Kuptimi i Dhikrit (mantra sufiste)

    Diese Seite verwendet Cookies. Durch die Nutzung unserer Seite erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Weitere Informationen

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Adab është me veshmbathje t'i përshtatet sufijve

      Kur betohet për pasimin e rrugës sufiste,nëse veshmbathja e tij dallon nga ajo që është e zakonshme tek sufijtë,siç është ajo e bujqëve,ushtarëve pao ndonjë zanati tjetër,dervishi mënyrën e tij të veshjes duhet ta ndryshojë dhe harmonizojë me atë që është karakteristike për sufijtë.(Pra, nëse dallon prej tyre,duhet të përshtatet.Natyra e punës ua imponon këtë,ushtarët kanë veshjen etyre,ndërsa policët të veten.Kështu sufijtë e kanë mënyrën e tyre të veshjes:" Loji me lloj", siç deklaron hazreti Mevlana.Sepse veshja flet shumë për ty.Kur takon një i cili din të lexojë mirë,veshja yte atij do t'i thotë shumë për ty.) Shejhlerët deklarojnë:"Muridi është i obliguar të ndërrojë tri gjëra,edhe atë;veshjen,shoqërinë (e cila e ka larguar nga Allahu) dhe frymëmarrjet" (që të marrë frymë ndryshe, të marrë frymë si dervish, dhe jo të dihatë), duke u kujdesur që asnjë frymëmarrje të veten të mos e shpenzojë për të qenë i padëgjueshëm, ndërsa në rivajetin tjetër në rendin e katërt përmendet edhe 'ndyshimi i çehres' (fizonomosë, pamjës së fytyrës), e kjo është që të ngyset ndaj çdo gjëje që e largon nga Zoti i tij,ashtu që njerëzit t'i ikin shoqërimit me te.sufijtë i kanë nxitur dervishët në atë që me fizionominë e tyre të gjasojnë me sufijtë, në mënxrë që ky përgjasim pastaj të kalojë në brendinë e tyre.Dijetarët kanë thënë:"Njerëzia kufizohet në atë që njeriu stoliset me karakter të atyre që i gjasojnë atij në kohën dhe vendin e tij.(Ta pranosh karakterin e tyre-kjo është e njerëzishme,të pranosh cilësitë e karakterit,etikës,moralit të atyre njerëzve të cilit ti,në një kohë, dëshiron t'i imitosh.)
      Nëse dikush nuk i përmbahet kësaj,ata do të konsideronin që ai ka dështuar në njerëzi,si shembull,kur kadiu do ta veshte veshjen e bujkut,apo të vente në kokë çallmen e bujkut.
      Një fjalë e urtë thotë:"Ha ç'të dëshiron shpirti(atë që është hallall),ndërsa vish ashtu si vishet lloji yt.


      Adab është të jesh vazhdimisht aktivë dhe të luftoshë kundër përtacisë


      Dervishi gjithnjë duhet të jetë aktiv,duke mos i lejuar vetes për asnjë moment të jetë përtac.Kështu,ai duhet të ruhet që nafilen të mos e falë ulur,nëse mund ta bëjë në këmbë, ose,duke qenë ulur,të shtrihet për të marrur diç.ndërsa mund të ngritet,apo nëse shejhu e dërgon në qytet për të blerë diç,e ai të pyesë:"Mos duhet edhe diç tjetër, që t'i kryejë përnjëherë të gjitha,e të mos shkoj disa herë",pos nëse kjo nuk është për shkak të përtacisë por nga frika që me dalje të shpeshtë në qytet do të bjerë në sprovë.(Nëse frikohet se do të sorollatet pa lidhje dhe që kjo t'i kalojë në hall.Do të thotë nijeti është me rëndësi.)

