MOS U TRISHTO (Psikologjia Islame)

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Dëboje mërzinë nga jeta jote

      Me të vërtetë,atë që e bën jetën sipas një programi të pandryshuar,mundet që shumë shpejt ta kalojë pëlhura e monotonisë,ngase shpirti vetvetiu mërzitet dhe njeriut nga vetë natyra e tij, çdo gjë i bëhet banale nëse në jetë vazhdon të lundrojë pa kurrfarë ndryshimi.Prandaj Allahu ndryshoi kohërat dhe vendet,ngrënien dhe pijen dhe rreth krijesave bëri natën e ditën,të lehtën e të vështirën,të zezën e të bardhën,të nxehtën e të ftohtën,hijen dhe vapën,të ëmblën dhe të njelmtën. Allahu xh.sh,këtë larmi dhe ndryshim e përmend në Librin e Tij:

      “… Nga barqet e tyre (të bletëve) del lëng, ngjyra e të cilit është e ndryshme…“(En-Nahl.69)

      Lëre shqetësimin!

      Mos u pikëllo,sepse Allahu xh.sh thotë:

      “ A nuk ta hapëm Ne gjoksin tënd?“(El-Inshirah,1)

      Ky ajet është për çdonjërin që mbart të vërtetën,sheh dritën dhe ec në rrugën e drejtë.

      “ Atij që All-llahu ia ka zgjeruar kraharorin për besimin islam, ai është në një dritë të sigurt prej Zotit të vet. Të mjerë janë ata që nga zemërfortësia e tyre nuk përmendin All-llahun, të tillët janë në humbje të qartë.“(Ez-Zumer,22)

      Pra,e vërteta të hap gjoksin,kurse e humbura ta ngurtëson atë.

      “Atë që All-llahu dëshiron ta udhëzojë,ia zgjeron zemrën për (të pranuar) Islamin. “( El-En’am,125 )

      Mos u dëshpëro,përfytyro sikur do të jesh vetëm në këtë ditë të sotme.Përse pra,pikëllohesh në këtë ditë,zemërohesh dhe turbullohesh?! Nëse me lejen e Allahut zgjohesh në mëngjes,kush të siguron se do e arrish mbrëmjen?! E nëse të Jeto vetëm për këtë ditë dhe gjatë orëve të saj mos pyet për të djeshmen e as mos mendo për të.Mos i shqetëso as për të ardhmen që të frikohesh.Të merresh me të kaluarën dhe t’i përsërish fatkeqësitë njëra pas tjetrës pasi që i hoqe dhe i kalove helmet e tyre,është marrëzi.Një fjalë popullore kineze thotë:“Urën mund ta kalosh kur të arrish tek ajo“,që do të thotë:mos i shpejto ngjarjet dhe hallet e tyre derisa ato të vijnë dhe t’i jetosh.Si jeton ai që mbart në kokë dëshprimin për të kaluarën,të tashmen dhe të ardhmen?! Si mund të qetësohet ai që gjithnonë përkujton dhimbjet që i la e djeshmja?! I ripërtërin ato në tru,provon të njejtat dhimbje që dikur pati,e nga dhimbja s’vjen kurrfarë dobie!

      Ndalu dhe qetësohu

      Mos u pikëllo,ngase caktimi i Allahu xh .sh,do të realizohet,nuk ka ikje prej tij,ngjyra e lapsit u tha, qëkur përshkroi jetën tënd,prej kur linde e deri në vdekje dhe fletushkat e tua janë të palosura. Shqetësimi s’të sjell dobi e as që mund ta ndryshojë caktimin e Fuqiplotit.

      Mos u pikëllo,se me këtë pikëllim dëshiron të ndalosh kohën,të burgosësh diellin,t’i rikthesh akrepat e orës pas,të ecësh prapa dhe ta kthesh rrjedhën e lumit prej nga u nis.

      Mos u pikëllo,se pikëllim është si furtuna e fortë që s’ka drejtim,që prish ajrin dhe pluhuros gjelbërimin,fryn valët e detit,zymtëson pamjen e qiellit,thyen trëndafilat e reja dhe filizat e holla të tyre në kopshtin e pasur me to.

      Mos u pikëllo,se i pikëlluar i ngjan lumit që ka dalur nga shtrati dhe është ndarë nga deti e futet përsëri në to.Ai i ngjan balonit të shpuar që përpiqesh ta frysh,dhe shkrimtarit që shkruan me gishta mbi val[t e detit.

      Mos u pikëllo,se jeta e vërtetë arrihet vetëm me lumturinë dhe rehatinë shpirtërore.Mos i ushqe ditët tua me helm,mos i lësho netët t’u përplasen shqetësimeve, mos i shpërndaj orët e tua te dëshpërimi i egër,mos harxho deri në humbjen e jetës tënde,se me të vërtetë Allahu nuk i do ata që harxhojnë së tepërmi!
    • Mos u brengos,por prite mëngjesin

      Mëngjesi i të brengosurve dhe të pikëlluarve fillon të shfaqet.Shih sa bukur agon,sa mirë i çel dyert e errëta drita e saj.Arabët thonë: “Kur të shohësh se litari është terhequr tepër,dije se do të këputet”.Sa më tepër të shtohet ngushtësia,aq më afër e ke rrugëdaljen.

      Vetëm një moment

      Mos u brengos,se pasurinë që ke pranë,pallatet e larta për mrekulli,kopshtet e gjelbërta plot gjallëri,bashkë me pikëllimin,mëritë,plagët,e dhimbjet,vetëm se ta shtojnë më tepër terrin që të rri zgavër në sy.

      Mos u pikëllo,se nuk të sjellin dobi as barërat e rekomanduara nga mjekët që ti i pi,as këshillat e tyre.Si mund të të ndihmojnë kur ti e ngulite mërzinë në zemër si kuti.Dyshemeja e vuajtjeve tuaja rri shtrirë në dritat e syve,ia shtrive krahët dhe këmbët mërzisë,që të depërtojë më mirë në ty, pastaj e mbulove me lëkurën e trupit tënd.

      Mos u trishto,përderisa ke lutjet drejtuar Allahut,dhe përpiqesh t’i mënjanosh nga rruga pengesat që të kanë zënë kalimin,dhe e di si të qëndrosh pranë dyerve të Mbretit të mbretërisë.E as mos u friko kur me ty është pjesa e tretë e natës,dhe ke orë të tëra për ta mbështetur ballin tënd në tokë dhe për të bër sexhden.

      Mos u mërzit: se me të vërtetë Allahu krijoi për ty tokën dhe gjithë çka ekziston në të,plasi tokën për ty dhe nxori mbi sipërfaqen e saj kopshte të bukura magjike, që të kënaqin shpirtin me pamjen e tyre.Në to ke dhe palmat e larta e të drejta,sipër ke qiellin e zbukuruar me yje të ndritshme,mbi tokë ke lumenj të vegjël që rrjedhin me ngadalësi.Po t’u qëndrosh pranë menjëherë ta sjellin gjumin.Por ç’të bëj kur përsëri të shoh të pikëlluar?!

      Vallë,mos u mërzit të them.Ke ujin e pastër freskues,merr ajrin e pastër që të hap gjoksin.Ti po ecën me këmbë të shëndosha dhe natën e kalon në siguri.Mos u brengos,por sa më tepër kërkoji falje Zotit tënd se Ai me të vërtetë është që fal shumë.

      Nëse dëshiron ta shikosh daljen e tunelit dhe të jesh i qetë psiqikisht,kërkoji sa më tepër falje Zotit tënd,se Ai të jep furnizim të mirë,fëmijë të mbarë,dhe të zbret shi të mijaftueshëm kur je në nevojë.

      Përderisa,vëlla i dashur,gjuha të rri e lagur me këto fjalë të lutjes,mos u mërzit,se shpirtin do ta gjesh të qetë e të lumtur.


      Mos u mërzit nga dëmi që të bënë dhe falja keqbërësit

      Kjo sepse çmimi i masës së dënimit është shumë i madh e i rëndë.E ai që të vërsulet me mbytje, rrahje,apo me diç tjetër,pastaj e kthen atë me më të shtrenjtët e tij,me zemrën e tij,mishin dhe gjakun e tij,qetësimi i ktheht në shqetësim,lumturia dhe harmonia i kthehet në pikëllim dhe shkatërim.Pra,ai është në humbje të padyshimtë.

