Angepinnt Poezi Dëshmorëve

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Poezi Dëshmorëve

      DËSHMORËT NUK VDESIN KURRË
      Dëshmorët kurrë nuk vdesin, ata kaluan vetëm n' përjetësi
      ndaj të gjallë prore mbesin, duke na vështruar në qetësi
      Dëshmorët më nuk protestojnë, pushtetarë ju të qetë flini
      ata në heshtje pyesin, pse vall mbi gjakun tonë ju shkilni!?
      **
      Titulli i shkruar FJALË të mos mbesin, analizojeni në thelb vëllezër të gjithë
      "Dëshmorët kurrë nuk vdesin", është realitet apo i takon vetëm poezisë!?
      Të stolisesh me titullin dëshmor-hero, është krenari e papërshkruar
      përvjetorët shkojnë e vijnë, luftëtarët e lirisë njejt duhet përkujtuar.
    • Isa Kastrati e Avdi Xhaqku nga Hogoshti
      Dy Hogoshtas që i lidhë fati
      Isa Kastrati e Avdi Xhaqku,
      Fjalën LIRI edhe SHTET
      e vulosën me gjakun e vet.
      Ndaj kudo që shoh shqipe-shqiponjë në Flamur
      Bindem se dëshmorët nuk vdesin kurrë
      si hogoshtas ndihem më shumë se krenar
      ndaj dot' shkruaj për ju kurr pa ndalë.
    • Rexhep Mala
      Nga kjo shkollë "fotografi"
      dolën gjenerata me radhë
      trim mbi trima sot në histori
      Rexhep Mala mbi-atdhetar.
      ***
      Ktu nis'
      abc-eda e trimit,
      abc-eda e dëshmorit
      Ktu nis' abc-eda
      për Bashkim Kombëtar
      Ktu nis' abc-eda e heroit.
      ***
      Ktu nis'
      Ktu s'përfundon jo
      Rexhep Mala është kudo.
      ***
      Ai është nën qiellin e shqipeve
      Ai është përjetsisht i gjallë
      Ai ka vetëm ditëlindjen
      Ai është në altar.
    • Kënga e Lirisë

      Krismat e armeve buqasin
      ato shkyejn bjeshkë e mal
      mbi armikun e ndytë shkaun
      ejani o vllezër shqiptarë.

      Komandant Isa Kastrati
      kushtrimin lëshon me zë t'lartë
      gjëmon kodra e gjëmon shpati
      Atdheu është më shumë se i artë.

      Në lagjen Bullaj n'fole t'skifterit
      dëshmorët ranë n'fushë t'nderit
      aty n'Bullaj rrënzë atij shpati
      ra dëshmori Isa Kastrati.

      Amanet i fundit për vellezër t'vet
      të luftohet në këto troje
      lidhuni me besa-besë
      deri në fitore.
    • Jusuf Gërvalla,Kadri Zeka,Bardhosh Gërvalla

      Tre Dëshmorët

      Në Vendlindje ju pushoni,
      N'prehër t'Kosoves, n' zemër.
      Oh.., ju më shumë meritoni,
      Pa ju s'do kish Kosova emër.

      Shpirt bashkimi ju kishit,
      Kund s'e shoh, më s'e takoj.
      Ju të Tre sikur Një ishit,
      Përkulem Ju përqafoj.

      Në një rimë ,n' refren të ri,
      dhe t'Jusufit melodi.
      Këmbkryq Bardhosh e Kadri,
      Shembull brezash, simfoni.
    • Mu kur Drini dul’ nga shtrati
      Dul’ burr’urti iu ngjit bjeshkës
      Syrin gacë o Isë Kastrati
      Sjell pranveren midis vjeshtës.

      Bashkë me djemt’ e çlirimtares
      Msyn’ përpara s’e ndal’ vrapin
      I hap’ rrugën liribardhes
      Nga Hogoshti, n’grykë të Llapit.

      Luftë e burgje plot një shekull
      Nj’ajo kullë s’u përkul kurrë,
      edhe xhaxhai Muharremi
      N’log beteje ra si burrë.

      Natën – ditën sy-pafjetur
      Rri Isa-i e plas dhe mordjen
      Zemra tij shkrinë plumb e hekur
      S’e njeh frikën, s’e njeh lodhjen.