      Kush bën diç nga që u theksua,ai është i paaftë dhe i pa përshtatshëm për tarikat.Gjithashtu,në përtacinë e dervishit bën pjesë edhe ajo që kërkon mjet transporti (kafshë për kalërim, sot makinë, motoçiklet, biçikletë) kur shejhu e dërgon ta kryejë ndonjë punë ose të sjellë diç, nëse ai këtë mund ta kryejë këmbë apo ta sjellë me vete. Për te kjo vetëm që nuk mund duhet të jetë e rënd,porse duhet të ketë nder t'u shërbejë (bëjë hizmet) sufijve dhe ta durojë lodhjen për t'ua plotësuar kërkesat.

      Prandaj,kur shejhu e shikon që dervishi anon kah lehtësimet dhe rahatia,nuk duhet të lodhet me këtë,por duhet t'i thuhet që ta lerë dervishllëkun dhe të merret me ndonjë zanat ose detyrë,ngase secilit i lehtësohet ajo për çka është krijuar.(Një dervishi ,sa herë që i thuhet nga shejhu i tij diç ai duhet të përgjigjet pozitivishtë në kryerjen e asaj detyre.Nuk është vështirë ta kryshe atë .Askush nuk kërkon të kryesh ndonjë mrekulli.)
    • Adab është vendosmëria në pagjumësi,uri,izolim dhe dashuri ndaj shejhut

      Dervishi,edhe me trup edhe me vepër,duhet të jetë jashtë zakonisht i durueshëm dhe i vendosur në pagjumësi,uri(aghërim)dhe izolim nga njerëzit.Ibrahim ed-Dusuki ka deklaruar:"Rruga drej Allahut të Madhërishëm i mposhtë të fortit,copëton mushkëritë,dobëson trupin,shkakton pagjumësi,lëngon zemrën dhe shkrinë zemrat e zemrës.(Kalb dhe fuad. Fuad është zemra e zemrës.Kalb është krijuar nga fjala arabe"kalabe - jukalibu"- të rrotullohesh.Zemra është ajo që rrotullohet vazhdimisht.Fuad rrjedh nga fjala "fajda"- dobi,kur zemra fillon të eksploatojë atë që mund të ofrojë dobi.Thuhet: "Zemra sëmuret".A u kujtohet ilahia e cila thotë:"Nga ashku je sëmurë,ilaçi të duhet".Do të thotë,e ka kapluar ashku - kjo është sëmundje pozitive.Për të këtu bëhet fjalë.Vuan për dikën.është e sëmurë për diken.)
      Gjithashtu ka thënë:!Ajo në çka dervishi duhet të mbështete më së shumti është dashuria ndaj shejhut,përkushtimi ndaj tij,mosvënia e inatit me te dhe mos kundërshtimi i asaj që ai e donë dhe urdhëron.
      (Që qetë dhe pa kundërshtim ta pranojë atë që e dëshiron shejhu.Dotë thotë ta përjashtojë dëshirën e vet.Kur të mos ketë dëshirë të vetën,kur të mbete pa të,atëherë dëshira e shejhut do të rrymojë në te.)
      Nëse dashuria e tij ndaj shejhut dhe përkushtimi ndaj tij çdo ditë shtohen,do të ruhet nga ndarja(nga shejhu dhe shoqëria)dhe nga pamundësia e gëzimit të ndihmës,ngase disa pengesa,përpjetëza,lakesa dhe unaza dervishin mund ta ndajnë(nga tarikati dhe ata që janë në tarikat)dhe ai të bjerë në situatë që të mos mundet t'i ndihmohet dhe të mbulohet nga caku."(kthimet prapa,d.m.th..,shikimi pas:sikur të ishte!Përse s'e bëra këtë?I ka shpëtuar,nuk ka siguruar asgjë në jetë.në qitap shkruan,kur në hallkë kanë qenë,aty mësohet,ndërsa dervishit i bie ndër mend,i shkrepë idea:"Shiko,unë jam këtu,duarthatë,diç mësojmë",ky është arsimim,ndërkaq q[ ishte artar.Në atë moment hazreti Mevlana arin ia derdhi nga mëng para tij.Pastaj,rredhat unazore,d.m.th.
      Qarkullimi në vend,si kur maçoku kapet për bishti,ndërsa krejt kjo e ndërprenë mbështetjen,ndihmën dhe e fshehë muridin nga caku,nga dëshira e vërtetë.)
    • Adab është largimi nga ata që shpifin për sufijtë.