      Allahu për këtë armiqësi të nxehtë tregoi ilaçin që zbut zemrën e kryeneçit.

      “....dhe që e frenojnë mllefin, që ua falin (të keqen) njerëzve,…“ (Ali Imran,134 )

      “ Nuk është e barabartë e mira dhe e keqja. Andaj, (të keqen) ktheje në mënyrën më të mirë, se atëherë ai, me të cilin kishit njëfarë armiqësie, do të bëhet mik i afërt.“(Fusilet,34)

      Mos u brengos nga ajo që të humbi,se akoma ke shumë të mira dhe begati

      - Përkujtoji dhuntitë që t’i dhe Zoti.Hidhi një vështrim trupit tënde prej te koka e deri te këmbët,thellohu mirë në atë që zotëron.Do të bindesh shumë shpjet se sikur të qëndroje natë e ditë duke falënderuar Allahu për këto të mira përsëri do të ishte e paktë dhe se ky falënderimi nuk të mijafton përpara asaj që zotëroj.
    • Mos u brengos ndaj një gjëje që s’ia vlen aspak

      Vërtetë,nëse dëshiron të jesh i lumtur përgjithmonë e të ushqesh gëzim për tënd, atëherë i llogarit veprat që s’kanë peshë.
      Pra, dertet dhe të këqijat e kësaj bote sado të mëdha e të vështira të jenë,prapë, përball asja Dite të madhe të shkatërrimit total mbeten të vogla e të lehta.
      Më thuaj pra,ç’dert i kësaj jete? Shqetësimi për punë apo pozitë?! Për ar dhe argjend?! Për fëmijë dhe pasuri?! Për emër dhe për pallate?! Asgjë,s’është asgjë! Shikon si i përshkruan Allahu i Madhëruar dyftyrëshit:

      “....kurse një grup e kishte preokupuar vetëm çështja e vetvetes. Ata formuan bindje të padrejtë ndaj All-llahut, bindje injorante,….“(Ali – Imran,154)

      Pra,angazhimet dhe qëllimet e tyre ishin vetëm vetja,barqet dhe kënaqësitë e tyre,e s’iu shkonte mendja aspak për qëllime më të larta.


      Me të vërtetë këto mendime të kota dhe të lira i mbartin vetëm ata të pavlerët dhe të lirët,kurse ata të qëllimeve të rëndësishme dëshirojnë të jenë lëduar tek Zoti,të jetë Zorti i kënaqur ndaj tyre edhe ata të kënaqur prej Tij.

      Mos u pikëllo,por dëboje pikëllimin

      Të pushosh do të thotë të bëhesh i marrë,se kur të mbetesh duarkryq,i zbrazur nga pun, pranë shumë detyrave kryesore,dëmton veten,se pushimi të çon në humbje.Njërëzit më të vrazhdë,të vërenjtur,të zymtë,e të mërzitur janë ata që i ikin punës dhe nuk angazhohen me diçka.Pra lëvizë, dhe puno; lexo,apo përkujto Zotin tënd; shkruaj ose vizito dikë; ki dobi nga koha se ajo është jeta jote që me zbrazëtirën që mban ti e vret atë.Mos lër asnjë minut të të pa shfrytëzuar për mirë, sepse atë ditë kur të lirohesh nga detyra dhe të shtrihesh në dhomën tënde gjoja rë pushosh,të hyjnë në kokë duke të vallëzuar mendimet e këqija që të mërzisin,pra shumë shpejt bëhesh fushë e lojës së Djallit të mallkuar.

      Mos t’ju mërzisin kritikat e të humburve dhe xhelozëve

      Ti s’je i humbur kur dikush të kritikon.Përkundrazi,je i shpërblyer – nëse qëndron i durueshëm ndaj inatit dhe xhelozisë që kanë për ty.Pastaj kur dëgjon fjalë të rënda djathtas dhe majtas,dije se personaliteti yt peshon.Kuptoje se qenin e ngordhur nuk e shqelmon kush,ashtu si nuk i çmon kush të pavlerët.Ti s’mund t’ua mbyllësh gojët njerëzve e as t’u ofrosh dobi,kështu që nuk ta rrjepin lëkurën e nderit shumë .

      Kur pa fije faji xhelozi të prek e të kritikon
      Kalo pranë tij,bëhu shurdh,gjoja se s’dëgjon

      Fjalët që t’i hedhin,vëri në një skaj
      Mos ua hedh shikimin e në tru mos i mbasj.

      Të marrët kur të pyesin,përgjigjen mos ua thuaj
      Për ty është më mirë,të hiqesh si i huaj.

      Pra,s’ke kohë të merresh me çështje që nuk sjellin dobi.Kryeje atë që është mirë ta bësh,pastaj çdo kritike që të drejtohet ktheja shpinën!

      Nëse dëshiron të përparosh përmbaju kësaj këshille: Mos e kthe fjalën që mund të të sjellë plagë të reja,se nëse hesht ndodh që ato fjalë që të janë folur shpejt të harrohen e të humben.Ji i butë e qëndro dinjitoz,sepse heshtja i përul armiqtë,e të jesh falës është respekt dhe burrëri për ty.Pastaj gjysma e njerëzve që lexuan ”turpet e tua” (qofshin të pabaza) që t’i përshkruajtën të tjerët, harruan,e gjysma tjetër as që i kanë lexuar,e të tjerët as që dinë mandje se ç’ndodh me ty! Prandaj ti mos i përsërit ato thënie e mos këmbëngu t’u qëndrosh i gatshëm thënieve që s’mbarojnë kurrë.

      Dhe shtëpiza e vogël ku banojnë të thejshtit dhe hanë bukë gruri është më e vlefshme se sa shtëpia e madhe me tryezë të shtruar me lloj – lloj ushqimnesh,e ku përzihen fjalët dhe s’mund të dallosh fjalën e sinqertë prej së kotës.
    • Ndalo dhe mendo...

      Mos u pikëllo,se i sëmuri shërohet,e keqja shndërrohet në të mirë,mëkati të pastrohet dhe të falet, borxhi të lahet, i burgosuri lëshohet,i ikuri kthehet,mëkatari pendohet dhe i varfri pasurohet!


      Mos u pikëllo! A s’i sheh retë e zeza si tërhiqen dhe fshihen mbi malet e larta dhe kodrat e mprehta e si zbardhon nata e errët,si qetësohet furtuna me bubullimë,si zbutet era dhe bëhet e lehtë? Atëherë,pra,edhe vështirësitë e tua shkojnë drejt lehtësimit dhe jeta jote drejt lumturisë, e ardhmja jote drejt rehatisë.

      Mos u pikëllo! Nxehtësia e deillit e zhduk shtresën e trashë të hijes,mesditën e nxehtë e freskon uji i ftohtë,dhimbjet e urisë e qetëson buka e ngrohtë,pas lodhjeve të pagjumësisë pason gjumi i këndshëm,dhimbjet e sëmundjes i mënjanon shërimi i shpejtë.Prej teje s’kërkohet gjë tjetër pos pak durim,ndaj prite momentin.


      Mos u pikëllo,por lexoji këto rregulla që përmbajnë lumturinë


      1. – Dije se nuk jeton brenda kufijve të ditës sate,shpejt do të të shpërndahet mendja dhe do t’i tejkalosh caqet.Kjo do të thotë që nëse zgjohesh në mëngjes,mos e prit mbrëmjen dhe nëse është mbrëmje mos prit mëngjesin.

      2. – Harroje të djeshmen me gjithë çka pate,mos mbaj mërzinë e asaj që kaloi,se është mërrëzi.

      3. – Mos u preokupo për ardhmërinë se ajo i takon botës së panjohur,derisa të të trokasë në derë mos mendo për të.

      4. – Mos u dridh nga kritikat,por qëndro i paluhatshëm,dije se kritika peshon sa vlera jote.

      5. – Të besosh në Zotin e Madhëruar dhe të veprosh punë të mira sëhtë kënaqësai më e madhe e kësaj jete.

      6. – Kush dëshiron stabilizim,qetësi e pushim shpirtëror,le t’i përmbahet të përmendurit të Allahut.

      7. – Dije se çdo gjë që ndodh është e caktuar nga Allahu xh.sh.

      8. – Mos prit falënderim prej askujt.

      9. – Mësoje shoirtin të ballafaqohet me fatkeqësitë.

