i thene:

      15. "Zoti im, degjome! Toka vlen katerqind monedha argjendi. Ç`eshte kjo midis meje dhe teje? Varrose, pra, te vdekuren tende".

      16. Atehere Abrahami zbatoi fjalen e Efronit; dhe Abrahami i peshoi Efronit cmimin qe i kishte thene ne prani te bijve te Hethit: katerqind monedha argjendi, monedha qe tregtaret perdornin midis tyre zakonisht.

      17. Keshtu ara e Efronit qe gjendej ne Malkpelah perballe Mamres, ara me shpellen qe ishte aty dhe tere druret qe ishin ne are dhe ne te gjithe kufijte perqark,

      18. kaluan ne pronesi te Abrahamit, ne prani te bijve te Hethit dhe te te gjithe atyre qe hynin nga porta e qytetit te Efronit.

      19. Pas kesaj, Abrahami varrosi Saren, gruan e tij, ne shpellen e ares se Makpelahut perballe Mamres (qe eshte Hebroni) ne vendin e Kanaaneve.

      20. Keshtu ara dhe shpella qe gjendet aty u kaluan nga bijte e Hethit ne prone te Abrahamit, si vend varrimi.
    • Zanafilla
      Kapitulli 24
      1. Abrahami ishte tashme plak dhe ishte ne moshe te kaluar; dhe Zoti e kishte bekuar Abrahamin ne cdo gje.

      2. Dhe Abrahami i tha sherbyesit me te moshuar te shtepise se tij qe qeveriste tere pasurite e tij: "Vere doren tende nen kofshen time;

      3. dhe une do te bej qe ti te betohesh ne emer te Zotit, Perendise se qiejve dhe Perendise te tokes, qe ti nuk do t`i marresh per grua djalit tim asnje prej bijave te Kanaanejve ne mes te te cileve une banoj;

      4. por do te shkosh ne vendin tim dhe te fisi im per te marre nje grua per djalin tim, per Isakun".

      5. Sherbetori iu pergjegj: "Ndofta ajo grua nuk deshiron te me ndjeke ne kete vend; a duhet ta coj atehere perseri birin tend ne vendin nga ke dale?".

      6. Atehere Abrahami i tha: "Ruhu e mos e co birin tim atje!

      7. Zoti, Perendia i qiellit, qe me hoqi nga shtepia e atit tim dhe nga vendi ku kam lindur, me foli dhe m`u betua duke thene: "Une do t`ua jap kete vend pasardhesve te tu", ai do te dergoje engjellin e tij para teje dhe ti do te marresh andej nje grua per birin tim.

      8. Dhe ne qofte se gruaja nuk deshiron te te ndjeke, atehere ti do te lirohesh nga ky betim qe me ke bere; vetem mos e kthe tim bir atje".

      9 .Keshtu sherbyesi e vuri doren nen kofshen e Abrahamit, zotit te tij, dhe iu betua lidhur me kete problem.

      10. Pastaj sherbyesi mori dhjete deve nga devete e zotit te tij dhe u nis, duke pasur me vete cdo lloj te mirash te zoterise se tij. Ai e nisi rrugen dhe shkoi ne Mesopotami, ne qytetin e Nahorit.

      11. Dhe i gjunjezoi devete jashte qytetit prane nje pusi uji, aty nga mbremja, ne kohen kur grate dalin per te marre uje, dhe tha:

      12. "O Zot, Perendia i zoterise tim Abraham, te lutem bej qe sot te kem mundesine te kem nje takim te lumtur, trego dashamiresi ndaj Abrahamit, zotit tim!

      13.Ja, une po rri prane ketij burimi ujerash, ndersa bijat e banoreve te qytetit dalin per te mbushur uje.

      14. Bej qe vajza se ciles do t`i them: "Ah, ule shtamben tende qe une te pi" dhe qe do te me pergjigjet: "Pi, dhe kam per t`u dhene per te pire edhe deveve te tu", te jete ajo qe ti ja ke caktuar sherbyesit tend Isak. Nga kjo une do te kuptoj qe ti ke treguar dashamiresi ndaj zoterise tim".

      15. Ai s`kishte mbaruar se foluri, kur, ja, doli Rebeka me shtamben ne shpatullen e saj; ajo ishte e bija e Bethuelit, biri i Mikailit, gruaja e Nahorit dhe vellai i Abrahamit.

      16 .Vajza ishte shume e bukur, e virgjer dhe asnje burre nuk e kishte njohur kurre. Ajo zbriti ne burim, mbushi shtamben e saj dhe u ngjit perseri lart.

      17. Atehere sherbyesi vrapoi ne drejtim te saj dhe i tha: "Lerme te pi pak uje nga shtamba jote".

      18 .Ajo u pergjegj: "Pi, zoteria im"; pastaj shpejtoi ta ule shtamben mbi dore dhe i dha te pije.

      19. Sapo mbaroi se dheni uje per te pire, tha: "Do te mbush uje edhe per devete e tua, deri sa te ngopen me uje".

      20. Me nxitim e zbrazi shtamben e saj ne korite, vrapoi perseri te burimi per te mbushur uje per te gjithe devete e tij.

      21 .Nderkaq ai njeri e sodiste ne heshtje, per te mesuar ne qofte se Zoti e kishte bere te mbare apo jo udhetimin e tij.

      22. Kur devete mbaruan se piri, njeriu mori nje unaze floriri per hunden qe peshonte gjysme sikli dhe dy byzylyke me nje peshe prej dhjete siklesh ari per kycin e dores se saj, dhe tha:

      23. "Bije e kujt je? Ma thuaj, te lutem. A ka vend ne shtepine e babait tend per ne, qe ta kalojme naten?".

      24 .Ajo u pergjegj: "Une jam bije e Bethuelit, i biri i Milkahut, qe ajo i lindi ne Nahor".

      25. Dhe shtoi: "Tek ne ka shume kashte dhe forazh si dhe vend per te kaluar naten".

      26 .Atehere njeriu u perkul, adhuroi Zotin dhe tha:

      27. "Qofte i bekuar Zoti, Perendia i Abrahamit, zoterise tim, qe nuk ka pushuar te jete dashamires dhe besnik ndaj zoterise tim! Sa per mua, gjate udhetimit, Zoti me coi ne shtepine e vellezerve te zoterise tim".

      28. Dhe vajza vrapoi per t`i treguar keto gjera ne shtepine e nenes se saj.

      29 .Por Rebeka kishte nje vella te quajtur Labano. Dhe Labano doli me vrap jashte drejt burimit te ai njeri.

      30 .Sa pa unazen ne hunde dhe byzylyket ne kycet e dores te se motres dhe degjoi fjalet qe Rebeka, motra e tij, thoshte: "Keshtu me foli ai njeri", iu afrua ketij njeriu, dhe ja qe u gjet prane deveve, afer burimit.

      31. Dhe tha: "Hyre, i bekuar nga Zoti! Pse rri jashte? Une kam pergatitur shtepine dhe nje vend per devete".

      32. Njeriu hyri ne shtepi, dhe Labano shkarkoi devete, u dha kashte dhe forazh deveve dhe solli uje qe te lante kembet ai dhe njerezit qe ishin bashke me te.

      33. Pastaj i vune perpara per te ngrene, por ai tha: "Nuk do te ha deri sa te plotesoj porosine qe me kane dhene". Tjetri tha: "Fol".

      34. Atehere ai tha: "Une jam nje sherbetor i Abrahamit.

      35. Zoti e ka bekuar shume zoterine tim, qe eshte bere i madh; i ka dhene dele dhe qe, argjend dhe flori, sherbyes dhe sherbyese, deve dhe gomare.

      36 .Por Sara, gruaja e zoterise tim, i ka lindur ne pleqerine e saj nje djale zoterise tim, i cili i ka dhene atij gjithcka zoteron.

      37. Dhe zoteria im me vuri te betohem duke thene: "Nuk do te marresh grua per djalin tim nga bijte e Kanaanejve, ne vendin ku banoj;

      38 .Por do te shkosh ne shtepine e babait tim dhe tek aferia ime dhe aty do te marresh nje grua per birin tim".

      39. Atehere une i thashe zoterise tim: "Ndofta gruaja nuk do te doje te me ndjeke".

      40. Por ai u pergjegj: "Zoti, para te cilit kam ecur, do te dergoje engjellin e tij bashke me ty dhe do ta bej te mbare udhetimin tend, dhe ti do te marresh per birin tim nje grua nga farefisi im dhe nga shtepia e babait tim.

      41. Do te lirohesh nga betimi qe me ke bere kur te shkosh tek aferia ime; dhe po te jete se nuk duan te ta japin, do te lirohesh nga betimi qe me ke bere".

      42. Sot kam arritur te burimi dhe thashe: "O Zot, Perendia i zoterise tim Abraham, ne rast se te pelqen keshtu, te lutem beje te mbare udhetimin qe kam filluar;

      43 .Ja, une po ndalem prane burimit te ujit; bej qe vajza qe ka per te dale per te marre uje dhe se ciles do t`i them: "Lerme te pi pak uje nga shtamba jote",

      44. dhe qe do te me thote: "Pi sa ke nevoje dhe do te marr uje edhe per devete e tua", le te jete gruaja qe Zoti i ka caktuar djalit te zoterise tim.

      45. Para se une te kisha mbaruar se foluri ne zemren time, doli jashte Rebeka me shtamben e saj mbi shpatull; ajo zbriti te burimi dhe mbushi uje. Atehere une i thashe:

      46. "Oh, lerme te pi!". Dhe ajo shpejtoi ta ulte shtamben nga shpatulla e saj dhe u pergjegj: "Pi dhe do t`u jap te pine edhe deveve te tua". Keshtu une piva dhe ajo u dha te pine edhe deveve.

      47. Atehere e pyeta dhe i thashe: "Bije e kujt je?". Ajo m`u pergjegj: "Jam bije e Bethuelit, biri i Nahorit, qe Milkah lindi". Keshtu une i vura unazen ne hunde dhe byzylyket ne kycet e dores.

      48. Pastaj u perkula, adhurova Zotin dhe e bekova Zotin, Perendine e Abrahamit, zoterise tim, qe me ka cuar ne rrugen e drejte per te marre per birin e tij bijen e vellait te zoterise tim.

      49. Dhe tani ne rast se doni te silleni me dashamiresi dhe besnikeri ndaj zoterise tim, duhet te ma thoni; ne rast se jo, ma thoni njelloj dhe une do te kthehem djathtas ose majtas".

      50 .Atehere Labano dhe Bethueli u pergjigjen dhe thane: "Kjo varet nga Zoti; ne nuk mund te flasim as per mire as per keq.

      51. Ja, Rebeka eshte ketu para teje, merre me vete, shko dhe ajo te behet gruaja e birit te zoterise tend, ashtu sic ka thene Zoti".

      52. Kur sherbetori i Abrahamit degjoi fjalet e tyre u perul per toke perpara Zotit.

      53. Sherbetori nxori sende te argjendta dhe te arta si dhe rroba dhe ia dha Rebekes; dhe u dhuroi gjithashtu sende te vlefshme vellait dhe nenes se Rebekes.

      54. Pastaj hengren e pine ai dhe njerezit qe ishin bashke me te; u ndalen vetem ate nate. Kur u ngriten ne mengjes, sherbetori tha: "Me lini te kthehem te zoteria im".

      55 .Vellai dhe nena e Rebekes thane: "Lere qe vajza te rrije disa dite me ne, te pakten dhjete dite; pastaj mund te ike".

      56. Por ai iu pergjegj atyre: "Mos me mbani, sepse Zoti e ka bere te mbare udhetimin tim; me lini te iki, qe une te kthehem te zoteria im".


      57. Atehere ata i thane: "Te therresim vajzen dhe ta pyesim ate".

      58. Atehere thirren Rebeken dhe i thane: "A do te shkosh me kete njeri?". Ajo u pergjegj: "Po, do te shkoj".

      59. Keshtu e lane Rebeken, motren e tyre, te shkoje dhe tajen e saj te shkoje me sherbetorin dhe njerezit e Abrahamit.

      60. Dhe e bekuan Rebeken dhe i thane: "Motra jone, ti u befsh nena e mijera mizeri njerezish dhe pasardhesit e tu pacin ne dore portat e armiqve te tyre".

      61. Atehere Rebeka dhe sherbyeset e saj u ngriten me kembe, hipen mbi devete dhe shkuan pas ketij njeriu. Keshtu sherbetori mori Rebeken dhe iku.

      62. Nderkaq Isaku ishte kthyer nga pusi i Lahai-Roit, sepse banonte ne krahinen e Negevit.

      63. Isaku kishte dale aty nga mbremja ne fushe per t`u menduar; dhe ai ngriti syte dhe pa disa deve qe po vinin.

      64. Edhe Rebeka ngriti syte dhe pa Isakun; atehere zbriti me te shpejte nga deveja,

      65 .Dhe i tha sherbetorit: "Kush eshte ai njeri qe vjen nga fusha drejt nesh?". Sherbetori u pergjegj: "Éshte zoteria im". Atehere ajo mori vellon dhe u mbulua.

      66. Pastaj sherbetori i tregoi Isakut tere gjerat qe kishte bere.

      67. Dhe Isaku e futi Rebeken ne cadren e Sares, nenes se tij, dhe e mori me vete; ajo u be gruaja e tij dhe ai e dashuroi. Keshtu Isaku u ngushellua mbas vdekjes se nenes se tij.
    • Zanafilla
      Kapitulli 25
      1 .Pastaj Abrahami mori nje grua tjeter, qe quhej Keturah.

      2 .Dhe kjo i lindi Zimranin, Jokshanin, Medanin, Madianin, Ishbakun dhe Shuahin.

      3 .Jokshanit i lindi Sheba dhe Dedani. Bijte e Dedanit ishin Asshurimi, Letushimi dhe Leumimi.

      4 .Bijte e Madianit ishin Efahu, Eferi, Hanoku, Abidahu dhe Eldaahu. Tere keta ishin bijte e Keturahut.

