Mesele / Anekdota

    Diese Seite verwendet Cookies. Durch die Nutzung unserer Seite erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Weitere Informationen

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Mesele / Anekdota


      Antar të nderuar ju që dini apo keni ndëgjuar ndonjë mesele nga të parët tanë,ju kisha lutur të i ndani me ne.Po ja filloj unë i pari me një mesele shumë domethënëse edhe për ditët e sotit.


      Si e shkundte dardhën Xhemajl Obrija

      Mustafë Syla shkoi me marrë nji rob s'pari te Haxhi Salihi. Haxhija thirri do burra t'mirë t'katundit edhe Mulla Jupën e Krekovës. Erdhën miqtë e me ta ishin edhe Xhemajl Obrija e Lush Mehiqi i Plluzhinës. Bâjshin muhabet burrat nërmjet vedi e Mulla Jupa folke sall me Xhemajlin. Lushi i tha Mulla Jupës:

      - Pse po flet sall me Xhemajlin e me ne jo?

      - Po flas sall me Xhemajlin se ky po e shkund dardhën mirë e kadal, e po m'i qet para sall dardhat e sarita e t'dukta, e t'verdhat po i len n'rrem qysh jânë kânë deri sa t'i vjen rêni me u pjekë edhe ato. Me folë me ju tjerët, po tutna se e shkundni dardhën me hez e i qitni n'tokë t'verdha e t'sarita, e s'ka kush i han veç n'i hânkshin loptë.

      (vrejtje : e kam shkruar ashtu qyshë e kan thënë pleqët)

      [IMG:http://i51.tinypic.com/whmbfo.jpg]

      Gjithë ç'jemi Shqipëtarë,
      Jemi një fis e një farë,
      Kemi të tërë një shpresë,
      Një gjak, një gjuhë, një Besë.

    • T'JAP KUR T'NGUSHTOHESH

      Zeq Rama i Brovinës e kish pas ni nip, Isufin. Ai ish kan pasanik i madh. Ni
      ditë teshet me tâ n'Gjakovë. I thotë:

      - Qysh je dajo?

      - Mirë, daja Zeqë.
      - Shka i ke punët?
      - Mirë daja Zeqë.

      - Qyr, dajo, kur t'ngushtohesh najherë, se je shpi e madhe, drejtomu mue se kam
      pare unë.

      - Faleminerës daja Zeqë, se s'kam nevojë.


      Mas disa dite iu kishin pa duftë nja tridhet lira. Merr kalin e i shkon n'konak
      dajës. Hanë darkë e bajnë muhabet. I thotë Isufi:

      - Daja Zeqë, kam nevojë për pak pare.

      - A t'duhen nopak?

      - Po, nja tridhet lira.

      Mas disa kohe e pvet tuj nejtë aty n'odë:

      - Isuf a ki nopak berre, more?

      - Po, daja Zeqë, nja niqin e pesëdhet copa.

      - Po dhi?

      - Nja tetëdhetë.
      - E lopë?
      - Lopë nja katërdhetë.

      - Po kual?

      - Kual nja dymdhetë.

      - Ooo, mashalla, paske gjâ mirë.

      Rrinë, rrinë, dikur i thotë Isufi:

      - Daja Zeqë, du m'u çue.

      - Shko babë, - i tha Zeqa ni djali t'vet, - bjerja kalin.

      Ja qet kalin. Ky çohet e p'e përcjell. Pare s'ka. Po menon Isufi: "Tek i
      ka paret n'xhep e m'i jep te dera". Kur dalin n'derë t'oborrit, i thotë:

      - Qitu hypi kalit!

      - Daja Zeqë,-thotâe Isufi-po paret?
      - Çfarë paresh?

      - Qi t'thashë me mi dhanë hua.

      Une t'kam thanë: "T'jap kur t'ngushtohesh, hajde te unë". Ti s'koke
      n'gusht. Hajt ta pasha hajrin, mos bân hajgare.

      Në jetë tri gjëra duhësh ti mendosh dy herë para se ti bësh :
      - Një Zemër para se ta thyesh...
      - Një Derë para se ta mbyllësh...dhe,
      - Një Fjalë para se ta thuash...