      10. – Ndoshta kjo që të ndodhi është e dobishme për ty.

      11. – Çdo caktim për besimtarin është i dobishëm për të.

      12. – Shikoji të mirat që të dha Allahu xh.sh.,pastaj falënderoje Atë.

      13. – Ajo që ti posedon është më e vlefshme se gjithçka që kanë njerëzit.

      14. – Prej një ore në orën tjetër,prite rrugëdaljen.

      15. – Nga belatë e mëdha dalin lutjet e sinqerta.

      16. – Fatkeqësitë ta forcojnë zemrën dhe ti çelin sytë.

      17. – Më të vërtetë pas vështirësive pasojnë lehtësimet.

      18. – Mos të të thyejnë gjërat e pavlera.

      19. – Me të vërtetë Zoti yt ka mëshirë të gjërë.

      20. – Mos u nervozo...mos u nervozo...mos u nervozo.

      21. – Jeta është buka,uji dhe hija e freskët,mos kërko më tepër.

      22. – Shumica e gjërave që ju frikohesh,nuk janë të vërteta.

      23. – Tek të lënduarit merr shembull.

      24. – Nëse Allahu e do një popull,e sprovon atë.

      25. – Përsërit lutjet që i ka lexuar Muhammedi a.s në gjendjet e vështira të tij.

      26. – Përmbaju punëve serioze e të frytshme,largoju zbrazëtirës.

      27. – Leri të pavërteta dhe mos beso në çdo gjë që përhapet.

      28. – Inati dhe hakmarrja dëmton më tëpër shëndetin të se sa kundërshtarin.

      29. – Çdo gjë që të preku nga fatkeqësitë s’është tjetër,pos falje mëkatesh.
    • Përse të pikëllohesh,kur ti e ke ilaçin prej gjashtë llojesh

      Autori i librit rrugëdalja pas Vështirësisë përshkruan tregimin e një gjykatësi që u sprovua me një fatkeqësi.Një ditë,hynë tek ai vëllezërit dhe shokët e tij duke e ngushëlluar.Ai u tha: “Unë kam bërë një ilaç që përmban gjashtë elemente.” E pyetën: “Cilat janë? “U përgjigj:”I pari:Bindja ndaj Krijuesit. I dyti: bindja se çdo caktim do të ndodhë.I treti: Durimi është më i vlefshmi që përdorin të sprovuarit.I katërti:Nëse s’bëj durim unë,çfarë do të bëja?! Pse pra,ta ndihmoj frikën të hyjë brenda meje?! I pesti: Ndoshta do të kisha qenë më keq se sa jam.I gjashti: Prej një ore në tjetrën ka shumë rrugëdalje e shpëtim.


      Mos u demoralizo nëse të vërsulen fatkeqësitë,apo të rradhiten belatë,por duro e qëndro

      Durimi është më i lartë se frika.T’u bësh ballë fatkeqësive është nder dhe fisnikëri,ndryshe nga dorëzimi para tyre edhe pse s’ke rrugëdalje tjetër në këtë botë.Duhet të dish se nëse nuk bën durim vullnetarisht,do të bësh detyrimisht,deshe apo s’deshe.

      Poeti i njohur el-Mutenebi thotë:

      Më gjuajti koha me fatkeqësitë,
      Derisa pëlhura e zemrës m’u bë çelik.
      Dhe u bëra që kur të më godsin me shigjetën
      Të thyhen,sikur preknin shigjetat njëra me tjetrën.
      Dhe ja kështu jetova,e për fatkeqësitë as që u interesova
      Ngase të mbaj mërzinë dobin nuk pata e as që diçka fitova”.

      Gjithashtu el-Ebjurdi thotë:

      U bë e egër koha ndaj meje,e valët e saj me mua i turbulloi
      Por ajo s’e dinte se unë lartësohesha,e ngjarjet vetja as që i numëroi.
      Dhe qëndroi duke më treguar koha se si është kundërsulmi i saj
      Qëndrova duke i treguar durimin dhe si duhet një zemër ta mbaj.

      Mos u pikëlloni

      Përderisa me ty qëndrojnë vëllezërit që të përkrahin,me ty janë të dashurit që të duan dhe kur të godet e keqja,atyre edhe me tepër u shtohet lidhja e dashurisë,mëshirës ndaj teje edhe bëhen më të fortë për ty.Për të të ndihmuar,nuk kursejnë gjë,e as nuk krahsojnë kënd tjetër me ty,sepse janë njerëzit tuaj dhe ti je i tyre.Vërtet,shokët e tu, familja dhe tërë farefisi yt t’i harrojnë shpeshherë plagët e pikëllimit,nëse janë të sinqertë.

      Mos u brengos nëse të mrolet dikush në fytyrë,apo zemërohet e të lëndon me fjalë,apo të ndalon nga e mira ndonjë koprac.Shtëpiza e vogël e ndrequr me kashtë dhe shatoret e ndrequra prej pëlhure,me bukë të ngrohtë gruri,janë më të ndershme te ti dhe nëse këtyre iu bashkohet edhe ruajtja e moralit e shpirtgjerësia.

      Dije se në këtë jetë je në provim dhe se ai është njëlloj si një sëmundje,që duhet kohë derisa të zhduket.nëse shpejton ta zhdukesh më shpejt sëmundjen,kam frikë se mos zmadhohet dhe të shtohet dhimbja e saj.Ashtu si provimi është edhe fatkeqësia që patjetër të duhet kohë derisa të zhduket dhe humbin gjurmët e tij.Pra,ata që janë kërcënuar nga ankthet e fatkeqësisë,frikës e tronditjes janë të obliguar t'i përmbahen: durimit,l utjes dhe pritjes së rrugëdaljes.
    • Shoku më i mirë është libri

      Nga shkaqet që sjellin lumturinë është edhe leximi,përsëritja dhe ushqimi i trurit me fryte të dobishme.
      Xhahidhi këshillon të lexosh dhe të hulumtosh libra,se leximi i tyre ta dëbon mërzinë:Libri është një shok që kalon kohën dhe nuk të lëndon,është dashamiri yt që s’të shtyn të bësh keq,e as të bën kryeneç,dëshiron të rrijë me ty gjithmonë e s’të mërzit.Preferon të jetë nxënësi yt e s’të lëshon. Është fqiu yt që nëse i vonohesh nuk habitet; e ke si një shok që nuk përpiqet të të nxjerr brendësinë nëpërmjet lavdërimeve të zbrazura,e as nuk të trathton. Libri nuk të përgënjeshtron, dhe me gënjeshtra nuk të dredhon.

      Libri është ai që kur shikon fletët e tija ta shton kënaqësinë,ta mpreh mendjen,të bën të thjeshtë në të folur,të bën bujar, ta pasuron stilin gjuhësor, ta zgjeron shpirtin dhe mbush gjoksin tënd me dije e njohuri,të dhuron madhërim ndër njerëz.Prej tij mësove brenda një muaji atë që s’do ta kishe mësuar prej gojave të burrave brenda një kohe të gjatë.Libri s’të kërkon në fund rezultat,e as të thotë se e ke lodhur,as pret prej teje fitim të hollash, as nuk të urren,e as nuk të krahason me të pasurit.

      Libri është ai i cili të jep natën atë që ta dha ditën,të jep rrigës atë që ta jep kur je në shtëpi, s’këkon falje që të flejë,është si një dijetar që nëse ndahesh prej tij,ai nuk të tradhton,e nëse e ndërpret leximin nuk ta merr dobinë që ta dha gjatë atij,e nëse ikën prej tij nuk bën sikur s’të njeh. Gjithmonë qëndron i përlur ndaj teje,e nëse lëviz era armikut tënd,nuk shndërrohet në kundërshtar.

      Kur me të të jesh i lidhur në të gjitha çastet nuk ke nevojë për dikënd tjetër,e nëse librin e ke ndër duar s’do të kesh dëm nga egërsia e vetmisë dhe të shoqërisë së keq.Libri të mbron të mos kthesh në çështje që s’të interesojnë e as nuk janë për ty,të mbron nga fjalët e këqija,kuptimet e prishura, moralet e ndyra dhe injoranca e sharë.