      Sa papritur ngryset dita
      Rrezja fshihet pas një reje,
      Pabesisht e godet prita
      Isa bahet flakë rrufeje.

      I hap rrugën horizontit
      Që përpara t’rendin bashkë,
      Dhe Krejona e Festoni,
      Lavdi brenda-lavdi jashtë.
    • Pran Lapidarit

      Një jetë në shërbin kombëtar
      një jetë resistencë kishit,
      lavdi Komandant Isa Kastrati
      që kurr s'u përule para armikut.

      Nëna që të lindi trim
      Hogoshti që të rriti Isë
      krenarë deri n'amshim
      për atdheun rrezove dritë.

      Në lapidar të fshatit
      me shikim shqiponje
      krenohesh me fatin
      duke i bëre roje.

      Të putha ftyrën në lapidar
      ndjeva se më buzëqeshe fortë
      mbete krenar siç ishe prore
      e unë, mua më rrodhën lotë.
    • Ai eshte kudo
      (Isa Kastrati)


      Kur marsi ia zë vendin prillit
      e pranvera buzëqeshë ngado,
      Isën mos e kërkoni vetëm në Marec,
      Prishtinë, Besianë e Hohosht,
      Ai është kudo, ai është kudo.

      Ja, tek po përgjaket
      për universitet e flamur
      Dhe këngen idhnake
      po e kendon edhe ne burg ky burrë.

      Profesori Isë
      gjithnjë ishte në ballë
      Pushkë e Atdhe i ka bër bashkë,
      E vret pabesinë e vret robërinë
      E nga jeta e tij, i jep jetë Lirisë
      Isa I KastratëveHogoshtas-bir i Shqiptarisë.

      Sa herë që Atdheu do ta festojë Lirinë
      Ti do të zgjohesh në rreze i larë,
      Ne do të jemi përfundimisht të vdekur
      E Ti do të jesh’ përjetësisht i gjallë.
    • Rexhep Mala e Isa Kastrati
      Hogoshti
      është qerdhe trimash
      lindi e rriti përherë heronjë
      Hogoshti
      është e mbetet prore
      Krenaria jonë.
      ***
      Hogoshti
      është vendlindja ime
      Hogoshti është legjendar
      Lindi, rriti, dhuroi dëshmorë
      Ata janë të gjithë të gjallë.
      ***
      Hogoshti
      vend ku frymoj besa
      Hogoshti vend ku peshoj fjala
      Hogoshti
      është vendlindja e shqipeve
      Këtu lindi REXHEP MALA.
      ***
      Hogosht
      Legjendë trimash
      periudhave të historisë
      ku lindi legjenda Isa Kastrati
      dëshmori i lirisë.
      ***
      Isai edhe Rexha
      si gjithnjë krenarë
      Kosovës i bëjnë roje
      ata janë të gjallë.
    • Kushtrimi

      Bashkohuni vëllezër e motra shqiptarë
      të gjithë para Flamurit japim betimin
      t'gjithë në rrugë t' Bashkimit Kombetar
      Komandant Roki lëshon kushtrimin.


      Të gjithë t' bashkuar , në Iliridë t'shkojmë
      sllavo-maqedonëve kufirin t'ua tregojmë,
      me Flamur përpara,armët drejt armikut
      ta bashkojmë rrënjën me degën e lisin.


      Amanet nga dëshmorët e kemi
      përherë t' bashkuar ne të jemi
      amanet i dëshmorit,trimit ton të madh
      Rrahim Beqiri, legjenda jonë e rrallë.
    • Në vend të përkujtimit
      (Avdi Xhaqkut nga Hogoshti
      dëshmorit që heroikisht bie
      me 1 qershor 1999,varrimi i tij u
      bë me 2 qershor në Pashtrik...)