      Gjithashtu,një nga gjërat për çka dervishi duhet të kujdeset është të largohet nga ata që shpifin për sufijtë dhe atyre që janë në tarikat i përshkruajnë se janë mashtrues (pra,të ikësh nga ata që sulmojnë dervishët,e ata janë minkirë),dhe të cilët trillojnë për ta,ngase ai që merr guxim të flas kundër sufijve(duke gënjyer dhe trilluar gjithçka), atë Allahu e urren dhe zemërohet me te(Allahu,xh.sh..,Na ruajtë),ashtu që pas kësaj nuk mund të shpëtojë kurrë,edhe nëse bën ibadete sa të gjithë njerëzit(e zakonshëm)dhe të gjithë xhinët.

      (Pos ibadeti të pejgamberëve dhe njerëzve të shquar.Prandaj,nuk do ta shpëtojë as ibadeti thekalejna - i xhinëve dhe njerëzve,pos i pejgamberëve dhe njerëzve të shquar.Hadithi thotë:"Allahu,xh.sh.,më shumë e pëlqen xhezben e një mexhzubi se ibadetin e thekalejnit".Nuk mendohet këtu në pejgamberët dhe njerëzit e shquar,por në xhinët dhe njerëzit e zakonshëm.)

      Nëse të thuhet:"Si mund ta dinë që Allahu,xh.sh.,e donë një rob?,përgjigja është se në këtë e kuptojmë në bazë të asaj që ai e ka dashurinë ndaj Allahut të Madhërishëm dhe që Atij,Lavdiplotit,i afrohet me ita'at (bindje, dëgjueshmëri) dhe që kryen shumë nafile. (Këta janë argumente.nëse njeriu është i bindur dhe kryen shumë nafile,këto janë dëshmi të dashurisë.Kjo është në pajtim me ajetin:"Thuaj:Nëse e doni All-llahun,atëherë ejani pas meje që All-llahu të ju dojë,t'ju falë mëkatet tuaja."(3/31)

      Kur e shohim dikë duke bërë këtë,jemi të obliguar ta duam dhe na është ndaluar ta urrejmë,ndërsa nuk është jona t'i copëtojmë zemrën(duke shpupurishur në të)të kuptojmë nëse ai është ai në këtë muhlis apo murail(është i sinqertë,i pastër,apo këtë e bën për dikën ose diçka tjetër),ngase kjo është çështje e Allahut dhe jo jona.
    • Adab është ngritja e hershme,kryerja e sunetit dhe virdeve,mos mëkatim dhe mosdeklarimi i pohimeve për vete.

      Ibrahim ed-Desuki ka deklaruar:"një nga alametet e jovërtetësisë së pohimit të devishit se është krejtësisht i sinqertë në dashurinë ndaj Zotit është ajo që në mëngjes flenë,ngase e lëshon rastin që me pijen e dashurosë të furnizohet nga kupa e afërisë së Tij."

      Gjithashtu ka thënë:"Dervishi nuk mund të hyjë në afërinë e prezencës së Zotit të vet nëse nuk lë gjithçka pos Tij;edhe mekamet,edhe derexhet,edhe kerametet, edhe çdo gjë tjetër.(Që në ambicien,qëllimin e tij nuk ka cak as mekamet,as derexhet,as mundësinë e ndyshimit të ligjeve të natyrës,as kerametet.Nëse kjo e preokupon,atëherë ai nuk është dervish i sinqertë.Ai nuk kërkon asgjë nga kjo,por kërkon kënaqësinë e Allahut,xh.sh.)