      Dije se më e preferushmja që të kalon kohën,dhe orët e vonshme të natës është Libri,që po e more në dorë dhe lexove s’të lë asnjë gjurmë të keqe.Nëse përfitove prej tij diçka,as nuk të pakëson mbrojtjen e moralit,as nuk të pengon në përmirësimin e fesë.Ai as nuk të shkakton humbje në pasuri,e as i fshin begeatitë që ke.Përkundrazi,të ndreq e s’të prish, kurse të qëndrurit pa punë ditë dhe të ecurit rrugicave natën të prishin e s’të ndreqin!

      Disa dobi nga libri:

      - Largimi i mërzisë dhe kotësisë
      - Largimi nga njerëzit e padobishëm
      - Zgjidhja e gjuhës dhe përfitimi në aspektin gjuhësor
      - Zhvillimi i trurit dhe të menduarit
      - Shtimi i njohurive dhe dobia nga ato
      - Përfitimi nga biografitë e njerëzve të sukseshëm dhe të urtë gjatë historisë
      - Qetësimi shpirtëror dhe shtimi i vetëbesimit
      - Përforcimi i imanit,sidomos gjatë leximit të librave me tëmatikë islame,etj.

      Mos u trishto kur e di se me të mirën që bëre përfitove gjuhë që gjithmonë të lëvdojnë

      Duarngritur qëndrojnë për ty,lutje të ngrohta nga zemra me vrull u dalin,gojëhapur ditët iu kalojnë duke të lëvduar për të mirat që u ofrove,kur ty të urojnë dhe lëvdohesh të ringjallin jetën,lëvdimi është si një fëmijë i përhershëm që nuk vdes kurrë.

      Lexo ca vargje që ia thurën poetët njeriut fisnik:

      Sikur s’ju lejohet të thoni ndonjëherë jo
      Çdo herë të nevojshmit i jep,i thua: ç’dëshiron kërkon!

      Në dimrin e ftohtë,ti mbetesh si diell
      E në verën e nxehtë,qëndro hije nën qiell.

      Un nuk mund ta di,kur jep pasuri
      A të pakësohet begatia,a të shtohet pa kufi.

      Mbete shembull bamirësie,ndër tërë këtë njerëzi
      Përkujtohesh nga çdonjëri,dhe aspak s’kanë mërzi.

      Me fytyrën tënde ndriçohemi,kur duam të ecim
      Ballëlartë në netët e errëta,kalojmë e nuk ngecim.

      Fjalët e mira kur na bien n’vesh për ty i dëgjojmë
      Përsëriten prej çdo grupi,dhe fort mirë t’bekojmë

      Për ne o dorëdhënë,çdo gjë sakrifikon
      Lusim Fuqiplotin,Xhennetin ta cakton.
    • Thënje dhe shembuj nga përvojat e popujve

      Nëse të grumbullohen problemet e punët të radhiten njëra pas tjetrës mos u merakos.
      Robert Louis Stevenson shkruan: “Çdo njeri ka mundësin ta kryejë punën e tij për një ditë,sado e rënd që të jetë,dhe secili ka mundësi të jetoj i lumtur deri sa të perëndojë dielli,ky është kuptimi i fjalës jetë.”

      Një mendimtar tjetër thotë: “Jeta jote është vetëm një ditë,sepse e djeshmja iku dhe e nesërmja akoma s’ka ardhur”.

      Stepfen Leacock shkruan: “Foshnja thotë;kur të bëhem si fëmijë.Fëmija thotë;kur të bëhem i rritur,e kur të rritem martohem.Mirëpo ç’ka pas martesës? Ç’ka pas të gjitha këtyre periudhave? Atëherë ndryshon të menduarit përreth dhe thotë: Kur do bëhem plak që të marr pensionin.Shikon pas vetes jetën që mbaroi dhe nuk sheh asgjë,pos erë të frekët me zë të butë që thotë: E humbe jetën tënde që për të u linde dhe të gjitha minutat e saj.Ne mësojmë,kështu,pas kalimit të kohëse dhe kur bëhet shumë vonë,se jeta jonë jetohet çdo minutë e çdo orë të ditëve tona.”

      Njëri nga të parët tanë thoshte:”Keni kujdes nga fjala ‘do të’ sepse nga kjo fjalë ka bllokuar shumë mirësi dhe ka vonuar shumë përmirësime.”

      Filozofi france,Montaigne,thotë:”Jeta ime ishte e mbushur me fatkeqësi dhe kurrë nuk më mishiruan.”
      Unë them:Këta ishin ata që s’e kuptuan qëllimin e krijimit të tyre në këtë botë,edhe pse ishin të mprehtë e kishi n njohuri të thella.Ata nuk u udhëzuan me këtë mençuri që patë në udhëzimin e Krijuesit (Allahut) me të cilin dërgoi të Dërguarin e Tij..

      “....Ai të cilit Allahu s’i jep dritë,nuk ka për të pasur dritë” (El-Nur,40)

      “Ne e udhëzuam atë në rrugë të drejtë, e ai do të jetë: mirënjohës ose përbuzës.”(Insan,3)

      Një poet i madh italian ka thënë: “Mendo mirë për këtë ditë se ajo s’lind përsëri.”

      Por më bukur dhe më plotë se kjo thënie është hadithi: “Fale namazin sikur të jetë lamtumirës për ty.”

      Ai që i vë këto thënie në zemrën dhe gjuhën e vet sikur të mos jetonte më pas ditës së sotme, ripërtërin pendimin,përmirëson veprat dhe përpiqet që me sa më tepër kujdes ta kryejë adhurimin ndaj Zotit të vet dhe të pasojë rrugën e profetit të Tij.


      Mos u merakos,pyetja vetes këto pyetje për të djeshmen dhe për të nesërmen tënde

      Mbylli dyert e hekurta të së djeshmes dhe të ardhmes dhe jetoi minutat e të sotmes:

      1.Ç’kam vendosur të bëj?A më mirë ta vonoj jetën time të tashme për shkak të shqetësimeve të ardhshme,apo për shkak të kopshteve magjike atje përtej urës?

      2.A ta shndërroj këtë ditë të ëmbël në helm të idhët duke hapur fletat e ngjarjeve që kaluan dhe u Humbën?

      3. A është e logjikshme të zgjohem në mëngjesin e hershëm,e pastaj të vë duart në faqe,e ta bllokoj vetveten nga puna që më pret?Të ngurroj nga dobia e 24 orëve të sotme?

      4.A kam dobi pej jetës nëse nuk i jetoj minutat e ditës sime?

      5.Kur do të filloj t’ia parashtroj vetes këto pyetje që të më rregullohet mënyra e jetës? Javën e ardhshme,... të nesërmen,apo sot?

      Mos u pikëllo,nëse të preku thellë ngjarja që të ra,por pyet veten

      1.Ç’është më e keqja që do të kishte mundur të më ndodhë?

      2.Përgatite veten për pranimin dhe bartjen e saj.

      3.Pastaj me një qetësi shpirtërore përmirësoje atë paramendim.
    • Mos u trishto,se trishtimi të dobëson fuqinë dhe ta shkatërron trupin

      Dr.Alexis Carrel,fitues i Çmimit Nobel në mjekësi,thotë: “Biznismenët që nuk dinë si t’i përballojnë shqetësimet,vdesin herët.”

      Çdo gjë është në caktimin e Allahut dhe në caktimin e Tij s’guxon të ndërhyjë askush,por ndoshta kuptimi i thënies së lartëshënuar është se shqetësimi i tepërt shkakton humbje të përditshme dhe e shkatërron përfundimisht njeriun.

      Gjithashtu,pikëllimi i tepërt sjell ulçer në stomak.

      Dr.Josepf F.Mantagno,njëkohësisht edhe autor i librit Problemi i Nervozizmit thekson:“Njeriut nuk i shkakton ulçer ngrënia e ushqimeve,por ajo që e ha atë.”

      Poeti i madhë arab thotë:
      Streset e shkatërrojnë trupin dhe e hollojnë nga pak
      Të riut ia zbardhin flokët dhe e shëndërrojnë në plak.

      Dëmet e tjera që shkakton depresioni

      Në librin e dr.Edward Bodowskit me titull “Lëreni Shqetësimin dhe Kapuni me të Mirat” gjenden edhe këta kapituj:
      1-Çfarë i bën zemrës mërzia.
      2- Shqetësimi rrit trysninë e gjakut.
      3-Shqetësimi shkakton sëmundje të reumatizmit.
      4-Zvogëlon shqetësimin,nëse dëshiron ta mëshirosh lukthin.
      5-Si bëhet shqetësimi shkaktar i ftohjes.
      6- Shqetësimi dhe gjëndra tiroide.
      7- Diabetikët dhe shqetësimi.