      5. Dhe Abrahami i dha Isakut gjithcka zoteronte;

      6. por bijve qe Abrahami kishte pasur nga konkubinat u dha disa dhurata dhe, sa ishte ende gjalle, i dergoi larg birit te tij Isakut, drejt lindjes, ne nje vend te lindjes.

      7. Keto jane vitet e jetes se Abrahamit: ai jetoi gjithsej njeqind e shtatedhjete e pese vjet.

      8. Pastaj Abrahami dha frymen e fundit dhe vdiq ne pleqeri te mbare, i shtyre ne moshe dhe i ngopur me dite, dhe u bashkua me popullin e tij.

      9 .Dhe bijte e tij Isaku dhe Ismaeli e varrosen ne shpellen e Makpelahut ne aren e Efronit, biri i Zoarit, Hiteut, qe ndodhet perballe Mamres,

      10. are qe Abrahami u kishte blere bijve te Hethit. Aty u varrosen Abrahami dhe e shoqja Sara.

      11. Mbas vdekjes se Abrahamit, Perendia bekoi birin e tij Isakun; dhe Isaku qendroi prane pusit te Lahai-Roit.

      12. Tani keta jane pasardhesit e Ismaelit, bir i Abrahamit, qe egjiptasja Agar, sherbetorja e Sares, i kishte lindur Abrahamit.

      13. Keta jane emrat e bijve te Ismaelit, simbas emrit te brezave te tyre: Nebajothi, i parelinduri i Ismaelit; pastaj Kedari, Abdeeli, Mibsami,

      14 .Mishma, Dumahu, Masa,

      15. Hadari, Tema, Jeturi, Nafishi dhe Kedemahu.

      16. Keta jane bijte e Ismaelit dhe emrat e tyre, simbas fshatrave dhe fushimeve te tyre. Ata qene dymbedhjete princerit e kombeve te tyre perkates.

      17. Por keto jane vitet e jetes se Ismaelit, gjithsej njeqind e tridhjete e shtate vjet; pastaj ai dha fryme dhe vdiq, dhe u bashkua me popullin e tij.

      18. (Dhe bijte e tij banuan nga Havilahu deri ne Shur, qe eshte ne lindje te Egjiptit, ne drejtim te Asirise). Ai u vendos ne prani te te gjithe vellezerve te tij.

      19. Keta jane pasardhesit e Isakut, birit te Abrahamit.

      20 .Abrahamit i lindi Isaku; dhe Isaku ishte dyzet vjec kur mori per grua Rebeken, e bija e Bethuelit, Arameu i Paddan-Aranit dhe motra e Labanos, Arameut.

      21. Isaku e luti Zotin per gruan e tij sepse ajo ishte shterpe. Zoti ia plotesoi deshiren dhe Rebeka, gruaja e tij, u ngjiz.

      22. Por femijet shtynin njeri-tjetrin ne barkun e saj dhe ajo tha: "Ne qofte se eshte keshtu (qe iu pergjigj Zoti), pse gjendem une ne keto kushte?". Dhe keshtu vajti te konsultohet me Zotin.

      23. Dhe Zoti i tha: "Dy kombe ndodhen ne barkun tend dhe dy popuj kane per te dale nga perbrendeshmet e barkut tend. Njeri nga keta dy popuj do te jete me i forte se tjetri, dhe me i madhi do t`i sherbeje me te voglit".

      24 .Kur erdhi koha per te qe te lindte, ajo kishte ne bark dy binjake.

      25. Dhe i pari qe doli jashte ishte i kuq; ai ishte krejt si nje mantel leshtor, prandaj i vune emrin Esau.

      26. Pastaj doli vellai i tij, i cili me dore mbante thembren e kembes te Esaut; prandaj e quajten Jakobi. Por Isaku ishte shtatedhjete vjec kur Rebeka i lindi.

      27. Dy femijet u rriten dhe Esau u be nje gjahtar i sprovuar, nje njeri fshatarak, ndersa Jakobi ishte nje njeri i qete, qe jetonte ne cadra.

      28. Por Isaku e donte Esaun, sepse mishin e gjahut e pelqente; Rebeka nga ana e saj donte Jakobin.

      29. Nje here qe Jakobi gatoi per vete nje supe, Esau erdhi nga fusha krejt i lodhur.

      30. Dhe Esau i tha Jakobit: "Te lutem, me lere te ha pak nga kjo supe e kuqe, sepse jam i lodhur". Per kete aresye e quajten Edom.

      31. Por Jakobi iu pergjegj: "Me shit me pare parebirnine tende".

      32. Esau tha: "Ja une jam duke vdekur, c`dobi kam nga parebirnia?".

      33 .Atehere Jakobi tha: "Me pare betomu". Dhe Esau iu betua dhe i shiti Jakobit parebirnine e tij.

      34. Pastaj Jakobi i dha Esaut buke dhe supe me thjerreza. Dhe ai hengri dhe piu, pastaj u ngrit dhe iku. Keshtu Esau shperfilli parebirnine e tij.
    • Zanafilla

      Kapitulli 26
      1. Por ndodhi nje mungese ushqimesh ne vend, pervec asaj te pares qe kishte ndodhur ne kohen e Abrahamit. Pastaj Isaku shkoi tek Abimeleku, mbreti i Filistejve ne Gerar.

      2. Atehere Zoti iu shfaq dhe i tha: "Mos zbrit ne Egjipt, qendro ne vendin qe do te te them.

      3 .Qendro ne kete vend dhe une do te jem me ty dhe do te te bekoj, sepse kam per te te dhene ty dhe pasardhesve te tu tere keto vende dhe do ta mbaj betimin qe i kam bere Abrahamit, babait tend,

      4 .dhe do t`i shumoj pasardhesit e tu si yjet e qiellit; do t`u jap atyre tere keto vende, dhe te gjitha kombet e tokes do te bekohen te pasardhesit e tu,

      5 .sepse Abrahami iu bind vullnetit tim dhe respektoi urdherat, urdherimet, statutet dhe ligjet e mia".

      6. Keshtu Isaku qendroi ne Gerar.

      7. Kur njerezit e vendit i benin pyetje rreth gruas se tij, ai u pergjigjej: "Éshte motra ime", sepse kishte frike te thoshte: "Éshte gruaja ime", sepse mendonte: "Njerezit e vendit mund te me vrasin per shkak te Rebekes, sepse ajo eshte e pashme".

      8 .Kur kishte kaluar nje kohe e gjate ne ate vend, Abimelekut, mbretit te Filistejve, i rastisi te shikoje nga dritarja dhe pa Isakun qe perkedhelte Rebeken, gruan e tij.

      9. Atehere Abimeleku thiri Isakun dhe i tha: "Ajo eshte me siguri gruaja jote; si behet qe ti the: "Ajo eshte motra ime"?". Isaku iu pergjegj: "Sepse thoja: "Nuk do te doja te vdes per shkak te saj"".

      10. Abimeleku tha: "Ç`eshte kjo qe na bere? Ndokush nga populli mund te binte lehte ne shtrat me gruan tende dhe ti do te na kishe ngarkuar me faj te rende".

      11 .Keshtu Abimeleku i dha kete urdher tere popullit: "Kushdo qe prek kete njeri ose te shoqen do te denohet pa tjeter me vdekje".

      12. Isaku mbolli ne ate vend dhe po ate vit korri nje prodhim njeqind here me te madh; dhe Zoti e bekoi.

      13. Ky njeri u be i madh dhe vazhdoi te rritet deri sa u be jashtezakonisht i madh.

      14. Ai arriti te zoteroje kope dhensh dhe qesh dhe kishte nje numer te madh sherbetoresh. Keshtu Filistejte e paten zili,

      15.Dhe per kete aresye i zune, duke i mbushur me dhe, tere puset qe sherbetoret e babait te tij kishin hapur ne kohen e Abrahamit, atit te tij.

      16. Atehere Abimeleku i tha Isakut: "Largohu nga ne, sepse ti je shume me i fuqishem se ne".

      17. Keshtu Isaku u largua qe andej dhe u vendos ne luginen e Gerarit, dhe aty banoi.

      18. Dhe Isaku filloi te hape puse uji qe ishin hapur ne kohen e Abrahamit, atit te tij, dhe qe Filistejte i kishin mbyllur mbas vdekjes se Abrahamit, dhe u vuri po ato emra qe u kishte vene babai i tij.

      19. Pastaj sherbetoret e Isakut germuan ne lugine dhe gjeten aty nje pus me uje te fresket.

      20. Por barinjte e Gerarit u grinden me cobanet e Isakut, duke u thene: "Uji eshte yni". Dhe ai e quajti pusin Esek, sepse ata e kishin kundershtuar.

      21. Sherbetoret hapen pastaj nje pus tjeter, por ata kundershtuan edhe per kete. Dhe Isaku e quajti Sitnah.

      22. Atehere ai u largua qe andej dhe hapi nje pus tjeter per te cilin nuk pati kundershtim. Dhe ai e quajti ate Rehoboth, sepse ai tha: "Tani Zoti na ka vene larg dhe ne do te kemi mbaresi ne kete vend".

      23 .Pastaj se ketejmi Isaku u ngjit ne Beer-Sheba.

      24. Dhe Zoti iu shfaq po ate nate dhe i tha: "Une jam Perendia i Abrahamit, babait tend; mos ki frike, sepse une jam me ty; do te te bekoj dhe do te shumoj pasardhesit e tu, per hir te Abrahamit, sherbetorit tim".

      25. Atehere ai ndertoi ne ate vend nje altar dhe permendi emrin e Zotit, dhe po aty ai ngriti edhe cadren e tij. Aty sherbetoret e Isakut hapen nje pus.

      26. Pastaj Abimeleku nga Gerari shkoi tek ai bashke me Ahucathin, mikun e tij, dhe me Pikolin, kreun e ushtrise se tij.

      27 .Dhe Isaku u tha atyre: "Pse keni ardhur tek une, per deri sa me urreni dhe me keni larguar prej jush?".

      28. Atehere ata u pergjigjen: "Ne e pame qarte qe Zoti eshte me ty. Keshtu thame: "Le te bejme nje betim midis nesh, midis nesh dhe teje, dhe te perfundojme nje aleance me ty":

      29. dhe keshtu ti nuk do te na besh asnje te keqe, ashtu si ne nuk te kemi prekur, nuk te kemi bere vecse te mira dhe te kemi lene te ikesh ne paqe. Ti je tani i bekuari i Zotit".

      30. Keshtu Isaku shtroi per ta nje banket dhe ata hengren e pine.

      31. Te nesermen ne mengjes u ngriten heret dhe shkembyen nje betim. Pastaj Isaku i percolli dhe ata iken ne paqe.

      32 .Po ate dite ndodhi qe sherbetoret e Isakut erdhen per ta lajmeruar per pusin qe kishin hapur duke i thene: "Kemi gjetur uje".

      33. Dhe ai e quajti ate Shibah. Per kete aresye qyteti mban emrin Beer-Sheba edhe sot e kesaj dite.

      34 .Ne moshen dyzetvjecare Esau mori per grua Juditin, te bijen e Beerit, Hiteut dhe te Basemathit, bije e Elonit, Hiteut.

      35. Keto u bene shkas per nje hidherim te thelle te Isakut dhe te Rebekes.

    • Zanafilla

      Kapitulli 27
      1. Kur Isaku u plak dhe syte e tij u dobesuan aq shume sa nuk shikonte me, ai thirri te birin Esau dhe i tha: "Biri im!".

      2. Esau i tha: "Ja ku jam!". Atehere Isaku i tha: "Ja, une jam plak dhe nuk e di ne c`dite kam per te vdekur.

      3. Prandaj merr tani armet e tua, kukuren dhe harkun tend, dil neper fushat dhe kap per mua kafshe gjahu;

      4. Pastaj me pergatit nje gjelle te shijshme nga ato qe me pelqejne dhe sillma, qe une ta ha dhe shpirti im te te bekoje para se te vdes".

      5. Tani Rebeka rrinte duke degjuar, ndersa Isaku i fliste birit te tij Esau. Keshtu Esau shkoi neper fusha per te gjuajtur kafshe te egra per t`ia shpene te atit.

      6. Atehere Rebeka i foli Jakobit, birit te saj, dhe i tha: "Ja, une degjova babane tend qe i fliste Esaut, vellait tend duke i thene:

      7 ."Me sill gjah dhe me pergatit nje gjelle te shijshme, qe une ta ha dhe te te bekoj ne prani te Zotit, para se te vdes".

      8. Prandaj, biri im, bindju zerit tim dhe bej ate qe te urdheroj.

      9 .Shko tani ne kope dhe me sill dy keca te mire; une do te pergatis nje gjelle te shijshme per babane tend, nga ato qe i pelqejne atij.

      10. Pastaj ti do t`ia cosh babait tend qe ta haje, dhe keshtu ai do te bekoje para se te vdese".

      11. Jakobi i tha Rebekes, nenes se tij: "Ja, vellai im Esau eshte leshtor, ndersa une e kam lekuren te lemuar.

      12. Ndofta babai im me prek me dore; do t`i dukem atij mashtrues dhe do te terheq mbi vete nje mallkim ne vend te nje bekimi".

      13. Por nena e tij iu pergjegj: "Ky mallkim le te bjere mbi mua, biri im! Bindju vetem asaj qe te thashe dhe shko te marresh kecat".

      14. Ai vajti pra t`i marre dhe ia coi nenes se tij; dhe e ema pergatiti me to nje gjelle te shijshme, nga ato qe i pelqenin babait te tij.

      15. Pastaj Rebeka mori rrobat me te bukura te Esaut, birit te saj me te madh, qe i mbante ne shtepi prane vetes, dhe ia veshi Jakobit, birit te saj me te vogel;

      16.Dhe me lekuret e kecave veshi duart e tij dhe pjesen e lemuar te qafes se tij.

      17. Pastaj vuri ne dore te Jakobit, birit te saj, gjellen e shijshme dhe buken qe kishte pergatitur.

      18 .Atehere ai shkoi tek i ati dhe i tha: "Ati im!". Isaku u pergjegj: "Ja ku jam; kush je ti, biri im?".