    • Kur flet trapazani
      Ish nisë nji i makërmalas me shkue te nji mik i veti në nahije t'Kaçanikut. E kish pasë fort jaran at shoqin e fort me gëzim ish bâ gadi me njet me ndejë nja nji javë. Kur u kthye mbas tri ditësh ish râ fort mazun. Gjindja e shpisë zunë me shoshitë tue pvetë, qysh kish kapërcye, se e panë, qi diçka nuk i kish pëlqye, tukse ish kthye aq shpejt. "Mirë", tha, "muhabet m'kanë bâ fort e tepër bile". "He", e ngucshin ata me kallëzue mâ shum. "O mirë, bre, mirë, po, po flitke trapazani atje", e ju diftoj dikur plot idhnim, qi fëmijët e shpisë (qi ulen te trapazani nëpër oda) kishin folë shum e s'i kishin lânë mâ t'moçmit as me çilë gojën.

      Gjithë ç'jemi Shqipëtarë,
      Jemi një fis e një farë,
      Kemi të tërë një shpresë,
      Një gjak, një gjuhë, një Besë.

    • ASNI PUNË NUK T'THRRET...


      Ni t’dërvarsi i shkon ni musafir. E priti mirë e i bâni fort muhabet i
      zoti shpisë. T’nestrit musafiri po lyp izën me u çue e me shkue n’shpi.

      I dërvarsi po i thotë:

      - Rrimë, bre mik, se ty tash nuk t’thrret kurrfarë pune! Shyqyr, djem e nipa
      t’u kanë bâ boll!

      -E, bre mik - po i thotë musafiri - asni punë nuk e hap gojën e me britë: ,,O
      hajde punom!’’, po vetë duhet m’e marrë me mên se puna thrret.

      Në jetë tri gjëra duhësh ti mendosh dy herë para se ti bësh :
      - Një Zemër para se ta thyesh...
      - Një Derë para se ta mbyllësh...dhe,
      - Një Fjalë para se ta thuash...
    • Ja një për ty Zeshko....

      Kallamoqi s'ka sabër


      Ni hoxhë, me nifarë tubimi, kish pas thanë se veç me sabër u bâhet ballë të
      tana punëve. Njani po i thotë:

      - Veç ni punë, hoxhë efêni, nuk ka sabër.

      - Cilla?

      - Kallamoqi, kur t’bâhet m’u prashitë, s’ka sabër.


      ...edhe ti,ec dil banë diçka në bashqe,kqyr "prashitë" diçka..mos mu sill ....hahahahaa
      Në jetë tri gjëra duhësh ti mendosh dy herë para se ti bësh :
      - Një Zemër para se ta thyesh...
      - Një Derë para se ta mbyllësh...dhe,
      - Një Fjalë para se ta thuash...


    • GJYGYMI I ÇAJIT
      Shkon njani n'Shtimje. P'e sheh njanin qi kish ra n'fukarallak e e kish qitë m'e shitë gjygymin e çajit. E kishte pas shitë edhe tokën, e tash e kish qitë me e shitë edhe gjygimin. Po flet ky qi kish pas shkue n'Shtimje.
      -A po e shet gjygimin a ?
      -Po, po e shes.
      E kshyri gjygymin e i tha:
      -I mirë tuk â, po i vogël â.
      .Po t'doket i vogël, po i vogël s'â. Dymdhet ekterë tokë mi ka hangër.

      Gjithë ç'jemi Shqipëtarë,
      Jemi një fis e një farë,
      Kemi të tërë një shpresë,
      Një gjak, një gjuhë, një Besë.

