A është e ardhmja e paracaktuar?

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • A është e ardhmja e paracaktuar?

      A mund t’i japim formë dhe ta kontrollojmë realitetin?


      Realiteti është konisderuar gjithmonë si diçka konkrete,e dallueshme dhe jashtë vete sonë.Ëndërrat i kemi trajtuar vetëm si pjesë të gjumit kurse jetën tonë zgjuar si një botë krejt të veçantë nga bota jonë e natës.

      Ëndërrat ndoshta mund të japin zgjidhje ndaj problemeve të përditshme dhe e ardhmja mund të vendosi të çfaqin veten në to.Mund të mos qëndrojnë më thënie se ata që shohin ëndërra në mes të ditës nuk ecin në jetë.Sipas disa zbulimeve të botuara nga psikologia Hazel Markus e Universitetit të Miçiganit,”ëndërrat ditore” ose përfytyrimi,duke se është një pjesë integrale e mënyrës se si e perceptojmë ne vetën tonë.përparimin tonë në të ardhmen dhe rolin tonë në Univers.

      Vetet tona të mundshme që ne përfytyrojmë në tren,ndërsa po shkojmë në punë,kur shkojmë të bëjmë pazarin ose gjatë një pushimi në punë mund të na ndihmojnë për të përballuar të pranishmen dhe për ta kontrolluar më mirë të ardhmen dhe ne mund ta shtrijmë këtë kontroll deri në ëndërrat tona.

      Ideja e kontrollit të ëndërrave njihet në Perëndim qysh nga viti 1950 kur psikologu Kilton Stjuart botoi raportin mbi fisin Senoi të Malajzisë,të cilët u mësonin fëmijëve të tyre se si t’i trajtonin ëndërrat.

      Ai raportonte se njerëzit e fisit Senoi besonin se çdo ëndërr duhet të jetë e tillë që të japi rezultatin pozitiv.Të rinjtë që shihnin ëndërra të këqia inkurajoheshin që t’i tregonin ëndërrat e tyre dhe këshilloheshin që t’a përballoni atë që i friksonte ata,dhe pastaj të mësoni se si t’i trajtonin ëndërrat.

      Parimi është se ata do të mësonin të bënin të njëjtën gjë edhe në realitet. Këtu nuk ka asgjë të re.Ka rreth 5000vjet që këtë e bëjnë okultët dhe mistikët.Ajo që është e re është fakti që shkenca e fizikës,në përgjithësi esëll,ka filluar të përpiqet që të shpjegojë lidhjet e mjegullta midis vizioneve tona dhe realitetit.
    • Biokthimi

      Teoria konsiston në atë që ëndërrat dhe përfytyrimet ose vizionet,me versionin e tyre të një realiteti alternativ, funksionojnë sipas parimit të biokthimit. Kështu,ajo që përfytyrojmë ne që do të na pëlqente të ndodhte,aktualisht ndodh mbi ne si një motivues subkonshience që udhëzon hapat tona në rrugën e së ardhmes që përfytyrojmë ne.

      Eksperimentet tregojnë se njerëzit që gjykohen si të sukseshëm nuk mendojnë kurrë për dështimin si një alternativë e mundshme (gjë që nuk do të thotë se ata nuk janë të ndërgjegjshëm për ekzistencën e dështimit).Po ashtu,njerëzit që duket se i ka mbërthyer fati i keq,shpesh e gjejnë veten të bllokuar në një sindromë auto-negative.Këta të fundit nuk janë në gjendje të besojnë se mund të arrijnë t’i shpëtojnë fatit të keq dhe të realizojnë ambiciet e tyre.

      Dera që hap kjo teori e “veteve tëmundshme” nuk është gjë tjetër dera e Interpretimit të Botëve Shumëfishe në teorinë e kuanteve,propozuar nga fizikanti Hugh Everet III, pranuar me simpati nga shumë kozmologë.Sipas kësaj teorije,sa herë që ne marrim një vendim të ndërgjegjshëm ne krijojmë një numër pambarim degëzimesh nga e sotmja deri në të ardhmen,disa prej të cilave do të përfundojnë me rezultatin që ne dëshirojmë.

      Arsyja që ne jemi të ndërgjegjshëm mbi ekzistencën të vetëm një linje bote (në një çast të vetëm të paktën),thotë Everet,është se këto botë ekzistojnë në plane paralele ekzistence. Teoria e Everetit nënkupton se forca e ëndërrimeve tona,në një farë mase, është përgjegjëse për formimin e realitetit të së ardhshmrs tonë personale duke krijuar kështu aktualisht realitetin tonë.