      19. Atehere Jakobi i tha babait te tij: "Jam Esau, i parelinduri yt. Bera sic me ke thene. Tani cohu, ulu dhe fillo te hash nga gjahu im, me qellim qe shpirti yt te me bekoje".

      20. Por Isaku i tha te birit: "Por si bere qe e gjete kaq shpejt, biri im?". Ai u pergjegj: "Sepse Zoti, Perendia yt, beri qe te vije tek une".

      21. Atehere Isaku i tha Jakobit: "Afrohu dhe lerme te te prek, biri im, per te ditur nese je pikerisht biri im Esau ose jo".

      22. Dhe keshtu Jakobi iu afrua Isakut, babait te tij; dhe mbasi ky e preku me dore, tha: "Zeri eshte i Jakobit, por duart jane duart e Esaut".

      23. Keshtu ai nuk e njohu, sepse duart e tij ishin leshtore ashtu si duart e vellait te tij Esau; dhe e bekoi.

      24. Dhe tha: "A je ti me te vertete biri im Esau?". Ai u pergjigj: "Po".

      25. Atehere Isaku i tha: "Me sherbe qe te ha nga gjahu i birit tim dhe shpirti im te te bekoje". Keshtu Jakobi i sherbeu dhe Isaku hengri. Jakobi i solli edhe vere dhe ai e piu.

      26. Pastaj babai i tij Isaku i tha: "Tani afrohu dhe me puth, biri im".

      27. Dhe ai u afrua dhe e puthi. Dhe Isaku ndjeu eren e rrobave te tij dhe e bekoi duke thene: "Ja, era e tim biri eshte si era e nje fushe, qe Zoti e ka bekuar.

      28. Perendia te dhente vesen e qiellit dhe pjellorine e tokes, si edhe bollekun e grurit dhe te veres.

      29. Te sherbefshin popujt dhe kombet u perkulshin para teje. Qofsh pronar i vellezerve te tu dhe bijte e nenes sate u perkulshin para teje. I mallkuar qofte cilido te mallkon, i bekuar qofte cilido te bekon!".

      30. Dhe ndodhi qe, pikerisht kur Isaku kishte mbaruar se bekuari Jakobin dhe ky sapo ishte larguar nga prania e te atit Isak, vellai i tij Esau u kthye nga gjahu.

      31. Edhe ai pergatiti nje gjelle te shijshme dhe ia shpuri babait te tij dhe i tha: "Çohu ati im dhe ha nga gjahu i birit tend, me qellim qe shpirti yt te me bekoje".

      32. Isaku, babai i tij, i tha: "Kush je ti?". Ai u pergjegj: "Jam Esau, biri yt i parelindur".

      33. Atehere Isakun e zune ca te dridhura shume te forta dhe i tha: "Kush eshte ai, pra, qe gjuajti gjahun dhe ma solli? Une i hengra te gjitha para se te vije ti dhe e bekova; dhe i bekuar ka per te mbetur ai".

      34. Me te degjuar fjalet e te atit, Esau dha nje ulurime te forte dhe shume te hidhur. Pastaj i tha te atit: "Bekome edhe mua, ati im!".

      35. Por Isaku iu pergjigj: "Yt vella erdhi me mashtrim dhe mori bekimin tend".

      36. Esau i tha: "Jo me kot eshte quajtur Jakobi? Ai ma zuri vendin deri tani dy here: me hoqi parebirnine dhe ja tani po merr bekimin tim". Pastaj shtoi: "A nuk ke ruajtur nje bekim per mua?".

      37. Atehere Isaku u pergjegj dhe i tha Esaut: "Ja, une e bera zotrine tend dhe i dhashe tere vellezerit e tij si sherbetore, dhe e pajisa me grure dhe me vere; c`mund te bej per ty, biri im?".

      38. Esau i tha babait te tij: "A ke vetem kete bekim, ati im? Bekome edhe mua, o ati im!". Dhe Esau ngriti zerin dhe qau.

      39. Isaku, babai i tij, u pergjigj duke i thene: "Ja, banesa jote do te privohet nga pjelloria e tokes dhe nga vesa qe zbret nga lartesia e qiellit.

      40. Ti do te jetosh me shpaten tende dhe do te jesh sherbetori i vellait tend; por do te ndodhe qe, kur do te luftosh, do ta thyesh zgjedhen e tij nga qafa jote".

      41 .Keshtu Esau filloi ta urreje Jakobin per shkak te bekimit qe i kishte dhene i ati, dhe tha ne zemer te vet: "Ditet e zise per babane po afrohen; atehere do te vras vellane tim Jakobin".


      42. Kur i treguan Rebekes fjalet e Esaut, birit te saj me te madh, ajo dergoi ta therrasin birin e saj me te vogel, Jakobin, dhe i tha: "Ja, Esau, yt vella, ngushellohet ndaj teje, duke menduar te te vrase.

      43. Prandaj, biri im, bindju fjaleve qe te them: Çohu dhe ik shpejt ne Haran te Labano, vellai im;

      44. dhe qendro ca kohe me te, deri sa t`i kaloje zemerimi vellait tend,

      45. deri sa meria e vellait tend te largohet prej teje dhe ai te harroje ate qe i ke bere; atehere do te dergoje njerez qe te te marrin prej andej. Pse duhet t`ju humbas qe te dyve brenda nje dite te vetme?".

      46. Pastaj Rebeka i tha Isakut: "Jam neveritur nga jeta per shkak te bijave te Hethit. Ne rast se Jakobi merr per grua nje nga bijat e Hethit, nje grua si ato te vendit, c`me duhet jeta?".

    • Zanafilla

      Kapitulli 28

      1. Atehere Isaku thiri Jakobin, e bekoi, i dha kete urdher dhe i tha: "Mos u marto me nje grua nga Kanaanet.

      2. Çohu, shko ne Padan-Aram, ne shtepine e Bethuelit, i ati i nenes sate, dhe merr per grua nje nga bijat e Labanos, vellait te nenes sate.

      3. Perendia i plotfuqishem te bekofte, te befte pjellor dhe te shumofte, ne menyre qe ti te behesh nje kuvend popujsh,

      4. dhe te dhente bekimin e Abrahamit ty dhe pasardhesve te tu, ne menyre qe ti te jesh zot i vendit ku banon si i huaj dhe qe Perendia ia fali Abrahamit".

      5. Keshtu Isaku e nisi Jakobin, qe shkoi ne Padan-Aram te Labano, biri i Bethuelit, Arameu, i vellai i Rebekes, nena e Jakobit dhe e Esaut.

      6. Por Esau pa qe Isaku kishte bekuar Jakobin dhe e kish nisur ne Padan-Aram qe te merrte atje nje grua por, duke e bekuar, i kishte dhene kete urdher duke thene: "Mos merr grua nga bijat e Kanaanit";

      7. Dhe Jakobi i ishte bindur te atit dhe nenes se tij, dhe ishte nisur per ne Padan-Aram.

      8. Kur Esau u bind se bijat e Kanaanit shiheshin me sy te keq nga Isaku, babai i tij,

      9. Shkoi tek Ismaeli dhe mori Mahalathin, te bijen e Ismaelit, qe ishte biri i Abrahamit, dhe moter e Nebajothit, me qellim qe ajo te behej gruaja e tij, pervec grave te tjera qe kishte.

      10 .Dhe Jakobi u nis ne Beer-Sheba dhe shkoi ne drejtim te Haranit.

      11. Arriti ne nje fare vendi dhe aty kaloi naten, sepse dielli kishte perenduar. Atehere mori nje nga guret e atij vendi, e vuri nen krye te tij dhe aty ra ne gjume.

      12. Dhe pa ne enderr nje shkalle te mbeshtetur mbi toke, maja e se ciles prekte qiellin; dhe ja engjejt e Perendise hipnin e zbrisnin ne te.

      13. Dhe ja, Zoti ndodhej ne maje te saj dhe i tha: "Une jam Zoti, Perendia i Abrahamit, babait tend, dhe Perendia i Isakut; token mbi te cilen je shtrire do te ta jap ty dhe pasardhesve te tu;

      14. dhe pasardhesit e tu do te jene si pluhur i tokes, dhe ti do te shtrihesh ne perendim dhe ne lindje, ne veri dhe ne jug; dhe tere familjet e tokes do te bekohen nepermjet teje dhe pasardhesve te tu.

      15. Dhe ja, une jam me ty dhe do te te mbroj kudo qe te vesh, dhe do te te sjell perseri ne kete vend; sepse nuk do te te braktis para se te bej ate qe te kam thene".

      16. Atehere Jakobit i doli gjumi dhe tha: "Me siguri Zoti eshte ne kete vend dhe une nuk e dija".

      17. Dhe pati frike e tha: "Sa i tmerrshem eshte ky vend! Kjo nuk eshte tjeter vecse shtepia e Perendise, dhe kjo eshte porta e qiellit!".

      18. Keshtu Jakobi u ngrit heret ne mengjes, mori gurin qe kishte vene nen krye te vet, e ngriti si nje permendore dhe derdhi vaj mbi majen e saj.

      19. Dhe e quajti kete vend Bethel, kurse me pare emri i qytetit ishte Luc.

      20. Pastaj Jakobi lidhi nje kusht duke thene: "Ne qofte se Perendia do te jete me mua dhe do te me mbroje gjate ketij udhetimi qe jam duke bere, ne qofte se do te me jape buke per te ngrene dhe rroba per t`u mbuluar,

      21. dhe do te kthehem ne shtepine e babait tim ne paqe, atehere Zoti do te jete Perendia im;

      22. dhe ky gur qe kam ngritur si permendore, do te jete shtepia e Perendise; dhe nga te gjitha ato qe do te me japesh, une do te jape te dhjeten"

    • Zanafilla

      Kapitulli 29
      1. Pastaj Jakobi u nis dhe shkoi ne vendin e lindoreve.

      2. Shikoi dhe pa nje pus ne nje are, dhe aty prane tri kope dhensh te mbledhura tok, sepse ai pus sherbente per t`u dhene uje kopeve te dhenve; dhe rrasa mbi gryken e pusit ishte e madhe.

      3. Aty mblidheshin zakonisht tere kopete; atehere cobanet e hiqnin rrasen nga gryka e pusit dhe u jepnin uje dhenve; pastaj e vinin perseri rrasen ne vendin e saj, ne gryken e pusit.

      4. Dhe Jakobi u tha atyre: "Vellezer te mi, nga jeni?" Ata u pergjigjen: "Jemi nga Harani".

      5. Atehere ai u tha atyre: "E njihni ju Labanon, birin e Nahorit?". Ata u pergjigjen: "E njohim".

      6. Ai u tha atyre: "A eshte mire ai?". Ata u pergjigjen: "Éshte mire; dhe ja bija e tij Rakela, e cila po vjen me delet".

      7. Ai tha: "Ja, eshte ende dite per diell dhe nuk ka ardhur koha per te mbledhur bagetine; jepuni uje deleve dhe pastaj i coni te kullosin"

      8. Por ata u pergjigjen: "Nuk mundemi deri sa te gjitha kopete te mblidhen, e te kemi hequr rrasen nga gryka e pusit; atehere do t`u japim uje deleve".

      9. Ai po vazhdonte te fliste me ta kur arriti Rakela me delet e te atit, sepse ajo ishte nje bareshe.

      10. Kur Jakobi pa Rakelen, bijen e Labanos, vellai i nenes se tij, dhe delet e Labanos, vella i nenes se tij, ai u afrua, e hoqi rrasen nga gryka e pusit, dhe i dha uje kopese se Labanos, vellait te nenes se tij.

      11 .Atehere Jakobi puthi Rakelen, ngriti zerin dhe qau.

      12. Pastaj Jakobi e njoftoi Rakelen se ishte i nje gjaku me te atin dhe ishte bir i Rebekes. Dhe ajo vrapoi t`ia tregonte te atit.

      13. Sapo Labano degjoi lajmet e Jakobit, birit te motres se tij, vrapoi drejt tij, e perqafoi, e puthi dhe e coi ne shtepine e tij. Dhe Jakobi i tregoi Labanos tere ato gjera.

      14. Atehere Labano i tha: "Ti je me te vertete nga mishi dhe gjaku im!". Dhe ai qendroi nje muaj me te.


      15. Pastaj Labano i tha Jakobit: "Pse je fisi im duhet te me sherbesh pa marre asgje? Me thuaj sa duhet te jete paga jote".

      16 .Tani Labano kishte dy bija: e madhja quhej Lea dhe e vogla Rakela.

      17. Lea kishte sy te perenduar, por Rakela ishte e hijshme dhe e pashme.

      18. Prandaj Jakobi e donte Rakelen dhe i tha Labanos: "Une do te te sherbej shtate vjet per Rakelen, bijen tende me te vogel".

      19. Labano iu pergjigj: "Me mire te ta jap ty se sa nje njeriu tjeter; rri me mua".

      20. Keshtu Jakobi sherbeu shtate vjet per Rakelen; dhe iu duken pak dite sepse e dashuronte.

      21. Pastaj Jakobi i tha Labanos: "Me jep gruan time, sepse afati u mbush dhe lejo qe te bashkohem me te".

      22. Atehere Labano mblodhi tere burrat e vendit dhe shtroi nje banket.

      23. Por, kur ra mbremja, ai mori bijen e tij Lea dhe e coi te Jakobi, qe hyri te ajo.

      24. Pervec kesaj Labano i dha sherbyesen e tij Zilpah si sherbyese te Leas, bijes se tij.

      25. Te nesermen ne mengjes, ai pa se ishte Lea. Atehere Jakobi i tha Labanos: "Çfare me bere? A nuk te kam sherbyer per Rakelen? Pse me mashtrove?".

      26. Labano u pergjegj: "Nuk eshte zakon te veprohet keshtu ne vendin tone, nuk mund te japesh me te voglen para me te madhes.