      Ecin ditët,
      muaj e vite
      një dekadë sot kaloj,
      Dëshmorin Avdi Xhaqku
      me krenari e mall e kujtoj.
      °°°
      Nëna Zylfije
      baba Ibrahimi
      derdhin lotë,
      Lotë krenarie
      përmallimi.
      °°°
      Tetë vite
      larg nënës,
      Tetë vite larg babait
      tetë vite në Zvicër
      larg motrave e vëllait.
      °°°
      Iu ktheve bjeshkëve
      maleve t'Pashtrikut
      Iu ktheve Kosovës
      me pushkë kundër armikut.
      ***
      Ah ... syri nënës
      biri im,
      kush më zëvendsoj
      kujt i tha nënë
      kujt i tha baba
      ku i gjete motrat
      kush t'u bë vëlla?
      °°°
      Më fal' nënë
      më fal' baba,
      ju motra e ti vëlla,
      të gjithëve ju gjeta
      nën qiell të Kosovës
      afër prap më keni
      n'Hogosht ju bëjë roje.
      °°°
      Nëna jote e babai
      motrat e Rexhepi-vëllai
      krenar , ballëlartë të gjithë
      për ty Avdi që t'kem' rritë.
    • Dëshmori kombit
      Kosova djemë trima prore kishte
      Dardana dha dëshmorë padyshim
      Avdi Xhaqku aq trim i madh ishte
      shkruaj për Ty Hogoshtasi im.
      °°°°°°°°
      Më kujtohen ditët e rinisë o trim
      ishit aq i urtë,i qetë e bujar
      të edukoi babai-baca Ibrahim
      si ta duash kombin shqipëtar.
      °°°°°°
      Rrugëtuat shumë gjat
      europës tatëpjetë,
      n'Kosovë erdhe me vrap
      për të flijuar jetë.
      °°°°°
      Luftove në Kroaci në rreshta të parë
      aty mesove luftën e shkaut barbarë
      aty nxorre hak për vllezërit shqiptarë
      që hordhitë qetnike na i kishin vrarë.
      °°°°°
      Avdi Xhaqku në Zvicër dha betim
      o sot o kurr në atdheun tim
      pas tetë vitesh s'erdhe në Hogosht
      por hyre drejt në front,zjarr e barot.
      °°°°°
      Iu bashkove UCK-së që kishit ëndërruar
      a ka më nderë se për Liri me u flijuar
      Avdi Xhaqku në majë të Pashtrikut
      tmerr e vdekje i solli armikut.
      °°°°°
      Atdhetarët vetëm për Atdhe vdesin
      Ata përjetësisht të gjallë mbesin
      Të shkrova vargje me ngjyrë gjaku
      Lavdi të qoftë dëshmor AVDI XHAQKU
    • Metush Krasniqi trim legjendare,
      Ne vitin 1947-48 ne shkollen fillore
      Ne Shipashnice te Eperme
      Ti mi mesove shkronjat ne klasen e pare.
      Kishte trup te drejte syte si Shqiponja qe shkrepin si hena.
      Mesuesi im i dashur shume te kam dashur
      Ti mi mesove shkronjat per te lexuar e shkruar
      Ty nuk te harrojme deri sa te jemi gjalle.

      Ne arsim ai eshte betuar,
      Per atedhe me luftue!
      Metush Krasniqi atedhetar
      Arsimdashesi yne kombetare.
      Pa u shkolluar me djem e qika
      Jo!Jo! per ne nuk zbardhet drita.

      Metush Krasniqi o zemer gure
      E dha jeten per flamure,
      Per flamurin e SKendebeut
      Per te drejtat e atdheut
      Smund ti thyen idealet,
      Per Kosove jeten e fale.

      Ngrite zerin deri ne re
      Pa liri,jo ska atdhe
      Nuk i leshojme kurre tokat Shqiptare
      Gjer ne djep per pa dal fare!
      Se leshoj pushken jo kurr prej dore
      Ose vdekje ose fitore.

      Gjer ne vdekje luftoj keto male
      I pathyeshem ne ideale
      Per bashkimin gjihe kombetare!
      Per kufirin gjithe Shqiptare.


      Metush Krasniqi trim legjendar
      Ne burgjet Serbe u trete per popullin Shqiptare
      Oj Kosove,Kosova nene,
      Emrin e Metush Krasniqit kurr nuk do ta harrojme
      O Kosove,emrin ma din,por mbiemrin e kam Shqiperi
      Bine lulekuqet dhe lule drita,
      Gëzon Kosova Republikë


      Kete poezi patriotike e shkroj R.Dërmaku - veteran i arsimit nga Shipashnice e eperme komuna Dardane ish Kamenice


    • == Pavarësia ==


      Per Metush Krasniqin

      Mire se te gjej Kosove Martire,
      thuja Kenges burrneshe Ilrie,
      Hije te ka sot fisknikeria e dheut,
      permendorja e Skenderbeut