      Fizikantët teoricienë,që janë pararojë e profesionit të tyre,duket se bien dakord me këtë. Paskual Xhordan ishte ndër të parët që propozoi një interpretim të realiteti të ndryshëm nga Universi orar i Njutonit,ide që u pritë me kundërpyetjen e akullt të Ajshtajnit, ”Mendoni vëretë se Hëna ekziston vetëm kur ju e vështroni?”.

      Ajnshtajni,një besues i vendosur i parashikueshmërisë,donte të shfuqizonte idetë e Xhordanit.Megjithatë,për ironi,pyetja e tij përmbolidhi thelbësisht atë që do të vinte. Nuk kishte kaluar shumë kohë nga kjo ngjarje,kur babai i mekanikës së kuanteve, fizikanti Neils Bor,bëri deklaratën e tij tronditëse se,për sa i takonte fizikë, “Nuk ka realitet të thellë (të plotë)”.Si rrjedhojë,i gjithë Universi,ashtu siç e njohim,nuk është më shumë se një konglomerat potencionalesh që fitojnë vlerë kontekstuale në çastin që ne përqëndrojmë vëmendjen tonë mbi to.

      Menjëherë pas deklaratës së Borit,matematicieni Neuman paraqiti Teorinë e tij lidhur me shpjegimin e ralitetit. Sipas Teoremës së tij,i gjithë kozmosi është “i krijuar nga vrojtuesi” ose,më qartë,”është ndërgjegja e vrojtuesit që krijon realitetin”.Pra,kjo ishte si një përgjigje ndaj pyetjes së Ajnshtajnit:Hëna nuk ndodhet atje kur ne nuk e vështrojmë.

      Kjo përputhet shumë bukur me atë që kanë thënë gjatë të gjitha kohëve magjistarët dhe mistikët:”Bota që ne shohim përditë është një iluzion i ndjenjave. Prandaj realiteti është diçka ‘tjetër’ dhe kështu që përytyrimi është i nevojshëm pë të bërë që të funksionojnë magjepset dhe ekstazat”.

      Kontributin përfundimtar mbi këto çështje duket se e ka dhënë një fizikant tjetër,J.A. Wheeler, një mbrojtës i vendosur i asaj që ai e quan “fizika e njohjes”.Me fjalë të tjera ,një realitet ku vrojtësi mund të krijojë llojin e gjësë që ai shikon.Pra,jemi ndërgjegjshëm apo jo,formimi i realitetit duke se ka vazhduar gjatë të gjitha kohëve.Por a mund ta kontrollojmë ne.?

      “Sigurisht,thotë Markus,ne mund ta kontrollojmë atë brenda disa kimiteve të arsyeshme që mbeten akoma për t’u përcaktuar”. Ajo vazhdon të shpjegojë se vete tona të mundshme të ëndërrave tona dhe të vizioneve tona,janë “komponentë të vetkonceptit që ka të bëj me atë që unë mund të jem,me atë që unë do të doja të isha dhe me atë,që ka shumë rëndësi,se çfarë kam unë frikë të bëhem”.Ajo zbuloi se “vetet tona të mundshme janë motivues të fuqishme dhe janë efektive në udhëzimin e veprimit”.Pra,është e mundur,për ata që janë të interesuar,që të realizojnë vizionet e tyre qofshin të sukseshme ose të pasukseshme.

      Për ata që janë të interesuar të shikojnë se si funksionon vizioni ose përfytyrimi ose për ata që tjeshtë duan ta vënë në provë atë që pretendohet këtu,Markus ofron metodën e mëposhte.

      1. Mendoni atë që ju nuk doni të ndodhë.Përfytyroni gjëndjen më të rëndë në të cilën ju mund të hyni ose të ndodheni.Prezantimi juaj me atë që ju keni frikë më shumë nuk duket se do t’i përmirësojë gjërat,por ju ndihmon juve që tëanalizoni atë që ju nuk doni t’ju ndodhi në asnjë mënyrë.Kjo është,kuptohet,më mirë se sa të jetoni nën hijen konstante të një pasigurie të mjegullt dhe nën frikën e së panjohurës.

      2. Tani analizoni situatën tuaj aktuale.Vlerësoni potencialin tuaj,aftësitë dhe drejtimn aktual në jetë.

      3. Përfytyroni fuqishëm veten tuaj siç do të dëshironit të bëheshit.Përpunojeni këtë ‘vete’ sa më shumë që të jetë e mundur.Jepini sa më shumë realizëm që mundeni.Bëjeni përfytyrimin të gjallë dhe specifik.Imagjinoni se si do të dukeshit,se si do të ndjeheshit dhe se si do të vepronit po të realizohej ëndërra juaj. Familjarizimi me synimin tuaj do të tentojë të ushqejë suksesin.

      Këto janë tre udhëzime bazë.Të thjeshta,por mund të ndryshojnë jetën tuaj.