      27. Mbaro javen e kesaj dhe do te japim edhe tjetren, per sherbimin qe do te me besh per shtate vjet te tjera".

      28. Atehere Jakobi beri si i thane dhe mbaroi javen e Leas; pastaj Labano i dha per grua bijen e tij Rakela.

      29. Pervec kesaj Labano i dha sherbyesen e tij Bilhah si sherbyese Rakeles, bijes se tij.

      30. Dhe Jakobi hyri gjithashtu te Rakela dhe e dashuroi ate me teper se Lean; dhe sherbeu shtate vjet te tjera te Labano.

      31. Zoti, duke pare qe per Lean nuk kishte dashuri, ia celi barkun asaj, ndersa Rakela ishte shterpe.

      32. Keshtu Lea u ngjiz dhe lindi nje djale qe e quajti Ruben, sepse tha: "Zoti e pa trishtimin tim; prandaj tani burri im do te me doje".

      33. Pastaj u ngjiz perseri dhe lindi nje djale dhe ajo tha: "Zoti e pa se nuk kisha dashuri, prandaj me dha edhe kete bir". Dhe e quajti Simeon.

      34. Ajo u ngjiz perseri dhe lindi nje djale, dhe tha: "Kesaj radhe burri im do te me doje, sepse i kam lindur tre djem". Prandaj u quajt Levi.

      35. Ajo u ngjiz perseri dhe lindi djale dhe tha: "Kete radhe do te kremtoj Zotin". Prandaj e quajti Juda. Pastaj nuk pati me femije.

    • Zanafilla

      Kapitulli 30

      1. Kur Rakela pa qe nuk po i bente femije Jakobit, u be ziliqare e motres se saj dhe i tha Jakobit: "Me bej me femije perndryshe une po vdes".

      2 .Jakobi u mbush tere inat kunder Rakeles dhe i tha: "Se mos jam une ne vend te Perendise qe nuk te lejon te kesh femije?".

      3 .Ajo u pergjegj: "Ja sherbyesja ime Bilhah; hyr tek ajo, qe ajo te linde mbi gjunjet e mi; keshtu nepermjet saj do te mund te behem me femije".

      4. Keshtu ajo i dha per grua sherbyesen e vete Bilhah dhe Jakobi hyri tek ajo.

      5. Dhe Bilhah u ngjiz dhe i dha nje bir Jakobit.

      6. Atehere Rakela tha: "Perendia me dha te drejte; ai degjoi gjithashtu zerin tim dhe me dha nje bir". Prandaj i vuri emrin Dan.

      7 .Pastaj Bilhah, sherbyesja e Rakeles, u ngjiz perseri dhe i lindi nje bir te dyte Jakobit.

      8 .Atehere Rakela tha: "Kam luftuar shume me motren time dhe kam dale fitimtare". Prandaj e quajti djalin Neftali.

      9 .Por Lea, duke pare qe nuk po bente me femije, mori sherbyesen e saj Zilpah dhe ia dha per grua Jakobit

      10. Keshtu Zilpah, sherbyesja e Leas, i lindi nje bir Jakobit.

      11. dhe Lea tha: "Ç`fat!". Dhe i vuri emrin Gad.

      12. Pastaj Zilpah, sherbetore e Leas, i lindi Jakobit nje bir te dyte.

      13. Dhe Lea tha: "Sa e lumtur jam! Sepse grate do te me quajne te lumtur". Prandaj i vuri emrin Asher.

      14 .Ne kohen e korrjes se grurit, Rubeni doli dhe gjeti ne fushat mandragora dhe ia coi nenes se tij, Leas. Atehere Rakela i tha Leas: "Me jep edhe mua ca mandragora te birit tend!".

      15. Ajo iu pergjegj: "Te duket gje e vogel qe me more burrin, dhe tani kerkon te marresh edhe mandragorat e djalit tim?". Rakela tha: "Mire, pra, si shperblim per mandragorat e birit tend, sonte ai do te bjere ne shtrat me ty".

      16. Kur ne mbremje Jakobi u kthye nga arat, Lea doli ta takoje dhe i tha: "Duhet te hysh tek une, se te kam shtene ne dore me mandragorat e birit tim". Keshtu, ate nate, ai ra ne shtrat me te.

      17. Keshtu Perendia ia plotesoi deshiren Leas, e cila u ngjiz dhe i lindi Jakobit birin e peste.

      18. Dhe ajo tha: "Perendia me dha shperblimin qe me takonte, sepse i dhashe sherbyesen time burrit tim". Dhe e quajti Isakar.

      19. Pastaj Lea u ngjiz perseri dhe i dha Jakobit nje bir te gjashte.

      20 .Atehere Lea tha: "Perendia me ka dhene nje dhunti te mire; kete radhe burri im do te banoje me mua, sepse i kam lindur gjashte bij". Dhe i vuri emrin Zabulon.

      21. Pastaj lindi nje bije dhe e quajti Dina.

      22. Perendia u kujtua edhe per Rakelen; dhe Perendia ia plotesoi deshiren dhe e beri te frytshme;

      23. keshtu ajo u ngjiz dhe lindi nje djale, dhe tha: "Perendia e hoqi turpin tim".

      24. Dhe e quajti Jozef, duke thene: "Zoti me shtofte nje bir tjeter".

      25. Mbas lindjes se Jozefit nga Rakela, Jakobi i tha Labanos: "Me lejo te iki, qe te shkoj ne shtepine time, ne vendin tim.

      26. Me jep grate e mia dhe bijte e mi, per te cilet te kam sherbyer dhe lerme te iki, mbasi ti e njeh mire sherbimin qe te kam bere".

      27. Por Labano i tha: "Ne rast se kam gjetur hir ne syte e tu, qendro, sepse kam prekur me dore qe Zoti me ka bekuar per shkakun tend".

      28. Pastaj tha: "Ma cakto pagesen tende dhe une do te ta jap".

      29. Jakobi iu pergjegj: "Ti e di si te kam sherbyer, dhe cfare i ka ndodhur bagetise sate ne duart e mia.

      30. Sepse ajo qe ti kishe para se te vija une ishte pak, por tani eshte rritur shume; dhe Zoti te ka bekuar kudo qe kam qene une. Por tani kur do te punoj edhe per shtepine time?".

      31. Labano tha: "Sa duhet te te jap?". Jakobi iu pergjigj: "Nuk duhet te me japesh asgje; ne qofte se ti do te besh ate qe po te them, do te mbetem ketu per te kullotur kopete e tua dhe per t`u kujdesur per to.

      32. Do te kaloj diten e sotme ne mes tere kopeve te tua dhe do te vecoj te gjitha kafshet laramane dhe pikalarme, te gjithe qingjat e zinj dhe te gjitha dhite lara-lara ose pika-pika. Dhe keto kafshe do te jene pagesa ime.

      33. Keshtu tani e tutje ndershmeria ime do te pergjigjet para teje per personin tim, kur do te vish te kontrollosh pagesen time; cdo bageti qe nuk eshte laramane a me pika midis dhive dhe cdo qengj jo i zi do te konsiderohet i vjedhur po te gjindet prane meje".

      34. Labano tha: "Mire, le te behet ashtu si thua ti!".

      35. dhe po ate dite vecoi cjepte vija-vija dhe me pika dhe te gjitha dhite laramane dhe pika pika, cdo bageti qe kishte nje njolle te bardhe apo cdo dele e zeze midis dhenve, dhe ua la bijve te vet.

      36. Dhe Labano vendosi nje distance prej tri ditesh me kembe midis vetes se tij dhe Jakobit; dhe Jakobi kulloste pjesen qe mbeti nga kopete e Labanos.

      37. Dhe Jakobi mori disa purteka te njoma plepi, bajameje dhe rrapi; u beri disa zhvoshkje, duke zbuluar te bardhen e purtekave.

      38 .Pastaj i vendosi purtekat qe kishte zhvoshkur qe te shikoheshin nga dhente ne korite, domethene ne vendet ku kopete vinin per te pire uje; dhe kafshet vinin ne afsh kur vinin per te pire.

      39 .Keshtu kafshet vinin ne afsh perpara purtekave dhe pillnin qengja vija-vija, lara-lara dhe pika pika.

      40. Pastaj Jakobi i veconte keta qengja dhe bente qe kopete t`i kthenin syte nga kafshet vija-vija dhe nga tere ato te zeza ne kopene e Labanos. Ai formoi keshtu kope te vecanta, qe nuk i bashkoi me kopete e Labanos.

      41. Por ndodhte qe sa here kafshet e fuqishme te kopese vinin ne afsh, Jakobi i vinte purtekat ne korite para deleve, ne menyre qe keto te hynin ne afsh afer purtekave;

      42. Por kur kafshet e kopese ishin te dobeta, nuk i vinte ato; keshtu qe qengjat e dobeta ishin te Labanos dhe ata te shendoshe te Jakobit.

      43. Keshtu ai u be shume i pasur dhe pati nje numer te madh kopesh, sherbetoresh, sherbetoresh, devesh dhe gomaresh.

    • Zanafilla
      Kapitulli 31

      1. Por Jakobi degjoi fjalet e bijve te Labanos qe thoshin: "Jakobi mori gjithcka kishte ati yne; dhe me ate qe i perkiste atit tone, ai krijoi gjithe kete pasuri".

      2. Jakobi vuri re edhe fytyren e Labanos; dhe ja, ndaj tij nuk ishte si me pare.

      3. Pastaj Zoti i tha Jakobit: "Kthehu ne vendin e eterve te tu dhe te fisi yt, dhe une do te jem me ty".

      4. Atehere Jakobi dergoi e thirri Rakelen dhe Lean, qe te vinin ne fushat prane kopese se tij,

      5. dhe u tha atyre: "Une e shoh qe fytyra e atit tuaj ndaj meje nuk eshte si me pare; por Perendia i atit tim ka qene me mua.

      6. Dhe ju e dini se une i kam sherbyer atit tuaj me tere forcen time,

      7. ndersa ati juaj me ka mashtruar dhe ka ndryshuar pagesen time dhjete here, por Perendia nuk e lejoi te me beje te keq.

      8. Ne qofte se ai thoshte: "Kreret laramane do te jene pagesa jote", e tere kopeja pillte qengja laramane; dhe po te thoshte: "Kreret vija-vija do te jene pagesa jote", tere kopeja pillte qengja vija-vija.

      9. Keshtu Perendia ia hoqi bagetine atit tuaj dhe ma dha mua.

      10. Nje here, ne kohen kur kopete hynin ne afsh, une ngrita syte dhe pashe ne enderr qe cjepte qe nderzenin femrat ishin vija-vija, me pulla dhe lara-lara.

      11. Dhe engjelli i Perendise me tha ne enderr: "Jakobi!". Une iu pergjigja: "Ja ku jam!".

      12. Atehere ai tha: "Ço tani syte dhe shiko: tere deshte qe nderzejne femrat jane vija-vija, me pulla dhe lara-lara, sepse pashe te gjitha ato qe te punon Labano.

      13. Une jam Perendia i Bethelit, ku ti ke vajosur nje permendore dhe me lidhe nje kusht. Tani cohu, lere kete vend dhe kthehu ne vendlindjen tende"".

      14. Rakela dhe Lea iu pergjigjen dhe i thane: "Mos kemi ndoshta ne akoma pjese dhe trashegimi ne shtepine e atit tone?

      15. A nuk na ke trajtuar si te huaja per aresye se na ka shitur dhe vec kesaj ka ngrene edhe parate tona?

      16 .Te gjitha pasurite qe Perendia i hoqi atit tone jane tonat dhe te bijve tane; prandaj bej te gjitha ato qe Perendia te ka thene".

      17. Atehere Jakobi u ngrit dhe i vuri bijte e tij dhe grate e tij mbi devete,

      18. dhe mori me vete tere bagetine e tij duke marre me vete gjithe pasurine qe kishte vene, bagetine qe i perkiste dhe ate qe e kishte blere ne Padam-Aram, per te vajtur tek Isaku, ne vendin e Kanaaneve.

      19. Ndersa Labano kishte vajtur te qethte dhente e tij, Rakela vodhi idhujt e te atit.

      20. Dhe Jakobi u largua fshehurazi nga Labano, Arameu, pa i thene se kishte ndermend te ikte.

      21. Keshtu ai iku me gjithcka kishte; u ngrit, kaloi lumin dhe u drejtua per ne malin e Galaadit.

      22. Diten e trete i treguan Labanos se Jakobi kishte ikur.

      23. Atehere ai mori me vete vellezerit e tij, e ndoqi shtate dite rruge dhe e arriti ne malin e Galaadit.

      24. Por Perendia iu shfaq ne enderr naten Labanos, Arameut, dhe i tha: "Ruhu e mos i fol Jakobit, as per te mire e as per te keq".

      25. Labano e arriti, pra, Jakobin. Tani Jakobi e kishte ngritur cadren e tij ne mal; dhe gjithashtu Labano dhe vellezerit e tij kishin ngritur cadrat e tyre mbi malin e Galaadit.

      26. Atehere Labano i tha Jakobit: "Ç`bere duke me mashtruar ne kete menyre dhe duke i marre bijat e mia si roberesha lufte?

      27. Pse ike dhe u largove nga une fshehurazi, pa me lajmeruar aspak? Une do te kisha percjelle me gezim dhe me kenge, me loderz dhe qeste.

      28. Dhe nuk me lejove te puth bijte dhe bijat e mia! Ti ke vepruar pa mend.

      29. Tani une kam ne dore t`ju bej keq, por Perendia i atit tend me foli naten e kaluar, duke thene: "Ruhu, mos t`i flasesh Jakobit as per mire apo per keq".

      30. Sigurisht ike, sepse kishe nje deshire te madhe te ktheheshe perseri ne shtepine e atit tend; po pse vodhe perendite e mia?".

      31. Atehere Jakobi iu pergjegj Labanos: "Une kisha frike, sepse mendoja qe ti mund te me merrje me force bijat e tua.

      32. Por kushdo qofte ai te cilit do t`i gjesh perendite e tu, ai duhet te vdese ne prani te vellezerve tane; kerko ti vete ate qe te perket tek une dhe merre!". Jakobi nuk e dinte qe ato i kishte vjedhur Rakela.