      Vërtet,fjalë më e dobishme ndër të gjitha këto thënie,që do të vlente si vulë,është fjala e Allahut xh.sh: “...që ua falin (të keqen) njerëzve,..”(Ali Imran,134)

      Filosofi francez Montaigne,thotë: “Dua t’i shëroj problemet tuaja me duart e mia e jo me mëlçinë time e as me mushkëritë e mia.”

      Çfarë mund të bëjë depresioni dhe hidhërimi

      Dr.Rusell Cecil nga Instituti i Mjekësisë në Universitetin e Cornell-it ka vendosur katër të shtrira për artritisin:
      1 – Mosmarrëveshjet bashkëshortore
      2 – Vështirësitë financiare dhe shqetësimi
      3 – Vetmia dhe shqetësimi
      4 – Mëria dhe mllefi.
      Dr.William Mark Gaungli,duke ligjëruar para Federatës Amerikane të Dentistëve,tha: “Ndjenjat jo të gëzueshme si shqetësimi dhe frika,mund të ndikojnë shpërndarjen e kalciumit në trup dhe si rrjedhojë preishjen e dhëmbëve.”

      Kryej punën tënde në qetësi

      Dale Carnegie thotë: “Afrikanët dhe amerikanët të cilët jetojnë në jug dhe kinezët janë popujt e vetëm që rrallëherë i godet sëmundja e zemrës që shkaktohet nga shqetësimet,ngase ata i kryejnë punët me qetësi të made dhe pa fije nervozizmi e zemërimi.”

      Gjthashtu thekson: “ Numri i të vdekurve në Amerikë rritet më shumë te ata që bëjnë vetëvrasje se te ata që vdesin me sëmundje të tjera.”

      Ki mendim të mirë ndaj Zotit tënd

      William James thotë: “Me të vërtetë Zoti është falës dhe i fal mëkatet dhe gabimet tona,por nuk e bën këtë edhe sistemi ynë nervor.”

      Ibni el-Ueziri në librin e tij el-Avsim ue’l-Kavasim shënoi këtë thënie:”Me të vërtetë shpresa në mëshirën e Allahut ia çel robit dyert e largpamësisë dhe eforcon në adhurimin ndaj Tij; e bën njeriun më aktiv në adhurimin e natës dhe e entuziazmon në punë të mira.”

      Kjo është më se e vërtetë,pasi shumica e shpirtërave nuk qetësohen veçse me përmendjen e Allahut,përmendjen e fjalës së gjerë të Tij,pranimin e pendimit të robit tek Ai dhe përmendjen e butësisë së Tij.Pra,kur ia përkujton këto cilësi të Allahut xh.sh.,robit që është i shqetësuar shpirtërisht,ai përpiqet të bëhet më i afërt te Krijuesi i vet dhe t’i vazhdojë punët e mira.
    • Kur ju bredhin mendimet

      Thomas Edison thotë: “Nuk ekziston mjet që njeriu të ikë nga mendimet e tij.”
      Kjo fjalë është vërtetuar edhe me praktikë.Ndodh që njeriu të lexojë,apo të shkruajë por ai patjetër mendon.Ajo që edukon mendjen dhe e lë të stabilizuar është serioziteti në punë,që të jep fryte të dobishme.E sa për popullin përtac që ia ka ënda zbrazëtirën,ata janë njeeëz që e mbushin kohën e lirë me përhapje gënjeshtrash dhe ngritje kurthesh,pasi kështu e kanë shijen!

      Përqafoji kritikat konstruktive

      Andre Moro thotë: “Çdo gjë që harmonizohet me dëshirat tona personale duket e vërtetë,e çdo gjë që është jashtë tyre ngacmon zemërimin tonë.”


      Gjithashtu janë këshillat dhe kritikat.Në shumicën e rasteve ne jemi ata që e duam lavdërimin dhe duam të na lëvdojnë,edhe nëse është e kotë; e urrejmë kritikën dhe qortimin edhe nëse është i vërtetë. Pa dyshim se ky është turp i madh e gabim i rrezikshëm.

      “E kur thirren që ndërmjet tyre të gjykojë All-llahu dhe i dërguari i Tij, një grup prej tyre nuk i përgjigjen asaj. Po nëse është që e drejta u takon atyre (në atë gjykim), ata i shkojnë atij të bindur e me respekt.” (Nur,48-49)

      William James thotë: “Kur të vendosësh të bësh diçka brenda ditës,keyeje po atë ditë,sepse vendosmëria të largon nga koka mendimet dhe mërzitë që ndodh t’ju sundojnë.deri në rezultatin e zgjedhjes së problemit,që do të thotë se nëse je i bindur në atë vendim dhe nuk luhatesh dot, vazhdon dhe ecën përpara.Mos u ndal me hamendje,apo të shqetësohesh e t’i kthesh hapat e tua mbas,e as mos e humb veten me dyshimet që të lindin,e as mos vazhdo të shikosh se ç’lë pas shinës tënde.”

      Një poet thotë:
      Nëse ke ide për diçka,qëndro i vendosur
      Se mendimi të prishet,kur rri i merakosur.
      Trimëria në marrjen e vendimit të zgjon nga çoroditja e shqetësimit.

      “.....E kur çështja të jetë vendosur, do të ishte mirë për ata të jenë besnikë ndaj All-llahut.”
      ( Muhammed,21)


      Mos jeto në fantazira – puno,përpiqu dhe largoje pasivitetin

      Dr Richard Cabot,profesor i mjekësisë në univerzitetin e Harvard-it në librin e tij të titulluar “Me çfarë jeton Njeriu”,thekson:”Unë si mjek,ju këshilloj me punë si ilaçi më i sukseshëm për të sëmurët që ankohen nga krizat nervore,si rezultat i dyshimeve,luhatjeve dhe frikës.Pra,puna është për ne ajo që nga dhuron trimërinë,na bën të bazohemi në vetvete.Kjo e ka bërë Emersonin më madhështor.”

      “E kur të kryhet namazi, atëherë shpërndahuni në tokë dhe kërkoni begatitë e All-llahut, por edhe përmendeni shpeshherë All-llahun, ashtu që të gjeni shpëtim.”(Xhuma,10)

      George Bernard Shaw thotë:”Ndoshta sekreti i depresionit qëndron në atë kur fillon të mendosh rreth asaj se a je i lumtur apo jo.Mos u intereso për një mendim të tillë,por qëndro i angaszhuar në punë,ngase atëherë fillon gjaku të qarkullojë dhe truri të mendojë.Qëndro i lidhur me punë,ngase kjo është ilaçi më i mirë që ekziston mbi sipërfaqen e tokës.”

      “Dhe thuaj: “Veproni, All-llahu do ta shohë veprën tuaj, edhe i dërguari i Tij e besimtarët,...” (Tevbe,105)

      Romansieri britanik Benjamin Disraili thotë:”Jeta është shumë e shkurtë që të jetë e parëndësishme.”

      “Ai thotë: “E sa vjet keni kaluar në tokë?” Ata thonë: “Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë të ditës, pyeti ata që dinë numërimin!” Ai thotë: “Mirë e keni, sikur ta dishit, njëmend pak keni qëndruar!” (Muminun,112-113-114)
    • Shpeshherë lajmi i përhapur nuk besohet

      Gjeneral Geoge Crooke,njëri ndër luftëtarët më të mëdhenj të Indisë në Historinë Amerikane, në faqen 77 të ditarit të tij deklaron: “Vërtetë gati çdo shqetësim dhe mërzi tek Indianët rrjedh nga imagjinata e tyre,e jo nga ngjarjet e vërteta.”

      Allahu (xh.sh) thotë: “...e çdo zë e mendojnë se është kundër tyre.....”(Munafikun,4)

      “Edhe sikur të dilnin me ju, ata nuk do t'ju shtonin tjetër pos ngatërresës dhe shumë shpejtë do ta përçanin mesin tuaj,...”(Tevbe,47)

      Profesori i shquar Hawks i unversitetit Columbia thekson: “Çdo sëmundjeje që është nën diell ose i gjendet shërimi ose s’i gjendet kurrë.Nëse ka shëri,atëherë përpiqu ta gjesh,e nëse nuk ekziston ilaçi atëherë mos u intereso për të.”
      Mbi këtë thënie kemi hadithin e Pejgamberit s.a.v.s., që thotë: “Nuk zbriti Allahu xh.sh.,asnjë sëmundje,pa zbritur ilaçin (shërimin) e saj.E diti kush e diti,nuk diti kush nuk diti.”