    • DUHET ME JA DITË HUJIN PELËS

      Dikur moti kanë pasë fjetë'ni odë edhe burrat edhe gratë. Njani shkoi mysafir tu ni shok i veti. Ai miku ish kanë i vetëm me gruen edhe e kish pasë sall ni odë. Grueja ish kanë shum e hijshme, po e nershme. Masi hangrën darkë e ranë me fjetë, burri me mysafirin ranë n’ni anë t’odës e grueja n’anën tjetër.
      Kur e zuni gjumi t’zotin e shpisë, mysafiri u çue kadalë e shkoi tu grueja me mêne t’keqe. Grueja e kish pasë ni shtagë ngat veti. E muer shtagën e i ra kresë. Mysafiri e rroku kryet me grushta e shkoi me ra prap n’vên t’vet.
      Nestra, kur u çuen, i zoti i shpisë e pa mysafirin me krye t’ajun. Po e dvét:
      - Ku e vrave, mik, kryet ashtu?
      Mysafiri po i thotë:
      - Natën dula n’oborr e m’ra pela shkelëm.
      Grueja ish kanë tuj sitë miell n’magje. Tha.
      - Á’ kanë dashtë me ja ditë hujin pelës.
      (Komaran, Drenicë)
      Në jetë tri gjëra duhësh ti mendosh dy herë para se ti bësh :
      - Një Zemër para se ta thyesh...
      - Një Derë para se ta mbyllësh...dhe,
      - Një Fjalë para se ta thuash...
    • ..qe edhe një masi i ke merak Zeshko...

      DOSTI HAKIKAT

      Ishin kanë dy dosta n’ket dyjê. Kur diqen, n’at dyjê kanka adet m’i matë
      gjynahet edhe sevapet. Njani i kish pasë nandhetenanë sevape, e veç ni gjynah,
      e tjetri nandhetenanë gjynahe, e veç ni sevap.
      - Shko gjâje edhe ni sevap n’dash me shkue n’xhenet - i thanë kti qi i kish
      pasë nandhetenanë sevape.
      Ai shkoi te nana e ja lypi ni sevap, po nuk ja dha. Nuk ja dha as baba, as
      vllau, e as motra. Kur u zatet me kët dostin:
      - O dost, ku je, qysh i ki punët? - e vet dosti.
      - Per ni sevap po m’djeg zjarmi i xhehnemit - ja kthei ky.
      - Unë, ni sevap e kam, qatâ po ta fali. Ty po t’pshtoj, e vetë si paça bâ e
      gjetsha.
      - Ku e more kët sevap? - e vetën ata, qi i matshin sevapet e gjynahet.
      - Ni dost e kam pasë n’at dyjê e n’ket dyjê.

      Te dy n’xhenet paçi shkue! - i thanë ata.

      (Krilevë, Gollak)
      Në jetë tri gjëra duhësh ti mendosh dy herë para se ti bësh :
      - Një Zemër para se ta thyesh...
      - Një Derë para se ta mbyllësh...dhe,
      - Një Fjalë para se ta thuash...

    • Ta kishe pasë ti gishtin në tâna pushkët…
      Ish kanë ni burrë i zoti, trim, po pikë ore s’kish pasë edhe po i vjen shtirë qi s’kish pasë orë (autoritet). Teshet n’Sylejman agën e Batushës. Aga ish kanë çaush at’herë. I thotë:
      - Lum aga, ama pak orë se s’po m’din kush qi jam gjallë.
      - Qysh me ta dhanë orën? - i thotë aga.
      - Une po dal me armë n’çarshi. Ti je me sejmen. Ti thum: ,,Dorzoi armët!’’ e une s’po i dorzoj. Ti mos ëm çart e hallki m’shohin qi s’mujte me m’çarmatosë e mue m’hyp autoriteti n’popull qi s’mujte me m’çarmatosë.
      Aga pranoi. E lanë pjekjen t’nesret n’midis t’qytetit, ku ka popull ma shum, për me e krye at kuvên. Kur duel ky me armë, aga e rrethoi edhe i tha: ,,Dorzoi armët!’’, si i kishin pasë ba fjalët. Ky i tha: ,,S’i dorzoj’’. Aga u tha sejmenve: ,,Mos ma lshoni’’. Sejment i kthyen pushkët pej ti. Ky i dorzoi armët. Aga i tha:
      - Pse, t’vraftë zoti i dorzove armët? A e di qysh i kemi pasë fjalët?
      - He, more agë, ta kishe pasë ti gishtin n’tâna pushkët, s’pata me i dorzue, po ktu, dhetë sejmen, dhetë gishta n’pushkë. Bani e luejti gishti i njanit, mue m’shkoi jeta
      (Padalishtë, Drenicë)


      Gjithë ç'jemi Shqipëtarë,
      Jemi një fis e një farë,
      Kemi të tërë një shpresë,
      Një gjak, një gjuhë, një Besë.

