Drita ne mes erresires (poezi per vogelushen A.Reka)

    Diese Seite verwendet Cookies. Durch die Nutzung unserer Seite erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Weitere Informationen

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Drita ne mes erresires (poezi per vogelushen A.Reka)



      Poezia e vogelushes AMSERA REKA

      Ishte koha e gjumit
      Në shtrat fluturova
      Babin dhe mamin
      I putha, I përqafova.

      N’përqafim t’nënës
      Mua m’zuri gjumi
      Trupin tim të ftohtë
      Ngrohtësia e saj e mundi.

      Drita në mes errësirës
      Orët e vona kaploj dhomën
      Mbi trupat tonë të ngrohtë
      Ranë ortekët e Borës.

      Kur I hapa sytë
      Nënën kisha afër trupit
      Ajo m’kishte përqafuar
      Dhe unë s’ja nxorra gjumin.

      Disa duar, u afruan afër meje
      E kapën trupin tim
      E larguan prej teje.

      Kur dola nga vrima
      Shumë njerëz më rrethuan
      Bërtita me zë të lartë:
      “Mamin e Babin afër I dua “

      Çdo gjë ishte e kotë
      Filloj m’pikoj loti
      Mamin e Babin
      I kishte marrë Zoti

      Ngrohtësia e Nënës
      Mua më mungon
      Përqafimi I saj
      Jetën ma shpëtoj

      Mami e Babi
      Ju don shumë Amsera
      I lutem Zotit:
      “ lulet e xhennetit e fundit ju qoftë dera “

      Shkruar nga: Nuhi Shala