Cikel Poetik

    Përkthyes

    Radio Projekt 21

    Ndegjo me Internet Explorer

    Ndegjo me Firefox

    Forumsstruktur

    Team

    • Cikel Poetik

      Pak fjalë për autorin
      Shaban Cakolli u lind në Krilevë të Dardanës(ish-Kamenicë).Shkollën fillore
      e kreu në vendlindje,të mesmen në Dardanë,kurse studimet në Fakultetin
      Filologjik të Univerzitetit të Prishtinës.Me shkrime ka filluar të merret qysh si
      nxënës.Shkruan poezi,prozë dhe publicistikë.Shkrimet e tij janë botuar në
      gazeta dhe revista që botohen në Kosovë dhe diasporë.Jeton dhe krijon në
      Gladbek të Gjermanisë.
      Ka botuar vëllimet poetike:"TOKË DARDANE","LOTI I
      ATDHEUT","DETI I QIELLIT" dhe"KRISMA E
      FJALËS",AGSHOLI"kurse ka në dorëshkrim edhe disa vëllime tjera.Disa
      shkrime të tij janë përkthyar në gjuhën gjermane,turke dhe kroate.Është i
      përfshirë në antologji gjermane dhe disa antologji poetike shqipe në Kosovë
      dhe diasporë si dhe është në Lidhjen e Shkrimtarëve Artistëve dhe Krijuesve
      shqiptarë në Gjermani(LSHAKSH).
    • ELDORADO
      Aty sundon vetëm një stinë:
      gjethet thahen
      në bebëz
      ku bën vapë tropikale
      .Aty mbretëron vetëm një kohë:
      Doruntina do t´mbetet pa u martuar
      se treqind krushq
      kanë humbur rrugën
      deri te shtëpia e saj.
      Çika potureshë këndon
      balada
      me një kurorë gjaku në kokë.
      El Dorado është
      ëndrra jonë shekullor
    • PËLLUMB I HUAJ
      Ai nuk e njeh
      qiellin tim
      që e ruaj në bebëz.
      Di të fluturojë
      vetëm mes reve me tym
      që na i ngulfasin
      mushkëritë tona fshatare.
      Më kot shikojmë nga qielli
      ai asnjë lajm nuk do t´na e sjellë
      nga shtëpitë tona mbuluar me mall.
      Edhe gugatjen
      e ka në gjuhë të huaj
      As dreqi s´i merr vesh
      figurat që bën
      tek fluturon nëpër qiell.
      Më mirë është t´ia vënë
      një degë dafine në sqep
      dhe të lutemi të na sjell paqe
      në këtë globin tonë
      gjysmë tokë
      e gjysmë ujë loti
    • ARBËRIA
      Më e moçme se Hëna është Arbëria,
      rrënjët i shtrin
      tek mitet ilire
      ku^perëndesha Dea
      qumësht i jep
      gjarpërit të shtëpisë.
      Ëndrrat arbërore
      me Qerren e Diellit
      udhëtojnë
      për të pushuar
      në svastikën
      e djepave tanë.
      Derisa flenë arbërorët
      dy shqipe të pagjuma
      ëndrrat na i ruajnë
      netëve me hënë.
    • EMËR I NEMUR

      Udhëtarë të territ
      hyjnë dhe dalin
      nga dera në derë
      ecin për teh të thikës
      duke u përpjekur
      të kërcejnë në humnerë
      hapur në anatemë
      si fëmijë të humbur
      thellë në pyll
      lajkash e trishtimi

      U lexohet në dritën e syve
      mallkimi i territ
      ngrysen e gdhihen
      me një vel mërzie

      Nuk kanë shteg as prag
      s'dijnë kah nisen,
      as ku ndalen
      me këtë rrugë muge
      emër të nemur
      gurbet
    • LOT KOSOVE

      Sllav e shkja
      dhe djalli i zi
      na lakmuan edhe gjelbrimin
      e fushave tona
      në sy

      As me vetëveten s’ lanë
      të flisnim njerëzisht
      për njerëzimin
      se njerëz s’ishin

      Shkilnin tokën tonë të bukës
      me thundrrat e tyre
      me brirë therrnin
      qiellin e kaltër
      të bebëzave tona

      Zjarrin që ka Kosova
      për liri tund dheun
      dhe shpërthen
      deri në qiell
      duke djegur e pjekur
      mustakët e miu
      në fytyrat satanike

      Kur shiu i lotëve pushoi
      rreze lëshoi liria
      dhe me foshnje u mbush shtëpia.
    • PËR TY DRITË

      Flakadan lirie
      që n driconte nëpër zemrat tona
      me shekuj

      Shekull pagjumësie
      është ky
      c’ të bëjmë me ty
      në cilin qerpik
      si në shandan
      të vëmë
      në cilin qiell
      të bebëzave tona
      të grisura

      Tokë e shenjtëe
      e Kosovës
      me këtë florë
      të kuqe gjaku
      me xixëllonja stralli
      që dalë kanë
      nga nga limfa jonë
    • E IMJA ËSHTË KJO TOKË

      Çka shohin sytë
      Dhe shumë më përtej
      Janë trojet e mia
      Gjaku i diellit tim

      Çka shohin sytë
      Dhe shumë më përtej
      Është qielli im
      Është mhënë e atdheut.


      Çka shohin sytë
      Dhe shumë më përtej
      Është fusha e rrafshët
      Udha e dy Drinëve.
    • .ORA JONË

      Gjurmë pas gjurme
      bjeshkë pas bjeshke
      na ndoq sopata shpatën
      nëpër shekuj

      Këtu varrë e atje varrë
      më bëhet shpirti mulli ere
      në skëterrë pas skëterre
      deri kur të bredh me bredh
      kështu,o shpirti im?
      nga të palarat
      e botës pelim

      Këtu s' jam
      atje s’më lënë,
      o nënë

      qenia ime e ndarë në dysh
      në udhëkryq