      Butësia jua mënjanon konfortimet

      Një mësues japonez iu drejtua nxënësve të tij: “Butësia është një lloj si shellga (e cila është shumë elastike dhe e lakueshme) dhe hakmarrja është një lloj si një dru i cili është shumë i ashpër dhe i fortë (që era shpejt ia këput trungun)”

      Besimtari është një lloj sikur bima jeshile (e re),të cilën era e lëkund herë djathtas e herë majtas” (hadith)

      Njeriu i urtë dhe i mënçur është sikurse uji,i cili asnjëherë nuk ndeshet me shkëmbijtë gjigantë të maleve,po iu sillet,përplaset dhe i rrjedh në të djathë,në të majtë,mbi apo nën të”

      E kaluara nuk kthehet

      “Ashtu që të mos dëshpëroheni tepër për atë që ju ka kaluar,..”(Hadid,23)

      Doktor Paul Brandon-i e hodhi përtokë gotën me qumësht që kishte mbushur,ajo u thye e qumështi u derdh,pastaj bërtiti duke thënë: mos vajto mbi qumshtin e derdhur tani.
      Kurse thënia popullore është:”Ajo që nuk të është caktuar vështrië se mund të arrihet.”

      Kërko lumturinë në vetveten tënde dhe brenda teje,e jo rreth teje dhe jashtë teje

      Poeti i shquar anglez Milton thotë: “Mendja jote në vendin e vet dhe në vetvete mund ta bëjë parajsën ferr,e ferrin parajsë!”

      Poeti i madh arab,el-Mutenebiu,thotë:
      I mençuri e bën të nxirë jetën e tij,duke jetuar në begati
      E injorantit vështirësitë s’i duken gjë,jetën kalon plot harmoni.

      Pra jeta s’meriton pikëllimin

      Napoleoni në thonte Sainta Helena: “Nuk di të numëroj gjashtë ditë gëzimi e lumturie në jetën time.”

      Hishman ibn Abdul-Melik,halife i shtetit islam,thonte: “Numërova ditët e lumturisë sime,e nuk gjeta më tepër se trembëdhjet ditë.”

      Ndërsa Abdul-Meliku,tonte: “Sa mirë do të ishte,sikur të mos kisha qenë halif.”

      Një ditë Ibn es- Semmaku(ligjëruesi i njohur i asaj kohe) hyri te Harun er-Reshidi.E mori etja Harun er-Reshidin dhe kërkoi ujë.I tha Ibn es-Semmaku: “Sikur të të ndalohet kjo pirje uji,o prijësi i besimtarëve,çfarë do të kishit bërë? A do ta kishe ndërruar gjysmën e pasurisë me këtë gotë uji? Tha: ‘Po.’ Pasi e piu ujin i tha: “PO sikur të të ndalohet nxerrja e kësaj pikë uji që e pive,a do e ki9she dhënë edhe gjysmën tjetër të pasurisë,për ta nxjerrë atë? Tha:’Po.’ Ibn es-Semmaku i tha:’Pra,nuk ka dobi,prej një pasurie e cila s’vlen as sa një gotë uji.”

      Poeti dhe filosofi islam Muhammed Ikbal,thotë:

      Nëse besimi humbet nuk ka siguri
      As nuk ka jetë,për atë që fenë s’e përtërin.
      E kush pajtohet të jetojë pa Fe
      Ka bërë për vëlla asgjësimin.

      Emersoni në fund të esesë së tij “!Mbështetja në vetveten” ka konkluduar:”Mos beso se triumfi politik,ngritja e pagave,shërimi nga sëmundja dhe kthimi i ditëve të lumtura do të hapin para teje horizonte,sepse asgjë nuk të sjell qetësinë përveç vetvetes tënde.”

      Allahu në Kur’anini Fisnik thotë: “O ti shpirt i bindur plotësisht! Kthehu te Zoti yt i vetëkënaqur e i pranuar!” (Fexhr,27-28 )

      Filosofi francez Montaigne gjithmonë në jetën e tij thoshte këtë fjalë: “Nuk preket njeriu me atë që ndodh,ashtu siç preket dhe ndjehet nga mendimet e tij rreth asaj që ndodhë.”

      Kurse nga gjurmët e shokëve të të Dërguatit kemi këtë lutje: “Zoti ynë,më bëj t’i pajtohem caktimit Tënd.që të di dhe të bindem se ajo që më ka goditur,s’ka mundur të mos m[ godasë,e as ajo që s’më ka goditur nuk ka mundur të më godasë.”

      Ndalu një çast...

      Mos u brengos,sespe brengosjet të shqetësojnë edhe më shumë rreth të kaluarës,të frikësojnë mbi të ardhmen,si dhe ta harxhojnë ditën pa aktivitet e punë.

      Mos u brengos,se mërzia ia ndal zemrës të rrahurat dhe e bën të punojnë me dhimbje.Brengat ta mrolin ta nxijnë fytyrën dhe,ta shuajnë shpirtin dhe t’i humbin shpresat.

      Mos u pikëllo; se e gëzon armikun,shqetëson shokun e mikun,dhe ziliqarin e dëfren.

      Dëshpërimi nuk ta rikthen atë që të shkoi dhe humbi,s’ta ringjall të vdekurin,e as nuk e ndryshon caktimin,por as s’e heq dobinë: Pastaj më e rrezikshmja është se dëshpërimi rrjedhën e ka nga i mallkuari,të rrënjos thellë shpresëhumbjen duke të paraqitur para syve varfërinë,të jap humbje të vërtetë e dështim të fortë.
    • Mos u habit nga të këqinjtë ndonëse janë të shumtë,por gabitu nga bëmirësit ndonëse janë pakicë

      Aristoteli ka thënë: “Me të vërtetë,njeriu shembullor është ai që gëzohet kur bën mirë,e turpërohet kur ia kthejnë të mirën,sepse ofrimi i mëshirës dhe butësisë të lartëson,kurse pranimi i mëshirës dhe butësisë është argument i dështimit.”

      Dora që rri lart [shtë më e mirë se dora që shtrihet poshtë(hadth).Dora që rri lartë është ajo që jep,e dora që rri poshtë është ajo që merr.

      Mos u trishto nëse fiton kafshatën,një grusht ujë dhe pëlhurën që të mbulon trupin

      Njëri nga marinarët kishte humbur në oqeanin e pafund dhe njëzet e një ditë qëndroi kështu i humbur,duke mos ditur veten fare se kah të merrte drejtimin.Kur shpëtoi nga kjo e njerëzit e pyetën se çfarë mësimi mori nga ky pësim i tmerrshëm,ai u tha:”Mësimi më i madh që nxora nga ky pësim është; nëse ke me vete ujin e pastër dhe ushqim të mjaftueshëm,gjithmonë rri i kënaqur dhe kurrë mos u bëj merak!”

      Jonathan Swift thotë: “Mjekët më të mirë në të gjithë botën janë: Dr.Dieta,dr.Qetësia dhe dr. Gëzimi. Pra,ushqimi i pakët me qetësi dhe gëzim është ilaçi më i dobishëm i gjithë kohërave”.

      Mos u mërzit se ndodh që fatkeqësia të jetë e dobishme dhe dëmi që ti e konsideron të tillë mund të jetë i mirseardhur.

      Dr.Samuel Johnson thotë:”Shprehia e të shikuarit në anën e mirë të gjërave është më e shtrenjtë se fitim i disa mijëra dollarëve në vit.”


      Njëri nga besimtarët e devotshëm i tha një harxhuesi:”Unë të shoh në dhunti të mëdha,prandaj kufizoji ato me falënderim.”

      Allahu xh.sh thotë:“Nëse falënderoni, do t'ua shtoj të mirat, e nëse përbuzni, s'ka dyshim, dënimi Im është i vështirë!”(Ibrahim,7)


      Mos u pikëllo,shiko veten dhe vlerësoje atë,ti nuk i ngjan askujtë

      Dr.James Gordon Gilkee thekson:”Problematika e dëshirës për të qenë vetvetja është e vjetër sa vetë historia e njerëzimit.Po ashtu problematika e mosdashjea së vetevetets është burim madhor i çekulibrit dhe shqetësimit personal.”