    • BURRI I MIRË ASHT JARGAN I FISIT

      Me ni nejë n'odë t'burrave Sherif Sadiku pat thanë:"Burrat janë duer-duer:janë ni dorë burra qi janë jargan i shpis t'vet,qi e lanë keq vec shpin e vetë;do qerë e lanë keq mahallën edhe katunin,po janë ni dorë burrash qi e lanë keq edhe e shëmtojnë ni krahinë se janë jargan i fisit t'vet e i ni krahine krejt.
      Në jetë tri gjëra duhësh ti mendosh dy herë para se ti bësh :
      - Një Zemër para se ta thyesh...
      - Një Derë para se ta mbyllësh...dhe,
      - Një Fjalë para se ta thuash...

    • I kujt eshte Kungulli
      -------------------------
      Nje Kungull i mbjellur ne nje are, ishte rritur me loz dhe kishte dal ne are te kojshis. Rrenjet i kishte ne are te vete por vete kungulli ishte ne are te kojshis. Kur nisen me e korre aren, shkun te
      Kungulli dhe u ndalen, ky qe e kishte rrenjen e tij thojke se vallahi ky Kungull eshte i imi, mirepo edhe kojshiu ne are te te cilit kishte dal Kungulli thonte se eshte i imi. Ky keshtu e aj jo keshtu eshte gati sa nuk u mbyten ne mes veti kojshit per nje Kungull.
      Aty pari kaloj nje plak dhe po ju thote ,, po qka kini bre qe po turri ne njani tjetrin ashtu, bre burra. Pasi i treguan plaku ju tha ; kete pune e zgjidhe vetem aga, nje njeri qe dante pleqni.
      Shkun dhe aga tha se me qoni te Kungulli, Aj ju tha se po e ngrehim per loze nese loza e bjen kungullin ne are te vete i tij eshte por nese jo atehere eshte i kojshise. loza kishte qene e mire dhe e ngrehi kungullin ne are te vete.
      KESHTU NE FAMILJE MUND TE NDODH QE NJE DJAL APO NJE VAJZE TE DAL JASHTE RENDIT, POR NESE FAMILJA ESHTE E FORTE DUHET ME GJETE MENYRA QE TA KTHENE PER SE MBARI DHE TA BJERE PRAP NE FAMILJE.


      Gjithë ç'jemi Shqipëtarë,
      Jemi një fis e një farë,
      Kemi të tërë një shpresë,
      Një gjak, një gjuhë, një Besë.


    • Dashi Me brirë Katër Pëllembë

      Nje njeri i pasun por doreshtrengun kishte dhan fjalen: "Po te me jap Zoti nje fmije do te baj Kurban nje dash me brire kater pllembe"

      Pas disa kohesh i lindi nje djale . Filloi te kerkoj gjithanej per ni dash me brir kater pllembe se donte te qonte ne vend fjalen e dhan,por nuk arriti ta gjante ni dash te tille. Pyeti edhe te gjithe dijetaret e fes por nuk i dhan dot zgjidhje. Me ne fund dikush i tha se Imam Jusufi mund ta gjente nje zgjidhje. Pasaniku shkoi tek Imam Jusufi dhe iu lut qe ti gjente nje zgjidhje hallit te tij. Imam Jusufi qe e dinte se ishte doreshtrenguar i tha :

      • Une mund te gjej nje zgjidhje,por kam nje kusht!

      • Cfar kushti ke?

      • Ti je i pasur ,po ndertove kater shkolla per nxenesit e varfer dhe te ndertosh edhe kater dyqane per te plotesuar nevojat e ketyre shkollave, ateher une ta zgjidh problemin.

