Mashtrimi optik tredimensional

    Diese Seite verwendet Cookies. Durch die Nutzung unserer Seite erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Weitere Informationen

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Mashtrimi optik tredimensional

      [IMG:http://i56.tinypic.com/2ep7qkp.jpg]


      Në Muzeun e Artit dhe të Dizajnit në New York është hapur një ekspozitë interesante dhe jo fort e zakonshme. Ajo mban titullin “Otherworldly: Optical Delusions and Small Realities“ (Bota tjetër: Iluzionet optike dhe realitetet e vogla).

      Janë ekspozuar vepra artistësh të cilët krijojnë diorame (miniatura të modeleve 3D) si vepra të veçanta skulpturore apo i shfrytëzojnë ato si temë kryesore të fotografive të tyre.

      Matthew Albanese realizon foto që paraqesin stepe, male të mbuluara me borë që ngjajnë sikur të ishin imazhe të realizuara në natyrë të vërtetë. Megjithatë, modelet e tij janë të punuara me lesh artificial, xhama, pëlhurë dhe materiale të tjera. Pasi e bën maketin e një peizazhi në 3D, atë e transformon në fotografi. Efektet befasuese i arrin me perspektivën nga e cila realizohet fotografia. Për fotografinë “Sugarland” me muaj ka “rritur” sheqer me qëllim që të përfitojë kristale specifike. Albanese ka filluar të merret me këtë krijimtari specifike qysh në vitin 2008 dhe veprat e tij janë mjaft popullore në mesin e koleksionistëve të fotografisë bashkëkohore. Dashuria ndaj artit të pazakonshëm i ka lindur krejt rastësisht.

      “Një ditë rrëzova një kavanoz me speca. Kur fillova të pastroj pas sherrit që bëra, m’u zgjua imagjinata dhe fillova të luaj. Ngjyra e kuqe ma çonte mallin e Marsit, një vend ekzotik ku nuk do të mund të shkoja kurrë. Pas kësaj lindi vepra ime e parë e artit - ‘Speci Mars’”, ka sqaruar artisti. Edhe pse krijimi i modeleve nga materiale të pazakonshme kërkon mjaft punë dhe kreativitet, Albanese nuk ankohet. Përkundrazi, ai kënaqet me artin e tij i cili thotë se ia ka plotësuar jetën.

      Didier Massard para 20 vjetësh ka studiuar për fotografi në Paris dhe në kohën të lirë argëtohej duke realizuar foto peizazhesh. Pas kësaj ai u koncentrua vetëm në lokalitete ekzotike por vetëm në ato që krijoheshin në imagjinatën e tij.

      “Ka pasur shumë vende në botë ku dëshiroja të fotografoja, por kuptova se ato fotografi kurrë nuk do të paraqisnin peizazhe asisoj çfarë unë i ‘krijoja’ në mendjen time”, ka thënë Massard. Për këtë vendosi të krijonte një skenë në studion e tij të punës. Fotografitë e mëhershme të tij, paraqesin lokalitete në Kinë e Indi, e më vonë do të realizonte skena që paraqisnin “pamje” nga natyra, por edhe skena me kafshë. Massardit do t’i duheshin gjashtë muaj për të “krijuar” fotografinë “Majmuni”. Me shtresa prej kartoni krijoi modelin e kafshës. Koka, këmbët dhe duart janë punuar nga materiali që përdorin stomatologët, përderisa lëkurën e majmunit e ka punuar nga leshi e cila është tjerrë me kujdes para se të ngjitej në rrjetën për mbrojtje nga mushkonjat. “Majmuni” është vepra e parë me të cilën ky artist u paraqit në publik.

      “Nuk do të thosha se është autoportret”, thotë ai në haigare.

      Peter Feigenbaum është një tjetër artist që paraqitet në “Otherworldly: Optical Delusions and Small Realities“. Ai është rritur afër Bostonit dhe gjithmonë e tërhiqte New Yorku. Derisa ka studiuar arkitekturën filloi të bënte makete të ndërtesave të njohura të New Yorkut të cilat i fotografonte në kombinime të ndryshme. Edhe pse ka punuar në studio të ndryshme arkitektësh - për çka edhe u shpërngul në New York - ai nuk ka hequr dorë nga parimi bazë i krijimtarisë së dyfishtë: arkitekturës reale dhe asaj në miniaturë. Maketet i punon në dru apo në gips e nganjëherë i dizajnon dhe në kompjuter. Asnjëherë në jetë, arkitekturën dhe krijimin e modeleve në miniaturë nuk i vë në kandar. Të dy proceset i konsideron si një proces i barabartë për krijimin e diçkaje të re

      Pas karrierës së bujshme si disenjator, ilustrator dhe regjisor filmash, artisti francez Charles Matton (i cili vdiq më 2008 në moshën 77-vjeçare) filloi krijimin e kutisë magjike qysh në vitin 1985.

      “Krejt ka nisur në momentin kur Charles donte të krijonte foto reale të enterierit”, ka thënë e veja e tij, Sylvie Matton. Por kur zgjodhi hapësirën, ngjyrat e mureve nuk qenë ashtu siç i kishte paramenduar ai apo do t’i duhet të priste një kohë të caktuar gjatë ditës për shkak të ndriçimit apo të hijes që kërkonte. Që ta zgjidhte këtë problem, Matton filloi të krijojë dhoma në miniaturë që shpejt do të punoheshin me aq detaje dhe do të “mobiloheshin” në mënyrë luksoze. Ai gati sa nuk filloj të merrej vetëm me këtë punë. “Kjo i binte sikur: ‘Po shkoj unë të punoj kuti”, thotë e veja e tij. “Ka qenë një aventurë në krijimtari”.

      Adhuruesit e artit filluan ta admironin këtë autor kur hetuan se sa me kujdes, në detaje dhe me efekte të iluzionit optik janë krijuar dhomat në miniaturë.

      Krejt veprat e ekspozuara në “Otherworldly: Optical Delusions and Small Realities” përbëjnë një botë në miniaturë të punuar me mjeshtri duke përdorur lloj-lloj materialesh dhe detaje të integruara me mjeshtëri.