      Dikush tjetër tha:”Ti në krijimtarinë tënde je diçka tjetër,ty askush s’të përngjan,e as që i ngjan kujt tjetër,ngase Allahu bëri dallim mes krijesave dhe i bëri të ndryshëm nga njëri – tjetri”.

      ” Vërtet, veprimi juaj është i llojllojtë.” (Lejl,4)

      Angelo Battero ka shkruar trembëdhjetë libra dhe mijëra artikuj rreth edukimit fëminor.Ai thotë: “Askush nuk është i mjerë siç është ai i cili dëshiron të mos jetë si vetvetja,apo si trupi dhe mendimet e tij”.

      ” Ai e lëshon ujin (shiun)nga qielli e sipas madhësisë së tyre rrjedhin përrojet ,.....” (Rad,17 )

      Çdo person ka cilësitë,veçnatitë dhe talentet e veta,andaj askush mos të shkrihet në tjetrin.Ty të krijoi Allahu xh.sh.,me aftësi të caktuara,që t’i kryesh veprat e caktuara të përputhura me aftësitë që i posedon,dhe ashtu si thonë: “Lexo vetveten,që të dish çfarë të ofrosh (punosh).”
    • Emersoni në esenë e tij rreth “mbështetja në vetveten” thotë: “Do të vije koha kur njeriu do të arrijë në dituritë shkencore që të bindet dhe të besojë se xhelozia është injorancë, imitimi është vetvrasje, dhe se veten duhet ta konsiderojë ashtu siç është,sido që të jetë momenti e koha,ngase ky është caktimi i tij.Sado që kjo hapësirë është përplot me gjëra të mira e të dobishme,nuk do të mund të arrijë te kokra e drithit përveç pas mbjelljes dhe kujdesit të tokës pjellore.Pra,fuqia e brendshme që gjendet në brendësin e tij është e re në natyrë,saqç askush nuk e di këtë fuqi të re,mandje edhe njeriu që e posedon në vetvete derisa ta provojë.”

      Dhe thuaj: “Veproni, All-llahu do ta shohë veprën tuaj, edhe i dërguari i Tij e besimtarët,..” (Teveb,105)

      Të ndalemi pak...........

      Këto ajete Kur’anore që vijojnë të forcojnë dhe ta mbushin zemrën me Iman,ashtu që të kesh mendim më të mirë ndaj Zotit tënd.

      Thuaj: “O robërit e Mi, të cilët e keni ngarkuar me shumë gabime veten tuaj, mos e humbni shpresën ndaj mëshirës së All-llahut, pse vërtetë All-llahu i falë të gjitha mëkatet, Ai është që shumë falë dhe është mëshirues!”(Zumer,53)

      “Edhe ata të cilët kur bëjnë ndonjë (mëkat) të shëmtuar ose i bëjnë zullum vetvetes, e përmendin All-llahun dhe kërkojnë falje për mëkatet e tyre - e kush i falë mëkatet përveç All-llahut? - dhe që duke ditur, nuk vazhdojnë në atë që kanë punuar (në të keqen).”(Ali Imran,135)

      “Kush bën ndonjë të keqe ose e ngarkon veten, pastaj kërkon falje te All-llahu, ai e gjen All-llahun falës dhe mëshirues.”(Nisa,110)

      E kur robët e Mi të pyesin ty për Mua, Unë jam afër, i përgjigjem lutjes kur lutësi më lutet, pra për të qenë ata drejt të udhëzuar, le të më përgjigjen ata Mua dhe le të më besojnë Mua.”(Bakare,186)

      “A është Ai që i përgjigjet nevojtarit (të mjerit) kur ai e thërret, duke ia larguar të keqen e juve ju bën mbizotërues të tokës. A ka zot tjetër pos All-llahut? Jo, por ju shumë pak përkujtoni.”(Neml,62 )

      “E atyre (shokëve të Pejgamberit) që dikush u tha: “Populli (idhujtarët) është tubuar t'ju sulmojë, pra kini frikë!” Ajo, vetëm ua shtoi edhe më shumë besimin e thanë: “Neve na mjafton që kemi All-llahu, Ai është mbrojtësi më i mirë!”-“ Dhe atë pa i gjetur kurrfarë e keqe fituan begati e mirësi të mëdha nga All-llahu dhe e arritën kënaqësinë e Tij, All-llahu është dhurues i madh.”(Ali Imran,173,174)

      “...., e çështjen time ia besoj All-llahut; vërtet, All-llahu mbikëqyr robërit!”-“ Dhe All-llahu e shpëtoi atë prej të këqijave që i kurdisën,...”(Fussilet.44,45)

      Ndodhë që nga e dëmshmja t’ju vijojë dobia

      William James thotë:”Disavatazhet na ndihmojnë deri në atë shkallë sa s’mund ta paramendojmë. Sikur Dostojevski dhe Tolstoi të mos kishin bërë jetë me dhimbje,s’do të kishin mundur t’i shkruajnë tregimet e tyre të dalluara.Pra,bonjakëria,verbëria,mërgimi dhe varfëria mund të jenë shkaqet për arritje dhe epërsi,për përparësi dhe kontribut.”

      Fëmijët dhe pasuria mund të jenë shkak i vuajtjve.

      “Prandaj, mos të mahnitë (mos e shih të mirë) pasuria e tyre e as fëmijët e tyre, All-llahu do vetëm t'i dënojë me to në jetën e kësaj bote....”.(Tevbe,55)
    • Shija e ëmbël e lirisë

      Er-Rashidi shkruan në librin e tij el-Mesar:”Kush posedon treqind e gjashtëdhjetë copa buke,një kuti me vaj dhe një mijë e gjashtëqind hurma,atë nuk mund ta robërojë askush.”
      Njëri nga të parët tanë thonte:”Kush posedon një copë bukë të thatë dhe ujë të mjaftushëm, ka shpëtuar nga robëria përveç të thatë dhe ujë të mjaftueshëm,ka shpëtuar nga robëria përveç asaj ndaj Zotit.

      Ata të cilët vrapojnë të gjejnë lumturinë në grumbullimin e paszrisë apo posteve të larta në shoqëri janë vetëm në humbje të vazhdueshme,ngaqë ata vetes i sjellin vetëm shqetësime dhe depresione.

      Mos ua var veshin llafazënëve

      Premtimet e rrejshme dhe parashikimet e njërëzëve të pandërgjegjshëm janë vetëm iluzione që i ngjajnë premtimet të shejtanit të mallkuar.

      Ty s’do të dëmtojnë sharjet dhe fyerjet

      Abrahm Lincoln,presidenti i 16-të i Amerikës,thonte:”Unë nuk i lexoj letrat në të cilat më shajnë dhe më fyejnë; zarfet e tilla as nuk i hap e lëre më t’iu përgjigjem,sepse po u mora me to nuk do t’i ofroja popullit tim asgjë.”

      Thuhet se Isai a.s ka thënë:”Duajini armiqtë e juaj” që do të thotë:Kërkoni nga armiqtë tuaj falje,e kështu do të jeni më të rehatshëm nga kritikat dhe sharjet që ju adresojnë,e që nuk ju shqetësojnë çdo ditë.

      Lexoje bukurinë e universit

      Ajo që zbut zemrën dhe qetëson shpirtin është leximi i bukurisë së universit.Krijuesi në këtë gjithësi ka paraqitur bukuri të larmishme e që ai që sheh me zemër qetësohet në këtë mjeshtëri krijimi.Universi është libri i hapur i Allahut.Ai thotë në Kur’an:” Ai që krijoi qiejt e tokën, që për ju lëshoi shi nga qielli, e Ne me të bëmë të lulëzojnë kopshte të bukura, që për ju ka qenë e pamundshme t’i bëni të mbijnë bimët në to; A mos ka ndonjë zot tjetër pos All-llahut? Jo, por ata janë popull që shtrembërojnë (të vërtetën).” (En-Neml,60 )

      “(Musai) Tha: “Zoti ynë është Ai që çdo sendi i dha formën e vet, pastaj e udhëzoi atë?” (Ta Ha,50 )

      “Thuaj: “Vështroni me vëmendje çka ka (nga argumentet) në qiej e në tokë.Po argumentet dhe qortimet nuk bëjnë dobi ndaj një populli që nuk beson.”(Junus,101 )

      Një poet thotë: “Në çdo gjë Ai ka shenjë.Kështu argumentohet se Ai është Një”

      Në Kur’anin fisnik thuhet:” A nuk i shikojnë devet se si janë krijuar?”(El-Gashije,17 )

      Shkencëtari i madh Albert Einstein thotë: “Kush vëren me vëmendje universin,e di se Krijuesi Absolut është I Urtë në krijimin e Tij dhe Ai nuk luan me zar.”