      • Pasaniku e pranoi kete kusht, Diten e Bajramit Imam Jusufi solli nje dash normal dhe nje femije 5 vjeqë. I tha voglushit qe te maste briret e dashit dhe dolen 4 pellembe. Imam Jusufi tha:

      • Ja ky eshte dashi qe ke premtuar te besh kurban,sepse ti nuk e ke cilesuar madhesin e pellembes.

      • Pasaniku e beri kurban dashin dhe mbajti fjalen per te ndertuar shkollat dhe dyqanet.

      Gjithë ç'jemi Shqipëtarë,
      Jemi një fis e një farë,
      Kemi të tërë një shpresë,
      Një gjak, një gjuhë, një Besë.

    • A po doni Musafireee a joooo me nje Mesele Per Dore Hahaha Mir se ju gjej Xhelozatttt e mije kogjo jeni ka mendoni se un sun Muj me shkru mesele keq mendoni aahahaah un ketu nuk lshoj rug e dini ju ahaha

      Hajde per hajr na kjoft edhe po bajn shallterom nja dy fshatar me nji filan vend ,njani po e jep pelen tjetrit per ma ja marr kalin .Mire boll po kalojn do dite e ky qe e kish pas pelen spo mun i bjen en fije fort kalit te huj qe e kish marr tash kishe per mat te mire ,dhe nji dite neper katun aty heri po e shef pelen e vet e mezi e ngjofti se ai jarani tjeter ish tu e majt per marak,dhe kti spo i zihet veni vend e as gjumin gjum se bojke puna e peles se vet ,thojke qysh more une me men en kry me ja dho pelen teme per kali.Po ja qon do njerz e i bon me dije se i ka ra pishmon kishe se po don pare ma shum per pele qe ja kish dhon ,e po i kerkonte tash edhe pare ,se valla pela jeme ka vler ma shum se kali i tij ,perndryshe me ja kthy pelen.Euuuuu zuni fesati e poj e pleqnojn do burra kete pune here te njani e her te tjetri ,ky qe e kish marr pelen spranojke po ky katunari tjeter nisi edhe me ju kercnu se ....SE JETEN E JAP E PELEN JO....?!edhe pleqt jau qiten rrethin e i nreqen e po ja kthen ai tjetri pelen ktij e ky kalin atij ,e mire shum .Kur e murr pelen ky rruges per shpi folke me pelen (besa edhe e perqafke kogja shum :roll: )e thojke ...eeuuu pela jeme eeuuuuuuuuu po qysh u bana une budall me te ndrru more per kali ....po kali jom kajhere edhe une vet


    • A e dredh duhanin ?
      Shkon njeri ne pazar per te shitur kaun.
      Kaun e donte shume dhe e mbante si asnje tjeter, i therte ne zemer qe do t'a shiste po halli e detyroi t'a nxirrte ne pazar.
      Afrohet dikush dhe e pyet, a ma shet mua kaun ?
      -Per te shitur e kam nxjerre po ulu njehere e dridhe nje duhan...
      -Aha nuk e pi duhanin, po hajde te ndajme pazarin se s'kam kohe...
      -Si se pi duhanin,d.m.th e le punenen vetem kur te mer uria ?
      Degjo or mik, ty nuk te dhimbset vetja jote e jo me te te dhimbset kau im, prandaj ik se nuk ben ti per te.

      Gjithë ç'jemi Shqipëtarë,
      Jemi një fis e një farë,
      Kemi të tërë një shpresë,
      Një gjak, një gjuhë, një Besë.

    • POROSIT E LLUKMAN HEQIMIT


      Llukman Heqimi n'kohnat e vjetra e ka shpikë doktorinë ma s'pari.Kur asht smue
      me dekë,i kanë shkue me pa poplli.I kanë thanë:


      -A po fol najsen?


      -Po.Katër mi vjet rrnova n'kët dynja edhe katër mi pejgamerëve u bana
      hyzmet.Tetë fjalë i zgodha se ishin t'mira.