      33. Keshtu Labano hyri ne cadren e Jakobit, ne cadren e Leas dhe ne cadren e dy sherbyeseve, por nuk gjeti asgje. Doli pastaj nga cadra e Leas dhe hyri ne cadren e Rakeles.

      34. Por Rakela kishte marre idhujt dhe i kishte vene ne samarin e devese, pastaj qe ulur mbi to. Labano kerkoi ne tere cadren, por nuk gjeti asgje.

      35. Dhe ajo i tha te atit: "Mos u zemero, zoteria im, ne rast se une nuk mund te cohem perpara teje, sepse jam me te permuajshmet e grave". Keshtu ai kerkoi, por nuk i gjeti idhujt.

      36. Atehere Jakobi u zemerua dhe u grind me Labanon; dhe Jakobi iu pergjegj dhe i tha Labanos: "Cili eshte faji im, cili eshte mekati im, qe ti te me ndjekesh me aq terbim?

      37. Ti rremove ne tere gjerat e mia. Çfare gjete nga te gjitha ato qe i perkasin shtepise sate? Veri ketu para vellezerve te mi dhe vellezerve te tu dhe le te vendosin ata midis nesh te dy!

      38. Kam qene njezet vjet me ty; delet dhe dhite e tua nuk kane deshtuar dhe une nuk kam ngrene deshte e kopese sate.

      39. Une nuk t`i kam sjelle kurre kafshet te shqyera nga bishat; demin e kam pesuar vete; ti kerkoje me ngulm nga une ate qe ishte vjedhur diten apo naten.

      40. Ky ishte fati im; diten me ligte vapa dhe naten te ftohtit e madh, dhe gjumi me ikte nga syte.

      41. Kam qene njezet vjet ne shtepine tende; te kam sherbyer katermbedhjete vjet per dy bijat e tua dhe gjashte vjet per kopene tende. Ti e ke ndryshuar dhjete here pagesen time.

      42. Ne qofte se Perendia i atit tim, Perendia i Abrahamit dhe Tmerri i Isakut, nuk do te kishte qene ne favorin tim, ti me siguri do te me kishe kthyer duar bosh. Perendia e pa trishtimin tim dhe mundin e duarve te mia, dhe mbreme dha vendimin e tij".

      43. Atehere Labano u pergjegj dhe tha: "Keto bija jane bijat e mia, keta bij jane bijte e mi, keto kope jane kopete e mia, dhe gjithcka te ze syri eshte imja. Por cfare mund t`u bej sot ketyre bijave te mia apo bijve qe ato kane lindur?

      44. Prandaj eja te bejme nje beselidhie midis teje dhe meje, dhe qe ajo sherbefte si deshmi midis teje dhe meje".

      45. Atehere Jakobi mori nje gur dhe e ngriti si nje permendore.

      46. Pastaj Jakobi u tha vellezerve te tij: "Mblidhni gure". Dhe ata moren gure dhe bene nje tog me ta, dhe hengren buke prane ketij togu.

      47. Labano e quajti ate tog Jegar-Sahadutha, ndersa Jakobi e quajti Galed.

      48. Dhe Labano tha: "Sot ky tog eshte nje deshmi midis teje dhe meje". Prandaj u quajt Galed,

      49. edhe Mitspah, sepse Labano tha: "Zoti te mos e ndaje syrin mua dhe ty kur do te jete e pamundur te shohim shoqi-shoqin.

      50. Ne rast se ti keqtrajton bijat e mia ose martohesh me gra te tjera vec bijave te mia, edhe sikur te mos kete asnjeri me ne, kujtohu qe Perendia eshte deshmitar midis meje dhe teje".

      51. Labano i tha gjithashtu Jakobit: "Ja ky tog guresh, dhe ja permendorja qe kam ngritur midis teje dhe meje.

      52. Le te jete ky tog nje deshmi dhe le te jete kjo permendore nje deshmi qe une nuk do ta kapercej kete tog per te te bere keq ty, dhe qe ti nuk do ta kapercesh kete tog dhe kete permendore per te me bere keq mua.

      53. Perendia i Abrahamit dhe Perendia i Nahorit, Perendia i atit te tyre, u befte gjykates midis nesh!". Dhe Jakobi u betua per Tmerrin e Isakut, atit te tij.

      54. Pastaj Jakobi beri nje fli ne mal dhe i ftoi vellezerit e tij te hanin buke. Dhe ata hengren buke dhe e kaluan naten ne mal.

      55. Labano u ngrit heret ne mengjes, i puthi bijte dhe bijat e tij dhe i bekoi. Pastaj Labano u nis dhe u kthye ne shtepine e tij.
    • Zanafilla

      Kapitulli 32

      1. Ndersa Jakobi vazhdonte rrugen e tij, i dolen perpara engjej te Perendise.

      2. Mbasi i pa Jakobi, tha: "Ky eshte fushimi i Perendise"; dhe e quajti ate vend Mahanaim.

      3. Pastaj Jakobi dergoi para tij disa lajmetare vellait te tij Esau, ne vendin e Seirit, ne fushen e Edomit.

      4. Dhe u dha atyre kete urdher duke thene: "Do t`i thoni keshtu Esaut, zoterise tim: "Keshtu thote sherbyesi yt Jakobi: Une kam banuar prane Labanos dhe kam qendruar aty deri tani;

      5 .kam qe, gomare, kope, sherbyes dhe sherbyese; dhe kete po ja tregoj zoterise tim, per te gjetur hir ne syte e tu"".

      6. Lajmetaret u kthyen pastaj te Jakobi, duke i thene: "Vajtem te vellai yt Esau; dhe tani ai po vjen vete qe te takohet me ty dhe ka me vete katerqind burra".

      7. Atehere Jakobin e zuri nje frike e madhe dhe nje ankth dhe ndau dysh njerezit qe ishin me te, kopete, bagetine e trashe dhe devete, dhe tha:

      8. "Ne qofte se Esau vjen kunder njerit grup dhe e sulmon, grupi qe mbetet do te mund te shpetoje".

      9. Pastaj Jakobi tha: "O Perendi i atit tim Abraham, Perendi i atit tim Isak, o Zot, qe me ke thene: "Ktheu ne vendin tend dhe prane fisit tend dhe une do te bej te mire",

      10. une nuk jam i denje i te gjitha miresive dhe i gjithe besnikerise qe ke treguar ndaj sherbyesit tend, sepse une e kalova kete Jordan vetem me shkopin tim dhe tani jane bere dy grupe.

      11. Çlirome, te lutem, nga duart e vellait tim, nga duart e Esaut, sepse une kam frike nga ai dhe druaj qe ai te vije per te me sulmuar, pa kursyer as nenat as femijet.

      12. Dhe ti the: "Pa tjeter, une do te te bej mire dhe do t`i bej pasardhesit e tu si rera e detit, qe nuk mund te llogaritet se eshte shume e madhe"".

      13. Keshtu Jakobi e kaloi naten ne ate vend, dhe nga ato qe kishte neper duar ai zgjodhi nje dhurate per vellane e tij Esau:

      14. dyqind dhi, njezet cjep, dyqind dele dhe njezet desh,

      15. tridhjete deve qumeshtore me te vegjelit e tyre, dyzet lope dhe dhjete dema, njezet gomarica dhe dhjete meza.

      16. Pastaj ua dorezoi sherbyesve te tij, cdo kope per llogari te vet, dhe u tha sherbetoreve te tij: "Kaloni para meje dhe lini nje fare hapesire midis nje kopeje dhe tjetres".

      17. Dhe i dha urdher te parit: "Kur vellai im Esau do te te takoje dhe do te te pyese: "I kujt je ti dhe ku shkon? Te kujt jane keto kafshe para teje?",

      18. ti do te pergjigjesh: "Jane te sherbetorit tend Jakobit; eshte nje dhurate e derguar zoterise tim Esau; dhe ja, ai vete po vjen mbas nesh"".

      19. Ai i dha te njejtin urdher te dytit, te tretit dhe gjithe atyre qe ndiqnin kopete, duke u thene: "Ne kete menyre do t`i flisni Esaut kur do ta takoni;

      20. dhe do t`i thoni: "Ja, sherbetori yt Jakobi eshte duke ardhur vete pas nesh"". Sepse thoshte: "Une do ta qetesoj me dhuraten qe me paraprin e pastaj do te shikoj fytyren e tij; ndofta do te me prese mire".

      21. Keshtu dhurata shkoi para tij, por ai e kaloi naten ne fushim.

      22. Por ate nate ai u ngrit, mori dy grate e tij, dy sherbetoret dhe te njembedhjete femijet e tij dhe e kaloi vaun e lumit Jabbok.

      23 ..I mori me vete dhe beri qe te kalonin perruan te gjitha gjerat qe zoteronte.

      24. Keshtu Jakobi mbeti vetem dhe nje burre luftoi me te deri ne agim.

      25. Kur ky burre e pa se nuk mund ta mundte, i preku zgavren e ijes; dhe zgavra e ijes se Jakobit u perdrodh, ndersa ai luftonte kunder tij.

      26. Dhe ai tha: "Lerme te shkoj, se po lind agimi". Por Jakobi iu pergjegj: "Nuk do te te le te shkosh, ne rast se nuk me bekon me pare!".

      27 .Tjetri i tha: "Cili eshte emri yt?". Ai u pergjegj: "Jakobi".

      28. Atehere ai i tha: "Emri yt nuk do te jete me Jakobi, por Israel, sepse ti ke luftuar bashke me Perendine dhe me njerezit, dhe ke fituar".

      29.. Jakobi i tha: "Te lutem, tregome emrin tend". Por ai iu pergjegj: "Pse e do emrin tim?".

      30. Dhe keshtu ai e bekoi. Atehere Jakobi e quajti kete vend Peniel, sepse tha: "E pashe Perendine balle per balle dhe jeta ime u fal".

      31. Mbasi ai kaloi Penielin, dielli po ngrihej; dhe Jakobi calonte per shkak te ijes.

      32. Per kete aresye, deri ne diten e sotme, bijte e Izraelit nuk e hane gilcen e kofshes qe kalon neper zgavren e ijes, sepse ai njeri kishte prekur zgavren e ijes se Jakobit ne piken e gilces se kofshes.
    • Zanafilla
      Kapitulli 33

      1. Jakobi ngriti syte, veshtroi dhe pa qe po vinte Esau, qe kishte me vete katerqind burra. Atehere i ndau bijte e tij midis Leas, Rakeles dhe dy sherbyeseve te tij.

      2. Ne krye vuri sherbyeset dhe bijte e tyre, pastaj Lean dhe bijte e saj dhe se fundi Rakelen dhe Jozefin.

      3 .Ai vete kaloi para tyre dhe u perkul deri ne toke shtate here deri sa arriti prane vellait te vet.

      4. Atehere Esau vrapoi drejt tij, e perqafoi, iu hodh ne qafe dhe e puthi; dhe qe te dy qane.

      5 .Pastaj Esau ngriti syte, pa grate e femijet dhe tha: "Kush jane keta me ty?". Jakobi iu pergjigj: "Jane bijte qe Perendia pati miresine t`i jape sherbyesit tend".

      6. Atehere u afruan sherbyeset, ato dhe bijte e tyre, dhe u perkulen.

      7. U afruan edhe Lea dhe bijte e saj, dhe u perkulen. Pastaj u afruan Jozefi dhe Rakela, dhe u perkulen edhe ata.

      8. Esau tha: "Çfare ke ndermend te besh me tere ate grup qe takova?". Jakobi u pergjigj: "Éshte per te gjetur hir ne syte e zoterise tim".

      9. Atehere Esau tha: "Kam mjaft per vete, o vellai im; mbaj per vete ate qe eshte jotja".

      10. Por Jakobi tha: "Jo, te lutem; ne qofte se kam gjetur hir ne syte e tu, prano dhuraten time nga dora ime, sepse kur pashe fytyren tende, per mua ishte njelloj sikur te shikoja fytyren e Perendise, dhe ti me ke pritur mire.

      11. Pranoje, pra, dhuraten qe te eshte sjelle, sepse Perendia eshte treguar shume i mire me mua dhe une kam gjithcka". Dhe nguli kembe aq shume, sa qe Esau pranoi.

      12. Pastaj Esau tha: "Le te nisemi, te fillojme te ecim dhe une do te shkoj para teje".

      13. .Por Jakobi u pergjigj: "Zoteria im e di qe femijet jane ne moshe te vogel dhe qe kam me vete dele dhe lope qumeshtore; po t`i mbajme keq qofte edhe nje dite te vetme, tere kafshet kane per te vdekur.

      14. Le te kaloje zoteria im para sherbetorit te tij, dhe une do ta ndjek ngadale me hapin e kafsheve qe me paraprijne dhe me hapin e femijeve, deri sa te arrije te zoteria im ne Seir".

      15 .Atehere Esau tha: "Me lejo te pakten te le me ty disa nga njerezit qe jane me mua". Por Jakobi u pergjigj: "Pse ta bejme kete? Mjafton qe une te gjej hir ne syte e zoterise tim".

      16. Keshtu po ate dite Esau u rikthye ne rrugen e tij drejt Seirit.

      17. Jakobi u nis ne drejtim te Sukothit, ndertoi atje nje shtepi per vete dhe kasolle per bagetine; prandaj ai vend u quajt Sukoth.

      18. Pastaj Jakobi, duke u kthyer nga Padan-Arami, arriti shendoshe e mire ne qytetin e Sikemit, ne vendin e Kanaanit, ku ngriti cadrat e tij perballe qytetit.

      19. Dhe bleu nga bijte e Hamorit, at i Sikemit, per njeqind cope paresh, pjesen e fushes ku kishte ngritur cadrat e tij perballe qytetit.