      “Ai që përsosi krijimin e çdo sendi, e krijimin e njeriut e filloi nga balta.” (Es-Sexhdeh,7 )
      D.m.th.,se Krijuesi,Allahu Fuqiplotë,në çdo imtësi ka vendosur urti dhe maturi.Ai e ka krijuar gjithçka në mënyrë të përsosur pa lëshime,e në këtë vërtetë ka argument që vërteton Njëshmërinë dhe Hyjninë e Tij.I Lartësuar qoftë Ai.

      Shihni se ç’duhet në Kur’an:” As dielli nuk mund ta arrijë hënën, e as nata paraditën po secili noton në një galaktikë.”(Jasin,40 )

      Koprracia nuk sjell dobi

      I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:”Askush nuk do të vdesë pa plotësuar rizkun dhe jetën e vet.”
      Pra,njeriu s’ka të frikohet e të mërzitet për këto dy çështje;rizkun dhe përiudhën e jetës në këtë botë.
      “....Tek Ai çdo send është me masë të caktuar.” (Err-Rr'ad,8 )

      “….., e urdhri i All-llahut është vendim i kryer.”( El-Ahzab,38 )

      Krizat janë larëse mëkatesh

      Profeti s.a.v.s., thonte: “Kur besimtarin e godet ndonjë shqetësim,mërzi,vuajtje, sëmundje, madje edhe kur shpohet nga ferra,atij perms këtyre Allahu iafal mëkatet e bëra.”

      Ejani në Namaz

      Në Kur’anin fisnik thuhet:” O ju që keni besuar, kërkoni ndihmë me durim e me të falur, se vërtet All-llahu është me durimtarët.” (El-Bakare,153 )

      Muhammedi s.a.v.s., kur ishte në gjendje të shqetësuar,i thoshte muezinit të tij, “O Bilal, na jep qetësi me të”- d.m.th.,na qetëso zemrat tona me namaz.Po ashtu,si thonte: “Paqja e qetësia ime gjendet në namaz.”

      Pra,kur të ngushtohen rrugëdaljet dhe të rrethon errësira e mërzisë apo kur të lënë shokët dhe mbetesh i trishtuar,atëherë kërkon ndihmë.Kështu vepronte Profetit s.a.v.s., në të gjitha situata e vështira që gjendej.Ai në luftën e madhe të Bedrit para së gjithash kërkoi qetësinë dhe përqëndrimin në namaz.

      Ibn Asakiri dhe Ibn el-Kajjimi rrëfejnë se njëherë në rrugët e Shamit një njeri të mirë dhe të devotshëm e kishte zënë një kusar dhe kishte vendosur ta vriste.Njeriu i mirë kërkoi nga krimineli t’ia mundësonte të falte dy reqate namaz.

      Kur u ngrit pët tu falur, në fillim këtë ajet kuranore:“A është Ai që i përgjigjet nevojtarit (të mjerit) kur ai e thërret, duke ia larguar të keqen e juve ju bën mbizotërues të tokës. A ka zot tjetër pos All-llahut? Jo, por ju shumë pak përkujtoni.” (En-Neml,62 )

      Këtë e përsëriti tri herë.Në këtë moment erdhi një melek nga qielli dhe e vrau kriminelin duke thënë:“Unë jam i dërguari i Atij që i përgjigjet nvojtarit (të mjerit) kur ai e thërret.“

      Po ashtu mërzia dhe shqetësimi largohet me salavatet e përcjellura Profetit a.s.Në Librin e Allahut thuhet:“Eshtë e vërtetë se All-llahu dhe engjëjt e Tij me madhërim e mëshirojnë Profetin. O ju që keni besuar, madhërojeni pra atë (duke rënë salavatë) dhe përshëndeteni me selam.”( Ahzab,56 )

      Profeti s.a.v.s.,thotë: ”Kush më përcjell mua një salavat (përshëndetje me mëshirim), Allahu do t’i përcjell atij dhjetë.”- “Shtoni salavatet ndaj meje natën dhe ditën e premte, sepse salavati i juaj më ekspozohet mua.”I thanë: Si të ekspozohen salavatet tona kur do të jesh me trup i shkatërruar? U përgjegj:”Allahu ia ka ndaluar tokës që të tresë trupat e profetëve.”
    • Shenja në rrugën e kërkimtarit

      Nëse njeriu kërkon të dijë a është duke u ngjitur drejt suksesit,ka shenja të veçanta që mund ta ndihmojnë atë për të caktuar progresin e tij.

      1. Sa më i ditur që të bëhesh,aq më përulur e i mëshirshëm tregohesh me të tjrët.Mendo për një perlë të çmuar; sa më e rëndë dhe e shtrenjtë të jetë,aq më thellë ndodhet ajo në oqean.I urti e di që ndonëse dija është dhunti,Allahu e sprovon personin të cilit ia jep atë.Kur është mirënjohës për dhuntinë e dijes,ai do të ngjitet në shkallë të larta. “....All-llahu i lartëson ata që besuan prej jush, i lartëson në shkallë të lartë ata të cilëve u është dhënë dituri.....”(Muxhadele,11)

      2. Sa shumë vepra të mira të kryesh,aq më i kujdeshëm dhe i ruajtur bëhesh,në kuptim që nuk ndjesh i siguruar ndaj gabimit,si p.sh.,rrëshqitja e gjuhës dhe ndryshimi i zemrës.Atëherë je në gjendje vetë-kontrolli dhe vetë-kujdesi.Kjo i ngjan zogut të vëmendshëm; saherë ulet mbi një pemë,ai menjëherë fluturon te një tjetër,i frikësuar nga gjahtari dhe plumbi i tij.

      3. Sa më tepër plakesh,aq më pak lakmiqar bëhesh ndaj kësaj bote,sepse e di mirë se koha së shpejti do të të mbarojë.

      4. Sa më i pasur të bëhesh,aq më më bujar duhet të jesh me njerëzit.Muslimani i pasur duhet ta kuptojë se pasuria e tij është një amanet që i është dhënë,dhe se Allahu po e sprovonë me të.

      5. Sa më pozitë të lartë të kesh në shoqëri,aq më i afërt duhet t’u jesh njerëzve të thjeshtë,duke treguar modesti dhe duke ua plotësuar nevojat.

      Shenjat që tregojnë turp dhe mjerim janë:

      1. Sa më tepër dije të arrish,aq më i ngutur dhe arrogant bëhesh.Dija e këtij personi nuk është e dobishme.Zemrat etij është e zbrazët dhe shoqërimi me të është i vështirë.

      2. Sa më tepër vepra kryen,aq më krenar për vete dhe përbuzës për të tjerët bëhesh.S’ia jep priviligjin e dyshimit askujt përvqç vetes.Kështu,gjykon se je i vetmi që do të arrish shpëtim ndërsa të tjerët janë të dënuar me humbje (dalalet).

      3. Sa m[ë tepër plakesh,aq më koprac bëhesh.Grumbullon,por nuk ndan.Fatëkeqësitë dhe hallet e të tjerëve nuk të prekin aspak për t’u bërë bamirës ndaj tyre.

      4. Sa më i pasur bëhesh,aq më kursyes tregosh.

      5. Sa më e lartë pozita jote në shoqëri,aq më i lartë niveli i arrogancës dhe ngutjes. Profeti s.a.v.s. ka thënë: “Arrogantët do të mblidhen (ngjallen) në Ditën e Gjykimit si milingona. Njerëzit do t’i shtypin ata me këmbë.

      Në të gjitha pikat e mësipërme,përmendëm disa nga mirësit e Allahut,me të cilat Ai i sprovon robërit e Tij; disa prej tyre e kalojnë sprovën,kurse të tjerë dështojnë.