      Ndarsem tende krushk sot kam ardhe,
      o kosova ime te qofsha fale.
      Nji urime sot me shperthen nga gjoksi
      Pavarsine per jete e gezofshi,
      Per Kosove na eshte kalle zemra
      Si vullkan kena vnu permbrenda
      Ku eshte zjarmi kemi kthyer fjalen,
      poshte Tirani poshte Barbaret,
      Kemi zgjedh te madhe se na u mur zani
      Pa kosove te lire ska Paqe Ballkani

      autori; R.Dermaku
    • Sa e shtrjte qenka lirija
      dal nga dale erdh pavarsia
      sa ka vujtur Shqiptaria
      neper burgje u tret rinia
      Sa te zhdukur sakatosur
      te dhunuar e te plagosur
      sa jan djege e jane be hi
      t'ket Kosova pavaresi
      Pavarsine e fitum,por shum shtrejt e pagum
      edhe gzime dhe pikellim,Ka kosova vendi Im,
      jemi gezuar o Shqiptare,
      per me pa naj dite te bardhe
      Se armiku ska gjume ne sy
      vendit tone per me ja msy
      ta festojme por mos te harrojme
      tan deshmoret ti kujtojme
      qe dhane jeten per kete dite
      qe me shekuj kemi prite

      Te pritem me kenge e me valle
      Ti ishe per ne endrra ma e madhe
      Ti zgjindesh kur kerkohesh
      ti nuk falesh por fitohesh
      shume bijte per ty rane
      shume nena per ty kjane

      Boll Boll 100 vjet murum plage e beme gajret
      por roberia vjen e shkon se drejtesia mbetet
      sot Shqipja me dy krere,fluturon e qielli zbret pavarsine e gzofshim perjete

      Ta festojme Ta festojme sonte sot kete dite
      1000 vjet 1000 vjet kete dite ne e kemi prite
      Ta festojme Ta festojme gjithe shqiptaria
      Gezuar Kosove Gezuar Pavarsia.
    • O simboli yne kombetare, O Mendela Kosovare
      Ne prishtine e Dardane,ne Gjilan e Rogane
      Disa objekte arsimore sportive e kulturore
      rruge e sheshe kryesore me respekt e krenari
      sot e mbajne emrin e tij,
      andaj vllezer e miqt e mi,per Metushin si njeri
      une qe isha nxens i tij e shkrova kete poezi me respekt e krenari
      per ti thene "I QOFTE LAVDI"
    • Poezi per Metush Krasniqin nga ish nxensi i tij