      -A ban me na kallxue?


      -Po.Ma e para fjalë:"Rueje menen!".E dyta:"Rueji sytë!".E
      treta:"Rueje guhën!".E katërta:"N'sofër t'huej,n'punë t'huej
      rueje takatin"Katra tjerat.Dy duhet me i përmenë e dy jo.


      -Cilat me i përmenë?


      -Me ipërmen zotin edhe dekën.


      -Po dy qi s'duhet me i përmenë?


      -Ni njerit kujt ti bash mirë,mos ja përmen,se ja hup vleftën t'mirës.Po
      mazallah,n'ta baftë ai t'keqen,edhe ate mos me e përmenë se,e keqja,kur
      përmenet,vjen tu' u rritë.

      Në jetë tri gjëra duhësh ti mendosh dy herë para se ti bësh :
      - Një Zemër para se ta thyesh...
      - Një Derë para se ta mbyllësh...dhe,
      - Një Fjalë para se ta thuash...

    • SI KAM QENË E SI U BANA

      Ish kan ni burrë qi kish pas qef m'u livdue.Kur ish kan plakë,i kish pas thanë ni ditë t'shoqes:

      -Valla,mori grue,qysh jam kan i zoti,kur jam kan i ri,e tash qi u plaka,jam ba me u vajtue.
      Valla bre njeri,n'pac qef po t'vajtoj,ja priti e shoqja.
      Besa vajtom se un po t'ngoj.-Edhe u shtri-
      E sjoqja,tu kryet,ja nisi e pe vajton:
      Njeri ,o njeri!Kur je kan i ri s'e ke pas shoqin!
      T'hijshëm sikur ti nuk ka pasë!
      Sahatin si ti kush s'e ka pasë!
      Cigaren e sermit si ti kush s'e ka pasë!
      Pushkën si tanën kush s'e ka pasë!
      Atin t'shalës sikur ti kush s'e ka pasë!
      Kullën sikur tanën kush s'e ka pasë!
      Pleqnar sikur ti kurkun nuk ka pasë!
      Burri tu ingue k'to fjalë,u përmallue edhe po kanë.E shoqja po i thotë:
      -Shuej njeri.cka ke qi po kanë për sene t'hueja se,pasha zotin asnjo k'to tuajat nuk janë,vec i marova me ta ba qefin.

      Gjithë ç'jemi Shqipëtarë,
      Jemi një fis e një farë,
      Kemi të tërë një shpresë,
      Një gjak, një gjuhë, një Besë.

    • A KEMI ME ÇKA ME U PAJTUE?

      Ish kanë ni burrë i mirë plak. I kish pas dekë grueja. Kish pasë nevojë me u martue se s’kish kush i bânte hyzmet. N’ni tjetër katun ni grue ish kanë metë vejushkë. Shum e mirë ish kanë vejushka e n’za. Ja çon plaku msitin e i thotë:
      Bani selam asaj grueje, e me ardhë e me m’marrë. Jam burrë i mirë, i njoftun n’popull e du me ba kët hyzmet e kët hyzmet e gjith hyzmetet që i takojnë burrit e shpisë
      . - Shkoi msiti e ja tha gjith ato fjalë vejushkës. Ajo i tha:
      - Alejqym selam! Thuej ati burrit t’gjitha ato hyzmete t’i bâj qysh m’i ka thanë, veç vete, kur t’idhnohem nër veti naj sen (helbete s’â ‘ mymyqym pa u idhnue naj herë) a kemi me çka m’u pajtue?
      Kur erdhi msiti e ja tha plakut ato fjalë, plaku e muer vesh shka kish dashtë me thanë vejushka me ato fjalë, e tha:
      - Jo valla, s’kem’ me çka me u pajtue. - Edhe e la at punë.

      (Padalishtë, Drenicë)
      Në jetë tri gjëra duhësh ti mendosh dy herë para se ti bësh :
      - Një Zemër para se ta thyesh...
      - Një Derë para se ta mbyllësh...dhe,
      - Një Fjalë para se ta thuash...