      20. Pastaj aty ngriti nje altar dhe e quajti El-Elohej-Izrael.
    • Zanafilla

      Kapitulli 34

      1. Por Dina, vajza qe Lea i kishte lindur Jakobit, doli per te pare bijat e vendit.

      2. Dhe Sikemi, biri i Hamorit Hiveut, princi i vendit, sa e pa e rrembeu, ra ne shtrat me te dhe e dhunoi.

      3. Dhe shpirti i tij u lidh me Dinen, te bijen e Jakobit; ai e dashuroi vajzen dhe i foli zemres se saj.

      4 .Pastaj i tha te atit Hamor: "Ma jep kete vajze per grua".

      5. Por Jakobi degjoi qe ai e kishte cnderuar bijen e tij Dina; por bijte e tij ishin neper fushat me bagetine e tij, dhe Jakobi heshti deri sa u kthyen.

      6. Atehere Hamori, ati i Sikemit, shkoi tek Jakobi per t`i folur.

      7. Sapo degjuan per ate qe kishte ndodhur, bijte e Jakobit u kthyen nga fushat; ata ishin te hidheruar dhe shume te zemeruar, sepse ai kishte kryer nje veprim te turpshem ne Izrael, duke rene ne shtrat me te bijen e Jakobit, gje qe nuk duhej bere.

      8. Por Hamori u foli atyre duke thene: "Shpirti i tim biri Sikem eshte lidhur me bijen tuaj, prandaj jepjani per grua;

      9 .te bejme krushqi bashke: na jepni bijat tuaja dhe merrni bijat tona.

      10. Keshtu ju do te banoni me ne dhe vendi do te jete ne dispozicionin tuaj; banoni ne te, beni tregeti dhe blini prona".

      11. Pastaj Sikemi u tha te atit dhe te vellezerve te Dines: "Beni qe une te gjej hir ne syte tuaj dhe do t`ju jap cfaredo gje qe do te me kerkoni.

      12. Me caktoni madje nje paje te madhe dhe nje dhurate, dhe une do t`ju jap sa te kerkoni, por ma jepni vajzen per grua".

      13. Atehere bijte e Jakobit iu pergjegjen Sikemit dhe Hamorit, te atit, dhe u folen atyre me dredhi, sepse Sikemi kishte cnderuar motren e tyre Dina,

      14. dhe u thane atyre: "Nuk mund ta bejme kete gje, domethene ta japim motren tone nje njeriu te parrethprere, sepse kjo do te ishte nje turp per ne.

      15. Vetem me kete kusht do ta pranojme kerkesen tuaj, domethene po te jete se beheni si ne, duke rrethprere cdo mashkull nga ju.

      16 .Atehere ne do t`ju japim bijat tona dhe do te marrim bijat tuaja, do te banojme bashke me ju dhe do te behemi nje popull i vetem.

      17. Por ne qofte se nuk doni te na degjoni dhe nuk deshironi te rrethpriteni, ne do te marrim bijen tone dhe do te ikim".

      18 .Fjalet e tyre i pelqyen Hamorit dhe Sikemit, birit te Hamorit.

      19. Dhe i riu nuk vonoi ta kryeje ate gje, sepse e donte te bijen e Jakobit dhe ishte njeriu me i nderuar ne tere shtepine e te atit.

      20. Hamori dhe Sikemi, bir i tij, erdhen ne portat e qytetit te tyre dhe u folen njerezve te qytetit te tyre, duke thene:

      21. "Keta njerez deshirojne te jetojne ne paqe me ne; le te rrine ne vendin tone dhe te merren me tregti, sepse vendi eshte mjaft i madh edhe per ata. Ne do te marrim bijat e tyre per gra dhe do t`ju japim bijat tona.

      22. Por keta njerez do te pranojne te banojne me ne per te formuar nje popull te vetem, me te vetmin kusht qe cdo mashkull te ne te rrethpritet, ashtu si rrethpriten ata.

      23. Bagetia e tyre, pasuria e tyre dhe kafshet e tyre a nuk do te behen ndofta nje dite tonat? Le te pranojme kerkesen e tyre dhe ata do te banojne bashke me ne".

      24. Dhe te gjithe ata qe dilnin nga portat e qytetit degjuan fjalet e Hamorit dhe te birit te tij Sikem; dhe cdo mashkull u rrethpre, tere ata dilnin nga porta e qytetit.

      25 .Por ndodhi qe diten e trete, ndersa ata vuanin, dy nga bijte e Jakobit, Simeoni dhe Levi, vellezer te Dines, moren secili shpaten e vet, u versulen mbi qytetin qe rrinte ne siguri dhe vrane tere meshkujt.

      26. Vrane me shpate edhe Hamorin dhe birin e tij Sikem, pastaj muarren Dinen nga shtepia e Sikemit dhe iken.

      27. .Bijte e Jakobit u versulen mbi te vraret dhe plackiten qytetin; sepse motren e tyre e kishin cnderuar.

      28 .Keshtu ata moren kopete me bageti te imet dhe te trashe, gomaret e tyre, gjithcka qe ishte ne qytet dhe gjithcka qe ishte neper fushat,

      29 .dhe moren me vete si placke tere pasurite e tyre, tere femijet e tyre te vegjel, grate e tyre dhe gjithcka ndodhej ne shtepite.

      30 .Atehere Jakobi i tha Simeonit dhe Levit: "Ju me keni futur ne telashe duke me bere te urryer nga banoret e vendit, Kanaanet dhe Perezejte. Me qene se ne jemi pakice, ata do te grumbullohen kunder meje dhe do te me sulmojne, dhe une ashtu si shtepia ime do te shfarosemi".

      31. Por ata u pergjigjen: "A duhet ta trajtonte ai motren tone si nje prostitute?".
    • Zanafilla
      Kapitulli 36

      1. Keta jane pasardhesit e Esaut, qe eshte Edomi.

      2 .Esau i mori grate e tij nga bijat e Kanaaneve: Aden, e bija e Elonit Hiteut, dhe Oholibamahen, e bija e Cibeonit Hiveut;

      3. dhe Basemathin, e bija e Ismaelit dhe motra e Nebajothit.

      4 .Ada i lindi Esaut Elifazin;

      5. Basemathi lindi Reuelin, kurse Oholibamahu lindi Jeushin, Jalamin dhe Korahin. Keta jane bijte e Esaut qe i linden ne vendin e Kanaanit.

      6 .Pastaj Esau mori grate e tij, bijte dhe bijat e tij, gjithe njerezit e shtepise se tij, kopete e tij, tere bagetine e tij dhe tere pasurine qe kishte blere ne vendin e Kanaaneve, dhe shkoi ne nje vend, larg vellait te tij Jakobi,

      7. Sepse pasurite e tyre ishin teper te medha, qe ata te mund te banonin bashke; vendi ku rrinin nuk ishte ne gjendje t`i mbante per shkak te bagetise se tyre.

      8 .Keshtu Esau u vendos mbi malin e Seirit; Esau eshte Edomi.

      9. Keta jane pasardhesit e Esaut, atit te Edomiteve, ne malin e Seirit.

      10. Keta jane emrat e bijve te Esaut: Elifazi, i biri i Ades, gruaja e Esaut; Reueli, i biri i Bazemathes, gruaja e Esaut.

      11. Bijte e Elifazit qene: Temani, Omari, Cefoni, Gatami dhe Kenaci.

      12. Timna ishte konkubina e Elifazit, i biri i Esaut. Ajo i lindi Amalekun Elifazit. Keta qene bijte e Ades, gruaja e Esaut.

      13. Keta qene bijte e Reuelit: Nahathi dhe Zerahu, Shamahu dhe Micahu. Keta qene bijte e Basemathes, gruaja e Esaut.

      14. Keta qene bijte e Oholibamahes, e bija e Anahut, e bija e Cibeonit, gruaja e Esaut; ajo i lindi Esaut: Jeushin, Jalamin dhe Korahun.

      15. Keta qene kreret e bijve te Esaut: bijte e Elifazit, i parelinduri i Esaut; kreu Teman, kreu Omar, kreu Cefo, kreu Kenaz,

      16. kreu Korah, kreu Gatam dhe kreu Amalek; keta qene kreret e rrjedhur nga Elifazi ne vendin e Edomit; ata qene bijte e Ades.

      17. Keta qene bijte e Reuelit, i biri i Esaut: kreu Nahath, kreu Zerah, kreu Shamah dhe kreu Mikea; keta qene kreret e rrjedhur nga Reueli ne vendin e Edomit; ata qene bijte e Basemathes, gruaja e Esaut.

      18 .Keta qene bijte e Oholibamahes, gruaja e Esaut, kreu Jeush; kreu Jeush, kreu Jalam dhe kreu Korah; ata qene kreret e rrjedhur nga Oholibamah, e bija e Anahut dhe gruaja e Esaut.

      19. Keta qene bijte e Esaut, qe eshte Edomi, dhe keta qene kreret e tyre.

      20. Keta qene bijte e Seirit, Horeut, qe banonin ate vend: Lotani, Shobali, Cibeoni, Anahu.

      21. Dishoni, Etseri dhe Dishani. Keta qene kreret e Horejve, bijte e Seirit, ne vendin e Edomit.

      22. Bijte e Lotanit qene: Hori dhe Hemami; dhe motra e Lotanit qe Timna.

      23. Keta qene bijte e Shobalit: Alvani, Manahathi, Ebali, Shefo dhe Onami.

      24. Keta qene bijte e Cibeonit: Aja dhe Anahu. Anahu eshte ai qe zbuloi ne shkretetire ujera te nxehta ndersa po kulloste gomaret e Cibeonit, atit te tij.

      25. Keta qene bijte e Anahut: Dishoni dhe Oholibamah, e bija e Anahut.

      26. Keta qene bijte e Dishonit: Hemdani, Eshbani, Ithrani dhe Kerani.

      27. Keta qene bijte e Etserit: Bilhani, Zaavani dhe Akani.

      28. Keta qene bijte e Dishanit: Utsi dhe Arani.

      29. Keta qene kreret e Horejve: kreu Lothan, kreu Shobal, kreu Cibeon, kreu Anah,

      30. kreu Dishon, kreu Etser, kreu Dishan. Keta qene kreret e Horejve, kreret qe ata paten ne vendin e Seirit.

      31. Keta qene mbreterit qe mbreteruan ne vendin e Edomit, para se ndonje mbret te sundonte mbi bijte e Izraelit:

      32. Bela, i biri i Beorit, mbreteroi ne Edom, dhe emri i qytetit te tij qe Dinhabah.

      33. Bela vdiq dhe ne vend te tij mbreteroi Jobabi, i biri i Zerahut, nga Botsrahu.

      34. Jobabi vdiq dhe ne vend te tij mbreteroi Hushami, nga vendi i Temaniteve.

      35. Hushami vdiq, dhe ne vend te tij mbreteroi Hadabi, i biri i Bedadit, qe mundi Madianitet ne fushat e Moabit; dhe emri i qytetit te tij qe Avith.

      36. Hadadi vdiq dhe ne vend te tij mbreteroi Samlahu, nga Masrekahu.

      37. Samlahu vdiq dhe ne vend te tij mbreteroi Sauli nga Rohoboth, mbi Lume.

      38 .Sauli vdiq dhe ne vend te tij mbreteroi Baal-Hanani, i biri i Akborit.

      39. Baal-Hanani, i biri i Akborit, vdiq dhe ne vendin e tij mbreteroi Hadari. Emri i qytetit te tij qe Pau, dhe emri i gruas se tij qe Mehetabel, e bija e Metredes dhe e Mezahabut.

      40. Keto qene emrat e krereve te Esaut, simbas familjeve te tyre dhe territoreve te tyre, me emrat e tyre; kreu Timnah, kreu Alvah, kreu Jetheth,

      41. Kreu Oholibamah, kreu Elah, kreu Pinon,

      42. Kreu Kenac, kreu Teman, kreu Mibcar,

      43. Kreu Magdiel dhe kreu Iram. Keta qene kreret e Edomit simbas vendbanimit te tyre, ne vendin qe zoteronin. Ky qe Esau, ati i Edomiteve.


    • Zanafilla

      Kapitulli 37
      1. Por Jakobi banoi ne vendin ku i ati kishte qendruar, ne vendin e Kanaaneve.

      2. Keta jane pasardhesit e Jakobit. Jozefi, ne moshen shtatembedhjetevjecare, kulloste kopene bashke me vellezerit e tij; i riu rrinte me bijen e Bilhahes dhe me bijte e Zilpahes, qe ishin grate e babait te tij. Por Jozefi i tregoi te atit per namin e keq qe perhapej mbi sjelljen e tyre.

      3. Por Izraeli e donte Jozefin me teper se tere bijte e tij, sepse ishte biri i pleqerise se tij; dhe i beri nje rrobe te gjate deri te kembet.

      4. Por vellezerit e tij, duke pare qe i ati i tyre e donte me teper nga te gjithe vellezerit e tjere, filluan ta urrejne dhe nuk mund t`i flisnin ne menyre miqesore.

      5. Por Jozefi pa nje enderr dhe ua tregoi vellezerve te tij; dhe keta e urryen edhe me teper.

      6. Ai u tha atyre: "Degjoni, ju lutem, endrren qe pashe.

      7. Ne ishim duke lidhur duaj ne mes te ares, kur papritmas duajt e mi u drejtuan dhe qendruan drejt, kurse duajt tuaja u mblodhen dhe u perkulen perpara duajve te mi".

      8. Atehere vellezerit e tij i thane: "A duhet te mbreterosh ti mbi ne, ose do te na sundosh me te vertete?". Dhe e urryen edhe me teper per shkak te endrrave te tij dhe te fjaleve te tij.

      9 .Ai pa nje enderr tjeter dhe ua tregoi vellezerve te tij, duke thene: "Pashe nje enderr tjeter! Dhe ja, dielli, hena dhe njembedhjete yje perkuleshin para meje".

      10. Dhe ai ia tregoi kete enderr atit te tij dhe vellezerve te tij; i ati e qortoi dhe i tha: "Ç`kuptim ka endrra qe ke pare? A do te duhet qe pikerisht une, nena jote dhe vellezerit e tu te vijne e te perkulemi deri ne toke para teje?".