      Vitet vinin edhe shkonin,
      me mësusin Metush rralle here u takonim
      mirepo sa here e takoja me dy durte e perqafooja
      ishte shume intelegjent i vendosur dhe sekret
      pa i tregu familjes vet
      u regjistru ne fakultet
      ne nje afat te caktuar
      u be jurist i diplomuar
      te gjithe i kishte befasuar
      ju tregoj dy djemve te vet
      se pa mund ska fakultet
      gjate vitetve pesedhjete
      gjashtedhjete e shtatdhjete
      shpesh here ui rrezikohej Jeta
      se sa here qe deshironin
      e burgosnin dhe e denonin
      pa meshire e turturonin
      se ate ligjet nuk e mbronin,
      ai denohej me dekret,
      her tre muaj e here tre vjet
      her gjashte e here nenete vjet
      aq sa deshironin vete
      mirepo atij zemer guri
      i punon mire goja dhe truri
      edhe ashtu i dermuar
      flista haptas i pa nguruar
      ta kishte endja me degjuar
      Kosova,Qameria Ulqini e Malesija
      nje Pjese e Maqedonise
      dhe Jugu i Serbise jane pjese e Shqipersie
      ketu Serbet jane pakice
      por kan sundu me shumice
      ata ketu kan qene faktore
      se çdo gje e kan pase ne dore
      kurse Shqiptaret kan qene hamallgji
      qymyrshgji e sharragji
      Shqiptaret nuk kan qene te lire
      jane turturar pa meshire
      burgjet kan qene sikur me pare
      te stermushura me Shqiptare
      e neve po na vinte vrare,
      me perbuzje e perplasje
      se kinse kan bene vetvrasje
      po une kam qene prej dites se pare
      per bashkimin tonde kombetare,
      Metush Krasniqi ishte Metush 18 vjet larg shtepise
      u kalb ne burgjet e Serbise
      ai vunte larg burg te rende i izoluar ne qdo ane,
      ne kembe kishte perhere pranga 50 kiligram
      e munduan tetembedhjete vjet
      me i zbuluar shokte e vet
      mirepo u munduan kot
      se ai nuk i zbuloi dot
      edhe ashtu i dermuar e qonin per te punuar
      dikur larg me nje Klisurë
      e detyronin me thy Gure
      e kur mbet asht e lekure
      nuk ishte as per mjek
      ia falen nja dy vjet
      qe te vdes ne shtepi te vet,
      djemve te vet dhe familjes ua la amanet
      me vorrosni faqebardhe
      atje te e vetmja dardhe
      afer rruges te nje shpati
      larg vorrezava te fshatit te lindjes Djakoc
      ndrroji jet me 15 tetor 1986
      familja e nderuar deshiren ja plotesuan
      e vorrosen me dinjitet
      me flamur e respekt mu aty ku deshi vete
      tani ne qdo pervjetor me 15 Tetor,qytetare e puntore
      nxensa e arsimtare bashkepuntore e familjare
      me kurora e nderojne
      lule te fresketa i dhurojne,
      emocionet nuk mungojne se aty pushon nje PISHTARE
      Patriot e atdhetare
      qe u perpoq si askush me pare
      per bashkimin tone kombetare
      Nelson Mendela Kosovare,18 vjet large shtepsie
      u kalb ne burgjet e Serbise
      ishte Trim dhe ishte burre
      brezi ime se harron kurr
      per punen e tij shume vjeqare
      per kauzen tone kombetare
      per qendresen dinjitoze
      para bandave mafioze
      brezat kane per ta kujtuar
      kombi ka per ta nderuar
      me mirenjohje e dekorata
      me kurora e vargje te gjata
      lapidare e shtatore
      dhe pllaka perkujtimore
      rruge e sheshe kryesore,ne fushe Kosove nje pemendore
      Shtepia e kultures ne Dardane
      Shkolla fillore ne Rogane,
      sot e mbajne me krenari emrin tend o burr dai.

      Kete poezi e shkroi R.Dermaku.
    • Gjaku është e vetmja metaforë e kuqe,
      që vdekjes i jep kuptim, përjetësisë rrënjë.
      Mbi imazhin e sakatosur t' atdheut tim, Kosovës sime,
      Aty ku gjëmon toka, aty ku derdhet gjaku,
      Aty do vije liria, keshtu thoshte bacë Metush Krasniqi – Plaku.

      N' oda burrash është pjekur burrëria,
      n’oda burrash tingllonte dhe digjej teli i lahutës
      Tingllonte me ma t' lartin zë sharkia e qiftelia.
      Janë përcjellur këngët e burrave që kishin trimëri
      n’oda burrash ATY u lidhë besa për vdekje a liri.

      Kosovë trime, je kala ndër shekuj,
      mbi të gjitha simbol i qëndresës,
      Ndër stuhi e shtërngata qëndrove e hekurt
      Kosova ime, ishe, je e mbetesh e pushkës dhe e besës.

      Kosova…. din ta cmoj gjakun e dëshmorëve,
      gjakun që din ta urren robërinë,
      Kur derdhet për tokë t' Kosovës dhe sjell lirinë.

      Varg-varg rrjedh gjaku tek pragu i përgjakur
      Populli im shqiptar për liri i përflakur.
      E hekurt UCK-ja, radhitet në male,
      xhamadan për dek' dhe bënë ftesë
      Lëshohet kushtrimi lidhet besa-besë.

      Ka shumë burra të ktij dheu e shumë burra të fisit
      Ka sternipa t’Skënderbeut, e nipa t' Metush Krasniqit.
      Ka Adem, Hamëz e Shaban Jashara
      Që lirinë tënde Kosovë,
      shihnin vetëm me pushkë përpara.

      Isë Kastrati, Avdi Xhaqku e Rexhep Mala,
      Nuhi Berisha e Kadri Zeka lum për ju bëjnë nanat,
      Selver e Emin Kryeziu me Besnik Marocën si luan
      Rrahim Beqiri, Musli Imeri u flijuan për vatan.