      Gjithashtu ka thënë:"Dervishi që e pranonë fetvanë e Iblisit se Allahu i Madhërishëm nuk do ta dënojë për arsye se i lëshon sunnetet dhe virdet zë në thua në rrugën e tij,kthehet pas dhe nuk arrin qëllimin,ngase shejtani dervishit i udhëron që t'i qaset lehtësimeve të cilat Sheriati i lejon vetëm për arsye që kështu, gradualisht,të shpjerë në mashtrim dhe mëkat.Nëse dervishi vepron sipa këtyre lehtësimeve,ai më pas do ta nxitë edhe në kryerjen e asaj që Sheriati nuk e lejon(vesvese):'kjo ka qenë e caktuar për ty edhe para se ke qenë fare!'Duke iu afruar nga ana tjetër,do t'i pëshpëritë:'Ti tashti je një nga monoteistët e pastër, nga ata që shohin se askush tjetër as bën gjë pos Allahut të Madhërishëm',dhe kështu do të humbet siç janë humbur edhe të tjerët,ngase as pendohet as kërkon falje për mëkatet e veta."

      (tani shejtani do të fillojë t'i mbajë edhe derse,andaj edhe fatin do ta lidhë,duke deklaruar:"Ti je në teuhid,La fa'ile'ila-llah- nuk ka në aksion pos Allah,andaj ç'je ti fjator për këto harame?"fillon shejtani të mbajë edhe vaize e dialogje të tëra.Për shkak të vesveseve të tilla dervishi fiton bindjen se është i drejtë,andaj nuk pendohet,kështu që në pozitë më të mirë vie ai që gabon ndërsa është i vetëdishëm që gabon,ngase atëherë bën istigfar.)

      Gjithashtu ka thënë:"Dervishit i kushtëzohet që të hyjë ndër njerëzit që ruhen më së shumit nga mëkatet,të mund të qëndrojë pa gjumë dhe të bëjë ibadet,ngase sa më shumë të ketë në shërbim të Zotit të vet,kjo do t'ia shtojë më shumë afërinë dhe mirësinë".

      Gjithashtu ka thënë:"O dervish,ruaju mirë nga pohimi që e adhuron Allahun e Madhëruar në mënyrë të përsosuar e që pas kësaj të jesh i pabindur ndaj Tij,ngase nëse je i padëgjueshëm,gjuha e prezencës së Tij të latësuar mund të deklaroj:'Mjeri ti,si nuk ke turp nga Unë?Ç'u bë me pohimin tënd që sinqerisht dëshiron të arrish në afërsinë Time?Përse nuk i pastron rrobat tua,për të hyrë në shoqërinë Time?Sa shumë herë i ke përlyer këmbët tua më mëkate!Sa shumë flenë"Të dashurit e Mi i kanë pastruar këmbët,ndërsa ti pasha madhërinë dhe lartësinë Time,gënjeshtari duke shprhur pohime(për mirësinë e tij)!"gjithashtu ka thënë: "Allahu i madhërishëm do të polrmizoj me secilin dervish i cili në rrugë tonë(tarikat)arrinë famë(do të thotë,tarikatin e përdor pët të arritu famë),nëse tarikatit nuk ia jep të drejtën e tij (hak)dhe nëse luan me të."

      Ka thënë,gjithashtu,edhe:"Kush na tradhton,mos qoftë,e nëse nuk pranon mësimi nga fjalimi ynë,të mos afrohet me rendin tonë,duke mos u zënë për asgjë,ngase ne nga fëmijët tanë (nxënësit)e duam vetëm atë që është inteligjent dhe i stolisur me virtytet morale(që është i edukuar),në mënyrë që zemra e tij të jetë e përshtatshme që në të ta fshehim fshehtësinë tonë.Prandaj,o fëmijët e mi,nëse jeni të sinqertë në dervishllëk,mos e përlyeni këtë rrugë timen,mos luani me atë në çka jam vërtetuar unë,mos trilloni për vete sinqeritet dhe jeni të pastër (besnik)-do të jeni të shpëtuar.Ngase kur ne ua kemi plotësuar drejtën tonë ashtu që do të dëgjoni dhe pranoni porosinë,ndërsa unë nuk ju urdhërojë asgjë tjetër pos asaj që ju urdhëron Zoti dhe Pejgamberi juaj,s.a.v.s."