      11. Dhe vellezerit e tij e kishin zili, por i ati e mbante perbrenda kete gje.

      12. Nderkaq vellezerit e Jozefit kishin vajtur per te kullotur kopene e atit te tyre ne Sikem.

      13. Dhe Izraeli i tha Jozefit: "Vellezerit e tu a nuk jane ndofta duke kullotur kopene ne Sikem? Eja, do te dergoj tek ata". Ai u pergjegj: "Ja ku jam".

      14. Izraeli i tha: "Shko te shikosh ne se vellezerit e tu jane mire dhe ne se kopeja shkon mire, dhe kthehu te me japesh pergjigje". Keshtu e nisi ne luginen e Hebronit dhe ai arriti ne Sikem.

      15. Ndersa ai endej ne fushe, nje burre e gjeti dhe e pyeti: "Çfare kerkon?".

      16. Ai u pergjegj: "Jam duke kerkuar vellezerit e mi; te lutem me trego se ku ndodhen duke kullotur bagetine".

      17. Ai burre i tha: "Ata kane ikur se ketejmi, sepse i degjova qe thonin: "Te shkojme ne Dothan"". Atehere Jozefi shkoi te kerkoje vellezerit e tij dhe i gjeti ne Dothan.

      18. Ata e pane se largu, dhe para se t`u afrohej, komplotuan kunder tij per ta vrare.

      19 .Dhe i thane njeri tjetrit: "Ja ku po vjen enderruesi!

      20. Ejani, pra, ta vrasim dhe ta hedhim ne nje pus; do te themi pastaj qe nje kafshe e eger e hengri; keshtu do te shohim se c`perfundim do te kene enderrat e tij".

      21. Rubeni i degjoi keto dhe vendosi ta shpetoje nga duart e tyre, dhe tha: "Nuk do ta vrasim".

      22. Pastaj Rubeni shtoi: "Mos derdhni gjak, por hidheni ne kete pus te shkretetires dhe mos e goditni me doren tuaj". Thoshte keshtu per ta shpetuar nga duart e tyre dhe per t`ia shpene te atit.

      23 .Kur Jozefi arriti prane vellezerve te tij, keta e zhveshen nga veshja e tij, nga rrobja e gjate qe i arrinte deri te kembet;

      24. pastaj e kapen dhe e hodhen ne pus. Por pusi ishte bosh, nuk kishte uje brenda.

      25 .Pastaj u ulen per te ngrene; por, duke ngritur syte, ata pane nje karvan Ismaelitesh qe vinte nga Galaadi me devete e tyre te ngarkuara me ereza, balsame dhe mirre, dhe udhetonte per t`i cuar ne Egjipt.

      26. Atehere Juda u tha vellezerve te tij: "Ç`dobi do te kemi po te vrasim vellane tone dhe te fshehim gjakun e tij?

      27. Ejani, t`ia shesim Ismaeliteve dhe te mos e godase dora jone, sepse eshte vellai yne, mishi yne". Dhe vellezerit e tij e degjuan.

      28. Ndersa po kalonin ata tregtare Madianite, ata e ngriten dhe e nxoren Jozefin jashte pusit dhe ia shiten Ismaeliteve per njezet monedha argjendi. Dhe keta e shpune Jozefin ne Egjipt.

      29. Rubeni u kthye te pusi, por Jozefi nuk ishte me ne pus. Atehere ai i corri rrobat e tij.

      30. Pastaj u kthye te vellezerit e tij dhe tha: "Djali nuk eshte me; po une, ku do te shkoj une?".

      31. Keshtu ata muaren rroben e gjate te Jozefit, theren nje cjap dhe e futen rroben ne gjak.

      32. Pastaj e cuan rroben te babai dhe i thane: "Kemi gjetur kete; shiko pak nese eshte rrobja e birit tend".

      33. Dhe ai e njohu dhe tha: "Éshte rrobja e tim biri, e ka ngrene ndonje kafshe e eger; me siguri Jozefin e kane bere cope e cike".

      34. Atehere Jakobi i shqeu rrobat e tij, veshi nje grathore dhe mbajti zi per birin e tij shume dite.

      35. Dhe te gjithe bijte dhe te gjitha bijat e tij erdhen per ta ngushelluar, por ai nuk pranoi te ngushellohet dhe tha: "Une do te zbres ne Sheol prane birit tim per te mbajtur zi". Keshtu e qau i ati.

      36. Nderkaq Madianitet e shiten Jozefin ne Egjipt dhe ia shiten Potifarit, oficer i Faraonit dhe kapiten i rojeve.
    • Zanafilla

      Kapitulli 38
      1 Por ne ate kohe ndodhi qe Juda la vellezerit e tij dhe shkoi te rrije me nje burre nga Adullami, qe quhej Hirah.

      2 .Kur Juda pa vajzen e nje burri Kananean te quajtur Shua e mori per grua dhe u bashkua me te.

      3 .Dhe ajo u ngjiz dhe lindi nje bir, qe ajo e quajti Er.

      4. Pastaj ajo u ngjiz dhe lindi nje bir, qe ai e quajti Onan.

      5 Ajo u ngjiz perseri dhe lindi nje bir, te cilit i vuri emrin Shelah. Juda ishte ne Kecib kur ajo lindi

      6. Pastaj Juda i dha Erit te parelindurit te tij, nje grua te quajtur Tamara.

      7. Por Eri, i parelinduri i Judes, ishte i keq ne syte e Zotit dhe Zoti e beri te vdese.

      8. Atehere Juda i tha Onanit: "Shko te gruaja e vellait tend, martohu me te dhe krijoi trashegimtare vellait tend".

      9. Por Onani, duke ditur se keta pasardhes nuk kishin per te qene te vetet, kur bashkohej me gruan e te vellait, e hidhte faren e tij pertoke per te mos i dhene pasardhes vellait te tij.

      10. Kjo nuk i pelqeu Zotit, qe e beri te vdese edhe ate.

      11 .Atehere Juda i tha Tamares, nuses se birit te tij: "Rri si e ve ne shtepine e atit tend, deri sa biri im Shelah te rritet". Sepse mendonte: "Kam frike se edhe ai ka per te vdekur si vellezerit e tij". Keshtu Tamara u nis dhe banoi ne shtepine e te atit.

      12. Mbas nje kohe te gjate vdiq gruaja e Judes, qe ishte e bija e Shuas; kur mbaroi zine, Juda u ngjit tek ata qe qethnin delet e tij ne Timnah bashke me mikun e tij Hirah, i quajtur Adullamiti.

      13. Kete e mori vesh Tamara dhe asaj i thane: "Ja, vjehrri yt po ngjitet ne Timnah per te qethur delet e tij".

      14. Atehere ajo hoqi rrobat e saj te vejerise, u mbulua me nje velo dhe u mbeshtoll e tera; pastaj u ul te porta e Enaimit, qe ndodhet ne rrugen drejt Timnahut; ne fakt ajo kishte pare qe Shelahu ishte rritur me ne fund, por ajo nuk i ishte dhene per grua.

      15. Sa e pa Juda mendoi qe ajo ishte prostitute, sepse e kishte fytyren te mbuluar.

      16. Prandaj ai iu afrua asaj ne rruge dhe i tha: "Lerme te hyj te ti". Ne te vertete nuk e dinte se ajo ishte nusja e djalit te tij. Ajo iu pergjegj: "Çfare do te me japesh per te hyre tek une?"

      17. Atehere ai i tha: "Do te te dergoj nje kec nga kopeja ime". Ajo e pyeti: "A me jep nje peng deri sa te ma dergosh?".

      18. Ai i tha: "Çfare pengu duhet te te jap?". Ajo u pergjegj: "Vulen tende, kordonin tend dhe bastunin qe ke ne dore". Ai ia dha, hyri te ajo dhe ajo u ngjiz me te.

      19. Pastaj ajo u ngrit dhe iku; hoqi velin dhe veshi perseri rrobat e saj te vejerise.

      20. Por Juda i dergoi kecin me ane te mikut te tij, Adulamitit, per te rimare pengun nga duart e asaj gruaje; po ai nuk e gjeti ate.

      21 .Atehere pyeti njerezit vendas duke thene: "Ku eshte ajo prostitute qe rrinte ne Enaim, ne rruge?". Ata u pergjigjen: "Nuk ka pasur asnje prostitute ketu".

      22. Keshtu ai u kthye te Juda dhe i tha: "Nuk e gjeta; vec kesaj vendasit me thane: "Nuk ka pasur asnje prostitute ketu"".

      23. Atehere Juda tha: "Le ta mbaje, pra, pengun qe i dhashe, sepse nuk duam te mbulohemi me turp. Ja, une i dergova kete kec dhe ti nuk e gjete".

      24. Tre muaj me vone erdhen dhe i thane Judes: "Tamara, nusja e birit tend, eshte bere prostitute; dhe, nga ky shkak, ajo ka mbetur gjithashtu me barre". Atehere Juda u tha: "Nxirreni jashte dhe digjeni!".

      25. Ndersa po e nxirrnin jashte, ajo i coi fjale te vjehrrit: "Njeriu te cilit i perkasin keto sende, me la me barre". Pastaj tha: "Shiko ne se mund te dallosh te kujt jane keto sende: vula, kordoni dhe bastuni".

      26. Juda i njohu dhe i tha: "Ajo eshte me e drejte se une, se une nuk ia dhashe Shelahut, birit tim". Dhe ai nuk pati me marredhenie me te.

      27. Kur edhi koha e lindjes, ajo kishte ne bark dy binjake.

      28. Ndersa po lindte, njeri prej tyre nxori jashte nje dore dhe mamia e kapi dhe i lidhi nje fije te kuqe flake, duke thene: "Ky doli i pari".

      29. Por ai e terhoqi doren e tij, dhe ja qe doli jashte vellai i tij. Atehere mamia tha: "Si ia cave rrugen vetes?". Per kete aresye u quajt Perets.

      30. Pastaj doli vellai i tij, qe kishte rreth dores fijen ngjyre te kuqe flake; dhe u quajt Zerah.
    • Zanafilla
      Kapitulli 39

      1. Nderkaq Jozefi u cua ne Egjipt; dhe Potifari, oficeri i Faraonit dhe kapiten i rojeve, nje egjiptas, e bleu nga Ismaelitet qe e kishin sjelle atje.

      2. Zoti qe me Jozefin, dhe ky pasurohej dhe banonte ne shtepine e zoterise se tij, egjiptasit.

      3. Dhe zoteria e tij e pa qe Zoti qe me te dhe qe Zoti e sillte mbare ne duart e tij gjithcka bente.

      4. Keshtu Jozefi fitoi hir ne syte e atij dhe hyri ne sherbimin personal te Potifarit, qe e emeroi kryeadministrator te shtepise se tij dhe i la ne dore gjithcka zoteronte.

      5. Nga casti qe e beri kryeadministrator te shtepise se tij dhe per gjithcka qe zoteronte, Zoti e bekoi shtepine e egjiptasit per shkak te Jozefit; dhe bekimi i Zotit perfshiu gjithcka ai kishte ne shtepi dhe ne fushe.

      6. Keshtu Potifari la gjithcka kishte ne dore te Jozefit dhe nuk shqetesohej me per asgje, pervec ushqimit te vet. Dhe Jozefi ishte i bukur nga forma dhe kishte nje pamje terheqese.


      7. Mbas gjithe ketyre gjerave, gruaja e zoterise se tij ia vuri syte Jozefit dhe i tha: "Bjere e fli me mua".

      8 .Por ai e refuzoi dhe i tha gruas se zoterise se tij: "Ja, zoteria ime nuk shqetesohet per ato qe ka lene ne shtepi me mua dhe ka lene ne duart e mia gjithcka zoteron.

      9 .Nuk ka asnje me te madh se une ne kete shtepi; ai nuk me ka ndaluar asgje vec teje, sepse je gruaja e tij. Si mund ta bej une kete te keqe te madhe dhe te kryej nje mekat kunder Perendise?".

      10. Me gjithe faktin qe ajo i fliste Jozefit per kete gje cdo dite, ai nuk pranoi te binte ne shtrat me te dhe t`i jepej asaj.

      11. Nje dite ndodhi qe ai hyri ne shtepi per te bere punen e tij, dhe nuk ndodhej ne shtepi asnje prej sherbetoreve.

      12. Atehere ajo e kapi nga rrobat dhe i tha: "Eja te shtrihesh me mua". Por ai ia la ne dore rroben e tij, iku duke vrapuar jashte.

      13. Kur ajo pa qe ai ia kishte lene ne dore rroben e tij dhe kishte ikur jashte,

      14. thirri sherbetoret e vet dhe u tha: "Shikoni, ai na solli ne shtepi nje hebre per t`u tallur me ne; ai erdhi tek une per te rene me mua, por une bertita me te madhe.

      15. Me te degjuar qe une ngrita zerin dhe fillova te bertas, ai la rroben e tij prane meje, iku dhe vrapoi jashte".

      16. Keshtu ajo mbajti prane saj rroben e tij, deri sa u kthye ne shtepi zoteria e saj.

      17 .Atehere ajo i foli ne kete menyre: "Ai sherbetor hebre, qe ti na solle, erdhi tek une per te me vene ne loje.

      18. Por sa ngrita zerin dhe bertita, ai la rroben prane meje dhe iku jashte".

      19. Keshtu, kur zoteria e saj degjoi fjalet e gruas se vet qe i fliste ne kete menyre duke thene: "Sherbetori yt me ka bere kete gje!", ai u inatos.

      20. Atehere zoteria e Jozefit e mori dhe e futi ne burg, ne vendin ku ishin mbyllur te burgosurit e mbretit. Keshtu ai mbeti ne ate burg.

      21. Por Zoti qe me Jozefin dhe u tregua dashamires ndaj tij, duke bere qe t`i hynte ne zemer drejtorit te burgut.

      22 .Keshtu drejtori i burgut i besoi Jozefit tere te burgosurit qe ndodheshin ne burg; dhe ai ishte pergjegjes per te gjitha qe beheshin aty brenda.