      Kush na e zbukuroj me t’madhe Dardanën,
      Kush qëndron në k’të lapidarë,
      Sabri e Driton Krivaqa dy djemë të një nane,
      Agush Isufi me rrespekt aty u qëndron pran.

      Dardanë , qerdhe e madhe trimash përherë,
      SHYT Mareci,Ramë e Zeqir Maroca plot nderë
      Luftuan e trimat për t'mos vdekur kurrrrrr
      Kurr nuk ju harrojme , ju kem në Flamur.

      Ku krisi pushka e të parëve? pikrisht në kulle te Jashareve,
      Aty dridhej toka deri sa i madh e i vogel luftonte
      Aty Legjendari Adem Jashari luftë po bënte.
      Nga kulla e Jasharëve në Drenicë,
      Liria rrugë të mbarë ka nisë.
      Nga kjo betejë në front lufte,
      u mbush Kosova plot lulëkuqe.

      …e kam pa me sytë e mi vëllezër, o shoke ,
      fluturimin e pavdekshem sy shqiponjë
      ndonëse kishte plagë në kokë,
      Muharrem Fejza i thonë.

      Por….e shihja edhe në ëndërr kur flija,
      me plagë në gjoks kah ecte Haki Efendija.

      Por që kurr s’pranoj ligjet serbo-sllave,
      lart iu ndegju zëri, besa dhe FJALA
      Me paraftyrohet para syve trimi Rexhep Mala.
      Kushtrim lëshon sikur rrufeja që pret
      Kadri Zeka me shokë t’idealit të vet.

      Nga mergimi po vie me vrap ,ishte Avdi Xhaqku
      Krenaria jonë per Kosovë deshmor ra,
      s’ju dhimt fare gjaku.

      Një amanet, që Dëshmorët lan, nuk mundem dot pa ua thane:
      "Kur vritet një ushtar lirie nga Hogoshti fjala bie,
      Ju mos qani as mos vajtoni,
      por me zerin me të lartë deri në qiell këndoni.
      Dhe mos thuani se u vra, Komandant ISA.

      Po të vritet edhe një ushtar lirie, ju prap mos qani por me të madhe kendoni
      Dhe mos thoni u vra ushtari me emrin Avdi
      Por thoni se ra për Kosovë e Shqipëri".

      ……Ah, ctë them për kta trima e heronjë të lavdisë
      po-po, një gjë e di,
      se kurrrrr nuk vdesin trimat e lirisë.
      Ata vetem sa bien,
      gjakun ta njomin me të shijshmin ATDHE
      Ata vetem sa bien për t'ju bërë ATDHEUT DHE.
      Ata vetëm bien për të mbi lulëkuqet n’Kosovë e në cdo anë
      Bien për t’na treguar se LIRIA e Kosovës quhet NANË.

      Për bijtë tuaj, ushtarët dhe dëshmorët e lirisë Kosovë këndo,
      Kudo që i ke e kado që shtrihet e gjithë shqiptaria
      E kur zëri juaj lart të jehoj, s’ka cna bën moti as stuhia.
    • Kur të mendoni se kam rënë e jam flijuar
      Nga varri do të ngritem pa u trembur, pa u friguar,
      Kam mall një herë me të pa oj e imja nanë
      Mos derdh lotë, jam gjallë nuk jam vrarë.

      Idealin tim e të shokëve të mij ti nanë e di
      është fat t'flijohem e ju t’ shijoni Lirinë,
      ti e din nanë se tokat tona në robëri janë
      ashtu nuk mundem më kurr me i lanë.


      A të kujtohet nanë, kur isha fëmijë
      më thoje se nuk jetohet dot pa liri,
      për at liri me ambleme te UÇK-s nanë po luftoj
      s' kalon një qast që unë ty s'të kujtoj.


      A e di nanë, se s'ka bër shkina shka
      mua që del aq leht e kot me m’ vra,
      të premtoj edhe njëherë oj loqka nanë
      se kurr s'do t'i bie ndermend

      shkaut të sundon ma n’Kosovë e Dardanë.


      M' bezdisen thneglat e plaget këndej pari
      Burrërisht ndryja lotët prej zemërvrari.
      s’dua pas shokëve të rënë shpindën me e kthye,
      Hordhitë Çetnike n’Shumadi t’vdekur pa i shpie.