      Ka thënë gjithashtu:"Një nga treguesit e dervishit të sinqertë është ajo që ai kurrë nuk pohon:"Unë do ta bëj këtë apo atë ibadet të rëndësishëm dhe të madhë,ngase Allahu i Madhërishëm të gjitha ata që shprehin pohime të tilla i pengon dhe ua pamundëson kryerjen e një ibadeti të tillë,mandje edhe nëse deri atëherë janë të barabartë me thekalenjët(njerëzit dhe xhinët),lëshohen,mandje edhe nëse janë mubarek (të brekuar),bijnë."(Nuk ka ngritje koke.Menjëherë Allahu do të vejnë në sprova,sapo të fillosh me pohime të tilla.Mandje as mos qeshni kur dikush diç gabon.Mos u gëzohuni,mos u argëtoni - kjo do të vejë në sprovë.Porse kërkoni:"Allahu e ruajtë.Allhu e ndihmoftë!"Fshehunu! Kini kujdes!")

      Ka thënë edhe:"Nëse dervishi i sinqertë e lë anash rishqyrtimin e nefsit të vet,duke e akuzuar në atë rishqyrtim për dyfytyrësi dhe hipokrizi,do të dështojë me ata që kanë dështuar.E çka të thuhet pastaj për devishin e pasinqertë!?"

      (Nëse një dervish i sinqertë nuk e përfillë dialogun,polemizimin me nefsin e tij,rishqyrtimin e nefsit,i cili e bartë,ngase cilësia e nefsit është që vazhdimisht synon ta bartë në rijallëk - që t'i lajkëtojnë njerëzve,andaj vazhdimisht e pritë:"A është kjo për hir të riajllëkut?",e rishqyrton këtë,a është ndonjë amel,çkado qoftë, për hir të dikujt apo diçkahit pos për hir të Allahut xh.sh,,.dhe pastaj synon ta dërgojë në nifak,në demagogji.Nefsi e dëshiron rijallëkun- që të tjerët ta shohin,e dëshiron nifakun.Ai do të dështojë me të tlerët që kanë dështuar.Prandaj,asgjë prej kësaj nuk duhet të kalojë në nefs.Duhet ndalur rrugën dhe thënë."Jo! Mandje as nuk do të falem - nëse kjo është për hir të rijallëkut!")

      Gjithashtu ka thënë:"Një nga treguesit për dervishin e dervishit të sinqertë është ai që ky,për shkak të fortësisë së vendosmërisë së tij,nivelet në tarikat i arrin duke mos e hetuar këtë,ngase ëmbëlsia e Zoti të tij bën që ai të harrojë lodhjen e gjatë."(Kjo ashpërsi e vendimit do t'i sjellë aso fryte sa këto lartësi do t'i arrijë duke mos e hetuar fare.Nëse është i vendosur,vetëm për hir të Allahut.Ka nijet (qëllim),por edhe azm (vendosmëri) për ta bërë këtë. Pastaj kënaqësinë e afrisë së Zotit aq e mahitë sa ai nuk i vëren vështirësitë,i mashtruar nga kënaqësia e afërisë së hadretit të Allahut.)

      Gjithashtu ka thënë:"Një nga treguesit e dervishit të sinqertë është që ai sillet në kundërshtim me shumicën e njerëzve,kështu;nëse dikush prej njerëzve të mirë e qorton, ai atë e nderon;nëse me të këputë lidhjet, ky i ndërton rishta;nëse ai nuk i pëlqen,ky e lëvdëron."(Do të thotë,bën krejtësisht në kundërshtim me shumicën e njerëzve, ngase njerëzit duan të jenë me ata që i lëvdojnë.)

      Ndërsa,sa i përketë armiqësive ndaj tij i shprehin munafikët,kësaj shumë nuk i kushtohet vëmendje,ngase ata janë armiq edhe të të dërguarve edhe të pejgmaberëve. (Do të thotë,ndaj njerëzve të mirë bëhet siç u theksua,ndërsa sa i pëket munafikëve,atyre nuk u kushton vëmendje-me ta nuk do të krijoj lidhje, as do t'u afrohet,ndaj tyre nuk do të tregohet siç tregohet me njerëzit e mirë dhe të ndershëm.)