      23. Drejtori i burgut nuk kontrollonte me asgje nga ato qe i ishin besuar Jozefit, sepse Zoti ishte me te, dhe Zoti e bente te mbare gjithcka qe ai bente.
    • Zanafilla
      Kapitulli 40

      1. Mbas ketyre gjerave, ndodhi qe kupembajtesi dhe bukepjekesi i mbretit te Egjiptit fyen zoterine e tyre, mbretin e Egjiptit.

      2 .Dhe Faraoni u zemerua me te dy oficeret e tij, kryekupembajtesin dhe kryebukepjekesin,

      3. dhe i futi ne burg, ne shtepine e kreut te rojeve, ne po ate burg ku ishte mbyllur Jozefi.

      4. Dhe kapiteni i rojeve i la nen mbikqyrjen e Jozefit, i cili i ndihmonte. Keshtu ata qendruan ne burg per nje fare kohe.

      5. Po ate nate, kupembajtesi dhe bukepjekesi i mbretit te Egjiptit, qe ishin te mbyllur ne burg, pane qe te dy nje enderr, secili endrren e tij, me nje kuptim te vecante.

      6 .Dhe te nesermen ne mengjes Jozefi erdhi tek ata dhe vuri re se ishin te shqetesuar.

      7. Atehere ai pyeti oficeret e Faraonit, qe ishin me te ne burg, ne shtepine e zoterise se tij dhe u tha: "Pse keni sot nje fytyre kaq te trishtuar?".

      8. Ata iu pergjegjen: "Kemi pare nje enderr dhe askush nuk eshte ne gjendje ta interpretoje". Atehere Jozefi u tha atyre: "Interpretimet nuk i perkasin valle Perendise? Me tregoni endrrat, ju lutem".

      9. Keshtu kryekupembajtesi i tregoi Jozefit endrren e tij dhe i tha: "Ne endrren time kisha perpara nje hardhi;

      10. Dhe ne ate hardhi kishte tri dege, te cilat sa vune lastare, lulezuan dhe dhane vile rrushi te pjekur.

      11. Tani une kisha ne dore kupen e Faraonit; mora rrushin, e shtrydha ne kupen e Faraonit dhe e vura kupen ne dore te Faraonit".

      12. Jozefi i tha: "Ky eshte interpretimi i endrres: tri deget jane tri dite;

      13. Ne krye te tri diteve Faraoni do te te beje te ngresh perseri koken lart, do te te rivendose ne detyren tende dhe ti do t`i japesh ne dore kupen Faraonit, sic beje me pare, kur ishe kupembajtesi i tij.

      14. Por me kujto mua kur te jesh i lumtur; te lutem, trego dashamiresi ndaj meje, duke i folur per mua Faraonit, dhe me nxirr nga kjo shtepi;

      15 .Sepse mua me sollen fshehurazi nga vendi i hebrejve, dhe ketu s`kam bere gje per t`u futur ne kete burg te nendheshem".

      16. Kryebukepjekesi, duke pare se interpretimi ishte i favorshem, i tha Jozefit: "Edhe une ne endrren time kisha tri shporta me buke te bardhe mbi krye;

      17. Dhe ne shporten me te larte kishte cdo lloj gjellesh te pjekura ne furre per Faraonin; dhe zogjte i hanin nga shporta qe kisha mbi krye".

      18. Atehere Jozefi u pergjegj dhe tha: "Ky eshte interpretimi i endrres: tri shportat jane tri dite;

      19. Ne krye te tri diteve Faraoni do te te heqe koken nga shpatullat, do te vare ne nje peme, dhe zogjte do te hane mishrat e trupit tend".

      20. Tani diten e trete, diten e pervjetorit te Faraonit, ndodhi qe ai shtroi nje banket per te gjithe sherbetoret e tij; dhe beri qe te ngrinin koken larte si kryekupembajtesi dhe kryebukepjekesi, ne mes te sherbetoreve te tij.

      21, Keshtu e rivendosi kryekupembajtesin ne detyren e tij si kupembajtes qe t`i jepte kupen ne dore Faraonit,

      22. por beri qe ta varnin kryebukepjekesin simbas interpretimit qe Jozefi u kishte dhene.

      23 .Por kryekupembajtesi nuk u kujtua per Jozefin, por e harroi.

    • Zanafilla

      Kapitulli 41

      1 Por ndodhi qe mbas dy vitesh te plota Faraoni pa nje enderr. Ai ndodhej prane nje lumi,

      2. dhe ja qe ndersa po ngjiten nga lumi shtate lope, te hijshme e te majme, qe nisen te kullosin nder xunkthe.

      3 .Pas atyre, u ngjiten nga lumi shtate lope te tjera te shemtuara dhe te dobeta, dhe u ndalen prane te parave ne bregun e lumit.

      4 .Tani lopet e shemtuara dhe te dobeta hengren lopet e hijshme dhe te majme. Pastaj Faraoni u zgjua.

      5. Me pas e zuri gjumi perseri dhe pa nje enderr te dyte; dhe, ja, shtate kallinj te trashe dhe te bukur qe dilnin nga nje kercell i vetem.

      6 .Pastaj, ja, shtate kallinj te holle dhe te thare nga era lindore, qe mbinin pas tyre.

      7 .Dhe kallinjte e holle gelltiten shtate kallinjte e trashe dhe te plote. Atehere Faraoni u zgjua dhe, ja, ishte nje enderr.

      8. Ne mengjes shpirti i tij qe i trazuar, dhe dergoi e thirri tere magjistaret dhe te diturit e Egjiptit; pastaj Faraoni u tregoi endrrat e tij, por asnjeri prej tyre nuk qe ne gjendje t`ia interpretonte Faraonit.

      9 .Atehere kryekupembajtesi i foli Faraonit duke i thene: "Sot kujtoj gabimet e mia.

      10. Faraoni ishte zemeruar me sherbetoret e tij dhe me kishte futur ne burg ne shtepine e kreut te rojeve, mua dhe kryebukepjekesin.

      11. Po ate nate, une dhe ai pame nje enderr; secili pa nje enderr qe kishte kuptimin e tij.

      12. Me ne ishte edhe nje hebre i ri, sherbetor i kreut te rojeve; atij i treguam endrrat tona dhe ai na i interpretoi, duke i dhene secilit interpretimin e endrres se tij.

      13. Dhe gjerat u zhvilluan pikerisht simbas interpretimit qe na kishte dhene ai. Faraoni me rivendosi ne detyren time dhe e vari tjetrin".

      14 .Atehere Faraoni dergoi ta therrisnin Jozefin, qe e nxorren menjehere nga burgu nentokesor. Keshtu ai u rrua, nderroi rrobat dhe erdhi te Faraoni.

      15. Dhe Faraoni i tha Jozefit: "Kam pare nje enderr dhe askush nuk eshte ne gjendje ta interpretoje; por kam degjuar per ty se, kur ke degjuar nje enderr, je ne gjendje ta interpretosh".

      16 .Jozefi iu pergjegj Faraonit duke i thene: "Nuk jam une, por Perendia do te jape nje pergjigje per te miren e Faraonit".

      17. Atehere Faraoni i tha Jozefit: "Ja, ne endrren time une rrija ne bregun e lumit,

      18. kur u ngjiten nga lumi shtate lope te majme dhe te hijshme, qe nisen te kullosnin nder xunkthe.

      19. Pas tyre u ngjiten shtate lope te tjera te dobeta, shume te shemtuara dhe thatime; lope te tilla aq te shemtuara nuk kisha pare kurre ne gjithe shtetin e Egjiptit.

      20 .Dhe lopet e dobeta dhe te shemtuara i hengren te shtate lopet e para te majme;

      21. por edhe pasi i hengren, asnjeri nuk mund te dallonte qe i kishin ngrene, sepse ato ishin te shemtuara si me pare. Keshtu u zgjova.

      22. Pastaj pashe ne endrren time shtate kallinj qe dilnin nga nje kercell i vetem, te plote dhe te bukur;

      23 .dhe ja shtate kallinj te tjere te fishkur, te holle dhe te thare nga era lindore, qe mbinin pas te pareve.

      24. Pastaj shtate kallinjte e holle gelltiten shtate kallinjte e bukur. Kete gje ua tregova magjistareve, por asnjeri prej tyre nuk qe ne gjendje te me jepte nje shpjegim".

      25 Atehere Jozefi i tha Faraonit: "Énderrat e Faraonit jane nje enderr e njejte. Perendia i tregoi Faraonit ate qe po gatitet te beje.

      26. Shtate lopet e bukura jane shtate vite dhe shtate kallinjte e bukur jane shtate vite; eshte e njejta enderr.

      27. Edhe shtate lopet e dobeta dhe te shemtuara, qe ngjiteshin pas atyre, jane shtate vite; edhe shtate kallinjte bosh dhe te thare nga era lindore jane shtate vite zije buke.

      28. Keto jane ato qe i thane Faraonit: Perendia i tregoi Faraonit ate qe po pergatitet te beje.

      29. Ja, po vijne shtate vite bolleku te madh ne tere vendin e Egjiptit;

      30. Por pas ketyre do te vine shtate vite zije buke dhe gjithe ai bollek do te harrohet ne vendin e Egjiptit; dhe zija do te ligeshtoje vendin.

      31 .Dhe ne vend nuk do ta kujtojne me bollekun e meparshem per shkak te zise se bukes qe do te vije, sepse kjo do te jete shume e rende.

      32. Fakti qe kjo enderr i eshte shfaqur Faraonit dy here do te thote qe kete vendim e ka marre Perendia, dhe Perendia do te beje qe te ndodhe shpejt.

      33. Prandaj Faraoni te kerkoje nje njeri te zgjuar dhe te urte dhe ta caktoje ne krye te Egjiptit.

      34. Faraoni duhet te veproje keshtu: te emeroje ne vend mbikqyres per te mbledhur nje te pesten e prodhimeve te vendit te Egjiptit, gjate shtate viteve te bollekut.

      35. Ata te grumbullojne te gjitha ushqimet e ketyre viteve te mbara qe po vine dhe te grumbullojne grurin nen autoritetin e Faraonit dhe ta ruajne per furnizimin e qyteteve.

      36 .Keto ushqime do te jene nje rezerve per vendin ne parashikim te shtate viteve te zise se bukes qe do te bjere ne vendin e Egjiptit; keshtu vendi nuk do te humbase nga zija".

      37. Kjo gje i pelqeu Faraonit dhe gjithe nepunesve te tij.

      38. Dhe Faraoni u tha nepunesve te tij: "A mund te gjejme nje njeri si ky, tek i cili te gjendet Fryma e Perendise?".

      39 .Atehere Faraoni i tha Jozefit: "Me qene se Perendia te beri te dish te gjitha keto gjera, nuk ka asnjeri te zgjuar dhe te ditur sa ti.

      40. Ti do te jesh mbi shtepine time dhe i tere populli im do t`u bindet urdherave te tua; vetem per fronin une do te jem me i madh se ti".

      41. Faraoni i tha Jozefit: "Shiko, une te emeroj mbi gjithe shtetin e Egjiptit".

      42 .Pastaj Faraoni hoqi unazen nga dora e vet dhe ia vuri ne dore Jozefit; e veshi me rroba krejt prej liri dhe i vari ne qafe nje gjerdan te arte.

      43. E hipi pastaj ne karron e tij te dyte, dhe para tij therrisnin: "Ne gjunje!". Keshtu Faraoni e vendosi mbi tere shtetin e Egjiptit.

      44. Vec kesaj Faraoni i tha Jozefit: "Faraoni jam une, por pa ty asnjeri nuk ka per te ngritur doren ose kemben ne tere shtetin e Egjiptit".

      45 .Dhe Faraoni e quajti Jozefin me emrin Cofnath-Paneah dhe i dha per grua Asenathin, te bijen e Potiferahut, prift i Onit. Dhe Jozefi u nis per te vizituar shtetin e Egjiptit.

      46. Tani Jozefi ishte tridhjete vjec kur u paraqit para Faraonit, mbretit te Egjiptit. Pastaj Jozefi u largua nga Faraoni dhe i ra anembane Egjiptit.

      47 .Gjate shtate viteve te bollekut, toka prodhoi shume;

      48. dhe Jozefi grumbulloi tere ushqimet ne vendin e Egjiptit gjate atyre shtate viteve dhe i vendosi neper qytetet; ne cdo qytet vendosi ushqimet e territorit perreth.

      49. Keshtu Jozefi grumbulloi grure, si rera e detit, aq shume sa pushoi se mbajturi llogari sepse sasia e grurit ishte e pallogaritshme.

      50. Para se te vinte viti i zise, Jozefit i linden dy femije qe Asenathi, e bija e Potiferahut, prift i Onit, i lindi.

      51. Jozefi e quajti te parelindurin Manasi, sepse tha: "Perendia beri qe te harroj cdo shqetesim timin dhe tere shtepine e atit tim".

      52. Te dytit i vuri emrin Efraim, sepse tha: "Perendia me ka bere frytdhenes ne vendin e pikellimit tim".

      53. Shtate vitet e bollekut qe qene ne shtetin e Egjiptit moren fund,

      54. Dhe filluan shtate vitet e zise, ashtu si kishte thene Jozefi. Kishte mungese ushqimesh ne te tera vendet, por ne tere vendin e Egjiptit kishte buke.

      55 .Pastaj tere vendi i Egjiptit filloi te vuaje nga uria, dhe populli e ngriti zerin per t`i kerkuar buke Faraonit. Atehere Faraoni u tha tere Egjiptasve: "Shkoni tek Jozefi dhe beni si t`ju thote ai".

      56. Zija ishte perhapur mbi siperfaqen e tere vendit dhe Jozefi i hapi tere depot dhe u shiti grure Egjiptasve. Por zija u be me e rende ne vendin e Egjiptit.

      57. Keshtu njerezit e te gjitha vendeve vinin ne Egjipt te Jozefi per te blere grure, sepse zija qe shtuar mbi tere token.