      Me lindi kjo tokë e kjo nanë e munduar
      Në djepin e saj me nina-nana më përkundi,
      Me klithmat e dhimbjes mëkuar,
      ah.....vajet e nënave , kengë gjumi.
      Hodha unë hapat e parë që t’i sjell liri
      Mbi fytyrën e saj përplot me krenari.
      Mësova të flas edhe pa fjalë unë
      Për hallet që s'paskan t' sosur kurrë.


      Me rriti kjo tokë e lashtë dhe nëna Shukrije mua
      Me shumë ëndërra e përplot shpresa në gji,
      Sot zemra tek ti oh nënë plot mall më është mbulua,
      Oh ngrohtësia jetës sime më ishe përherë Ti.

      Ndaj...... kujt t’i shkruaj unë, kend ta pyes vallë..???
      Busti yt or vëlla mungon në Kosovë, mungon edhe në Dardanë!!!!
      mbështjellur me folie ruhet në një „muze“ diku në Dardanë
      Deri sa të gjinden dy metra për ty Besniku jonë i madh.

      Dikujt sytë iu kan çorrue, dikush nuk sheh e as nuk ndëgjon dot
      Pushka e jote, heroizmi i pashoq,
      Krenaria ime që të them se jam nga Dardana edhe unë
      Krenohem Besnik Maroca me ty edhe më shumë.

      për ty dhe për shokët tuaj dëshmorë
      lavdia ndjehet kudo në Kosovë,
      Jemi më të lirë se kurrë më parë
      E ju...u flijuat per t’u shëndrru “Kamanica n’Dardanë“
      “Kosovë e metohi” të jetë përherë Kosovë
      Pë të pasur flamur, liri , kufi shtetëror.


      Të shkruaj për dëshmorë, jam më tepër se krenar
      Të këndoj për deshmorët ç’ndjenjë e veçantë vall,
      Por tani kur librat me histori i shfletoj unë,
      Për dëshmorët e lirisë s'pushoj së vepruari kurr.


      Besnikun si shumë djemë të shqiptarisë
      Krismat e gjejnë në tokë të Gjermanisë
      Me vrap u kthye në Kosovën e tij
      Që Shqiponjet t’flutorojnë të lira në ajri.


      Ndër beteja si luan, Besniku me këngë të shtëna zjarrë
      Luftonte armikun breg në breg e iu hapte varrë,
      Me një dëshirë për të III-tën herë në shtëpi ka shkuar
      Deshirë e prindërve, ta shohin të uniformuar.

      Rrefejnë babai, nëna dhe e motra
      që at ditë ishte gëzuar qielli edhe toka,
      Plot tri netë n' shtëpi kënga , hareja s’kan pushuar
      Ishte i fundit takimi , krenarë sot për ta kujtuar.

      Më kujtohen fjalët thot nëna Shukrije me plot krenari
      Besnikun tim e rrita që Kosova sot të ket' liri,
      E babai thot s’është ba kurr shumë për atdhe e vatan
      Amanet të parët Rama , Zeqiri, Xhafer Maroca e lan.

      Në betejen e fundit me 21 prill ‚99 pikërisht në mesnatë
      Besnik Maroca qante rrethimin e acarit të thatë
      Thret shokët, Musli, Ibrahim, Bahtir me zërin deri në ajri
      ATA kishin rënë dëshmorë që Kosova t' ketë liri.



      I zmadhoj sytë Besnik Maroca , shtrengoj bombat në duar
      Në dorë automatikun dhe në betejë është drejtuar
      Bashkë me krismat këngen kurr s'e ndali
      “ Oj Shqipri mos thuj marove” sa mirë i shkonte zani.

      Nëse ju bisha barbare, o derra o shki
      Jeni dehur me raki rrushi, s’ka luftë me gra e fëmijë
      Shkoni n' shumadi dhe tregoni ç’ju ka ndodhë me ne
      Kurr-më s’durojmë hordhi endacake mbi këtë dhe.

      Ju ende jetoni me mitet tuaja të ndyta që keni
      La për tokë shumë armiqë, u tregoj se vetëm shqiptarë jemi
      Vdesim për këtë tokë që Dardani i themi plot krenari
      Kjo ishte fjala e fundit para rënies së tij.